Opvoeding van de jeugd van tegenwoordig

[anders.]

Is dat niet wat overdreven? 'Idiote grenzen'.

In de praktijk zal ik wel zeggen aan m'n kinderen dat ze hun jas moeten aandoen. Want bij koud regenweer wil ik vermijden dat ze ziek worden, want dan is 't helemaal om zeep en ben je weer vertrokken.

Hetzelfde met dat praten. Alles draait dag in dag uit om de kinderen, maar wanneer wij eens 2 minuten spreken met elkaar praten moet er altijd wel één van de twee iets komen vragen. Reageren we niet meteen beginnen ze te zagen. Dan zeg ik ook wel eens: 'ik ben nu even met mama aan het spreken, ik zal straks naar u luisteren, even wat geduld a.u.b.'.

En zo zijn er nog tal van zaken waarbij ik m'n kinderen niet in de mogelijkheid acht om zelf bepaalde zaken in te schatten. Maar om dat nu idiote grenzen te noemen.

Het stellen van grenzen is natuurlijk wel iets verder dan gewoon iets vragen.
Uw eerste voorbeeld, wij zeggen ook "jas aandoen, we gaan vertrekken". Maar als ze dan koppig zegt dat ze geen jas wil aandoen, dan vertrekken wij zonder jas. Dan nemen we de jas mee en zal ze wel merken dat het koud is (uw kind wordt ziek van virussen en microben he, niet van kou en regen). Maar ze dwingen om een jas aan te doen ("Anders vertrekken we niet he!"), gaan wij nooit doen.

Uw 2e voorbeeld is ook gewoon een voorbeeld van vriendelijk uitleggen dat jullie iets aan het vertellen waren en dat ze even moeten wachten. Maar je weet ook wel dat vroeger op de typische familiefeesten de kinderen niks aan de ouders mochten komen vragen omdat de grote mensen aan het praten waren. Het gaat over dat soort dingen.

 

[Sylverscythe]

Mee eens. Vorig jaar heeft onze dochter een moeilijk moment op de vlieger gehad en dat is zeer frustrerend als ouder. Begrijpelijk dat mensen zich daaraan kunnen storen, maar er mag ook wel wat begrip zijn. (Wij hebben niks negatiefs gemerkt voor de duidelijkheid op die vlucht)

Hier was het vorige zomer tijdens de vlucht naar Mexico ook wel kermis. Het helpt als je nog mensen met (jonge) kinderen in je buurt hebt, en op zo'n intercontinentale vlucht kiezen die meestal wel dezelfde plaatsten. Al bij al eigenlijk ook geen negatieve reacties, eerder veel blikken die ik meer als medelijden interpreteerde

Maar uiteindelijk is het zoals hier al gezegd: die kinderen hebben ook het recht te zijn waar ze zijn, of dat nu op een vliegtuig is of in de supermarkt. Ik vind het altijd vooral een teken van verzuring of ontwetendheid (bij jongere mensen) als je dan een hoop gezucht en gedraai met de ogen krijgt.

 

[Mr.Anderson]

Het stellen van grenzen is natuurlijk wel iets verder dan gewoon iets vragen.
Uw eerste voorbeeld, wij zeggen ook "jas aandoen, we gaan vertrekken". Maar als ze dan koppig zegt dat ze geen jas wil aandoen, dan vertrekken wij zonder jas. Dan nemen we de jas mee en zal ze wel merken dat het koud is (uw kind wordt ziek van virussen en microben he, niet van kou en regen). Maar ze dwingen om een jas aan te doen ("Anders vertrekken we niet he!"), gaan wij nooit doen.

Uw 2e voorbeeld is ook gewoon een voorbeeld van vriendelijk uitleggen dat jullie iets aan het vertellen waren en dat ze even moeten wachten. Maar je weet ook wel dat vroeger op de typische familiefeesten de kinderen niks aan de ouders mochten komen vragen omdat de grote mensen aan het praten waren. Het gaat over dat soort dingen.

Ah ok, op die manier. Had het anders geinterpreteerd.

