De liefde van je leven verdwijnt spoorloos, maar plots krijg je een brief die je vertelt waar ze is. Nee, het gaat niet om een mistige stad in een horrorgame, maar een wervelwind van een wereldreis gemotiveerd door liefde, angst en een lust voor nieuwe ervaringen.
Grand Tour werd geregisseerd door Miguel Gomes, die hiervoor uitpakte met Portugese films Tabu en Arabian Nights. Grand Tour won hem trouwens de prijs voor beste regie in Cannes, alsook de Georges Delerue-prijs voor beste muziek in het Filmfestival Gent.
De film springt in het oog door zijn prachtige contrastvolle zwart-witbeelden, die soms worden doorbroken door hedendaagse, kleurrijke segmenten. Deze gewaagde keuze blijkt verrassend effectief. De moderne scènes hebben op het eerste gezicht niets met Edward of Molly te maken, maar versterken juist de universaliteit van de menselijke ervaring. Zo wordt een melancholisch moment van Edward gespiegeld met een shot van een man die zijn hart uit in de vorm van karaoke. Deze vermenging van tijdlagen benadrukt dat gevoelens zoals verlangen en verlies tijdloos zijn.
Daarnaast is Grand Tour rijk aan culturele observaties. Edward’s reis wordt verteld in vluchtige, fragmentarische beelden van landschappen, tradities en mensen. De film capteert de essentie van de bezochte plaatsen, zoals de mysterieuze monniken in Japan met strooien kappen die opperen: “schaduw onthult licht”. Deze culturele pastiches zijn intrigerend, maar blijven bewust oppervlakkig, net als Edward zelf. Het doet denken aan Disney’s Bambi, waarin meer gewicht wordt gegeven aan de natuur en diens evolutie doorheen de seizoenen, dan aan het hert zelf.
De eerste helft van de film voelt echter soms doelloos aan. Edward’s zwijgzame zoektocht mist confrontaties of conflicten, wat het tempo traag maakt. De verteller voegt daar terloops weetjes en observaties aan toe, wat zelfs aan het framing device wat kleur geeft. Tot dan moet de film het meer om context dan om inhoud doen. Maar wanneer Molly eindelijk haar intrede doet, neemt de film een sprong vooruit. Molly, gespeeld door Crista Alfaiate, is een levendig, eigenzinnig personage dat onmiddellijk de obsessie van Edward begrijpelijk maakt. Haar joie de vivre alsook haar koppigheid tillen de film naar een hoger niveau, al zijn kijkers misschien al ingedommeld tegen dat punt.
Net als een reis door onbekend terrein, capteert Grand Tour hoe het voelt om door nieuwe werelden te trekken, mensen te ontmoeten, en je verloren en verwonderd te voelen. En net als op zo’n reis, ontsnap je niet aan wat irritante momenten of lange tussenstappen. Die neem je erbij.
Grand Tour werd geregisseerd door Miguel Gomes, die hiervoor uitpakte met Portugese films Tabu en Arabian Nights. Grand Tour won hem trouwens de prijs voor beste regie in Cannes, alsook de Georges Delerue-prijs voor beste muziek in het Filmfestival Gent.
Waar is Molly?
Grand Tour begint in Rangoon, Burma, 1918, en voert de kijker mee op een reis over de halve wereld, van Singapore en Bangkok tot Japan en Shanghai. Het verhaal volgt Edward, die zijn verloofde Molly achterna gaat op basis van haar korte briefjes. Deze zoektocht vormt het hart van de film, maar uiteindelijk is Grand Tour minder een narratief avontuur en meer een zintuiglijke belevenis.De film springt in het oog door zijn prachtige contrastvolle zwart-witbeelden, die soms worden doorbroken door hedendaagse, kleurrijke segmenten. Deze gewaagde keuze blijkt verrassend effectief. De moderne scènes hebben op het eerste gezicht niets met Edward of Molly te maken, maar versterken juist de universaliteit van de menselijke ervaring. Zo wordt een melancholisch moment van Edward gespiegeld met een shot van een man die zijn hart uit in de vorm van karaoke. Deze vermenging van tijdlagen benadrukt dat gevoelens zoals verlangen en verlies tijdloos zijn.
Een wervelwind van een wereldreis gemotiveerd door liefde, angst en een lust voor nieuwe ervaringen.
Daarnaast is Grand Tour rijk aan culturele observaties. Edward’s reis wordt verteld in vluchtige, fragmentarische beelden van landschappen, tradities en mensen. De film capteert de essentie van de bezochte plaatsen, zoals de mysterieuze monniken in Japan met strooien kappen die opperen: “schaduw onthult licht”. Deze culturele pastiches zijn intrigerend, maar blijven bewust oppervlakkig, net als Edward zelf. Het doet denken aan Disney’s Bambi, waarin meer gewicht wordt gegeven aan de natuur en diens evolutie doorheen de seizoenen, dan aan het hert zelf.
De eerste helft van de film voelt echter soms doelloos aan. Edward’s zwijgzame zoektocht mist confrontaties of conflicten, wat het tempo traag maakt. De verteller voegt daar terloops weetjes en observaties aan toe, wat zelfs aan het framing device wat kleur geeft. Tot dan moet de film het meer om context dan om inhoud doen. Maar wanneer Molly eindelijk haar intrede doet, neemt de film een sprong vooruit. Molly, gespeeld door Crista Alfaiate, is een levendig, eigenzinnig personage dat onmiddellijk de obsessie van Edward begrijpelijk maakt. Haar joie de vivre alsook haar koppigheid tillen de film naar een hoger niveau, al zijn kijkers misschien al ingedommeld tegen dat punt.
Net als een reis door onbekend terrein, capteert Grand Tour hoe het voelt om door nieuwe werelden te trekken, mensen te ontmoeten, en je verloren en verwonderd te voelen. En net als op zo’n reis, ontsnap je niet aan wat irritante momenten of lange tussenstappen. Die neem je erbij.
Conclusie
Grand Tour toont ons een serene en vooral levendige wereldreis die prachtig in beeld gezet is; al slaagt het beter in die sfeerzetting dan in zijn eigen verhaal te vertellen. We leren Edward en Molly, twee verloofden die elkaar maar niet tegemoet kunnen komen, kennen, alsook de vele plaatsen die hun zullen vormen als mensen. Ambitieus en visionair, maar ook onderontwikkeld en vaak doelloos; Grand Tour is een erg speciale en kleurrijke ervaring voor diegenen die vanuit de bioscoopzaal even een andere lucht willen ademen.
Pro
- Crista Alfaiate als Molly
- Een levendige representatie van verscheidene plaatsen en culturen
- Audiovisueel betoverend
Con
- Plot en script wat kaal
- Eerste helft voelt doelloos
7.5
Over deze film
Beschikbaar vanaf
25 december 2024
Genre
- Avontuur
- Drama
Speelduur
129 minuten
Regie
Miguel Gomes
Cast
Crista Alfaiate, Gonçalo Waddington, Cláudio da Silva, Lang Khê Tran
Uitgever
Imagine
