Na meer dan tien jaar in ontwikkeling te zijn, verscheen Lost Soul Aside eind augustus eindelijk ten tonele. Maar dat is zelfs niet het meest interessante weetje achter deze opvallende titel. De conceptie van Lost Soul Aside begon namelijk als een soloproject van Yang Bing, die op dat moment studeerde in Zuid-Korea. Yang raakte geïnspireerd door Final Fantasy, en dan voornamelijk Final Fantasy XV - wat meteen verklaart waarom het hoofdpersonage zo lijkt weggelopen te zijn uit de kliek van Noctis en co - alsook Devil May Cry, Bayonetta en Ninja Gaiden. Een initiële teaservideo in 2016 wist heel wat interesse op te wekken; in die mate zelfs dat Sony het spel een geschikte kandidaat vond voor zijn China Hero Project. Niet alleen het team, maar ook de ambities groeiden en daarbij ook de verwachtingen.
Misschien is het net daarom belangrijk om deze wat bij te stellen en met de juiste verwachtingen aan Lost Soul Aside
te beginnen. Met Sony Interactive Entertainment als uitgever, denk je tegenwoordig natuurlijk aan megablockbusters zoals The Last of Us, Spider-Man, God of War en Horizon. Lost Soul Aside is echter geen titel van dit kaliber, het blijft een kleinere titel, ontwikkeld in Unreal Engine 4 door een klein en relatief onervaren team met een eerder beperkt budget. In dat opzicht is het resultaat best indrukwekkend te noemen, al is de ervaring die het spel ons voorschotelt verre van vlekkeloos.
In Lost Soul Aside kruip je in de huid van Kaser, een jongeman die deel uitmaakt van de verzetsgroep GLIMMER die strijdt tegen de tirannie van de keizer van Celestria. Wanneer ze tijdens een festival een operatie lanceren om de feestelijkheden te verstoren, wordt de hoofdstad plots aangevallen door mysterieuze wezens uit een andere dimensie, de Voidrax. Tijdens deze aanval belandt Kaser in een ondergronds laboratium, waar hij Arena, een draakachtige Voidrax bevrijdt die zich aan Kaser bindt. Wat later wordt in het heetst van de strijd ook de ziel van zijn zus Louisa ontnomen. Samen met enkele kompanen en Arena aan zijn zijde, onderneemt Kaser een tocht naar Mount Salvation in de hoop Lousia's ziel te kunnen redden, maar zoals verwacht staat er uiteraard heel wat meer op het spel.
Wat je tussen deze baasgevechten door kan ontdekken, is een vrij klassieke aanpak van het genre met vrij lineair leveldesign waarbij je enkele obstakels voorgeschoteld krijgt en groepjes vijanden je weg blokkeren. Enkele levels zijn iets meer open, maar verwacht je hier niet aan een open wereld met tal van zijmissies en andere activiteiten die je afleiden van wat de hoofdzaak is, en dat is hakken, hakken en nog eens hakken. Hiervoor krijg je vier wapentypes ter beschikking en binnen deze types speel je verschillende wapens vrij die elementaire bonussen hebben. Een zwaard met vuurkrachten gebruik je vervolgens best tegen vijanden die hiertegen zwak zijn. Deze wapens kan je vervolgens ook upgraden dankzij hun skill tree, waardoor je nieuwe aanvallen leert, maar ook passieve bonussen vrijspeelt. Elk wapen kan je ook decoreren met Ornaments voor extra bonussen, waarbij deze decoratie ook zichtbaar is op het wapen - al wordt dit algauw aan spuuglelijke amalgaan van decoratieve elementen.
Magische aanvallen krijg je vervolgens met behulp van Arena's krachten, al zorgt zijn aanwezigheid ook voor andere leuke extra's. Hij laat je immers ook toe om aanvallen snel te ontwijken of blokkeren, waarbij een Perfect Dodge of Perfect Block hun eigen voordelen met zich meebrengen. Je hebt ook twee specials in de vorm van een Burst Move, die je kan inzetten als Arena blauw oplicht, en een Fusion Merge die je kan activeren als je Fusion-bar vol is. Als je het schild van de vijand ledigt, dan kan je ook een krachtige "Sync Finisher"-move lanceren, iets dat belangrijk is in de vele baasgevechten. De typische ingrediënten voor dit type game dus, maar het speelt wel lekker en ziet er ook nog eens indrukwekkend uit. Door het hoge tempo en de uitdagende gevechten, dien je er ook steeds je hoofd bij te houden. Al heeft het spel wel een opvallende manier om de moeilijkheidsgraad af te stemmen op de speler. Als je een aantal keren sterft, dan speel je een trinket vrij die de schade die je ontvangt reduceert en je eigen aanvallen versterkt. Naarmate je meer sterft, zal je sterkere varianten hiervan krijgen, maar het is aan jou de keuze om ze te gebruiken of niet.