Los daarvan: ziek worden van virussen en microben al goed en wel, maar telkens als ik buitenloop in de kou en regen zonder aangepaste kledij heb ik keelpijn of heb ik een verkoudheid. Bij de kinderen idem. Zit ik in den 'trek' van de airco idem. Van kou en regen wordt je volgens mij gewoon veel vatbaarder omdat je zwak staat.

 

[Général Zantas]

1 van de belangrijkste dingen uit die boeken is ook gewoon om geen idiote grenzen te maken. Een paar typische voorbeelden:
"Doe uw jas aan voor ge buiten gaat!" -> Ze zullen het wel voelen als het koud is.
"Zwijgen als de grote mensen praten" -> Waarom zijn grote mensen prioritair tov wat een kind wil zeggen?
"Uw bord leegeten!" -> Een kind kan onmogelijk inschatten of hij de juiste hoeveelheid opschept. En al helemaal niet als er iemand anders opschept.

Leg realistisch grenzen (geen geweld, hand geven naast drukke straat, ...) en laat voor de rest uw kind een kind zijn.

Also "30 jaar geleden was het beter". Ik ben 36 en mijn ouders zeiden onlangs dat ze toch 2 goede zonen hebben opgevoed "want we zijn ze toch nooit opt politiekantoor moeten gaan halen". Dat was dus de maatstaf 30 jaar geleden he

Idiote grenzen of idiote veralgemeningen?
Zwijgen als de grote mensen praten, is vaker gebaseerd op het feit dat wanneer mensen reeds aan het praten zijn, het onbeleefd is om ze te onderbreken en ze gewoon hun beurt moeten afwachten.
Doe uw jas aan voor ge buiten gaat, is vaker gebaseerd op het feit dat als ze hun jas niet aandoen, jij als ouder later wel met de gebakken peren zit: kinderen die huilen omdat het koud is, kinderen die helemaal kletsnat zijn van de regen, etc. (en kinderen worden inderdaad niet ziek van kou of regen zelf, maar het immuumsysteem wordt wel verzwakt door die omstandigheden)
Uw bord leegeten, is vaker gebaseerd op het feit dat kinderen niet veel zin hebben in hun eten en dan 5 minuten later komen vragen voor een yoghurt of een koek of een banaan.
Ik ga ervanuit dat we hier spreken over rationele mensen en we dus niet de extreme gevallen in dit soort situaties moeten bespreken.

En geen idee waarom je uw persoonlijke anekdote op het einde gaat veralgemenen. Ik ben ook van die tijd en ik heb niemand in mijn omgeving dit soort opmerkingen horen geven om te beoordelen of hun kinderen goed opgevoed waren

 

[anders.]

Idiote grenzen of idiote veralgemeningen?
Zwijgen als de grote mensen praten, is vaker gebaseerd op het feit dat wanneer mensen reeds aan het praten zijn, het onbeleefd is om ze te onderbreken en ze gewoon hun beurt moeten afwachten.
Doe uw jas aan voor ge buiten gaat, is vaker gebaseerd op het feit dat als ze hun jas niet aandoen, jij als ouder later wel met de gebakken peren zit: kinderen die huilen omdat het koud is, kinderen die helemaal kletsnat zijn van de regen, etc. (en kinderen worden inderdaad niet ziek van kou of regen zelf, maar het immuumsysteem wordt wel verzwakt door die omstandigheden)
Uw bord leegeten, is vaker gebaseerd op het feit dat kinderen niet veel zin hebben in hun eten en dan 5 minuten later komen vragen voor een yoghurt of een koek of een banaan.
Ik ga ervanuit dat we hier spreken over rationele mensen en we dus niet de extreme gevallen in dit soort situaties moeten bespreken.

En geen idee waarom je uw persoonlijke anekdote op het einde gaat veralgemenen. Ik ben ook van die tijd en ik heb niemand in mijn omgeving dit soort opmerkingen horen geven om te beoordelen of hun kinderen goed opgevoed waren

Puntje 1: Waarom is het dan niet onbeleefd om 2 spelende kinderen te onderbreken omdat jij er iets aan wilt vragen?
Puntje 2: En wat denk je dat het beste werkt, uw kind laten voelen dat hij koud krijgt? Of het gevecht aan te gaan?
Puntje 3: Dan laat je dat bord gewoon staan en zeg je dat ze dat kunnen opeten als ze honger hebben? Daarnaast zie ik het probleem niet met yoghurt of een banaan te eten.

