Faraway is zo één van die bordspelletjes waar je aan de hand van de boxart absoluut geen idee hebt hoe het spelmechanisme in elkaar zit en wat het verhaallijn is achter het spel. Na het spelen van het spel werd al snel duidelijk dat het achterliggende verhaal er wat bij is getrokken om er toch maar een verhaal aan te koppelen. Of dit echter een spelbederver was, kom je te weten in onderstaande review.
In Faraway
nemen alle spelers de rol van ontdekkingsreizigers aan die het veranderlijke landschap van de imaginaire en mysterieuze planeet Alula verkennen. Het spel draait om het verkennen van de verschillende regio’s die de planeet bezit door kaarten voor je neer te leggen in een bepaalde volgorde. Elke speler krijgt aan het begin van het spel drie regiokaarten en kiest elke ronde een kaart uit zijn hand om aan zijn reeds gelegde regiokaarten toe te voegen. Daarna kies je één van de openliggende regiokaarten (gelijk aan het aantal spelers + één) om het totaal aantal kaarten in jouw hand terug op drie te brengen. Dit proces herhaalt zich over acht ronden, waarbij je steeds nieuwe regio’s ontdekt door kaarten neer te leggen op jouw speelgebied (en dat van links naar rechts). Je leest het, heel simpele gameplay, maar toch is het spel niet zo simpel om uit te leggen.
Een belangrijke strategische overweging tijdens het spelen is het kiezen van de juiste kaart op het juiste moment. Sommige regio's geven je voordelen tijdens het spel, zoals het verkrijgen van de zogenaamde heiligdommen via het schatkaartenicoontje op de kaarten. Deze heiligdommen zorgen ervoor dat je tijdens de puntentelling extra voordeel hebt en je bepaalde zoektochten rapper kunt behalen. Een heiligdom kan je ook iedere ronde bekomen door een regiokaart neer te leggen die hoger is dan de vorige aansluitende regiokaart in jouw gebied. Je kan dus per ronde meerdere heiligdommen bekomen, maar je mag er telkens maar één van houden om toe te voegen aan jouw totaalgebied.
Zo kunnen kaarten die later worden gespeeld, invloed hebben op de waarde van eerdere regio’s, afhankelijk van de zoektochten die je tot een goed einde brengt en bronnen die je verzameld hebt. Dit zorgt voor een zeer veranderend spelverloop en zorgt er tevens voor dat je als speler goed vooruit moet trachten te plannen. Natuurlijk is hier ook een portie geluk mee gemoeid, want je weet nooit welke kaarten er op tafel komen en welke kaarten jouw tegenspelers zullen nemen. Het is namelijk zo dat de speler met de laagste verkenningstijd als eerste een kaart mag kiezen uit de openliggende regiokaarten en zo de kaart voor jouw neus kan wegnemen, die jij broodnodig had om aan jouw voorwaarden te voldoen. Dit is ook de enige interactie die er is in het spel, voor de rest speelt iedere speler voor zich en bouwt iedere speler aan zijn eigen regio.
Naast de kaarten bevat de doos ook een scoreblok waarbij je per ronde de getelde punten kunt neerpennen. Op het scoreblok hebben ze volgens mij wel de fout gemaakt om te weinig plaats te voorzien om de heiligdommen te tellen, want nu wordt er verondersteld dat je alle verschillende opbrengsten van de heiligdommen in één keer gaat optellen. Je zal al snel doorhebben dat dit een quasi onbegonnen werk lijkt. Nu goed, dat is detailkritiek, want het spelletje zal hier zeker af en toe op tafel komen (en misschien zelfs toch meegaan als reisspelletje).
In Faraway
Verschillende type kaarten
Dat het niet zo simpel is om uit te leggen, komt omdat elke kaart een gebied voorstelt met elk zijn specifieke kenmerken, zoals de benodigde tijd om de regio te verkennen en de bijbehorende bewoners. Sommige kaarten bevatten ook waardevolle aanwijzingen of bronnen zoals de okiko (een staige chimera die wij voor de eenvoud gewoon omdoopten tot rode steenbok), uddu-stenen (of gewoon blauwe stenen) of de meer zeldzame goldlog-distel (die ondanks het een plant is, heel veel weg heeft van een groene ananas). Deze drie verschillende hulpbronnen kan je gebruiken om specifieke missies te voltooien. Het doel is om tijdens je reis zoveel mogelijk roem te vergaren door aan de wensen van de bewoners te voldoen. Deze wensen verschijnen op de kaarten in de vorm van zoekopdrachten die je aan het einde van het spel punten opleveren, mits je aan de juiste voorwaarden voldoet.Faraway heeft veruit de meest unieke puntentelling.
