Soms heb je gewoon zin in een spel waar je niet te veel bij moet nadenken. Gewoon een paar vrienden bijeenroepen, een controller vastpakken en alles wat beweegt aan flarden schieten. Geen diepgaande filosofie, geen ingewikkelde mechanics maar gewoon chaos, explosies en een hoop zombies. Toen John Carpenter's Toxic Commando op mijn radar verscheen, wist ik eigenlijk al min of meer wat ik kon verwachten: een over-the-top zombieshooter die zichzelf niet al te serieus neemt. De vraag was alleen of het spel ook effectief zo plezant is als het eruitziet.
John Carpenter’s Toxic Commando
is een coöperatieve first-person shooter ontwikkeld door Saber Interactive en uitgegeven door Focus Entertainment. De game werd gemaakt in samenwerking met de legendarische horrorregisseur John Carpenter, bekend van cultklassiekers zoals Halloween en The Thing, die mee instond voor de creatieve richting en sfeer van het project. Saber Interactive kennen we ook van de zombie-hordeshooter World War Z. Met Toxic Commando brengen ze dus opnieuw een chaotisch schietfestijn naar het virtuele scherm.
Wanneer de wetenschappers achter de ramp de situatie niet meer onder controle krijgen, wordt naar een laatste redmiddel gegrepen: een groep van de meest chaotische huurlingen ooit, beter bekend als de Toxic Commandos. Deze heethoofden worden op verschillende gevaarlijke missies gestuurd om belangrijke doelen te bereiken, voorraden veilig te stellen, de bron van de ramp te onderzoeken en het natuurlijk op te nemen tegen de Sludge God. Tijdens hun missies moeten ze zich een weg banen door gigantische hordes ondoden en op hol geslagen mutanten.
Laat ons even heel eerlijk zijn, spellen zoals deze speel je niet omdat het zo'n ongelofelijk goeie verhaallijn heeft. Je speelt het om zombies neer te knallen. Het verhaal was zeker functioneel genoeg en stoorde ook helemaal niet maar zoals je kan verwachten van een dergelijke horde-shooter, primeert de gameplay op de story. Wel is het aangenaam om enige kadering te krijgen bij het spelen van de verschillende levels, niet gewoon van: doe x en bescherm y. Al bij al ben ik vrij tevreden over het verhaal, al zou ik het spel nu niet meteen aanschaffen omwille van de epische diepgang. Het had veel weg van een old-school B-horrorfilm en eerlijk? Dat is eigenlijk genoeg voor een dergelijk spel.
Elke class heeft ook een eigen ability en kan via skillpunten verder uitgebouwd worden zoals je zelf wil. Die flexibiliteit werkt goed. Het is vrij gemakkelijk om een class te vinden die bij je past, en af en toe eens wisselen zorgt voor de nodige variatie. Bovendien zijn de personages niet standaard verbonden aan een bepaalde class, dus je kan met eender wie spelen in de rol die je wil.
Ik vond het alleszins aangenaam om met alle classes eens aan de slag te gaan. Uiteindelijk krijg je natuurlijk wel een voorkeur voor een bepaalde class, maar ik had nooit het gevoel dat er eentje duidelijk zwakker was dan de rest. Toch had er voor mij nog net iets meer variatie in mogen zitten. Een class die volledig rond mêlee-wapens draait, had bijvoorbeeld wel leuk geweest. Die wapens zitten er wel in, maar redelijk beperkt. Ook een explosievenexpert of een soort pyromaan had perfect in de sfeer van het spel gepast, want zeg nu zelf ... wat is er cooler dan een hoop zombies opblazen of in brand steken?
Gelukkig zijn er ook wapens die wel meteen goed aanvoelen. De zogenaamde paarse wapens, die je kan vrijspelen door spare parts te betalen en een kist te openen, hebben veel meer impact. Daarmee voelt het schieten een pak krachtiger en gewoon leuker aan. Ook de standaardwapens kan je upgraden naar betere niveaus, waardoor dat gevoel dat je te weinig schade berokkent toch wat vermindert.
