12 november 2025. De dag dat ik na bijna tien jaar wachten eindelijk Metroid Prime 4 mocht spelen én tegelijk mijn allereerste triple-A-preview mocht neerpennen. Uitzonderlijk dat ik mijn wekker met plezier heb gezet, maar die ochtend sprong ik met een brede glimlach uit bed. Het voelde alsof ik weer twaalf was, klaar om een nieuwe wereld te verkennen met Samus Aran. Alleen dit keer niet in mijn kamer met de GameCube op de grond, maar in het kantoor van Nintendo in Antwerpen, voor een échte previewsessie.
Na meer dan anderhalf uur filerijden kwam ik net op tijd aan. Een vriendelijke Nintendo-medewerker ving me op, er volgde een korte briefing, en daarna mocht ik twee uur lang Metroid Prime 4: Beyond
spelen: eerst een stuk in handheld-modus, daarna langer in docked-modus met de Pro Controller. Hoe dat verliep? Dat lees je hieronder.
Wat meteen opviel: dit level heeft wat Halo-invloeden. In de eerste twintig minuten hoorde ik al meer dialoog dan in alle vorige drie Prime-games samen. Cutscenes ook, iets wat we niet echt gewend zijn van Metroid. Waar de eerdere delen vooral sfeer brachten via omgeving, logbooks en scanning, kiest Prime 4 er in dit tutoriallevel af en toe voor gesproken scènes. Ik was even bang dat dit de typische eenzame, claustrofobische sfeer zou breken, maar gelukkig blijft het beperkt tot dit segment. Daarna keert Metroid terug naar zijn roots.
De tweede helft van de demo speelt zich af op Viewross, de hoofdplaneet van Metroid Prime 4. Mijn vrees dat de game teveel richting Halo zou opschuiven, smolt meteen weg. In ware Metroid-stijl trek je er weer volledig alleen op uit, in een mysterieuze jungle (Fury green) vol buitenaardse flora en fauna.
De graphics zijn ronduit indrukwekkend en een duidelijke stap vooruit tegenover de Metroid Prime Remaster. De belichting is weergaloos, en de details zijn verbluffend: kleine insectachtige wezentjes kruipen over bladeren, stof dwarrelt in zonnestralen, waterdruppels glinsteren op Samus’ vizier … Het is pure Nintendo-magie met een next-gen randje. Op de typische Metroid-deuren na, die als verborgen laadscherm dienen, valt het bijna niet op dat dit een crossgen-game is. De muziek is klassiek Metroid: sfeervol, dreigend, en melancholisch tegelijk. Een mengeling van ambient en industriële tonen die de isolatie versterken. Gelukkig is de ziel van Metroid intact gebleven.
Qua gameplay en leveldesign voelt alles vertrouwd: aan het begin verlies je opnieuw al je power-ups (klassieker!), en zie je van bij de start plaatsen die je pas later kan bereiken. Tijdens mijn sessie kreeg ik vrij snel enkele upgrades zoals Morph Ball, alsook bommen, raketten, en nieuw in de reeks: telekinetische krachten. Die laatste gebruik je onder meer om projectielen in slow motion te besturen of op afstand obstakels op te blazen. Klinkt gimmicky, maar het past verrassend goed in het universum van Metroid en de complexe puzzels.
Na de bossfight kwam ik in een woestijngebied terecht, vermoedelijk de openwereldhub van het spel, maar daar moest ik helaas stoppen. De twee uur vlogen voorbij.
Na meer dan anderhalf uur filerijden kwam ik net op tijd aan. Een vriendelijke Nintendo-medewerker ving me op, er volgde een korte briefing, en daarna mocht ik twee uur lang Metroid Prime 4: Beyond
UTO Research Center - de eerste kennismaking
Het eerste deel van de sessie speelde ik in handheld-modus. Wie de trailers al zag, zal het herkennen: we beginnen op de planeet Tanamaar, meer bepaald in het UTO Research Center. Dit industriële complex is het eerste kleine level en fungeert als tutorial. Je wordt midden in een hevige oorlog gedropt tussen de Federation en de Space Pirates. In de twintig à dertig minuten die volgen, leer je de basics: schieten, de Morph Ball gebruiken, scannen, enzovoort. Voor de veteranen niets nieuws, maar het voelt vertrouwd en goed uitgewerkt aan. De tutorial eindigt met een eerste baas, Aberax. Een uit de kluiten gewassen space pirate die gefuseerd werd met enkele metroids. Een prima kennismaking die je meteen leert hoe je alle tools efficiënt inzet. Voor mij was dit de ideale opfrisser na al die jaren geen Metroid Prime gepeeld te hebben.Wat meteen opviel: dit level heeft wat Halo-invloeden. In de eerste twintig minuten hoorde ik al meer dialoog dan in alle vorige drie Prime-games samen. Cutscenes ook, iets wat we niet echt gewend zijn van Metroid. Waar de eerdere delen vooral sfeer brachten via omgeving, logbooks en scanning, kiest Prime 4 er in dit tutoriallevel af en toe voor gesproken scènes. Ik was even bang dat dit de typische eenzame, claustrofobische sfeer zou breken, maar gelukkig blijft het beperkt tot dit segment. Daarna keert Metroid terug naar zijn roots.
