A long time ago in a galaxy far, far away ... Veel mensen vinden tegenwoordig dat er sinds de overname door Disney te veel Star Wars-content op ons afkomt. Als grote fan kan ik dit alleen maar toejuichen, mits alle content ook van hoogstaande kwaliteit zou zijn. Sinds die overname is het wat games betreft echter naar mijn mening veel te stil geweest. Nadat Electronic Arts een poging heeft gewaagd, is het nu aan Ubisoft om te bewijzen wat zij van die verre galaxy kunnen waarmaken.
Star Wars Outlaws is voor mij het meest geanticipeerde spel van dit jaar en toen ik de kans kreeg om vier uur met de game aan de slag te gaan, twijfelde ik geen seconde. Toegegeven, als fan van de franchise zal ik waarschijnlijk optimistischer zijn dan anderen, toch was ik niet zo overtuigd toen Ubisoft onlangs gameplaybeelden van Tatooine vrijgaf. Gelukkig kan ik meteen eerlijk zeggen dat ik me ontzettend heb geamuseerd en de build die ik te spelen kreeg, zag er stukken beter uit dan wat ze ons eerder hadden getoond.
Star Wars Outlaws beweert de eerste Star Wars open world third-person action/adventure game te zijn. Daar valt over te discussiëren als je Knights of the Old Republic, Galaxies, The Old Republic en zelfs LEGO Star Wars: The Skywalker Saga overweegt. Het reizen van punt A naar punt B door de vijf speelbare planeten: Akiva, Kijimi, Cantonica, Tatooine en Toshara, is een cruciaal punt. Met de speeder uit The Trailblazer vlamde ik mijn eerste stappen door de wijde wereld van Toshara. Het moet gezegd worden, de wereld ziet er fantastisch uit. Van de hoofdstad Mirogana tot de kleinere dorpen en de flora en fauna. Meteen wilde ik als een halve gare de main story aan de kant schuiven om volop op ontdekkingsreis te gaan. Doorheen mijn playthrough voelde het alsof ik in die vier uur maar het topje van de ijsberg had bereikt en er nog zoveel meer te doen viel. Wegens de tijdslimiet heb ik het ontdekken tot een minimum beperkt om toch zoveel mogelijk informatie over de game te kunnen verschaffen.
Wanneer Kay onder veel druk komt te staan, vult haar adrenalinemeter. Bij een volle meter kun je Adrenaline Rush activeren waarin alles tijdelijk pauzeert en je tot drie targets kunt aanwijzen die dan in één trek worden beschoten, vergelijkbaar met Dead Eye in Red Dead Redemption. Al snel werd duidelijk dat ik me in het prille begin van het spel bevond en dat zowel mijn speeder als blaster verre van hun mogelijke potentieel hadden. Na wat rondneuzen in het menu vond ik verschillende manieren om mijn speeder, blaster en schip te upgraden. Naast dit kun je ook kleding vinden die Kays stats verbeteren of abilities vrijspelen door middel van het voltooien van bepaalde vereisten. Je zult je echt een tijd kunnen bezighouden om je skills en apparatuur te verbeteren.
Elke planeet heeft verschillende criminele organisaties die onderling vechten om macht op de planeet. Voor elk van deze facties kun je sidequests voltooien waarmee je je reputatie bij hen kunt verhogen. Vaak is die sidequest wel in het nadeel van een andere factie waardoor je bij hen dan weer minder populair wordt. Als scoundrel kies je natuurlijk de kant van de hoogste bieder, dus wordt er hier en daar weleens iemand bedrogen. Zo voltooide ik een sidequest van de Hutt Cartel, waarna mijn questgiver, blijkbaar een undercover Crimson Dawn-agent, me een voorstel deed om de Hutts te doublecrossen voor meer geld. Zo word je constant doorheen het spel geconfronteerd met beslissingen waarbij je je moet afvragen welke reputatie je op dat moment het beste uitkomt. Toen ik mijn blaster wilde upgraden, was het nodige illegale onderdeel te vinden bij het Pyke-syndicate. Als mijn reputatie met hen hoog genoeg was, kon ik daar als collega gemakkelijk binnenkomen en het onderdeel stelen. Maar als je reputatie niet hoog genoeg is, moet je een manier vinden om naar binnen te sluipen. Is je reputatie met bepaalde facties hoog genoeg, dan kun je unieke items in de stijl van die factie verdienen. Sommige brokers geven ook sidequests met een hoog risico waar je maar één kans voor krijgt. Faal je deze missie, dan ben je je contract voorgoed kwijt.
