Ruim zestien jaar geleden speelde ik voor het eerst Persona 3 op mijn teergeliefde PS2. Een JRPG die indertijd drastisch mijn kijk zou veranderen op videogames en deels ook mijn algemene kijk op het leven. Het was een game die over zware thema's kon praten zoals leven en dood, trauma en ... je liet rondhangen met je maten in een shoppingcentrum terwijl Japanse popmelodietjes speelden in de achtergrond. Het ene moment verkende je een demonische toren van 200+ verdiepingen terwijl je met jouw stand ... pardon, persona, tegen monsters vocht. Eerder dit jaar kregen we de langverwachte remake Persona 3 Reload (P3R kortgevat). Elk grafisch aspect kreeg een serieuze moderne revisie, de gameplay mechanics verdiept, de geweldige soundtrack werd opnieuw opgenomen en de hoeveelheid gesproken dialogen werd serieus uitgebreid. Het enige wat fans zoals ik zichzelf afvroegen, was: "waar is het antwoord?" "Waar is mijn gigantische grindsessie die eindigt met een milde anticlimactische noot?" Zoals verwacht/gehoopt krijgen we nu het laatste stukje van de puzzel in deze DLC getiteld "Episode Aigis" als deel van de Expansion Pass.
Episode Aigis brengt ons een gigantische bonus-dungeon om te verkennen, geeft ons een epiloog op het verhaal van P3R en geeft ons nog een laatste kans om rond te hangen met de Junpei, Akihiko, Yukari en al je andere geliefde partyleden. Fans die indertijd de oude rerelease Persona 3 FES op PS2 gespeeld hebben, weten dat ze zich mogen verwachten aan een serieuze brok extra content. Of al die extra content evenzeer te smaken valt, zal ik in deze review toelichten. Zowel Persona 3 Reload als deze Expansion Pass zijn verkrijgbaar op Steam, Xbox Series-consoles en PlayStation 4/5. Ik kon voor deze review aan de slag met de PS5-versie.
Het verhaal van Episode Aigis is voor mij uiteindelijk een goede toevoeging aan de conclusie van P3R. Je kan meer tijd spenderen met je partyleden en meer over hun achtergrond leren doorheen deze uitbreiding. Uiteindelijk leidt het verhaal tot een bevredigende conclusie waarin de complexe gevoelens van je personages en de achterliggende thema's uitgediept worden op een geloofwaardige manier (met soms misschien wat anime-nonsens er tussen gegooid ter afwisseling). Mogelijk kan dit einde van het verhaal wat bitterzoet aanvoelen in vergelijking met een andere geliefde Persona-game zoals P4, maar alles past steeds in de toon waar P3R voor gaat.
Deze Nomad doors kom je op specifieke verdiepingen van de dungeon tegen. Het loont bijna altijd om deze deuren te verkennen omdat je vaardigheden getest worden met een mini-boss en je krijgt er mooie loot voor in de vorm van nieuwe gear of upgradematerialen. Wat ik zeer apprecieer in deze DLC is dat je nu telkens drie deuren langs elkaar tegenkomt in plaats van eentje. De meest linkse deur biedt de minste uitdaging en minder rewards, maar de meest rechtse deur kan je vaardigheden al aardig testen en geeft je de beste rewards!
De enige reden waarom ik zeg dat het "bijna" altijd loont, heeft echter te maken met de moeilijkheidsgraad van deze DLC. Als je een savegame hebt van P3R kan je beperkte zaken overnemen, maar je party begint relatief low-level aan de start van Episode Aigis. Ondanks het gegeven dat je talloze middelen krijgt om strategisch elk gevecht te kunnen winnen en steeds dieper in de dungeon te verkennen, is dit een relatief grindy ervaring. Op de normale moeilijkheidsgraad mag je al een stevige uitdaging verwachten en zal je vroeger dan later merken dat je moet kiezen om gevechten te vermijden of spaarzaam om te gaan met je SP (je equivalent van Magic Points zoals in Final Fantasy-games bijvoorbeeld).
