Farmagia is het nieuwste spel van Marvelous. Neen, niet Marvel, Marvelous. Je weet wel, de Japanners die ons in het verleden ook al de Story of Season- en Rune Factory-reeksen, Silent Hope, Cuisineer en Sakuna: Of Rice and Ruin brachten. Mocht de titel je nog geen indicatie hebben gegeven, dan doen deze opgelijste titels het wel: in Farmagia is er niet verwonderlijk een element van farming aanwezig. En ik heb het dan niet over het farmen van ervaringspunten, maar wel gewassen op je veld. Alleen leveren deze gewassen je geen gezonde groentjes en fruit op in dit spel.
De actie-RPG Farmagia
speelt zich namelijk af in een wereld waar magiërs monsters kweken en deze trainen om ze te gebruiken in de strijd. Deze wereld draagt de naam Felicidad en wordt geregeerd door de Magus en zijn generaals, de Oración Seis, die elk over een van de vijf continenten heersen. Wanneer de Magus echter sterft, onderneemt zijn generaal Glaza een tirannieke staatsgreep en onderdrukt hij de inwoners van Felicidad met de hulp van de andere generaals. Gelukkig is er één Oración Seis, genaamd Nares, de leidster van het continent Avrion, die in opstand komt en zij kan rekenen op de hulp van de jonge Farmagia Ten en zijn vrienden om deze rebellie tot een goed einde te brengen.
Naast het verhaal, kan je de gameplay in twee grote delen opdelen, namelijk tijdens en buiten de gevechten. Buiten de gevechten keer je steeds terug naar je hoofdkwartier in Avrion om je voor te bereiden op de missies die je te wachten staan. Je thuisbasis wordt voorgesteld door een menu met onder andere een shop waar je items kan kopen of maken, een herberg waar je zijmissies kan aanvaarden en een schrijn waar je een relatie probeert op te bouwen met de Elementals, goddelijke wezens die de vorm aannemen van een vrouw en die Ten helpen met zijn missie. Daarnaast heb je ook je ranch en je landbouwveld voor het kweken en trainen van je monsters. Bij het trainen ken je skillpunten toe aan je monsters, door ze bepaalde items te geven, en het kweken werd vrij conventioneel uitgewerkt, inclusief staminapunten die je beperken in hoeveel werk je kan verrichten op een dag.
Het verzamelen en trainen is alvast een van de leukere elementen in het spel. De manier waarop je monsters kweekt deed mij wat denken aan het spel Monster Harvest en net zoals in die andere bekende franchise waarin je monsters vangt en traint, kan je ook hier meer dan tweehonderd verschillende soorten monsters verzamelen. Toegegeven, sommige zijn gewoon varianten met een andere kleur, maar er schuilt toch heel wat diversiteit in het design. Je zal echter niet elk monster kunnen inzetten in de strijd. Zo zijn een groot deel Research Monsters die je enkel kweekt voor punten die je gebruikt in een skilltree om de vaardigheden van Ten uit te breiden. Andere monsters kan je dan weer enkel gebruiken voor zogenaamde Blitz Attacks en zijn dus niet te trainen of lopen niet mee met jou als je op missie bent. Het aantal monsters dat je daadwerkelijk traint en gebruikt voor de standaard aanvallen is eigenlijk eerder beperkt, al heb je gelukkig ook wel evoluties van deze monsters die ze lichtjes andere eigenschappen geven.
