Volgende week breekt de tijd aan om terug af te zakken naar Sanctuary en de wereld te verlossen van het kwade. Op het einde van de vorige uitbreiding van Diablo IV, Vessel of Hatred, werd er immers een van de Prime Evils op de wereld losgelaten. Mephisto, de Lord of Hatred, kon iedereen misleiden en op het toneel verschijnen als de gereïncarneerde heilige Akarat. Zal hij als de valse profeet nu de wereld naar de ondergang leiden of vind jij een manier om hem te stoppen voordat het te laat is?
Hoewel er onder jullie waarschijnlijk wel zijn die regelmatig naar Sanctuary terugkeren voor de seasonal content, is de release van een nieuwe grote uitbreiding toch net iets anders. Het zorgt voor een nieuwe stevige brok aan verhaalvertelling, waarbij het verhaal van Diablo IV een waardig slotstuk lijkt te krijgen. Daarnaast voegt Lord of Hatred opnieuw een volledig nieuwe regio toe, twee nieuwe klassen, de terugkeer van de Horadric Cube en een vernieuwde endgame-content. Meer dan genoeg reden dus om in deze uitbreiding te duiken.
Laten we daarom beginnen met het verhaal. Blizzard heeft hier alvast het onderste uit de kan gehaald om ons een duister en meeslepend verhaal met heel wat memorabele momenten voor te schotelen. Hoewel de finale sterk afsloot, wist Vessel of Hatred mij minder te overtuigen, terwijl Lord of Hatred mij haast vanaf de eerste seconde wist op te zuigen. Als een soort van Jezusfiguur verzamelt Mephisto als Akarat immers heel wat volgelingen op het eiland Skovos, de geboorteplaats van de mensheid, terwijl jij en Lorath, die hier een geweldige terugkeer maakt in het verhaal, op zoek gaan naar een wapen dat Mephisto kan stoppen. Alleen zullen ze hiervoor de hulp moeten inroepen van de antagonist uit de base game. Jawel, ook Lilith is terug van de partij en de machtsspelletjes tussen haar en haar vader maken het verhaal van Lord of Hatred net zo boeiend. Elke familie heeft wel haar problemen, maar deze is toch wel bijzonder disfunctioneel.
Het verhaal zal je met zijn tien grote queestes zo'n achttal uurtjes bezighouden, afhankelijk van hoe snel je erdoor raast, maar tijdens deze playthrough kan je alvast rekenen op een sterke verhaalvertelling, interessant vormgegeven dungeons en knappe en uitdagende baasgevechten. Wat betreft de kwaliteit van de campagne, schakelt Blizzard hier dus enkele versnellingen hoger dan in Vessel of Hatred, iets dat fans zeker zullen appreciëren. De nieuwe regio die je kan verkennen, het oeroude Skovos, is ook meer interessant dan Nahantu, en bevat veel meer diversiteit, gaande van de Grieks-geïnspireerde gebieden en de indrukwekkende stad Themis tot een gebied dat één groot slagveld is en een met lava doordrenkt gebied aan de voet van een vulkaan. Je zal niet snel uitgekeken raken op dit mysterieuze eiland.
De andere klasse waarmee je aan de slag kan gaan is de Paladin, waarmee de legendarische heilige krijger uit Diablo II terugkeert. Al zullen heel wat spelers deze intussen al gespeeld hebben gezien je vroegtijdig toegang ertoe kreeg als je de uitbreiding pre-orderde. Met de Paladin was ik dus ook al eerder aan de slag gegaan en hij werd al snel een favoriet van mij omdat hij deed denken aan de Crusader, mijn main character uit Diablo III. De Paladin voelde tot nu toe alvast lichtjes overpowered aan, met sterke aura's, en natuurlijk ieders favoriet, de Blessed Hammer-skill. Paladins zijn een faith-gebaseerde klasse en hebben vier specialisaties (Oaths) waaruit je uiteindelijk zal moeten kiezen. Als Juggernaut zal je een meer tanky richting uitgaan, terwijl de Zealot voor pure schade en critical strikes gaat. Wie volop wil (de)buffen en aura's inzetten, kan kiezen voor de Judicator die extra schade doen door hun vijanden te 'Judgen'. Wie ten slotte denkt dat hij heiliger is dan de Paus, kan gaan voor Disciple om jezelf zowaar in een engel te veranderen om zo in je Arbiter-form extra schade te doen. De Paladin hoeft dus zeker niet onder te doen voor de Warlock.