Het mooie is natuurlijk dat je op eender welk moment de moeilijkheidsgraad kan aanpassen. Op deze manier kan elke Persona-fan in mijn ogen optimaal genieten van deze DLC, juist zoals bij de basegame. Wil je gewoon rondhangen met je party? Speel op Safety Mode en je vliegt door de dungeon in sneltempo. Ben je iemand die graag staart naar game-over schermen? Heartless Mode is er om al je tijd, geduld en moed te breken!
De voice-acting is zowel in het Engels als in het Japans een plezier om naar te luisteren en de gekozen stemacteurs dragen met hun performance dan ook echt bij aan de personages met wie je graag tijd spendeert. Afgezien van deze kleine pleziermomentjes, mag je je ook verwachten aan verdere verdieping van je partyleden hun achtergrond en gevoelens terwijl je door het hoofdverhaal van de DLC gaat.
Je speelt in mijn ogen Persona-games voor een groot stuk omdat je fijne personages wilt ervaren in een boeiende setting. Het is daarom belangrijk om te weten dat deze DLC een veel grotere focus heeft op de combat, dan de verhaalelementen in vergelijking tot de basegame. Er zal tijd zijn om rond te hangen met je maatjes, maar als je P3R speelde voor het verhaal en niet de combat, dan blijf je hier misschien wel op je honger zitten. Tevens zijn de locaties waarin je kan rondhangen een stuk beperkter zodat de schaal van de DLC soms beperkt blijkt te zijn. Overigens zal je enkel tijd kunnen spenderen met je naaste partyleden, andere social links uit P3R zijn hier niet aanwezig en je ontmoet ook geen bijkomende interessante personages/social links met uitzondering van Metis.
Grafisch is Episode Aigis wederom een zeer stijlvolle ervaring. P3R werd oorspronkelijk ook uitgebracht voor PS4 en dit merk je visueel wel. Je moet geen gedetailleerde omgevingen verwachten zoals in Final Fantasy XVI of Astro Bot, maar omdat de game zo hard inzet op zijn eigen unieke visuele stijl, heb je nooit de indruk naar een verouderde game te kijken. Alle personages, menu's en omgevingen hebben een specifieke flair en stijl die zo goed samen horen dat het een echt unieke ervaring geeft. Je kan niet kiezen voor specifieke graphics modes zoals performance of fidelity. Zover ik ondervonden heb, draaide alles netjes aan een stabiele zestig frames per seconde zonder ooit gestotter of framedrops te ervaren.
De dungeon met al zijn verschillende verdiepingen is volledig randomized qua lay-out, maar elke set verdiepingen heeft een bepaalde stijl. Dit geeft wel een beetje visuele afwisseling tijdens het verkennen, ook al had ik zelden het gevoel dat deze verschillende stijlen bijster interessant waren. Uiteindelijk ga je gewoon doorheen alle verdiepingen en voegt de variatie in visuele make-up weinig toe aan je plezier. Persona 4 en 5 hadden voor elke aparte dungeon een unieke stijl en lay-out en het gaf deze games dan ook veel extra plezier wanneer je een kasteel of Japans badhuis verkende ... Ik begrijp waarom in P3R en Episode Aigis de ietwat eentonige dungeon hand in hand gaat met het verhaal en onderliggend thema, maar het neemt niet weg dat het daarom eentonig kan aanvoelen.
Episode Aigis brengt ons een gigantische bonus-dungeon om te verkennen, geeft ons een epiloog op het verhaal van P3R en geeft ons nog een laatste kans om rond te hangen met de Junpei, Akihiko, Yukari en al je andere geliefde partyleden. Fans die indertijd de oude rerelease Persona 3 FES op PS2 gespeeld hebben, weten dat ze zich mogen verwachten aan een serieuze brok extra content. Of al die extra content evenzeer te smaken valt, zal ik in deze review toelichten. Zowel Persona 3 Reload als deze Expansion Pass zijn verkrijgbaar op Steam, Xbox Series-consoles en PlayStation 4/5. Ik kon voor deze review aan de slag met de PS5-versie.