 

[JanusDR]

Maar je weet ook wel dat vroeger op de typische familiefeesten de kinderen niks aan de ouders mochten komen vragen omdat de grote mensen aan het praten waren. Het gaat over dat soort dingen.

En godzijdank dat er nog koppels zijn die hun kinderen dat leren.

Leuke social avonden zijn dat bij sommigen, waar elke scheet van een klein kind onmiddellijk 100% aandacht moet krijgen van (uiteraard) beide ouders, waardoor het gespreksonderwerp dat bezig was ofwel afgeleid wordt of verdwijnt.
Want 1 ouder moet vanzelfsprekend ook fysiek van tafel gaan om het prangende probleem van 'het speeltje dat het andere kind afpakt' of 'ik wil een chocomelk' stante pede te gaan uitklaren.

Waardoor die avonden waar ook meerdere kleine kinderen meekomen uiteindelijk regelmatig vervellen tot louter oppervlakkige smalltalk.

Om BG-style extreme reacties te anticiperen: dat is niet bij iedereen, en niet zwart-wit.
Maar enige terughoudendheid als (en of) je aan tafel tussenkomt bij grote mensen die aan het praten zijn, maakt het voor velen toch wat aangenamer.

 

[Mr.Anderson]

Puntje 1: Waarom is het dan niet onbeleefd om 2 spelende kinderen te onderbreken omdat jij er iets aan wilt vragen?
Puntje 2: En wat denk je dat het beste werkt, uw kind laten voelen dat hij koud krijgt? Of het gevecht aan te gaan?
Puntje 3: Dan laat je dat bord gewoon staan en zeg je dat ze dat kunnen opeten als ze honger hebben? Daarnaast zie ik het probleem niet met yoghurt of een banaan te eten.

1: omdat ik niet zomaar 2 spelende kinderen ga onderbreken. Als ik iets moet vragen zal het wel belangrijk zijn.
2: het gevecht aangaan. Ik zeg hen dan nogal snel dat ik dat niet zomaar zeg, het is om hun eigen bestwil. Liever dat dan zieke kinderen.
3: Neen, structuur in voeding was bij ons key om ze beter te doen slapen. Onze slaapcoach zei dat een slechte eetstructuur (onderbouwd weliswaar) kan zorgen voor slechte nachtrust.

Kinderen zijn geen baas bij ons. Wij zijn dat.

 

[anders.]

1: omdat ik niet zomaar 2 spelende kinderen ga onderbreken. Als ik iets moet vragen zal het wel belangrijk zijn.
2: het gevecht aangaan. Ik zeg hen dan nogal snel dat ik dat niet zomaar zeg, het is om hun eigen bestwil. Liever dat dan zieke kinderen.
3: Neen, structuur in voeding was bij ons key om ze beter te doen slapen. Onze slaapcoach zei dat een slechte eetstructuur (onderbouwd weliswaar) kan zorgen voor slechte nachtrust.

Kinderen zijn geen baas bij ons. Wij zijn dat.

1. En waarom denk je dat uw kind zijn ding niet belangrijk vindt?
2. Agree to disagree. Ze worden echt niet ziek van eens ne keer buiten te komen zonder jas, en zo leren ze zelf dat ze een jas moeten aandoen.
3. En een kind dat een uur lang wat in zijn bord zit te roeren zonder iets te eten, is een goede eetstructuur? Als ze na 5 minuten komen vragen voor die banaan/yoghurt/koek, dan gaat het niet erover dat ze uren later eten he.

 

[Sylverscythe]

Puntje 1: Waarom is het dan niet onbeleefd om 2 spelende kinderen te onderbreken omdat jij er iets aan wilt vragen?
Puntje 2: En wat denk je dat het beste werkt, uw kind laten voelen dat hij koud krijgt? Of het gevecht aan te gaan?
Puntje 3: Dan laat je dat bord gewoon staan en zeg je dat ze dat kunnen opeten als ze honger hebben? Daarnaast zie ik het probleem niet met yoghurt of een banaan te eten.