Dit alles zal natuurlijk zeker van pas komen in de vernieuwde endgame. Een van de grootste problemen van de endgame in Diablo IV was dat zij te chaotisch aanvoelde en Blizzard probeert dit nu aan te pakken door het beter te structureren. Niet enkel door een Activities-tab, maar vooral dankzij de toevoeging van War Plans. Dit zijn een soort van playlists, met vertakkingen, die je doorloopt door verschillende endgame-activiteiten te voltooien. Voltooi je een activiteit, dan word je automatisch naar de volgende getransporteerd en na een vijftal activiteiten staat er een mooie buit op je te wachten. Hieraan gekoppeld zijn ook upgradeable trees per activiteit waarbij je nieuwe modifiers en andere loot kan vrijspelen. Deze activiteiten zijn wel nog grotendeels hetzelfde, zoals World Bosses, The Pit, Nightmare Dungeons en Helltides, maar je krijgt dus meer structuur en je hoeft niet meer te zitten zoeken naar de meest interessante activiteiten op je map. Daarnaast wordt ook een nieuwe activiteit toegevoegd: Echoing Hatred. Dit is een soort van horde-modus, dus hoe langer je volhoudt, hoe beter je loot, maar waarbij je ook de verschillende moeilijkheidsgraden doorloopt en waarbij je een soort van meter hebt die volloopt als je niet genoeg slagen uitdeelt en dus ook tot een game over kan leiden. Wat de moeilijkheidsgraad betreft hebben masochisten alvast weer iets om naar uit te kijken, want het aantal Torment-tiers wordt opgetrokken van vijf naar maar liefst twaalf. En mocht je daarmee nog niet genoeg hebben, dan kan je natuurlijk ook gaan vissen in deze uitbreiding
Hoewel er onder jullie waarschijnlijk wel zijn die regelmatig naar Sanctuary terugkeren voor de seasonal content, is de release van een nieuwe grote uitbreiding toch net iets anders. Het zorgt voor een nieuwe stevige brok aan verhaalvertelling, waarbij het verhaal van Diablo IV een waardig slotstuk lijkt te krijgen. Daarnaast voegt Lord of Hatred opnieuw een volledig nieuwe regio toe, twee nieuwe klassen, de terugkeer van de Horadric Cube en een vernieuwde endgame-content. Meer dan genoeg reden dus om in deze uitbreiding te duiken.
Familieperikelen
Misschien eerst even een kleine kanttekening maken. We kregen slechts enkele dagen toegang tot de uitbreiding en mijn vooruitgang werd de eerste dagen regelmatig gehinderd door een lastig probleem waarbij het spel bevroor, en liefst nog tijdens een baasgevecht op het einde van een dungeon of een queeste. Het leek voornamelijk een serverprobleem, want het was niet het beeld dat bevroor, maar er gebeurde niets en ik kon ook niets doen, waardoor ik hoop dat dit zich niet zal doorzetten naar de finale release. Maar het zorgde er wel voor dat ik het spel regelmatig moest herstarten, soms wel drie keer op twee uur spelen, met het nodige verlies van progressie als gevolg. Door deze elementen heb ik niet veel tijd in de endgame kunnen steken, en zal mijn review zich voornamelijk focussen op de rest van het spel, al zal ik de vernieuwde endgame natuurlijk ook wel kort toelichten.Laten we daarom beginnen met het verhaal. Blizzard heeft hier alvast het onderste uit de kan gehaald om ons een duister en meeslepend verhaal met heel wat memorabele momenten voor te schotelen. Hoewel de finale sterk afsloot, wist Vessel of Hatred mij minder te overtuigen, terwijl Lord of Hatred mij haast vanaf de eerste seconde wist op te zuigen. Als een soort van Jezusfiguur verzamelt Mephisto als Akarat immers heel wat volgelingen op het eiland Skovos, de geboorteplaats van de mensheid, terwijl jij en Lorath, die hier een geweldige terugkeer maakt in het verhaal, op zoek gaan naar een wapen dat Mephisto kan stoppen. Alleen zullen ze hiervoor de hulp moeten inroepen van de antagonist uit de base game. Jawel, ook Lilith is terug van de partij en de machtsspelletjes tussen haar en haar vader maken het verhaal van Lord of Hatred net zo boeiend. Elke familie heeft wel haar problemen, maar deze is toch wel bijzonder disfunctioneel.