Naast winkels om onderdelen te kopen voor je blaster, speeder en schip zijn er ook black markets. De kans bestaat dat je intel nodig hebt om toegang te krijgen. Deze intel kun je op verschillende manieren vinden. In dit geval moest ik de juiste omstanders afluisteren die het codewoord weggaven. Eenmaal binnen verkoopt de black market zelf ook intel over treasures die doorheen de wereld te vinden zijn. De planeten zitten vol met tips en hints om kostbare goederen te vinden. Zelfs tijdens het rondreizen passeerde ik een random event waar piraten het gemunt hadden op een troep stormtroopers. Ik maakte gretig gebruik van die afleiding om supplies van diezelfde imperials te stelen.
Je companion Nix is een merqaal die overal met je meegaat en je ondersteunt tijdens combat, stealth en platformen. Je kunt hem aansturen om vijanden af te leiden, spullen op te rapen en hem door smalle gangen te laten kruipen waar Kay niet kan komen. Het kleine dier heeft een bepaalde Nix Sense waarmee hij de omgeving scant, waardoor je vijanden door muren heen kunt zien.
Als gezochte scum & villainy kon natuurlijk een wanted-systeem niet ontbreken. Zelf heb ik de kans niet gekregen dit te ervaren, maar van wat ik in het menu heb kunnen lezen, zal het plegen van misdaden in de buurt van Imperials ertoe leiden dat je gezocht wordt. Voortdurende misdaden zullen het niveau verder verhogen. Als je uit het zicht kunt blijven, kun je de wanted-status verliezen, maar op het hoogste niveau zal The Empire zijn volledige kracht inzetten om Kay aan te vallen. De enige manier om dan te ontsnappen is door een bountyterminal in een streng beveiligd gebied te slicen of een corrupte Imperial Officer om te kopen.
Was alles dan rozengeur en maneschijn? Niet echt. Waar ik een bloedhekel aan heb, zijn verplichte minigames (looking at you, Final Fantasy VII Rebirth). En ook hier is er geen ontkomen aan, al waren de minigames voorlopig niet het probleem. Tijdens het sluipen zul je vaak voor een gesloten deur of kist komen te staan waarvan je het slot moet overriden. In een van die overrides (data spikes) moet je hetzelfde ritme aangeven dat op je scherm wordt weergegeven. Ik wil niet zeggen dat ik geen ritme heb, maar ik zat er toch vaker naast dan ik wil toegeven. Een andere minigame is zoals het bordspel Mastermind, maar dan met de juiste volgorde van iconen in plaats van kleuren. Die manieren om deuren en sloten open te breken zijn thematisch en voorlopig nog acceptabel.
De checkpoints daarentegen zijn echter heel wat onvergeeflijker. Vaak moet je in gedeeltes sluipen en kun je je wapens niet gebruiken. Word je ontdekt door de vijand, dan word je uit het verboden gebied gegooid. Allemaal goed en wel, maar na het laadscherm word je weer voor die gesloten deur geplaatst en moet je die minigame opnieuw doen om binnen te komen. Na twee keer gepakt te zijn, begon mijn frustratie al wat te borrelen en haalde het de flow uit de game. Uiteindelijk zocht ik gewoon een andere ingang om niet voor de derde keer dezelfde minigame te moeten doen. Ook vraag ik mij af of de verplichte stealth gameplay niet zal gaan vervelen. Wat ik wel leuk vond, was de mogelijkheid om eindelijk een potje Sabacc te kunnen spelen. Eenmaal alle hoofdmissies van de demo voltooid waren, zocht ik de dichtstbijzijnde tafel en liet ik mijn kaarten delen. Jammer genoeg kreeg ik dan net te horen dat mijn tijd om was en zal ik nooit weten of mijn hand sterk genoeg was om te winnen. Een nieuwe poging zal tot eind augustus moeten wachten.