Op technisch vlak is Toxic Commando verre van perfect. Dit is eerlijk gezegd best een janky game, en zo speelt het ook. Zombies die vast komen te zitten, door muren clippen of vreemd bewegen zijn geen uitzondering. Ook de framerate is af en toe best instabiel. Niets dramatisch, maar het valt wel op wanneer de explosies je rond de oren vliegen. Maar goed, voor een spel dat soms een belachelijk aantal vijanden tegelijk op het scherm gooit, draait het eigenlijk nog best oké. De schoonheidsprijs zal John Carpenter’s Toxic Commando waarschijnlijk niet winnen, maar de funfactor zit er wel degelijk in. Soms is het gewoon voldoende om samen met vrienden door een zee van zombies te knallen.
John Carpenter’s Toxic Commando
B-horrorverhaal als achtergrond voor pure actie
Het verhaal van John Carpenter's Toxic Commando speelt zich af in een nabije toekomst waarin een experimentele energiebron de wereld van een energiecrisis moest redden. Dat ambitieuze plan loopt echter volledig mis wanneer een experiment een portaal naar een mysterieuze dimensie opent en de Sludge God verschijnt. Die zorgt ervoor dat er overal toxisch slijm ontstaat waardoor mensen veranderen in hersenloze wezens, zombies dus.Wanneer de wetenschappers achter de ramp de situatie niet meer onder controle krijgen, wordt naar een laatste redmiddel gegrepen: een groep van de meest chaotische huurlingen ooit, beter bekend als de Toxic Commandos. Deze heethoofden worden op verschillende gevaarlijke missies gestuurd om belangrijke doelen te bereiken, voorraden veilig te stellen, de bron van de ramp te onderzoeken en het natuurlijk op te nemen tegen de Sludge God. Tijdens hun missies moeten ze zich een weg banen door gigantische hordes ondoden en op hol geslagen mutanten.
Laat ons even heel eerlijk zijn, spellen zoals deze speel je niet omdat het zo'n ongelofelijk goeie verhaallijn heeft. Je speelt het om zombies neer te knallen. Het verhaal was zeker functioneel genoeg en stoorde ook helemaal niet maar zoals je kan verwachten van een dergelijke horde-shooter, primeert de gameplay op de story. Wel is het aangenaam om enige kadering te krijgen bij het spelen van de verschillende levels, niet gewoon van: doe x en bescherm y. Al bij al ben ik vrij tevreden over het verhaal, al zou ik het spel nu niet meteen aanschaffen omwille van de epische diepgang. Het had veel weg van een old-school B-horrorfilm en eerlijk? Dat is eigenlijk genoeg voor een dergelijk spel.
Voor elke speelstijl is er een class, maar meer was welkom geweest
In John Carpenter's Toxic Commando kan je kiezen uit vier verschillende classes. Bevalt je keuze toch niet echt, dan kan je gelukkig vrij gemakkelijk wisselen. Dat zorgt ervoor dat je wat kan experimenteren en zoeken naar de speelstijl die het best bij je past. De Defender is de meest tanky van de vier en kan veel schade incasseren, wat bij een overspoeling aan zombies geen overdreven luxe is. De Medic zorgt dan weer voor de nodige ondersteuning en kan met een helende cirkel teammates van de ondergang redden. De Operator is een meer flexibele klasse die dankzij gadgets, gevechtsexpertise en buffs voor voertuigen in verschillende situaties van pas komt. Tenslotte is er nog de Strike, die vooral draait rond pure aanvalskracht en zoveel mogelijk schade uitdelen.Soms is het gewoon voldoende om samen met vrienden door een zee van zombies te knallen.
Elke class heeft ook een eigen ability en kan via skillpunten verder uitgebouwd worden zoals je zelf wil. Die flexibiliteit werkt goed. Het is vrij gemakkelijk om een class te vinden die bij je past, en af en toe eens wisselen zorgt voor de nodige variatie. Bovendien zijn de personages niet standaard verbonden aan een bepaalde class, dus je kan met eender wie spelen in de rol die je wil.
