Review: Intarsia

Wie denkt aan Parijs, denkt aan de Eiffeltoren, het Louvre, de Notre-Dame, pains au chocolat en knapperige croissants, maar ook aan romantiek en gezelligheid … en waar is het gezelliger dan in een typisch Parijs café … Dat moet ook Michael Kiesling gedacht hebben toen hij Intarsia bedacht. In dit abstract puzzelspel bevinden we ons namelijk in het Café de Paris. Helaas heeft het zijn beste tijd gehad en is het dringend toe aan een grondige renovatie. Het is aan de spelers om de waardevolle parketvloer opnieuw te ontwerpen en die met stijlvolle intarsia’s, een soort houten inlegwerk, te verfraaien. Een spel dat uiteraard meteen doet denken aan Kieslings eerdere klepper, Azul. Al zal je merken dat de gameplay toch helemaal anders is.

Na Azul, waarin de Portugese azulejo’s, keramieken wandtegels die in allerlei kleuren en met figuren worden beschilderd, centraal stonden, is deze keer dus de vloer aan de beurt. Geen keramiek, maar houten inlegwerk dat bekendstaat voor zijn kleurrijke en sierlijke vormen. Ik kan alvast verklappen dat ook Intarsia een streling voor het oog is. 999 Games bezorgde ons een reviewexemplaar waar we maar al te graag mee aan de slag gingen!

Verfraai het Café de Paris met stijlvolle Intarsia’s​

Intarsia is niet het meest complexe bordspel en kan met twee tot vier spelers in een uurtje worden gespeeld. Een spel duurt drie ronden, waarin elke ronde uit drie fasen bestaat: voorbereiding, bouwen en de eindfase. Wie na de derde ronde de meeste punten heeft weten te verzamelen, mag zich tot primus inter pares kronen!

De spelopzet is eenduidig, maar vergt wel wat werk. Centraal wordt het scorebord geplaatst, waarop niet enkel de score wordt aangegeven, maar ook de huidige ronde en het beloningenspoor wordt weergegeven. Vervolgens wordt het gereedschapstableau naast het scorebord geplaatst. Hierop liggen, afhankelijk van het aantal spelers, gereedschapstegels die voor extra punten kunnen zorgen wanneer bepaalde Intarsia-patronen worden gemaakt. En dat is uiteraard het doel van het spel: zoveel mogelijk patronen maken en hierbij extra punten sprokkelen. Dit doe je op je eigen vloertableau, waarop je door middel van materiaalkaarten in vijf verschillende kleuren (vier kleuren en een joker) de houten elementen kan kopen en plaatsen, al zijn daar uiteraard wel wat voorwaarden aan verbonden.

Hou rekening met specifieke patronen​

Elke speler start met tien materiaalkaarten die op zijn starthandkaart staan. Vervolgens mag er een bouwactie worden uitgevoerd, waarbij steeds vertrokken wordt van de centrale vloerverbinder en waarbij elke tegel van buiten naar binnen wordt gebouwd. Hoe verder de afwerking, hoe groter de kost per bouwelement. Zo kost de omlijsting slechts één materiaalkaart, maar loopt dit al snel op tot vier materiaalkaarten voor het centrale kernstuk of een nieuwe vloerverbinder. Uiteraard moet dit steeds in een specifieke kleur zijn en zal je maar een beperkt aantal zetten kunnen uitvoeren. Gelukkig krijg je ook steeds kaarten terug. Speel je twee kaarten van een specifieke kleur, dan mag je er één van een andere kleur terugnemen. Speel je vier kaarten, dan neem je er drie terug, et cetera. Slim omspringen met je kaarten zal dus de sleutel tot succes zijn. Zet je meer in op een grotere vloer of ga je meteen voor de afwerking van één specifiek kleur?

In deze strategische puzzelgame ga je de uitdaging aan om de tegelvloer van het Café de Paris in zijn eer te herstellen en te verfraaien met prachtig houten inlegwerk.