Dat lijken me nu wel zaken die in de praktijk gewoon een zekere sturing nodig hebben. Als rationele volwassene weet je het nu eenmaal ook vaak beter.

Ik denk dat er wel een zekere nuance zit in "onderbreken", en het niet fout is om kinderen aan te leren dat ze niet altijd meteen de aandacht krijgen die ze willen. Net zoals dat volgens mij niet conflicteert met even opkijken van je spel omdat je ouders wat vragen.

Kinderen en koud krijgen...ik moest toch geregeld met blauwe lippen uit de zee gehaald worden omdat ik dat kennelijk niet echt goed kon inschatten.

En heel de etensdiscussie...ik ben van mening dat er wel degelijk een poging moet gedaan worden om te eten wat de pot schaft. Dat mag ook later, maar altijd dezelfde dingen standaard als alternatief voorzien zonder veel discussie lijkt me de verkeerde boodschap.

Allezja, ik vind het maar een zwart-witdiscussie eerlijk gezegd.

 

[Général Zantas]

Puntje 1: Waarom is het dan niet onbeleefd om 2 spelende kinderen te onderbreken omdat jij er iets aan wilt vragen?
Puntje 2: En wat denk je dat het beste werkt, uw kind laten voelen dat hij koud krijgt? Of het gevecht aan te gaan?
Puntje 3: Dan laat je dat bord gewoon staan en zeg je dat ze dat kunnen opeten als ze honger hebben? Daarnaast zie ik het probleem niet met yoghurt of een banaan te eten.

Puntje 1: Sorry, dat is een andere situatie. We zijn bezig over het onderbreken van een gesprek van volwassenen door een kind. Maar om daarop te antwoorden, omdat in tegenstelling tot kinderen, volwassenen in het merendeel van de gevallen een reden hebben om kinderen te onderbreken met hun bezigheid. Allez, ik weet niet hoe het bij jullie thuis er aan toe gaat, maar als mijn dochter aan het spelen is met de Duplo ga ik juist lekker relaxen en niet elke 5 minuten haar onderbreken om pietluttige vragen te stellen. Ik laat haar zolang mogelijk spelen om wat rust te hebben
Puntje 2: Waarom enkel die uitersten? Je kan toch ook gewoon communiceren met uw kind en uitleggen waarom dat nodig is? En als ze het niet accepteren, wacht je gewoon 5 minuten en je probeert het opnieuw. Hetzelfde met de straat oversteken, ik laat ze dat enkel doen als ze links en rechts kijken en ga er niet vanuit dat ze wel zullen voelen waarom ze dat moesten doen als ze aangereden worden door een auto.
Puntje 3: Dat kan ook, maar dat doen we niet. Nu, we zorgen er wel voor dat de porties relevant zijn en als ze goed gegeten hebben maar er is toch nog overschot, maken we daar geen problemen van. Yoghurt en banaan is overigens voor na de maaltijd of als tussendoortje, en niet als maaltijdvervanger.

 

[anders.]

Puntje 1: Sorry, dat is een andere situatie. We zijn bezig over het onderbreken van een gesprek van volwassenen door een kind. Maar om daarop te antwoorden, omdat in tegenstelling tot kinderen, volwassenen in het merendeel van de gevallen een reden hebben om kinderen te onderbreken met hun bezigheid. Allez, ik weet niet hoe het bij jullie thuis er aan toe gaat, maar als mijn dochter aan het spelen is met de Duplo ga ik juist lekker relaxen en niet elke 5 minuten haar onderbreken om pietluttige vragen te stellen. Ik laat haar zolang mogelijk spelen om wat rust te hebben
Puntje 2: Waarom enkel die uitersten? Je kan toch ook gewoon communiceren met uw kind en uitleggen waarom dat nodig is? En als ze het niet accepteren, wacht je gewoon 5 minuten en je probeert het opnieuw. Hetzelfde met de straat oversteken, ik laat ze dat enkel doen als ze links en rechts kijken en ga er niet vanuit dat ze wel zullen voelen waarom ze dat moesten doen als ze aangereden worden door een auto.
Puntje 3: Dat kan ook, maar dat doen we niet. Nu, we zorgen er wel voor dat de porties relevant zijn en als ze goed gegeten hebben maar er is toch nog overschot, maken we daar geen problemen van. Yoghurt en banaan is overigens voor na de maaltijd of als tussendoortje, en niet als maaltijdvervanger.