Een belangrijke strategische overweging tijdens het spelen is het kiezen van de juiste kaart op het juiste moment. Sommige regio's geven je voordelen tijdens het spel, zoals het verkrijgen van de zogenaamde heiligdommen via het schatkaartenicoontje op de kaarten. Deze heiligdommen zorgen ervoor dat je tijdens de puntentelling extra voordeel hebt en je bepaalde zoektochten rapper kunt behalen. Een heiligdom kan je ook iedere ronde bekomen door een regiokaart neer te leggen die hoger is dan de vorige aansluitende regiokaart in jouw gebied. Je kan dus per ronde meerdere heiligdommen bekomen, maar je mag er telkens maar één van houden om toe te voegen aan jouw totaalgebied.
Van links naar rechts spelen, maar vooral: van rechts naar links tellen
Wat Faraway bijzonder maakt en wat dat voor mij ook het absolute pluspunt is van dit spel, is de unieke puntentelling. Hoewel je de regiokaarten van links naar rechts op tafel legt (en dat best op één lijn), worden de punten aan het einde van het spel van rechts naar links geteld. Dit betekent dat de laatste kaarten die je speelt, als eerste worden gescoord, wat een interessante strategische wending geeft aan het spel. Je moet dus niet alleen rekening houden met welke kaart je op welk moment speelt, maar ook met hoe die kaarten elkaar beïnvloeden bij de puntentelling aan het einde van het spel.Zo kunnen kaarten die later worden gespeeld, invloed hebben op de waarde van eerdere regio’s, afhankelijk van de zoektochten die je tot een goed einde brengt en bronnen die je verzameld hebt. Dit zorgt voor een zeer veranderend spelverloop en zorgt er tevens voor dat je als speler goed vooruit moet trachten te plannen. Natuurlijk is hier ook een portie geluk mee gemoeid, want je weet nooit welke kaarten er op tafel komen en welke kaarten jouw tegenspelers zullen nemen. Het is namelijk zo dat de speler met de laagste verkenningstijd als eerste een kaart mag kiezen uit de openliggende regiokaarten en zo de kaart voor jouw neus kan wegnemen, die jij broodnodig had om aan jouw voorwaarden te voldoen. Dit is ook de enige interactie die er is in het spel, voor de rest speelt iedere speler voor zich en bouwt iedere speler aan zijn eigen regio.
Mooi artwork neemt (te) veel plaats in
Hoewel het artwork van Faraway zeker en vast niet het belangrijkste aspect van het spel is, draagt het wel bij aan de sfeer van de game. De illustraties zijn duidelijk en passen goed bij de avontuurlijke toon van het spel. De kaarten hebben, in tegenstelling tot de meeste kaartspellen, wel een eerder atypische vierkante vorm, waardoor ze wat breder uitvallen en je daardoor best een grotere tafel hebt om het spel te spelen, gezien er aangeraden wordt om de acht regiokaarten naast elkaar neer te leggen. De 68 regiokaarten en 45 heiligdomkaarten hadden wat mij betreft ook gepast in de helft van de meegeleverde doos, waardoor het een echt reisspel zou worden. Nu goed, de doos is natuurlijk nog altijd niet overdreven groot.Naast de kaarten bevat de doos ook een scoreblok waarbij je per ronde de getelde punten kunt neerpennen. Op het scoreblok hebben ze volgens mij wel de fout gemaakt om te weinig plaats te voorzien om de heiligdommen te tellen, want nu wordt er verondersteld dat je alle verschillende opbrengsten van de heiligdommen in één keer gaat optellen. Je zal al snel doorhebben dat dit een quasi onbegonnen werk lijkt. Nu goed, dat is detailkritiek, want het spelletje zal hier zeker af en toe op tafel komen (en misschien zelfs toch meegaan als reisspelletje).
Conclusie
Faraway is een verrassend leuk spel, voornamelijk door zijn unieke puntentelling op het einde die omgekeerd plaatsvindt, van rechts naar links. Je moet daarom vanaf kaart één al rekening proberen te houden met wat je nog nodig zult hebben om dat eerste doel te bereiken, maar je mag nooit de zoektochten op de kaarten zelf uit het oog verliezen. Iedere kaart brengt namelijk zijn eigen opbrengsten met zich mee. De eerste paar keer zal je wellicht een paar fouten maken in jouw tactiek, maar naarmate je het een paar keer gespeeld hebt (een spelletje duurt amper 20-25 minuten), zullen de blunders verminderen en zal het eerder afhangen van wat er nog op tafel te rapen is. Faraway is te verkrijgen in vier verschillende covers, maar allen bevatten ze dezelfde spelinhoud.
Pro
- Unieke puntentelling die het spel een heel andere dynamiek heeft dan je zou verwachten
- Speelt heel vlot eens je het spelmechanisme doorhebt
- De strategie overwint de geluksfactor
- Had ik al de unieke puntentelling al vermeld?
Con
- Te grote doos voor het spel
- Scoreblok is net iets te klein om de heiligdommen te kunnen tellen
8.5
Over
Uitgever
- White Goblin Games
Designer
Johannes Goupy, Corentin Lebrat
Aantal spelers
2-6
Tijdsduur
20-25
