Capcom blies Onimusha nieuw leven in met een remaster van de eerste twee spellen in de reeks. Dit bleek slechts een voorproefje, want na twintig jaar krijgen we volgend jaar eindelijk een nieuw deel in de reeks. Wat Capcom tot nu toe liet zien van Onimusha: Way of the Sword, zag er vingerlikkend goed uit, maar de grootste vraag is natuurlijk hoe het spel zal spelen. Dat mocht ik alvast ontdekken op gamescom door hands-on te gaan met deze duistere actiegame.
In Onimusha: Way of the Sword kruip je in de huid van Musashi Miyamoto, een personage dat niet toevallig gemodelleerd werd naar een jonge Toshiro Mifune. De legendarische acteur kroop immers meerdere keren in de huid van de iconische samoerai, onder andere in de Samurai-trilogie van Hiroshi Inagaki. Alleen denk ik niet dat Musahi dezelfde horrors is tegengekomen als die in de nieuwe Onimusha-game. Deze keer wordt Kioto tijdens de Edo-periode geterroriseerd door de monsterlijke Genma en is het aan Musashi om schoon schip te maken. Toevallig - of niet - beschikt hij over de Oni Gauntlet die hem toelaat deze demonen een kopje kleiner te maken.
Het eerste dat opviel, was hoe geweldig de combat aanvoelt. Enerzijds is dit een typische moderne hack'n'slash waarbij het ontwijken, blokkeren of perfect pareren van vijandelijke aanvalen zeer belangrijk is. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld Sekiro, Lies of P of Wo Long: Fallen Dynasty, ligt het tempo in Onimusha: Way of the Sword veel lager. De combat voelt gewichtig en methodisch aan, waarbij het geslash tussen de zwaarden ook meer dynamisch aanvoelt door de animaties die eraan gekoppeld zijn. Dit kwam vooral tot uiting tijdens het baasgevecht met Sasaki Ganryu, een andere samurai die duidelijk een geschiedenis heeft met ons hoofdpersonage en die net als jou een Gauntlet heeft. Zijn motieven zijn echter niet zo nobel als die van jou. Dit gevecht had een zeker filmisch karakter en het pareren van zijn vijanden om hem zo in de rug te kunnen aanvallen voelde zeer bevredigend aan. De timing voor dit pareren voelde ook meer vergevingsgezind aan dan in soortgelijke titels, zelfs op de standaard moeilijkheidsgraad (er is ook een soort van verhaalmodus voor zij die minder bedreven zijn in dit soort actiespellen).
Zoals je merkt, heeft de combat van Onimusha: Way of the Sword alle ingrediënten om de liefhebbers van hack'n'slah-spellen aan te spreken, en ik was echt aangenaam verrast over hoe vlot het spel speelde. Net als Resident Evil Requiem en PRAGMATA, lijkt Onimushi: Way of the Sword ook een grafisch zeer indrukwekkende titel te worden De nachtelijke taferelen aan Kiyomizu-dera waren bijzonder sfeervol en de graphics zagen er gelikt uit, zonder dat de performance er onder leed. Als dit spel nog niet op mijn watchlist zou staan, dan stond ie na het spelen van deze demo er zeker op.
In Onimusha: Way of the Sword kruip je in de huid van Musashi Miyamoto, een personage dat niet toevallig gemodelleerd werd naar een jonge Toshiro Mifune. De legendarische acteur kroop immers meerdere keren in de huid van de iconische samoerai, onder andere in de Samurai-trilogie van Hiroshi Inagaki. Alleen denk ik niet dat Musahi dezelfde horrors is tegengekomen als die in de nieuwe Onimusha-game. Deze keer wordt Kioto tijdens de Edo-periode geterroriseerd door de monsterlijke Genma en is het aan Musashi om schoon schip te maken. Toevallig - of niet - beschikt hij over de Oni Gauntlet die hem toelaat deze demonen een kopje kleiner te maken.