Ook op vlak van de performance stelt het spel momenteel helaas teleur. Ik ben sowieso al geen fan van een Quality Mode die aan dertig frames per seconde draait, en voor een spel met snelle actie zoals dit is zo'n modus voor mij onspeelbaar. Dan maar de Performance Mode, maar hier slaagt het spel er helaas niet in om een consistente framerate van zestig frames per seconde vast te houden en zeker tijdens actievolle momenten valt er al eens een dipje te bespeuren. Maar erger zijn de vele stutters die op de meest willekeurige momenten opduiken, ongeacht of het spel een autosave doet, je gewoon aan het rondlopen of aan het vechten bent, maar ook tijdens een transitie naar een cutscene of een nieuwe locatie bijvoorbeeld. Als er een element is dat mij het meeste stoorde, dan was het dit wel. Hopelijk weten de makers dit alsook recht te trekken met de nodige patches.
Misschien is het net daarom belangrijk om deze wat bij te stellen en met de juiste verwachtingen aan Lost Soul Aside
Bijzonder gezelschap
Op zich is Lost Soul Aside een vrij klassieke hack'n'slash-game geworden, maar dan eentje die zich afspeelt in een wereld die zo lijkt weggelopen te zijn uit een van de brainstormsessies van Square Enix' Creative Business Unit I, het team achter onder andere Final Fantasy en Kingdom Hearts. Denk aan vijanden in potsierlijke harnassen, personages met puntig haar, kristallen die in één of andere vorm voorkomen, magie en technologie die hand in hand gaan, en een eeuwenoud kwaad dat dient te worden verslagen. Het enige dat zowaar leek te missen zijn de geliefde Chocobos, Moogles en een personage met de naam Cid.In Lost Soul Aside kruip je in de huid van Kaser, een jongeman die deel uitmaakt van de verzetsgroep GLIMMER die strijdt tegen de tirannie van de keizer van Celestria. Wanneer ze tijdens een festival een operatie lanceren om de feestelijkheden te verstoren, wordt de hoofdstad plots aangevallen door mysterieuze wezens uit een andere dimensie, de Voidrax. Tijdens deze aanval belandt Kaser in een ondergronds laboratium, waar hij Arena, een draakachtige Voidrax bevrijdt die zich aan Kaser bindt. Wat later wordt in het heetst van de strijd ook de ziel van zijn zus Louisa ontnomen. Samen met enkele kompanen en Arena aan zijn zijde, onderneemt Kaser een tocht naar Mount Salvation in de hoop Lousia's ziel te kunnen redden, maar zoals verwacht staat er uiteraard heel wat meer op het spel.
Aanvallen in stijl
Het verhaal van het spel is niets wereldschokkends en draait uiteindelijk om het vinden van zogenaamde Soul Crystal Fragments in de hoop om zo een oud kwaad genaamd Aramon te stoppen. Het spel neemt je mee doorheen verschillende locaties waarbij je soms een puzzel zal moeten oplossen, sporadisch wat klim- en klauterwerk zal moeten doen, en vooral heel wat tegenstanders in mootjes zal moeten hakken. Hierbij schotelt het spel je een resem aan baasgevechten voor, in die mate zelfs dat het spel soms aanvoelt als een Boss Rush-modus met hier en daar wat gewone vijanden er tussenin gegooid. Hierover ga ik echter niet klagen, want deze baasgevechten zijn vaak het hoogtepunt van het spel en zij kunnen je de nodige krampen in je vingers bezorgen.Wat je tussen deze baasgevechten door kan ontdekken, is een vrij klassieke aanpak van het genre met vrij lineair leveldesign waarbij je enkele obstakels voorgeschoteld krijgt en groepjes vijanden je weg blokkeren. Enkele levels zijn iets meer open, maar verwacht je hier niet aan een open wereld met tal van zijmissies en andere activiteiten die je afleiden van wat de hoofdzaak is, en dat is hakken, hakken en nog eens hakken. Hiervoor krijg je vier wapentypes ter beschikking en binnen deze types speel je verschillende wapens vrij die elementaire bonussen hebben. Een zwaard met vuurkrachten gebruik je vervolgens best tegen vijanden die hiertegen zwak zijn. Deze wapens kan je vervolgens ook upgraden dankzij hun skill tree, waardoor je nieuwe aanvallen leert, maar ook passieve bonussen vrijspeelt. Elk wapen kan je ook decoreren met Ornaments voor extra bonussen, waarbij deze decoratie ook zichtbaar is op het wapen - al wordt dit algauw aan spuuglelijke amalgaan van decoratieve elementen.