Verder wil ik vooral aanhalen dat de muziek in het spel geweldig is: rustgevend wanneer je in je basis bent, avontuurlijk tijdens de missies en gepast episch voor de grotere gevechten. Door het openingsfilmpje met het catchy J-pop liedje te bekijken weet je eigenlijk perfect aan welk sfeertje je je mag verwachten in dit spel. Zoals verwacht is ook de portie fanservice uiteraard groot. Eigenlijk is dit best interessant, want terwijl de character art van Akira Toriyama in de remake van Dragon Quest III wordt gecensureerd om beter ontvangen te worden in het westen, krijgt Hiro Mashima, de mangaka achter Fairy Tail, hier bijna carte blanche en weet zijn stempel duidelijk te drukken op het ontwerp van de personages en de monsters. De personages komen dankzij de getekende 2D-modellen natuurlijk mooi tot hun recht, maar al bij al leunen ze misschien net iets teveel op de typische cliche's die we kennen uit het anime-genre. De 3D-visuals zien er iets minder indrukwekkend uit, maar waren in lijn met mijn verwachtingen dus mij zal je niet direct horen klagen. Zeker op PlayStation 5 ziet het er redelijk goed uit, mede dankzij de kleurrijke graphics, en draait het vrij soepel zonder dat ik last had van technische problemen. Uiteindelijk betreur ik het vooral dat het potentieel dat in de gameplay schuilde niet beter werd benut.
De actie-RPG Farmagia
Bijzondere hulpjes
Het verhaal van Farmagia is leuk om te volgen, mede dankzij de geweldige voice-acting, de humor en de interacties tussen je teamleden, maar heel origineel is het natuurlijk allemaal niet. Nadat je jouw eerste continent hebt bevrijd, weet je al snel hoe de rest van het spel zich zal ontplooien en ondanks enkele kleine twists in het verhaal, wordt er over het algemeen braaf binnen de lijntjes gekleurd. Bovendien komen sommige dialogen of scènes wat kinderachtig over en is het verhaal misschien wat te lang uitgerekt voor het soort van ervaring dat het spel ons voorschotelt. Bovendien wordt het verhaal voornamelijk verteld in een typische visual novel-stijl, waarbij de personages worden voorgesteld als 2D-tekeningen en de tekst in kaders onderaan verschijnt. Het is uiteraard een budgetvriendelijke, maar niet direct dynamische manier om het verhaal uit de doeken te doen, en je moet er dus enigszins fan van zijn om het te appreciëren.Naast het verhaal, kan je de gameplay in twee grote delen opdelen, namelijk tijdens en buiten de gevechten. Buiten de gevechten keer je steeds terug naar je hoofdkwartier in Avrion om je voor te bereiden op de missies die je te wachten staan. Je thuisbasis wordt voorgesteld door een menu met onder andere een shop waar je items kan kopen of maken, een herberg waar je zijmissies kan aanvaarden en een schrijn waar je een relatie probeert op te bouwen met de Elementals, goddelijke wezens die de vorm aannemen van een vrouw en die Ten helpen met zijn missie. Daarnaast heb je ook je ranch en je landbouwveld voor het kweken en trainen van je monsters. Bij het trainen ken je skillpunten toe aan je monsters, door ze bepaalde items te geven, en het kweken werd vrij conventioneel uitgewerkt, inclusief staminapunten die je beperken in hoeveel werk je kan verrichten op een dag.
Je kan meer dan tweehonderd verschillende soorten monsters verzamelen.
Het verzamelen en trainen is alvast een van de leukere elementen in het spel. De manier waarop je monsters kweekt deed mij wat denken aan het spel Monster Harvest en net zoals in die andere bekende franchise waarin je monsters vangt en traint, kan je ook hier meer dan tweehonderd verschillende soorten monsters verzamelen. Toegegeven, sommige zijn gewoon varianten met een andere kleur, maar er schuilt toch heel wat diversiteit in het design. Je zal echter niet elk monster kunnen inzetten in de strijd. Zo zijn een groot deel Research Monsters die je enkel kweekt voor punten die je gebruikt in een skilltree om de vaardigheden van Ten uit te breiden. Andere monsters kan je dan weer enkel gebruiken voor zogenaamde Blitz Attacks en zijn dus niet te trainen of lopen niet mee met jou als je op missie bent. Het aantal monsters dat je daadwerkelijk traint en gebruikt voor de standaard aanvallen is eigenlijk eerder beperkt, al heb je gelukkig ook wel evoluties van deze monsters die ze lichtjes andere eigenschappen geven.