Kinderen hebben toch ook een reden om volwassenen te onderbreken. Zelfs al is dat maar omdat ze 100e blaadje dat ze geplukt hebben te laten zien, is er een reden waarom ze dat aan jou willen laten zien. Zelfs al is de reden maar "omdat ze zich niet buitengesloten willen voelen".

Het verschil tussen "het is oké om zonder jas naar buiten te gaan" en "ge moogt zonder kijken het straat op lopen" is dat het ene geen enkel fysiek gevaar oplevert en het andere wel. Er zijn landen genoeg waar het veel kouder/regenachtiger is dan hier, waar kinderen met veel minder kleren buiten spelen. En die kinderen zijn niet constant ziek.

De meeste mensen hebben geen idee wat een correcte portie voor een kind is. Zelfs voor volwassenen weten de meesten het al niet (vergelijk maar eens een "portie" bij het frituur vs een portie van iets dat ze niet graag eten).

en ivm "Kinderen zijn geen baas, wij zijn de baas". Bij ons is er niemand de baas eigenlijk.

 

[Mr.Anderson]

1. En waarom denk je dat uw kind zijn ding niet belangrijk vindt?
2. Agree to disagree. Ze worden echt niet ziek van eens ne keer buiten te komen zonder jas, en zo leren ze zelf dat ze een jas moeten aandoen.
3. En een kind dat een uur lang wat in zijn bord zit te roeren zonder iets te eten, is een goede eetstructuur? Als ze na 5 minuten komen vragen voor die banaan/yoghurt/koek, dan gaat het niet erover dat ze uren later eten he.

Ze moeten daar toch leren mee omgaan? Ik word ook onderbroken op 't werk of gelijk waar.

Alternatieven voor de gemaakte maaltijd, daar doe ik niet aan mee. Dat ze eens wat minder eten of gelijk wat kan mij niet schelen. Het bord niet zeker niet helemaal uit. Ze moeten hoe dan ook van alles proeven, ook al is dat maar 1 hap van iets wat ze niet lusten. Hun smaak is constant in ontwikkeling en dat kan ik begrijpen. Vandaar ook dat het bord niet uit moet. Ik moest als kind altijd alles proeven. Niet altijd plezant, maar het heeft er wel voor gezorgd dat ik op vandaag ALLES graag eet.

 

[Mr.Anderson]

en ivm "Kinderen zijn geen baas, wij zijn de baas". Bij ons is er niemand de baas eigenlijk.

Ik zeg niet dat het bij u zo is hé. Familie van ons zegt dat ook altijd. De kinderen hebben daar evenveel te zeggen als de ouders. Gaan naar een Freinetschool. En die zijn van principe: we gaan het hun 1 tot 2 maal vragen of zeggen, luisteren ze niet dan moeten ze het maar zelf ondervinden. Eten wat en wanneer het hen uitkomt. Enz.

Die kinderen hebben 0,0 discipline en manieren. Gaan die mee op uitstap houdt iedereen al z'n hart vast. Een kind heeft sturing nodig imo. Veel sturing.

 

[Général Zantas]

Kinderen hebben toch ook een reden om volwassenen te onderbreken. Zelfs al is dat maar omdat ze 100e blaadje dat ze geplukt hebben te laten zien, is er een reden waarom ze dat aan jou willen laten zien. Zelfs al is de reden maar "omdat ze zich niet buitengesloten willen voelen".

Het verschil tussen "het is oké om zonder jas naar buiten te gaan" en "ge moogt zonder kijken het straat op lopen" is dat het ene geen enkel fysiek gevaar oplevert en het andere wel. Er zijn landen genoeg waar het veel kouder/regenachtiger is dan hier, waar kinderen met veel minder kleren buiten spelen. En die kinderen zijn niet constant ziek.