Afhankelijk van je keuzes zal je ook, door het maken van specifieke patronen, gereedschapstegels kunnen verdienen. Hou dit zeker goed in de gaten, want deze tegels komen in verschillende soorten. Verzamel je gereedschapstegels van dezelfde soort, dan kunnen de punten al snel cumulatief oplopen. Werk je een volledige vloertegel af, dan krijg je daarvoor een beloning onder de vorm van het nemen van extra kaarten. Enig inzicht zal hierbij nodig zijn om je vloermotief zo volledig mogelijk af te werken. Na drie ronden is het spel voorbij en kan de eindtelling beginnen. De speler met de meeste punten wint. Bij gelijkspel, dan zijn het aantal gereedschapstegels de doorslaggevende factor.

Een spannende strijd tot op het einde!​

Ik gaf het al aan in de inleiding, maar Intarsia ziet er erg mooi uit. Hoewel sommige mensen de kleuren misschien niet fel genoeg zullen vinden, vind ik ze perfect bij het thema passen. Ook de spelcomponenten voelen erg kwalitatief aan, vooral de houten vloertegeltjes springen er hier wat mij betreft zeker uit, maar ook aan de insert van de doos werd de nodige aandacht besteed, waardoor elke component mooi zijn eigen plaats heeft. Let wel op bij het plaatsen van de onderdelen op de vloertableaus. Door het gladde oppervlak durven deze wel eens te verschuiven bij het plaatsen van nieuwe componenten. Overigens zijn de vloertableaus best wel duidelijk en bevatten ze ook een iets moeilijkere variant, waarbij je rekening moet houden met kamerplanten waar je omheen moet bouwen.

Hoewel een vergelijk met Azul niet onlogisch is, is de gameplay best wel verschillend. Waar je bij Azul meer focust op het dwarsbomen van andere spelers, zal je bij Intarsia eerder je ‘kaartenmotortje’ en beschikbare gereedschapstegels in de gaten moeten houden om respectievelijk zoveel mogelijk tegeltjes te kunnen plaatsen en punten te kunnen sprokkelen. Daarenboven vind ik persoonlijk Azul iets leuker met drie of vier spelers en komt naar mijn mening Intarsia iets meer tot zijn recht met twee spelers. Hoewel het spel perfect schaalbaar is naar drie of vier spelers, blijft de vaart er meer inzitten met twee spelers en zal je toch gerichter tegen elkaar strijden om de gereedschapstegels, waardoor het een echte race wordt. Het afwerken van tegels en hierdoor extra kaarten kunnen nemen, leken wel iets belangrijker met twee spelers, waardoor een specifieke tactiek zich mogelijks op termijn wel zal opdringen. Desondanks blijft Intarsia een erg leuk en aantrekkelijk puzzelspel, waarbij het steeds bevredigend blijft om vloerdelen af te werken.

Conclusie

Michael Kiesling is geen onbekende in het bordspelwereldje. Veel van zijn spellen werden genomineerd voor, of wonnen uiteindelijk de Spiel des Jahres-award. Ook met Intarsia levert hij alweer een topproduct af. In deze strategische puzzelgame ga je de uitdaging aan om de tegelvloer van het Café de Paris in zijn eer te herstellen en te verfraaien met prachtig houten inlegwerk. Hoewel een vergelijk met Azul zich opdringt, zal je merken dat de gameplay toch anders in elkaar zit. Je zal niet enkel slim moeten omspringen met materiaalkaarten om een zo groot en afgewerkt mogelijke vloer te bekomen, maar ook rekening moeten houden met gereedschapstegels die extra punten kunnen opleveren. Ondanks dat het spel voor twee tot vier spelers is, raad ik het vooral aan met twee spelers. Wie op zoek is naar een mooi vormgegeven, niet al te complexe, maar leuke puzzelgame, is bij Intarsia zeker aan het juiste adres.

Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.

Pro

• Erg mooi en kwalitatief bordspel
• Bevredigend als je vloerdelen kan afwerken
• Toegankelijk spel
• Vaak spannend tot op het einde

Con

• Opletten dat je niet te vaak tegen de vloertegeltjes botst
• Sorteren van de gereedschapstegeltjes vergt wat werk
• Op termijn zal je mogelijks snel dezelfde tactiek proberen

7.5

Over

Uitgever

1. 999 Games

Designer

Michael Kiesling

Aantal spelers

2-4

Tijdsduur

40-60 minuten

Website

Officiële website

Forumlink

Forumlink

Partnerlink

Koop hier en steun ons!