If I could turn back time
Mocht er iemand zijn die deze review leest zonder de base-game gespeeld te hebben: ik zal niets van het hoofdverhaal of de nieuwe verhaalcontent uit de DLC hier spoilen. Episode Aigis speelt zich een paar maanden na het einde van Persona 3 Reload af. Bijna iedereen van je party lijkt verder te willen gaan met hun leven, maar de gemoederen wegen nogal zwaar bij sommigen. Iedereen lijkt een beetje "stil te staan" in hun leven en gelukkig introduceert de game twee dingen om hen hiermee te helpen: een niet zo subtiele metafoor in de dag "31 maart" die zichzelf blijft herhalen terwijl onze party vastzit in de lounge ... en er stormt een nieuw partylid in de lounge genaamd Metis: een android die Aigis haar "zus" noemt en niets anders wilt dan haar beschermen. Al gauw onthult zich een mysterieuze dungeon-ingang in de lounge die leidt naar de Abyss of Time. Wederom zal je een dungeon moeten verkennen waarin elke verdieping randomized is qua lay-out en waarin je tal van shadows zal moeten verslaan om uiteindelijk het diepste punt te bereiken. Wat wacht er op de bodem? Misschien een arena of een nieuwe superboss of het antwoord op het leven? Gezien je een Persona-DLC speelt, mag je er alleszins op rekenen dat alles heel stijlvol zal ogen en elk gameplayelement met veel symboliek geladen zal zijn.Een bitterzoet einde verdient een stevige epiloog.
Het verhaal van Episode Aigis is voor mij uiteindelijk een goede toevoeging aan de conclusie van P3R. Je kan meer tijd spenderen met je partyleden en meer over hun achtergrond leren doorheen deze uitbreiding. Uiteindelijk leidt het verhaal tot een bevredigende conclusie waarin de complexe gevoelens van je personages en de achterliggende thema's uitgediept worden op een geloofwaardige manier (met soms misschien wat anime-nonsens er tussen gegooid ter afwisseling). Mogelijk kan dit einde van het verhaal wat bitterzoet aanvoelen in vergelijking met een andere geliefde Persona-game zoals P4, maar alles past steeds in de toon waar P3R voor gaat.
Break through the door
Gameplaygewijs zal ik maar meteen met de deur in huis vallen: het gros van deze DLC omvat het verkennen van the Abyss of Time. Net zoals in de basisgame zal je hier het meeste tijd spenderen. Mensen die met (enig) plezier Tartarus in P3R verkende weten dus grotendeels waar ze zich aan mogen verwachten. Episode Aigis voegt een paar kleine gameplayelementen toe, maar grotendeels mag je op gameplaygebied hetzelfde verwachten. De dungeon geniet gelukkig van alle gameplaytoevoegingen die in Persona 3 Reload werden geïntroduceerd: er zijn verborgen mini-bosses, je kan extra bonussen als beloning kiezen aan het einde van gevechten om je verkenning te vereenvoudigen en je kan shortcuts gebruiken door de mini-bosses achter Nomad doors te verslaan.Deze Nomad doors kom je op specifieke verdiepingen van de dungeon tegen. Het loont bijna altijd om deze deuren te verkennen omdat je vaardigheden getest worden met een mini-boss en je krijgt er mooie loot voor in de vorm van nieuwe gear of upgradematerialen. Wat ik zeer apprecieer in deze DLC is dat je nu telkens drie deuren langs elkaar tegenkomt in plaats van eentje. De meest linkse deur biedt de minste uitdaging en minder rewards, maar de meest rechtse deur kan je vaardigheden al aardig testen en geeft je de beste rewards!
De enige reden waarom ik zeg dat het "bijna" altijd loont, heeft echter te maken met de moeilijkheidsgraad van deze DLC. Als je een savegame hebt van P3R kan je beperkte zaken overnemen, maar je party begint relatief low-level aan de start van Episode Aigis. Ondanks het gegeven dat je talloze middelen krijgt om strategisch elk gevecht te kunnen winnen en steeds dieper in de dungeon te verkennen, is dit een relatief grindy ervaring. Op de normale moeilijkheidsgraad mag je al een stevige uitdaging verwachten en zal je vroeger dan later merken dat je moet kiezen om gevechten te vermijden of spaarzaam om te gaan met je SP (je equivalent van Magic Points zoals in Final Fantasy-games bijvoorbeeld).