De baasgevechten zijn vaak het hoogtepunt van het spel en zij kunnen je de nodige krampen in je vingers bezorgen.
Magische aanvallen krijg je vervolgens met behulp van Arena's krachten, al zorgt zijn aanwezigheid ook voor andere leuke extra's. Hij laat je immers ook toe om aanvallen snel te ontwijken of blokkeren, waarbij een Perfect Dodge of Perfect Block hun eigen voordelen met zich meebrengen. Je hebt ook twee specials in de vorm van een Burst Move, die je kan inzetten als Arena blauw oplicht, en een Fusion Merge die je kan activeren als je Fusion-bar vol is. Als je het schild van de vijand ledigt, dan kan je ook een krachtige "Sync Finisher"-move lanceren, iets dat belangrijk is in de vele baasgevechten. De typische ingrediënten voor dit type game dus, maar het speelt wel lekker en ziet er ook nog eens indrukwekkend uit. Door het hoge tempo en de uitdagende gevechten, dien je er ook steeds je hoofd bij te houden. Al heeft het spel wel een opvallende manier om de moeilijkheidsgraad af te stemmen op de speler. Als je een aantal keren sterft, dan speel je een trinket vrij die de schade die je ontvangt reduceert en je eigen aanvallen versterkt. Naarmate je meer sterft, zal je sterkere varianten hiervan krijgen, maar het is aan jou de keuze om ze te gebruiken of niet.
Naast de roos schieten
Waar het spel echter de mist ingaat, is de presentatie. De graphics zullen alvast geen potten breken en ik kon mij helaas niet ontdoen dat dit spel eigenlijk beter was uitgekomen op de PlayStation 4, ondanks dat het spel de ondersteuning kreeg van een gigant als Sony. Een aantal van de locaties hebben een zekere pracht, maar andere ogen dan weer kaal en inspiratieloos, zeker als je afdaalt naar een andere dimensie. Hoewel de bazen er best indrukwekkend kunnen uitzien, kan niet hetzelfde worden gezegd van de normale vijanden. De personages ziet er op zich ook redelijk uit, maar ze worden geplaagd door houterige animaties tijdens de cutscenes. Deze personages zijn bovendien vrij ééndimensioneel en de voice-acting in het Engels stelt zwaar teleur. Gelukkig zijn er ook een Japanse en Chinese voice-overs aanwezig die toch enigszins beter zijn.Ook op vlak van de performance stelt het spel momenteel helaas teleur. Ik ben sowieso al geen fan van een Quality Mode die aan dertig frames per seconde draait, en voor een spel met snelle actie zoals dit is zo'n modus voor mij onspeelbaar. Dan maar de Performance Mode, maar hier slaagt het spel er helaas niet in om een consistente framerate van zestig frames per seconde vast te houden en zeker tijdens actievolle momenten valt er al eens een dipje te bespeuren. Maar erger zijn de vele stutters die op de meest willekeurige momenten opduiken, ongeacht of het spel een autosave doet, je gewoon aan het rondlopen of aan het vechten bent, maar ook tijdens een transitie naar een cutscene of een nieuwe locatie bijvoorbeeld. Als er een element is dat mij het meeste stoorde, dan was het dit wel. Hopelijk weten de makers dit alsook recht te trekken met de nodige patches.
Conclusie
Dat Lost Soul Aside na meer dan tien jaar in ontwikkeling te zijn en ondanks de ondersteuning van Sony de torenhoge verwachtingen niet ging kunnen inlossen, was helaas te verwachten. De game steunt vooral op zijn sterke combat en imposante baasgevechten, maar de omkadering hierrond laat het echter afweten. Dit is deels te wijten aan het gebrek aan ervaring van de ontwikkelaars, maar ook het feit dat het spel er onvoldoende in slaagt om zich een eigen identiteit aan te meten. Voor een debuuttitel van een voornamelijk onervaren team is Lost Soul Aside redelijk knap, maar je kan je niet ontdoen van het gevoel dat hier veel meer had kunnen inzitten.
Pro
- Geweldige combat
- Vaak indrukwekkende baasgevechten
Con
- Haperende performance
- Houterige animaties tijdens cutscenes
- Engelstalige voice-overs
- Dertien in een dozijn-verhaal
6.5
Over
Beschikbaar vanaf
29 augustus 2025
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 5
Genre
- Hack and slash
Ontwikkelaar
- UltiZeroGames
Uitgever
- Sony Interactive Entertainment