Star Wars Outlaws is voor mij het meest geanticipeerde spel van dit jaar en toen ik de kans kreeg om vier uur met de game aan de slag te gaan, twijfelde ik geen seconde. Toegegeven, als fan van de franchise zal ik waarschijnlijk optimistischer zijn dan anderen, toch was ik niet zo overtuigd toen Ubisoft onlangs gameplaybeelden van Tatooine vrijgaf. Gelukkig kan ik meteen eerlijk zeggen dat ik me ontzettend heb geamuseerd en de build die ik te spelen kreeg, zag er stukken beter uit dan wat ze ons eerder hadden getoond.
A Whole New World
We kruipen in de huid van Kay Vess, een scoundrel die gezocht wordt door The Empire. Star Wars Outlaws speelt zich af tussen Episode V: The Empire Strikes Back en Episode VI: Return of the Jedi, toen The Empire nog op zijn hoogtepunt was. Na een crash landing mocht ik tijdens mijn playthrough drie uur doorbrengen op Toshara, een maan in het Toshaal-systeem met landschappen geïnspireerd op de Afrikaanse savanne. Mijn schip werd door het lokaal gespuis gezien als een waardevol object, maar die fout bekochten ze al snel met hun leven. Naast een paar bandieten die nu genieten van meer lichaamsopeningen, was er ook de Rodian genaamd Waka die me eerst een kopje kleiner wilde maken, maar al snel van gedachten veranderde. Waka, een mechanieker, liet weten welke onderdelen we nodig hadden om ons schip, The Trailblazer, te repareren. Samen met Nix, onze vaste sidekick met mysterieuze afkomst, werden we naar Mirogana gestuurd om kennis te maken met de lokale kartelbaas.Star Wars Outlaws beweert de eerste Star Wars open world third-person action/adventure game te zijn. Daar valt over te discussiëren als je Knights of the Old Republic, Galaxies, The Old Republic en zelfs LEGO Star Wars: The Skywalker Saga overweegt. Het reizen van punt A naar punt B door de vijf speelbare planeten: Akiva, Kijimi, Cantonica, Tatooine en Toshara, is een cruciaal punt. Met de speeder uit The Trailblazer vlamde ik mijn eerste stappen door de wijde wereld van Toshara. Het moet gezegd worden, de wereld ziet er fantastisch uit. Van de hoofdstad Mirogana tot de kleinere dorpen en de flora en fauna. Meteen wilde ik als een halve gare de main story aan de kant schuiven om volop op ontdekkingsreis te gaan. Doorheen mijn playthrough voelde het alsof ik in die vier uur maar het topje van de ijsberg had bereikt en er nog zoveel meer te doen viel. Wegens de tijdslimiet heb ik het ontdekken tot een minimum beperkt om toch zoveel mogelijk informatie over de game te kunnen verschaffen.
Into The Mouth of the Underworld
Star Wars Outlaws is een hybride van Uncharted, Red Dead Redemption en Thief. Tijdens gevechten gebruik je vooral je trouwe blaster of je gebalde vuisten wanneer tegenstanders je personal space niet respecteren. Verder kun je andere wapens vinden die rondslingeren of oprapen van verslagen vijanden, maar dit gebruik is beperkt. Als stealth niet lukt, dan gaan we maar luid. De combat zelf was best wel vermakelijk en niet altijd even gemakkelijk. Zo maak je best slim gebruik van je omgeving want door zomaar in de actie te walsen had ik al snel een laadscherm om de confrontatie opnieuw te proberen. Al is er niet veel leukers dan met fantastische muziek op de achtergrond de held uit te hangen.Wanneer Kay onder veel druk komt te staan, vult haar adrenalinemeter. Bij een volle meter kun je Adrenaline Rush activeren waarin alles tijdelijk pauzeert en je tot drie targets kunt aanwijzen die dan in één trek worden beschoten, vergelijkbaar met Dead Eye in Red Dead Redemption. Al snel werd duidelijk dat ik me in het prille begin van het spel bevond en dat zowel mijn speeder als blaster verre van hun mogelijke potentieel hadden. Na wat rondneuzen in het menu vond ik verschillende manieren om mijn speeder, blaster en schip te upgraden. Naast dit kun je ook kleding vinden die Kays stats verbeteren of abilities vrijspelen door middel van het voltooien van bepaalde vereisten. Je zult je echt een tijd kunnen bezighouden om je skills en apparatuur te verbeteren.