Ik vond het alleszins aangenaam om met alle classes eens aan de slag te gaan. Uiteindelijk krijg je natuurlijk wel een voorkeur voor een bepaalde class, maar ik had nooit het gevoel dat er eentje duidelijk zwakker was dan de rest. Toch had er voor mij nog net iets meer variatie in mogen zitten. Een class die volledig rond mêlee-wapens draait, had bijvoorbeeld wel leuk geweest. Die wapens zitten er wel in, maar redelijk beperkt. Ook een explosievenexpert of een soort pyromaan had perfect in de sfeer van het spel gepast, want zeg nu zelf ... wat is er cooler dan een hoop zombies opblazen of in brand steken?
Chaotisch vertier met wat ruwe kantjes
De gameplay van John Carpenter's Toxic Commando draait uiteraard rond het neerknallen van gigantische hordes zombies. Toch voelde het schieten voor mij niet altijd even strak aan. De gunplay is zeker niet slecht, maar soms wat stroef, en het verschil tussen bepaalde geweren mocht ook duidelijker zijn. Sommige wapens voelen gewoon een beetje hetzelfde aan. Ook het wisselen naar een mêlee-wapen werkt op console niet altijd even handig. Op PlayStation 5 moet je bijvoorbeeld eerst L1 ingedrukt houden en daarna nog eens L1 indrukken om het mêlee-wapen effectief te gebruiken. Wil je daarna terug naar je geweer, dan moet je weer op het driehoekje drukken. In een spel waar zombies soms letterlijk vlak voor je neus staan, duurt dat allemaal iets te lang.Gelukkig zijn er ook wapens die wel meteen goed aanvoelen. De zogenaamde paarse wapens, die je kan vrijspelen door spare parts te betalen en een kist te openen, hebben veel meer impact. Daarmee voelt het schieten een pak krachtiger en gewoon leuker aan. Ook de standaardwapens kan je upgraden naar betere niveaus, waardoor dat gevoel dat je te weinig schade berokkent toch wat vermindert.
Op technisch vlak is Toxic Commando verre van perfect. Dit is eerlijk gezegd best een janky game, en zo speelt het ook. Zombies die vast komen te zitten, door muren clippen of vreemd bewegen zijn geen uitzondering. Ook de framerate is af en toe best instabiel. Niets dramatisch, maar het valt wel op wanneer de explosies je rond de oren vliegen. Maar goed, voor een spel dat soms een belachelijk aantal vijanden tegelijk op het scherm gooit, draait het eigenlijk nog best oké. De schoonheidsprijs zal John Carpenter’s Toxic Commando waarschijnlijk niet winnen, maar de funfactor zit er wel degelijk in. Soms is het gewoon voldoende om samen met vrienden door een zee van zombies te knallen.
Conclusie
John Carpenter's Toxic Commando probeert het genre niet opnieuw uit te vinden, maar zet wel een chaotische en entertainende co-op shooter neer. Het B-horrorverhaal is leuk als achtergrond, al speel je dit soort games natuurlijk vooral om hordes zombies neer te knallen. Het klassensysteem zorgt voor voldoende variatie en voelt goed gebalanceerd aan, al had wat extra keuze zeker geen kwaad gekund. De gunplay werkt meestal goed, zeker met de sterkere wapens, maar voelt soms wat stroef en het wisselen naar mêlee-wapens op console is niet altijd even handig. Ook technisch is het spel niet perfect, met hier en daar wat janky dingetjes zoals zombies die vastzitten en een framerate die af en toe minder stabiel is. Toch blijft de funfactor aanwezig: samen met vrienden door een massa zombies knallen blijft gewoon plezant, en daarin slaagt Toxic Commando uiteindelijk best goed.
Pro
- Chaotische en leuke gameplay
- De classes zijn gevarieerd en aan elkaar gewaagd
- De paarse wapens geven echt dat Rambo-gevoel
- Hoge funfactor
Con
- Verhaal is vrij oppervlakkig
- Mêlee is wat onhandig op console
- Technische onvolmaaktheden
- Er mochten iets meer unieke classes zijn
7
Over
Beschikbaar vanaf
12 maart 2026
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- Adventure
Ontwikkelaar
- Saber Interactive
Uitgever
- Focus Entertainment