Viewross – een nieuwe thuisbasis
Na de bossfight en een paar cutscenes (geen spoilers!) schakelde ik over naar de docked-versie met Pro Controller en dáár voelde het pas echt goed. Niet dat handheld modus minderwaardig was, verre van: grafisch ziet het er indrukwekkend uit, met zowel een Quality-modus als een Performance-modus die stabiel draaien. Maar Metroid Prime is intens, en de Pro Controller ligt gewoon beter in de hand. Je kon kiezen tussen 1080p 120 fps of 4K 60 fps. Ik heb beide geprobeerd, maar ben uiteindelijk bij 4K gebleven. Ja, ik ben een pc-nerd die graag hoge framerates ziet, maar de extra scherpte en visuele flair in 4K maakten het meer dan waard. De lichte input-lag voel je na twee minuten al niet meer.De tweede helft van de demo speelt zich af op Viewross, de hoofdplaneet van Metroid Prime 4. Mijn vrees dat de game teveel richting Halo zou opschuiven, smolt meteen weg. In ware Metroid-stijl trek je er weer volledig alleen op uit, in een mysterieuze jungle (Fury green) vol buitenaardse flora en fauna.
Na twee uur spelen weet je: dit is niet zomaar nostalgie, dit is Nintendo op z’n best.
De graphics zijn ronduit indrukwekkend en een duidelijke stap vooruit tegenover de Metroid Prime Remaster. De belichting is weergaloos, en de details zijn verbluffend: kleine insectachtige wezentjes kruipen over bladeren, stof dwarrelt in zonnestralen, waterdruppels glinsteren op Samus’ vizier … Het is pure Nintendo-magie met een next-gen randje. Op de typische Metroid-deuren na, die als verborgen laadscherm dienen, valt het bijna niet op dat dit een crossgen-game is. De muziek is klassiek Metroid: sfeervol, dreigend, en melancholisch tegelijk. Een mengeling van ambient en industriële tonen die de isolatie versterken. Gelukkig is de ziel van Metroid intact gebleven.
Nieuwe wereld, nieuwe wezens
Viewross blijkt de thuisplaneet te zijn van de Lamorn, een volledig nieuw ras binnen het Metroid-universum. Denk aan mensachtige axolotls met telekinetische krachten. Hun achtergrond bleef grotendeels mysterieus in de demo, maar het is duidelijk dat hun psychische energie een sleutelrol speelt in Samus’ nieuwe arsenaal.Qua gameplay en leveldesign voelt alles vertrouwd: aan het begin verlies je opnieuw al je power-ups (klassieker!), en zie je van bij de start plaatsen die je pas later kan bereiken. Tijdens mijn sessie kreeg ik vrij snel enkele upgrades zoals Morph Ball, alsook bommen, raketten, en nieuw in de reeks: telekinetische krachten. Die laatste gebruik je onder meer om projectielen in slow motion te besturen of op afstand obstakels op te blazen. Klinkt gimmicky, maar het past verrassend goed in het universum van Metroid en de complexe puzzels.
Een uitdagend slotstuk
De tweede baas was een soort reusachtige plant genaamd Carvex, wat deed denken aan Flaahgra uit het eerste Prime-deel. Het gevecht was slim opgebouwd: er waren verschillende strategieën mogelijk, maar enkel door goed te observeren en te experimenteren vond je de “goede” oplossing. Het gevecht zat heel goed in elkaar en het heeft toch wel een minuut of vijf geduurd voor ik doorhad wat de optimale strategie was om hem te doden. Echt old-school design, zoals we dat graag zien.Na de bossfight kwam ik in een woestijngebied terecht, vermoedelijk de openwereldhub van het spel, maar daar moest ik helaas stoppen. De twee uur vlogen voorbij.
Conclusie
Metroid Prime 4 is exact wat ik ervan gehoopt had, en meer. De tutorial deed me even twijfelen of Nintendo lichtjes de verkeerde richting uitging (Federation forces geeft me nog steeds nachtmerries) , maar die zorgen verdwenen snel. De sfeer, de muziek, de verkenning: het voelt allemaal authentiek Metroid. Ik hoop dat dit dé system seller wordt die de reeks qua verkoopcijfers eindelijk op het niveau van Zelda en Mario tilt, want Samus verdient het absoluut. Op de terugweg kon ik het niet laten om nog snel een Switch 2 te gaan kopen. Ja, zó enthousiast was ik. Sommige demo’s overtuigen je om de game te kopen. Deze deed me een console kopen. Het wachten van bijna tien jaar, inclusief de pijnlijke reboot van de ontwikkeling, blijkt meer dan de moeite waard. Nu is het alleen nog aftellen tot vier december, wanneer de volledige release eraan komt. Mijn verlof is alleszins al aangevraagd.
Over
Beschikbaar vanaf
4 december 2025
Gespeeld op
- Nintendo Switch 2
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- Nintendo Switch 2
Genre
- Action
- Adventure
- Metroidvania
- Platformer
- Shooter
Ontwikkelaar
- Retro Studios
Uitgever
- Nintendo
hoop dat ze dat niet teveel door onze strot rammen. Maar ja dat is voor de review binnen enkele weken.
