Review: Marabunta

Je kolonie strekt zich uit over een flink grondgebied, maar het is nu tijd om dit territorium te vergroten en het gevecht aan te gaan. Als mierenkolonie probeer je uit te breiden en de kostbare grondstoffen, lekkere cupcakes die overal verspreid liggen, te verzamelen. Er is echter een andere mierenkolonie in het gebied gevestigd, dus een strategische strijd dringt zich op. Deze mooie plek in het bos moet gedeeld worden. Wees een hoffelijke mier en probeer niet te gulzig te zijn. Wees voorzichtig, want je acties zullen rechtstreeks impact hebben op het spel van je tegenstander. Benieuwd waar Marabunta ons doorheen het territorium zal brengen …

In Marabunta trek je dus als mierenkolonie in het bos en probeer je je gebied te vergroten. En als je net als ik totaal geen idee hebt wat Marabunta betekent, dan bespaar ik je graag ook de moeite om dit te googelen. Mara’s zijn jeugdbendes in Midden-Amerika. Het is een verbastering van Mara die gebruikt werd voor vriendengroep, terwijl deze geleidelijk vervormd werd tot bende. Marabunta is daardoor een andere naam voor roofmier of de trekmier, die een spoor van vernieling achter zich laat en in grote groepen beweegt. Roofmieren dus, een goede vergelijking, al zullen er hopelijk geen messen getrokken worden in dit tweespelerspel.

Marabunta front.jpg

Roofmieren op zoek naar cupcakes​

Het doosje van Marabunta bevat gelukkig geen messen, maar wel twee uitwisbare stiften in rood en blauw. De Crips en de Bloods onder de mieren kunnen het dus tegen elkaar opnemen. Het territoriumbord bestaande uit drie delen en de spelersborden komen als dubbelzijdig uitwisbaar bord. Er komen acht tegels en zes speciale dobbelstenen meegeleverd in dit compacte doosje. Elke speciale dobbelsteen laat je strijden voor een gebied en komt met verschillende waarden van nul tot drie, een banner of een krat. Het speelveld wordt onderverdeeld in zes verschillende regio’s, waar je in dit tweespelersspel om zal strijden. Bij elk gebied strijd je voor een bepaalde inzet, die je doorheen het spel kan vergroten. Standaard start je met een inzet van twee punten. Haal je de regio binnen dan krijg je ook de desbetreffende punten en je tegenstander niets. Het doet enigszins wat terugdenken aan de verkiezingen in de Verenigde Staten waar je per staat een aantal kiesmannen hebt en enkel door de staat te winnen krijg je ook het aantal punten. Doorheen het spel kan je ook nog zelf een aantal punten rechtstreeks verzamelen die je dan rechtsteeks op je bord aanduidt. Let the games begin!

Kiezen is steeds verliezen.


Je hebt steeds een bepaalde startmierenhoop van waaruit je kolonie zal vertrekken. Iedere speler start met twee mierenhopen, waardoor je deze strategisch zal moeten plaatsen om een zo groot mogelijk gebied te viseren. Je kan je mieren laten vertrekken in alle richtingen, maar moet er wel steeds de corresponderende dobbelsteen aan vasthangen. Per gebied en dus per kleur is er een dobbelsteen. De mierenhopen zal je dus strategisch op de intersecties van die gebieden plaatsen, waardoor je maximaal je opties open houdt. Je kan er niet voor kiezen om een mier te laten rondzwerven als je de correcte kleur niet hebt. En daar kom je aan het leuke in deze roll-and-divide. Jij rolt de dobbelstenen, splitst ze samen met een tegel op in twee groepjes en laat je tegenstander kiezen welke groep hij neemt. Je zal dus steeds een gebalanceerde keuze moeten voorleggen om je tegenstander in een bepaalde richting te duwen die ook binnen jouw strategie blijft hangen.