De meeste mensen hebben geen idee wat een correcte portie voor een kind is. Zelfs voor volwassenen weten de meesten het al niet (vergelijk maar eens een "portie" bij het frituur vs een portie van iets dat ze niet graag eten).

en ivm "Kinderen zijn geen baas, wij zijn de baas". Bij ons is er niemand de baas eigenlijk.

1) En dan leren ze dat hun wil niet belangrijker is dan een ander. Ze mogen gerust hun blaadje laten zien, maar als papa op die moment net een gesprek aan het voeren is, zullen ze even moeten wachten tot papa tijd kan maken. Rationele ouders gaan dan niet express hun gesprek 15 minuten langer houden, maar proberen dat dan snel af te ronden of een pauze in te lassen op een stil moment om tijd vrij te maken voor de kleine.
2) Welke landen dan? Ik woon in Polen en hier wordt iedereen extreem ingeduffeld voor ze naar buiten mogen. Zelfs bij 15 graden krijgen de meeste kinderen speciale lente sjaaltjes en mutsjes opgezet. Zoals @Mr.Anderson al zei, ervaart hij dat hijzelf en zijn kinderen vatbaarder zijn voor een verkoudheid of een keelontsteking als ze niet goed aangekleed zijn. Er is dus duidelijk wel een fysiek ongemak mogelijk als gevolg daarvan. Jij kan toch echt niet gaan stellen dat er geen enkel kind vatbaarder is voor kleine kwaaltjes als ze niet goed aangekleed zijn? Maar goed, dat is natuurlijk een beetje naast het punt van de onzinnige regel. Om daar op terug te komen, in het leven kom je vaak genoeg situaties tegen waarbij een dresscode verplicht zijn, of waar kinderen/mensen zich op een bepaalde manier dienen te gedragen. Als je dat niet van jongs af aanleert, kan dat voor problemen zorgen later.
3) Iets niet graag eten, heeft toch geen relevantie op het bepalen van de juiste portie? Wederom, ik ga uit van rationele ouders. Onze dochter eet bv helemaal niet graag spinazie. Wij maken bijgevolg ook gewoon geen spinazie, zoveel alternatieven voorradig. Als ik spinazie wil eten, doe ik dat in mijn lunch als zij op school zit. Ik ga mijn kinderen niet verplichten dingen op te eten die ze niet lekker vinden, omdat ik het niet klaar maak (of mijn vrouw). Maar je kan pas uitvinden of ze het lekker vinden, nadat je er van gegeten hebt natuurlijk. En ze moest de spinazie toen niet verder opeten, maar moest wel het vlees en de aardappelen opeten. En dat heeft ze ook gedaan, en naderhand kreeg ze een dessertje.

Het leven zit vol met regels, vanaf dat je naar school gaat tot dat je sterft. Er gaan maar heel weinig kinderen in deze maatschappij correct functioneren zonder wat regels van thuis uit opgelegd ter voorbereiding van deelname aan de maatschappij.
De leerkrachten zullen het heel leuk vinden om kinderen in de klas te krijgen die nooit geleerd hebben respect te hebben voor iemand die reeds een gesprek aan het voeren is, en telkens gewoon onderbreken en verwachten gelijk een antwoord te krijgen. Of kinderen die helemaal geen zin hebben om jas aan te doen wanneer ze op uitstap gaan. Of kinderen die tijdens de lunchpauze hun bord of brooddoos niet deftig leegeten om dan achteraf in de klas ambetant te doen omdat ze honger hebben.

Ik weet het, in uw geval gedragen uw kinderen zich helemaal zoals het hoort en zijn er amper gedragsgerelateerde problemen. Maar er zijn heel veel kinderen waarbij dat niet van toepassing is en uw situatie veralgemenen, lijkt me niet aangewezen.

 

[Creeping Death]

2. Agree to disagree. Ze worden echt niet ziek van eens ne keer buiten te komen zonder jas, en zo leren ze zelf dat ze een jas moeten aandoen.