Blizzard heeft het onderste uit de kan gehaald om ons een duister en meeslepend verhaal voor te schotelen
Het verhaal zal je met zijn tien grote queestes zo'n achttal uurtjes bezighouden, afhankelijk van hoe snel je erdoor raast, maar tijdens deze playthrough kan je alvast rekenen op een sterke verhaalvertelling, interessant vormgegeven dungeons en knappe en uitdagende baasgevechten. Wat betreft de kwaliteit van de campagne, schakelt Blizzard hier dus enkele versnellingen hoger dan in Vessel of Hatred, iets dat fans zeker zullen appreciëren. De nieuwe regio die je kan verkennen, het oeroude Skovos, is ook meer interessant dan Nahantu, en bevat veel meer diversiteit, gaande van de Grieks-geïnspireerde gebieden en de indrukwekkende stad Themis tot een gebied dat één groot slagveld is en een met lava doordrenkt gebied aan de voet van een vulkaan. Je zal niet snel uitgekeken raken op dit mysterieuze eiland.
Twee nieuwe speelstijlen
Een andere reden waarom je Lord of Hatred in huis zal willen halen, is natuurlijk de toevoeging van de Paladin en de Warlock. Wie de recente uitbreiding voor Diablo II: Resurrected kocht, kreeg al een voorproefje van de Warlock, maar voor mij was dit de eerste kennismaking met deze demonische summoner. Net als de Necromancer en de Sorcerer, is dit een magic-based class, en deze keer zal je niet zozeer een leger skeletten oproepen of de natuurelementen beheersen. Je zal de krachten van de Hel zelf aanwenden, door demonen op te roepen, het hellevuur hanteren en schaduwmagie te gebruiken. Hiervoor heb je twee resources, Wrath voor je spreuken en Dominance om demonische entiteiten op te roepen. Ik heb me alvast kostelijk geamuseerd met het arsenaal aan speeltjes waarover de Warlock beschikt. Zo kon ik bijvoorbeeld een demonische muur oproepen die je vijanden aanvalt en als zij toch te dichtbij kwamen ze met een enorme vuurhand naar achter trekken en ze met een soort van Chains ter plaatse te binden. Dit terwijl ik ze aanviel met een soort van demonische zweep die na een upgrade mijn personage haar demon form liet aannemen naar vier hits ... het zag er chaotisch uit, maar het was o zo fun.De andere klasse waarmee je aan de slag kan gaan is de Paladin, waarmee de legendarische heilige krijger uit Diablo II terugkeert. Al zullen heel wat spelers deze intussen al gespeeld hebben gezien je vroegtijdig toegang ertoe kreeg als je de uitbreiding pre-orderde. Met de Paladin was ik dus ook al eerder aan de slag gegaan en hij werd al snel een favoriet van mij omdat hij deed denken aan de Crusader, mijn main character uit Diablo III. De Paladin voelde tot nu toe alvast lichtjes overpowered aan, met sterke aura's, en natuurlijk ieders favoriet, de Blessed Hammer-skill. Paladins zijn een faith-gebaseerde klasse en hebben vier specialisaties (Oaths) waaruit je uiteindelijk zal moeten kiezen. Als Juggernaut zal je een meer tanky richting uitgaan, terwijl de Zealot voor pure schade en critical strikes gaat. Wie volop wil (de)buffen en aura's inzetten, kan kiezen voor de Judicator die extra schade doen door hun vijanden te 'Judgen'. Wie ten slotte denkt dat hij heiliger is dan de Paus, kan gaan voor Disciple om jezelf zowaar in een engel te veranderen om zo in je Arbiter-form extra schade te doen. De Paladin hoeft dus zeker niet onder te doen voor de Warlock.
