Gori: Cuddly Carnarge is de derde titel van de Zweedse ontwikkelaar Angry Demon Studio. Hoewel hun twee eerste spellen mij ontglipt zijn, is hun nieuwste creatie gelukkig mijn oogpunt niet ontsnapt. Deze waanzinnige en neondoordrenkte actiegame deed me immers denken aan de klassieke hack’n’slash-games uit de hoogdagen van het PlayStation 2- en PlayStation 3-tijdperk. Alleen vraag ik me wel af wat deze makers hebben zitten roken bij het bedenken en ontwikkelen van dit spel.
Gori: Cuddly Carnage is namelijk het meest opvallende kattenavontuur sinds Stray, maar wel dankzij een totaal andere invalshoek. In dit spel speel je als een geëvolueerde, antropomorfe kat die het met zijn pratende hoverboard opneemt tegen een leger van gemuteerde zombie-eenhoorns die het resultaat zijn van een fout gelopen experiment van een hebzuchtig speelgoedbedrijf. En als je denkt dat dit te gek voor woorden is, dan kan ik je verzekeren dat dit slechts het tipje van de ijsberg is. Dit is een van de meest over the top spellen die ik recent heb gespeeld en bovendien trakteert de game ons ook nog eens op chaotische, maar o zo geweldige gameplay.
Het verhaal op zich is vrij licht en bevat veel humor, maar zoals vaak bij dit soort spellen is dit aspect ondergeschikt aan de gameplay. Wat ik wel fijn vond, is de manier waarop je tussen de levels door naast de gewone cutscenes ook getrakteerd wordt op fragmenten met een meer comic book-achtige stijl waarin de gebeurtenissen die voorafgaan aan het spel uit de doeken worden gedaan. Bovendien wordt het spel vaak vergezeld van muziek die zo weggelopen lijkt te zijn uit een sunday morning cartoon, wat zorgt voor een heerlijk contrast met de groteske en bloederige visuele stijl van het spel. De vijanden zijn vaak aartslelijke gedrochten die je met plezier zal afslachten en je mag er zeker van zijn dat je bloed en ledematen met hopen zal zien rondvliegen.
De levels zelf zijn vrij lineair, maar er zijn wel enkele geheimen te ontdekken en een level vrijspelen geeft je steeds een bonusmissie in de vorm van een arena waarbij je binnen een bepaalde tijd alle vijanden moet doden. Het uiterlijk van deze levels is trouwens vaak even chaotisch als de gevechten en het lijkt wel of iemand een hoop (neon)kleuren heeft overgegeven in een dystopische wereld om ze vorm te geven. Deze combinatie van elementen geeft vaak een zintuiglijke overbelasting, dus ik kan me wel voorstellen dat de visuele stijl van het spel zeker niet iedereen zal aanspreken. Maar ik was alvast helemaal overtuigd door het buitenzinnige karakter van het spel. Bovendien ziet het spel er met zijn cel-shaded graphics best ook wel knap uit, zeker wanneer je ook raytracing activeert. Het spel draait zelfs uitstekend op de Steam Deck met de standaardinstellingen.
Helaas is het spel technisch niet perfect en heb ik toch enkele problemen ondervonden. Zo is het spel een aantal keren gecrasht, waarbij zelfs een aantal keren tijdens het tweede baasgevecht. Verder ben ik ook enkele bugs tegengekomen zoals vijanden die vast komen te zitten onder de grond, waardoor ik ze niet kon raken, of een deur die niet openging na een gevecht, wat me verplichtte mijn game te herladen. Hier kwam ook nog eens dat de checkpoints niet altijd optimaal geplaatst zijn en je soms net iets te veel moet herspelen. Dit was zeker het geval bij enkele platforming-secties. Gelukkig zijn dit problemen die de makers zeker nog kunnen patchen in de toekomst.
Gori: Cuddly Carnage is namelijk het meest opvallende kattenavontuur sinds Stray, maar wel dankzij een totaal andere invalshoek. In dit spel speel je als een geëvolueerde, antropomorfe kat die het met zijn pratende hoverboard opneemt tegen een leger van gemuteerde zombie-eenhoorns die het resultaat zijn van een fout gelopen experiment van een hebzuchtig speelgoedbedrijf. En als je denkt dat dit te gek voor woorden is, dan kan ik je verzekeren dat dit slechts het tipje van de ijsberg is. Dit is een van de meest over the top spellen die ik recent heb gespeeld en bovendien trakteert de game ons ook nog eens op chaotische, maar o zo geweldige gameplay.
We gotta find that ship, this planet sucks!
Het verhaal van Gori: Cuddly Carnage is eigenlijk vrij eenvoudig. Als Gori is het je taak om, met de hulp van zijn vuilgebekte hoverboard F.R.A.N.K. en de depressieve AI van zijn schip CH1-P, vier items te vinden die nodig zijn om een superwapen te maken om dit eenhoornleger, het Adorable Army, voor eens en altijd uit te schakelen. Het Adorable Army heeft er namelijk voor gezorgd dat de mensheid zo goed als werd uitgeroeid en iedereen die sympathiseert met de mensheid als vijand wordt beschouwd. De onderneming is voor Gory en F.R.A.N.K. bovendien een persoonlijke wraak- en zoektocht, omdat de wetenschapster die hen heeft gecreëerd werd ontvoerd. Tijdens zijn zoektocht op aarde naar de vier items wordt hij hierdoor niet meteen vriendelijk ontvangen. Gelukkig heeft F.R.A.N.K. wat extra upgrades waarmee hij de eenhoorns in fijne mootjes kan hakken.Het meest opvallende kattenavontuur sinds Stray, maar wel dankzij een totaal andere invalshoek.