Je wordt constant geconfronteerd met beslissingen waarbij je je moet afvragen welke reputatie je op dat moment het beste uitkomt.
Elke planeet heeft verschillende criminele organisaties die onderling vechten om macht op de planeet. Voor elk van deze facties kun je sidequests voltooien waarmee je je reputatie bij hen kunt verhogen. Vaak is die sidequest wel in het nadeel van een andere factie waardoor je bij hen dan weer minder populair wordt. Als scoundrel kies je natuurlijk de kant van de hoogste bieder, dus wordt er hier en daar weleens iemand bedrogen. Zo voltooide ik een sidequest van de Hutt Cartel, waarna mijn questgiver, blijkbaar een undercover Crimson Dawn-agent, me een voorstel deed om de Hutts te doublecrossen voor meer geld. Zo word je constant doorheen het spel geconfronteerd met beslissingen waarbij je je moet afvragen welke reputatie je op dat moment het beste uitkomt. Toen ik mijn blaster wilde upgraden, was het nodige illegale onderdeel te vinden bij het Pyke-syndicate. Als mijn reputatie met hen hoog genoeg was, kon ik daar als collega gemakkelijk binnenkomen en het onderdeel stelen. Maar als je reputatie niet hoog genoeg is, moet je een manier vinden om naar binnen te sluipen. Is je reputatie met bepaalde facties hoog genoeg, dan kun je unieke items in de stijl van die factie verdienen. Sommige brokers geven ook sidequests met een hoog risico waar je maar één kans voor krijgt. Faal je deze missie, dan ben je je contract voorgoed kwijt.
Naast winkels om onderdelen te kopen voor je blaster, speeder en schip zijn er ook black markets. De kans bestaat dat je intel nodig hebt om toegang te krijgen. Deze intel kun je op verschillende manieren vinden. In dit geval moest ik de juiste omstanders afluisteren die het codewoord weggaven. Eenmaal binnen verkoopt de black market zelf ook intel over treasures die doorheen de wereld te vinden zijn. De planeten zitten vol met tips en hints om kostbare goederen te vinden. Zelfs tijdens het rondreizen passeerde ik een random event waar piraten het gemunt hadden op een troep stormtroopers. Ik maakte gretig gebruik van die afleiding om supplies van diezelfde imperials te stelen.
Je companion Nix is een merqaal die overal met je meegaat en je ondersteunt tijdens combat, stealth en platformen. Je kunt hem aansturen om vijanden af te leiden, spullen op te rapen en hem door smalle gangen te laten kruipen waar Kay niet kan komen. Het kleine dier heeft een bepaalde Nix Sense waarmee hij de omgeving scant, waardoor je vijanden door muren heen kunt zien.