20250102_153925.jpg

Kiezen is verliezen​

Het blijft kiezen en verliezen, waarbij je je tegenstander steeds iets zal moeten aanbieden dat aantrekkelijk is zonder je eigen opties in het gedrang te brengen. Je wil er namelijk zeker van zijn dat ook je "mindere" keuze nog iets is waar je nadien mee weg kan. Daarom is het belangrijk om je mierenhopen zo te plaatsen dat je steeds opties openhoudt. Dit roll-and-divide aspect werkt zeer goed in Marabunta en is waar het echt om draait qua gameplay. Dat Reiner Knizia, ondermeer bekend van De Zoektocht naar El Dorado, Lost Cities, Regenwormen, L.A.M.A., in Marabunta als designer zit merk je wel. Marabunta is goed gebalanceerd en zorgt ervoor dat het waard is om voor elk gebied te strijden. Dat je als mierenkolonie op zoek gaat naar iets zoet is op zich wel een logische keuze, maar om in het bos enkel cupcakes te verstoppen, voelt op zich wat raar aan. Hier hadden ze het thema iets beter kunnen uitdiepen, zoals een volledige picknickmand die verdeeld wordt of andere zoetigheden die de mieren kunnen veroveren. Dat de cupcakes doorheen de gebieden verdeeld zijn, samen met de kratten, is natuurlijk om de uniformiteit te bewaken en het is uiteindelijk een detail. Binnen het grotere geheel, alhoewel Marabunta een zeer compact spel is, valt dit zeker mee. Laten we het houden op het feit dat Marabunta inhoudelijk goed in elkaar zit en dat je hier perfect ook een ander thema had kunnen krijgen.

De groepen kratten die verdeeld zijn, speel je vrij doorheen het spel. Streep je zo een krat naar keuze af op je spelersbord, dan zal je ook toewerken naar verschillende bonussen. Zo kan je bijvoorbeeld werken naar een bonus om bijvoorbeeld een extra mierenhoop te gebruiken of zelf punten bij te scoren. De tegels die mee in de balans gestoken worden, zorgen ervoor dat je bijvoorbeeld extra punten kan verdienen voor de gebieden, kratten kan doorstrepen, een bepaalde dobbelsteen een tweede keer kunt gebruiken of twee lege velden kunt doorstrepen. In Marabunta heb je dus steeds de keuze om aan je eigen spel te werken of zo te spelen dat je je tegenstander dwarsboomt. De spelersinteractie in het tweespelerspel zit goed in elkaar en je acties hebben direct impact op het spel van je tegenstander. Verder heb je door het roll-and-divide gedeelte ook wel steeds het gevoel dat je een moeilijk, maar doordachte, keuze dient te maken. Waarbij je wel steeds een leuke zet zal kunnen doen. Al bij al is Marabunta zeker een spel dat vaker op tafel zal komen en zelfs ideaal is om mee te nemen op reis. Het speelt binnen het halfuur vlot weg, en de uitwisbare stiften en bord zijn van goede kwaliteit.

Conclusie

Marabunta speelt vlot en stelt je doorheen het volledige spel voor interessante dilemma’s. Je rolt en verdeelt nadien alle dobbelstenen met je tegenstander. Een goede balans tussen beide opties zorgt ervoor dat je steeds een weloverwogen keuze moet maken en zoals steeds is kiezen een beetje verliezen. Marabunta is een goed uitgedacht spel met sterke spelersinteractie. De uitwisbare speelborden komen met twee zijden, waarbij er helaas geen mix-and-match mogelijk is. Na een aantal keren spelen gaat de inkt nog steeds perfect van het spelersbord af. Marabunta zal zeker nog een aantal keer op tafel komen, al dan niet meegenomen op reis op een tafeltje met meer exotische mieren.

Pro

  • Vlot en compact tweespelerspel
  • Steeds het gevoel om iets te kunnen doen
  • Goede spelersinteractie

Con

  • Waarom de cupcakes?
  • Thematisch slechts oké
7.5

Over

Uitgever

  1. Asmodee
  2. Space Cowboys

Designer

Reiner Knizia

Aantal spelers

2

Tijdsduur

30-45 minuten
 
Terug
Bovenaan