Het verhaal op zich is vrij licht en bevat veel humor, maar zoals vaak bij dit soort spellen is dit aspect ondergeschikt aan de gameplay. Wat ik wel fijn vond, is de manier waarop je tussen de levels door naast de gewone cutscenes ook getrakteerd wordt op fragmenten met een meer comic book-achtige stijl waarin de gebeurtenissen die voorafgaan aan het spel uit de doeken worden gedaan. Bovendien wordt het spel vaak vergezeld van muziek die zo weggelopen lijkt te zijn uit een sunday morning cartoon, wat zorgt voor een heerlijk contrast met de groteske en bloederige visuele stijl van het spel. De vijanden zijn vaak aartslelijke gedrochten die je met plezier zal afslachten en je mag er zeker van zijn dat je bloed en ledematen met hopen zal zien rondvliegen.
This doesn't feel like a horror movie at all
Waar het spel absoluut in uitblinkt, is in de spectaculaire gevechten waarbij je op inventieve wijze je hoverboard gebruikt als wapen, en het zelfs kan inzetten als raketlanceerder. Verder heb je steeds twee varianten van een aanval, een normale aanval en een powered-up versie die energie verbruikt. De verschillende vijanden vereisen verschillende tactieken, waardoor je steeds aandachtig moet blijven tijdens de gevechten en niet zomaar je normale aanval kan blijven spammen. Wanneer je een vijand voldoende afgezwakt hebt, kan je vervolgens een finishing move inzetten waarbij je de vijand zorgvuldig ontleedt in slow motion. Dankzij verschillende upgrades die je kan kopen, kan je Gori niet alleen versterken, maar ook speciale eigenschappen geven zoals het vervullen van je leven en energie bij zo'n finishing move. De gevechten zullen je trouwens meer dan eens doen denken aan Doom: Eternal. Maar de kers op de taart zijn echter de bijzonder originele baasgevechten waarbij je vaak dingen moet activeren in de omgeving en je dus niet gewoon kan aanvallen om deze baas neer te krijgen. Elk baasgevecht bracht zijn eigen uitdagingen, waardoor geen enkel gevecht hetzelfde aanvoelde.De levels zelf zijn vrij lineair, maar er zijn wel enkele geheimen te ontdekken en een level vrijspelen geeft je steeds een bonusmissie in de vorm van een arena waarbij je binnen een bepaalde tijd alle vijanden moet doden. Het uiterlijk van deze levels is trouwens vaak even chaotisch als de gevechten en het lijkt wel of iemand een hoop (neon)kleuren heeft overgegeven in een dystopische wereld om ze vorm te geven. Deze combinatie van elementen geeft vaak een zintuiglijke overbelasting, dus ik kan me wel voorstellen dat de visuele stijl van het spel zeker niet iedereen zal aanspreken. Maar ik was alvast helemaal overtuigd door het buitenzinnige karakter van het spel. Bovendien ziet het spel er met zijn cel-shaded graphics best ook wel knap uit, zeker wanneer je ook raytracing activeert. Het spel draait zelfs uitstekend op de Steam Deck met de standaardinstellingen.
Helaas is het spel technisch niet perfect en heb ik toch enkele problemen ondervonden. Zo is het spel een aantal keren gecrasht, waarbij zelfs een aantal keren tijdens het tweede baasgevecht. Verder ben ik ook enkele bugs tegengekomen zoals vijanden die vast komen te zitten onder de grond, waardoor ik ze niet kon raken, of een deur die niet openging na een gevecht, wat me verplichtte mijn game te herladen. Hier kwam ook nog eens dat de checkpoints niet altijd optimaal geplaatst zijn en je soms net iets te veel moet herspelen. Dit was zeker het geval bij enkele platforming-secties. Gelukkig zijn dit problemen die de makers zeker nog kunnen patchen in de toekomst.
Conclusie
Gori: Cuddly Carnage is een hack'n'slash game met heel wat platforming, die vooral opvalt door zijn bijzondere setting en visuele stijl. Het gaat er vaak hectisch aan toe en het spel kan duizelingwekkend overkomen, maar achter al die weirdness schuilt gelukkig ook een interessante actiegame met stijlvolle gevechten en interessante bazen. Gezien het spel gemaakt is door een kleine studio, zijn de kleine problemen die het spel heeft snel vergeven. Wie op zoek is naar een tiental uurtjes schaamteloos vertier en niet vies is van dit soort gekheid, is hier alvast aan het juiste adres.
Pro
- Waanzinnig sfeertje
- Strakke gameplay
- Grafisch knap
- Originele baasgevechten
Con
- Checkpoints niet altijd goed geplaatst
- Enkele technische problemen
8
Over
Beschikbaar vanaf
29 augustus 2024
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Hack and slash
Ontwikkelaar
- Angry Demon Studio
Uitgever
- Wired Productions