Uw eerste voorbeeld, wij zeggen ook "jas aandoen, we gaan vertrekken". Maar als ze dan koppig zegt dat ze geen jas wil aandoen, dan vertrekken wij zonder jas. Dan nemen we de jas mee en zal ze wel merken dat het koud is (uw kind wordt ziek van virussen en microben he, niet van kou en regen). Maar ze dwingen om een jas aan te doen ("Anders vertrekken we niet he!"), gaan wij nooit doen.

Imo leren ze ook niks. Of wel: ik doe m'n zin en als het tegenslaagt wordt het toch opgelost.

Soit, ik zit meer op deze lijn:

Een kind heeft sturing nodig imo. Veel sturing.

En sturing wil niet zeggen dat ze als willoze robotjes moeten luisteren of dat ik niet naar hen luister. Maar soms weet ik het gewoon beter; zoals @Sylverscythe het zegt: want als volwassene is dat soms gewoon het geval.

 

[anonymousMF]

1. En waarom denk je dat uw kind zijn ding niet belangrijk vindt?
2. Agree to disagree. Ze worden echt niet ziek van eens ne keer buiten te komen zonder jas, en zo leren ze zelf dat ze een jas moeten aandoen.
3. En een kind dat een uur lang wat in zijn bord zit te roeren zonder iets te eten, is een goede eetstructuur? Als ze na 5 minuten komen vragen voor die banaan/yoghurt/koek, dan gaat het niet erover dat ze uren later eten he.

Het zijn wel die kinderen waar leerkrachten dan over klagen.

Als je 20 kinderen moet buiten krijgen wil je liefst geen discussie over jas of niet en kun je die moeilijk nog is appart gaan dragen.

Het zelfde met de juf onderbreken als ze praat, plezant als 20 man dat continu doet.

En in de middag bij het eten van het zelfde.

Je recht om zo je kinderen op te voeden. Maar als andere over hun manieren klagen is dat toch niet volledig onterecht.

Zelf voed ik ook eerder op jou manier op. Ik denk niet dat dat slechte volwassene voortbrengt indien goed aangepakt. Ben zelf ook zo opgevoed. En het kan een hele close ouder-kind band geven later (wij gaan nog steeds jaarlijks op vakantie samen, logeren vaak bij elkaar, enzovoorts). Maar ik snap wel dat dat voor bijvoorbeeld leerkracht niet altijd ideal is. Al gedraagt die van ons zich wel voorbeeldig op school om het dan thuis af te reageren

 

[Tijdloos]

Maar uiteindelijk is het zoals hier al gezegd: die kinderen hebben ook het recht te zijn waar ze zijn, of dat nu op een vliegtuig is of in de supermarkt. Ik vind het altijd vooral een teken van verzuring of ontwetendheid (bij jongere mensen) als je dan een hoop gezucht en gedraai met de ogen krijgt.

Je kinderen hebben 100% het recht om daar ook te zijn. Maar ik merk bij mezelf ook dat als een kind dergelijke doet, en de ouder wil het oplossen, dan cava. Maar hoe vaak je kinderen gewoon alles op stelte ziet zetten, om dan een ouder te hebben die in full-ignore mode op de gsm zit er langs te hebben...awel, dan kook ik.

Voorbeeld uit eigen wereld: Ik woon in een duplex, gelijkvloers, voordeur aan een binnenkoer. Maar elk appartement heeft wel +-10m2 voor hun door met een haag links/rechts. Schuin uit mijn deur is een verhoogd grasperkje. Je hebt nu een koppel met 2 jonge kinderen die links-schuin tegenover me zijn komen wonen. Ik werk sinds kort regelmatig van thuis uit, merk ik toch niet plots dat die 2 duivels met hun voetbal tegen mijn raam/deur aan het shotten zijn? Of random aan mijn planten aan het trekken zijn etc. Waar is de mama? Awel, 10m verder op haar gsm, no fucks given. Awel ja, "kutkind" denk ik dan, ook al is het eerder de mama/papa op dat moment.

 

[anders.]