Gekende ingrediënten
Voor de missies zelf haalden de makers duidelijk inspiratie bij Hades, want de dungeons vertonen meer gelijkenissen met het leveldesign van deze titel dan met die van een klassieke JRPG. Zo krijg je een aaneenschakeling van kamers voorgeschoteld waarbij je een aantal monsters moet verslaan. Eens gelukt, verschijnen er portalen naar het volgende level waarbij je een visualisatie krijgt van wat voor soort kamer dit zal zijn en welke beloning hierbij hoort. Op het einde staat er natuurlijk steeds een baas op jou te wachten. De arena's voelen echter zeer beperkend aan en veel variatie is er helaas niet te merken in het design. Omdat de dungeons steeds hetzelfde aanvoelen, is de kans groot dat je het na een aantal uurtjes wel gezien zal hebben. Het vechten zelf is trouwens ook minder vernieuwend of tactisch dan op het eerste zicht lijkt. Hoewel je een heel leger monsters aanstuurt, voelt het vechten eigenlijk zeer gelijkend aan als andere actie-RPG's. In plaats van met je zwaard of boog aan te vallen, stuur je gewoon je monsters af op de vijanden, gebruik je hen als schild en is er zelfs een perfect block die je levenspunten wat herstellen. De gevechten draaien in grote mate ook rond het verlammen van je vijanden door hun KO-bar te ledigen en vervolgens een Legion Attack te gebruiken, waarbij al jouw monsters samen aanvallen. En om het geheel nog wat meer flair te geven, heb je ook nog indrukwekkende Fusion Attacks waarbij je monsters samensmelten tot een ander mythisch wezen dat een verpletterende aanval uitvoert.Verder wil ik vooral aanhalen dat de muziek in het spel geweldig is: rustgevend wanneer je in je basis bent, avontuurlijk tijdens de missies en gepast episch voor de grotere gevechten. Door het openingsfilmpje met het catchy J-pop liedje te bekijken weet je eigenlijk perfect aan welk sfeertje je je mag verwachten in dit spel. Zoals verwacht is ook de portie fanservice uiteraard groot. Eigenlijk is dit best interessant, want terwijl de character art van Akira Toriyama in de remake van Dragon Quest III wordt gecensureerd om beter ontvangen te worden in het westen, krijgt Hiro Mashima, de mangaka achter Fairy Tail, hier bijna carte blanche en weet zijn stempel duidelijk te drukken op het ontwerp van de personages en de monsters. De personages komen dankzij de getekende 2D-modellen natuurlijk mooi tot hun recht, maar al bij al leunen ze misschien net iets teveel op de typische cliche's die we kennen uit het anime-genre. De 3D-visuals zien er iets minder indrukwekkend uit, maar waren in lijn met mijn verwachtingen dus mij zal je niet direct horen klagen. Zeker op PlayStation 5 ziet het er redelijk goed uit, mede dankzij de kleurrijke graphics, en draait het vrij soepel zonder dat ik last had van technische problemen. Uiteindelijk betreur ik het vooral dat het potentieel dat in de gameplay schuilde niet beter werd benut.
Conclusie
Farmagia geeft een originele twist aan het JRPG-genre en voegt er een farming- en monster collecting-element aan toe, waardoor je ten strijde trekt met een heel leger aan monsters om de wereld van Felicidad te redden. Het spel valt vooral op door de character artwork van Fairy Tail-bedenker Hiro Mashima en de leuke personages op zich, maar stelt teleur als het aankomt op de gameplay. Repetitiviteit steekt helaas al snel de kop op, waardoor Farmagia niet tot op het einde weet te boeien.
Pro
- Knappe character art
- Humor en interactie tussen personages
- Geweldige muziek
- Interessant concept
Con
- Leveldesign
- Gameplay laat enkele steekjes vallen
- Leunt teveel op stereotypes
- Na enkele uren spelen heb je het wel gezien
6
Over
Beschikbaar vanaf
1 november 2024
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
Genre
- JRPG
Ontwikkelaar
- Marvelous Inc.
Uitgever
- Marvelous Europe