Slice life away
Over de space combat kan ik voorlopig nog weinig zeggen. In die vier uur heb ik hoogstens een tiental minuten in de ruimte kunnen vliegen. De missie bestond eruit om undercover in een imperial schip te geraken. Hiervoor moest ik cargo stelen van een ander schip dat ze oorspronkelijk verwachtte. Tijdens deze heist waren er piraten die ook de cargo op het oog hadden, maar hey, first come, first steal. Eenmaal gelukt werden we door Tie Fighters geescorteerd naar een Imperial Fuel Station. Jammer genoeg was dat het einde van mijn tijd op Toshara en mocht ik mijn laatste uur op Kijimi doorbrengen. Van wat ik heb kunnen ervaren is de combat zeer aangenaam en is de besturing uitgebreider en vloeiender dan verwacht. Maar de fun zal pas echt beginnen wanneer je schip meer upgrades ter beschikking heeft.Als gezochte scum & villainy kon natuurlijk een wanted-systeem niet ontbreken. Zelf heb ik de kans niet gekregen dit te ervaren, maar van wat ik in het menu heb kunnen lezen, zal het plegen van misdaden in de buurt van Imperials ertoe leiden dat je gezocht wordt. Voortdurende misdaden zullen het niveau verder verhogen. Als je uit het zicht kunt blijven, kun je de wanted-status verliezen, maar op het hoogste niveau zal The Empire zijn volledige kracht inzetten om Kay aan te vallen. De enige manier om dan te ontsnappen is door een bountyterminal in een streng beveiligd gebied te slicen of een corrupte Imperial Officer om te kopen.
De checkpoints zijn soms heel onvergeeflijk
Was alles dan rozengeur en maneschijn? Niet echt. Waar ik een bloedhekel aan heb, zijn verplichte minigames (looking at you, Final Fantasy VII Rebirth). En ook hier is er geen ontkomen aan, al waren de minigames voorlopig niet het probleem. Tijdens het sluipen zul je vaak voor een gesloten deur of kist komen te staan waarvan je het slot moet overriden. In een van die overrides (data spikes) moet je hetzelfde ritme aangeven dat op je scherm wordt weergegeven. Ik wil niet zeggen dat ik geen ritme heb, maar ik zat er toch vaker naast dan ik wil toegeven. Een andere minigame is zoals het bordspel Mastermind, maar dan met de juiste volgorde van iconen in plaats van kleuren. Die manieren om deuren en sloten open te breken zijn thematisch en voorlopig nog acceptabel.
De checkpoints daarentegen zijn echter heel wat onvergeeflijker. Vaak moet je in gedeeltes sluipen en kun je je wapens niet gebruiken. Word je ontdekt door de vijand, dan word je uit het verboden gebied gegooid. Allemaal goed en wel, maar na het laadscherm word je weer voor die gesloten deur geplaatst en moet je die minigame opnieuw doen om binnen te komen. Na twee keer gepakt te zijn, begon mijn frustratie al wat te borrelen en haalde het de flow uit de game. Uiteindelijk zocht ik gewoon een andere ingang om niet voor de derde keer dezelfde minigame te moeten doen. Ook vraag ik mij af of de verplichte stealth gameplay niet zal gaan vervelen. Wat ik wel leuk vond, was de mogelijkheid om eindelijk een potje Sabacc te kunnen spelen. Eenmaal alle hoofdmissies van de demo voltooid waren, zocht ik de dichtstbijzijnde tafel en liet ik mijn kaarten delen. Jammer genoeg kreeg ik dan net te horen dat mijn tijd om was en zal ik nooit weten of mijn hand sterk genoeg was om te winnen. Een nieuwe poging zal tot eind augustus moeten wachten.
Conclusie
Er zijn al heel wat reacties geweest omtrent Star Wars Outlaws. Ikzelf was als fan ook behoorlijk sceptisch, maar toch was het mijn meest geanticipeerde game van dit jaar. En na vier uur spelen is dit nog steeds het geval. Ik kijk er enorm naar uit om met de volledige game aan de slag te gaan. Star Wars Outlaws is een goede mix van Uncharted meets Red Dead Redemption meets Thief. Er valt ontzettend veel te doen, te ontdekken, te upgraden, het speelt enorm vlot en ziet er zeer goed uit. Beter dan de beelden die eerder te zien waren. In mijn beperkte speeltijd had ik niet het gevoel met de typische Ubisoft-formule bezig te zijn, al hoop ik dat het sluipen wat beperkt blijft en dat de checkpoints wat vergeeflijker worden. Ik ga mij alvast urenlang amuseren.
Over
Beschikbaar vanaf
30 augustus 2024
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Adventure
Ontwikkelaar
- Massive Entertainment
Uitgever
- Ubisoft