Je kinderen hebben 100% het recht om daar ook te zijn. Maar ik merk bij mezelf ook dat als een kind dergelijke doet, en de ouder wil het oplossen, dan cava. Maar hoe vaak je kinderen gewoon alles op stelte ziet zetten, om dan een ouder te hebben die in full-ignore mode op de gsm zit er langs te hebben...awel, dan kook ik.

Voorbeeld uit eigen wereld: Ik woon in een duplex, gelijkvloers, voordeur aan een binnenkoer. Maar elk appartement heeft wel +-10m2 voor hun door met een haag links/rechts. Schuin uit mijn deur is een verhoogd grasperkje. Je hebt nu een koppel met 2 jonge kinderen die links-schuin tegenover me zijn komen wonen. Ik werk sinds kort regelmatig van thuis uit, merk ik toch niet plots dat die 2 duivels met hun voetbal tegen mijn raam/deur aan het shotten zijn? Of random aan mijn planten aan het trekken zijn etc. Waar is de mama? Awel, 10m verder op haar gsm, no fucks given. Awel ja, "kutkind" denk ik dan, ook al is het eerder de mama/papa op dat moment.

Dat komt door die betere opvoeding 30 jaar geleden... Oh wait.

 

[mac-bc]

Ik heb toch geen klagen.

Natuurlijk heb jij geen klagen. Dat is namelijk exact het punt: mensen die hun kinderen een “moderne” opvoeding geven hebben er zelf nooit last van. Ze kiezen immers de weg van de minste weerstand. Het is de rest van de maatschappij die er last van heeft. Alle negatieve gevolgen worden afgewenteld op de rest van de maatschappij:
- Andere (wel goed opgevoede) kinderen moeten de tirannie ondergaan van de niet-opgevoede kinderen.
- Andere volwassenen moeten (een deel van) de opvoeding van die kinderen overnemen. Denk aan de ouders van bovengenoemde kinderen. Denk aan leerkrachten. Denk aan treinconducteurs. Denk aan politie-agenten. Kortom: iedereen met een gezagsfunctie in onze maatschappij.

Oh hemeltje, heb ik nu het ouderwetse woord “gezag” uitgesproken?! Hoe durf ik.
Moeten we niet allemaal beste vrienden zijn met onze kinderen?
Hanteer ik nu “toxisch leiderschap” tegenover mijn kinderen omdat ik vind dat ouders gezag moeten hebben over hun kinderen?

Je kunt niet méér mijn punt bewijzen dan met uw uitspraak van “IK” heb geen klachten. Neen, jij niet neen.
Bedankt daarvoor, om mijn punt te bewijzen.

 

[nestorius]

Natuurlijk heb jij geen klagen. Dat is namelijk exact het punt: mensen die hun kinderen een “moderne” opvoeding geven hebben er zelf nooit last van. Ze kiezen immers de weg van de minste weerstand. Maar alle negatieve gevolgen worden wel afgewenteld op de maatschappij:
- Andere (wel goed opgevoede) kinderen moeten de tirannie ondergaan van de niet-opgevoede kinderen.
- Andere volwassenen moeten (een deel van) de opvoeding van die kinderen overnemen. Denk aan de ouders van bovengenoemde kinderen. Denk aan leerkrachten. Denk aan treinconducteurs. Denk aan politie-agenten. Kortom: iedereen met een gezagsfunctie in onze maatschappij.

Oh hemeltje, heb ik nu het ouderwetse woord “gezag” uitgesproken?! Hoe durf ik.
Moeten we niet allemaal beste vrienden zijn met onze kinderen?
Hanteer ik nu “toxisch leiderschap” tegenover mijn kinderen omdat ik vind dat ouders gezag moeten hebben over hun kinderen?

Je kunt niet méér mijn punt bewijzen dan met uw uitspraak van “IK” heb geen klachten. Neen, jij niet neen.
Bedankt daarvoor, om mijn punt te bewijzen.

En nu graag eens bewijzen dat ik mijn kinderen een moderne opvoeding geef.
Zonder deze bewijzen mag het wel gedaan zijn met mensen persoonlijk zaken in de schoenen te schuiven. Dus steek uw aanval op de man maar terug van waar hij komt.