The end is just the beginning
Nu goed, zelfs als je ervoor kiest om deze uitbreiding te tackelen met een reeds bestaande klasse dan heb je iets om naar uit te kijken, want er is een nieuwe level cap van 70 en de skilltrees van elke klasse werden herwerkt voor deze uitbreiding. Deze vernieuwde skilltrees geven je in de plaats van de vele passives nu veel meer opties om de werking van je skills aan te passen, dit in de mate dat je skills zelfs radicaal zal kunnen veranderen. De aangepaste skilltrees zullen voor iedereen toegankelijk zijn, maar eigenaars van de uitbreiding zullen wel toegang krijgen tot twintig exclusieve skillvarianten per klasse. Aarzel dus zeker niet om nog eens je Barbarian of Druid boven te halen. Daarnaast krijg je met de toevoeging van de Talisman, waarbij je charms aan je talisman kan toevoegen en zo set bonussen kan proberen te verkrijgen, en de Horadric Cube, een artefact dat je toelaat om met behulp van resources gear te maken, transmuteren of upgraden, nog meer diepgang krijgen om je personage te customizen.Dit alles zal natuurlijk zeker van pas komen in de vernieuwde endgame. Een van de grootste problemen van de endgame in Diablo IV was dat zij te chaotisch aanvoelde en Blizzard probeert dit nu aan te pakken door het beter te structureren. Niet enkel door een Activities-tab, maar vooral dankzij de toevoeging van War Plans. Dit zijn een soort van playlists, met vertakkingen, die je doorloopt door verschillende endgame-activiteiten te voltooien. Voltooi je een activiteit, dan word je automatisch naar de volgende getransporteerd en na een vijftal activiteiten staat er een mooie buit op je te wachten. Hieraan gekoppeld zijn ook upgradeable trees per activiteit waarbij je nieuwe modifiers en andere loot kan vrijspelen. Deze activiteiten zijn wel nog grotendeels hetzelfde, zoals World Bosses, The Pit, Nightmare Dungeons en Helltides, maar je krijgt dus meer structuur en je hoeft niet meer te zitten zoeken naar de meest interessante activiteiten op je map. Daarnaast wordt ook een nieuwe activiteit toegevoegd: Echoing Hatred. Dit is een soort van horde-modus, dus hoe langer je volhoudt, hoe beter je loot, maar waarbij je ook de verschillende moeilijkheidsgraden doorloopt en waarbij je een soort van meter hebt die volloopt als je niet genoeg slagen uitdeelt en dus ook tot een game over kan leiden. Wat de moeilijkheidsgraad betreft hebben masochisten alvast weer iets om naar uit te kijken, want het aantal Torment-tiers wordt opgetrokken van vijf naar maar liefst twaalf. En mocht je daarmee nog niet genoeg hebben, dan kan je natuurlijk ook gaan vissen in deze uitbreiding
Conclusie
Lord of Hatred is wat een uitbreiding hoort te zijn. Je krijgt een waardig slotstuk voor het verhaal, er worden twee ontzettend leuke klassen toegevoegd waarmee je kan experimenteren, alle andere klassen kregen ook een opfrissing door middel van de herwerkte skilltrees, en de Horadric Cube en Talisman geven je nog meer customizatiemogelijkheden. Verder werd de endgame onder handen genomen en krijgen we een knappe nieuwe regio om te verkennen en er werden zelfs enkele quality of life-verbeteringen toegevoegd die ik zelfs niet heb aangehaald in de review, zoals een lootfilter, map overlay en pathfinding. Bovendien krijg je de vorige uitbreiding er gratis bij, wat natuurlijk fijn nieuws is als je deze nog niet had. Er is dus weinig reden om deze uitbreiding over te slaan als Diablo-fan.
Pro
- Boeiend slotstuk van het verhaal
- Verbeterde endgame ...
- Herwerkte skilltrees voor alle klassen
- Twee plezante nieuwe klassen
Con
- ... maar weinig nieuwe endgame activiteiten
9
Over
Beschikbaar vanaf
28 april 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Ontwikkelaar
- Blizzard Entertainment
Uitgever
- Blizzard Entertainment