Heerlijke combat
Hoe het verhaal in elkaar zit, daar is het nog gissen naar. Maar hoe dan ook wordt de stad omgeven door kwaadaardige wolken en is duidelijk niet alles kommer en kwel in Kioto, te beginnen met de Kiyomizu-dera tempel, waar de demo die we mochten spelen zich afspeelt. Dit was duidelijk niet de Kiyomizu-dera zoals ik die ken. Er hing een akelig sfeertje in de lucht, de omgevingen waren vervallen en gecorrumpeerd, en de inwoners die ik onderweg tegenkwam, vluchtten weg of werden genadeloos afgeslacht door ondode en vervormde soldaten. Zij waren het eerste kannonenvoer waarop ik de zwaardvechtkunsten van Musashi kon op uittesten.Het eerste dat opviel, was hoe geweldig de combat aanvoelt.
Het eerste dat opviel, was hoe geweldig de combat aanvoelt. Enerzijds is dit een typische moderne hack'n'slash waarbij het ontwijken, blokkeren of perfect pareren van vijandelijke aanvalen zeer belangrijk is. Maar in tegenstelling tot bijvoorbeeld Sekiro, Lies of P of Wo Long: Fallen Dynasty, ligt het tempo in Onimusha: Way of the Sword veel lager. De combat voelt gewichtig en methodisch aan, waarbij het geslash tussen de zwaarden ook meer dynamisch aanvoelt door de animaties die eraan gekoppeld zijn. Dit kwam vooral tot uiting tijdens het baasgevecht met Sasaki Ganryu, een andere samurai die duidelijk een geschiedenis heeft met ons hoofdpersonage en die net als jou een Gauntlet heeft. Zijn motieven zijn echter niet zo nobel als die van jou. Dit gevecht had een zeker filmisch karakter en het pareren van zijn vijanden om hem zo in de rug te kunnen aanvallen voelde zeer bevredigend aan. De timing voor dit pareren voelde ook meer vergevingsgezind aan dan in soortgelijke titels, zelfs op de standaard moeilijkheidsgraad (er is ook een soort van verhaalmodus voor zij die minder bedreven zijn in dit soort actiespellen).
Topper in wording
Voer je een perfect getimede aanval uit net voordat de vijand aanvalt, of een perfecte ontwijking, dan opent dit de mogelijkheid voor een krachtige Issen-tegenaanval. Deze Issen-aanvallen geven je in het algemeen meer souls om te absorberen. Deze soul orbs maken dus hun terugkeer en komen in drie varianten: rood, geel en blauw, die respectievelijk overeenkomen met je leven, je Oni-krachten en ervaringspunten. Deze opzuigen met je gauntles doe je simpelweg door een knop ingedrukt te houden, waarna bijvoorbeeld je levensbar en Oni Gauge worden aangevuld. Verder heb je in deze nieuwe versie ook een staminabar, maar je vijand heeft deze ook en als je de staminabar van je vijand kan ledigen, dan kan je een finisher uitvoeren. Doe je zo'n Issen-aanvallen op een baas dan vermindert zijn staminameter drastisch en eens op nul, heb je zelfs een Break Issen die je kan uitvoeren, waarbij je een afzonderlijk lichaamsdeel aanvalt met verschillende effecten, zoals extra schade doen of extra souls verdienen.Zoals je merkt, heeft de combat van Onimusha: Way of the Sword alle ingrediënten om de liefhebbers van hack'n'slah-spellen aan te spreken, en ik was echt aangenaam verrast over hoe vlot het spel speelde. Net als Resident Evil Requiem en PRAGMATA, lijkt Onimushi: Way of the Sword ook een grafisch zeer indrukwekkende titel te worden De nachtelijke taferelen aan Kiyomizu-dera waren bijzonder sfeervol en de graphics zagen er gelikt uit, zonder dat de performance er onder leed. Als dit spel nog niet op mijn watchlist zou staan, dan stond ie na het spelen van deze demo er zeker op.
Conclusie
Capcom blaast de Onimusha-reeks met dit nieuwe vervolg nieuw leven in en lijkt de titel te moderniseren zonder zijn roots te verloochenen. De combat was de ster van de show in deze demo, waarbij het kruisen van de zwaarden zeer bevredigend aanvoelde. Vooral het baasgevecht op het einde was een geweldig hoogtepunt en hopelijk slechts een voorsmaakje van wat ons nog te wachten staat. Hoewel we de laatste tijd wat overspoeld worden door Aziatisch zwaardgekletter, is de terugkeer van Onimusha zeker en vast welgekomen.
Over
Beschikbaar vanaf
TBA
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Hack and slash
- Horror
Ontwikkelaar
- Capcom
Uitgever
- Capcom