Het mooie is natuurlijk dat je op eender welk moment de moeilijkheidsgraad kan aanpassen. Op deze manier kan elke Persona-fan in mijn ogen optimaal genieten van deze DLC, juist zoals bij de basegame. Wil je gewoon rondhangen met je party? Speel op Safety Mode en je vliegt door de dungeon in sneltempo. Ben je iemand die graag staart naar game-over schermen? Heartless Mode is er om al je tijd, geduld en moed te breken!
Hangen met je maatjes
Een groot deel van de Persona-ervaring is natuurlijk ook het rondhangen met je partyleden. Doorheen de dungeon zal je bij specifieke eindpunten/minibosses beloningen vinden. Persona is het soort game waarin je aan het einde van een dungeon of bepaald niveau een boss verslaat en je als beloning een nieuwe katana vindt ... en een dvd met bokswedstrijden. De katana is leuk, maar we weten allemaal dat de dvd leuker is omdat het je een excuus geeft om achter de tv in de lounge te hangen met je boksende bro en hem zo beter leert kennen.De voice-acting is zowel in het Engels als in het Japans een plezier om naar te luisteren en de gekozen stemacteurs dragen met hun performance dan ook echt bij aan de personages met wie je graag tijd spendeert. Afgezien van deze kleine pleziermomentjes, mag je je ook verwachten aan verdere verdieping van je partyleden hun achtergrond en gevoelens terwijl je door het hoofdverhaal van de DLC gaat.
Rondhangen voor de tv en later nog wat shadows opjagen.
Je speelt in mijn ogen Persona-games voor een groot stuk omdat je fijne personages wilt ervaren in een boeiende setting. Het is daarom belangrijk om te weten dat deze DLC een veel grotere focus heeft op de combat, dan de verhaalelementen in vergelijking tot de basegame. Er zal tijd zijn om rond te hangen met je maatjes, maar als je P3R speelde voor het verhaal en niet de combat, dan blijf je hier misschien wel op je honger zitten. Tevens zijn de locaties waarin je kan rondhangen een stuk beperkter zodat de schaal van de DLC soms beperkt blijkt te zijn. Overigens zal je enkel tijd kunnen spenderen met je naaste partyleden, andere social links uit P3R zijn hier niet aanwezig en je ontmoet ook geen bijkomende interessante personages/social links met uitzondering van Metis.
Gepast gekleed en met de juiste playlist swingen
Tot slot wil ik het kort even hebben over de andere content buiten Episode Aigis die je verkrijgt via de Expansion Pass en de technische kant van de DLC. Enerzijds krijg je een resem verschillende kostuums zodat je dress-up kan spelen met je partyleden. Gameplaygewijs heeft dit geen invloed, maar het is een leuke visuele afwisseling. Belangrijker in mijn ogen is de toevoeging van extra achtergrondmuziek. Je mag je verwachten aan allerhande topliedjes uit de soundtracks van Persona 4 en 5. Ongeacht het feit dat ik de soundtrack van deze games fantastisch vind, moet ik ook toegeven dat het een beetje kan vervelen als je de zoveelste battle start en je hoort "baby, baby, baby..." voor de twintigste keer. Gelukkig kan je ook kiezen om alle muziek te mixen. Dit wil zeggen dat de game willekeurige battlemuziek zal spelen van zowel P3, P4 als P5 zodat je niet zo snel verveeld moet geraken.Grafisch is Episode Aigis wederom een zeer stijlvolle ervaring. P3R werd oorspronkelijk ook uitgebracht voor PS4 en dit merk je visueel wel. Je moet geen gedetailleerde omgevingen verwachten zoals in Final Fantasy XVI of Astro Bot, maar omdat de game zo hard inzet op zijn eigen unieke visuele stijl, heb je nooit de indruk naar een verouderde game te kijken. Alle personages, menu's en omgevingen hebben een specifieke flair en stijl die zo goed samen horen dat het een echt unieke ervaring geeft. Je kan niet kiezen voor specifieke graphics modes zoals performance of fidelity. Zover ik ondervonden heb, draaide alles netjes aan een stabiele zestig frames per seconde zonder ooit gestotter of framedrops te ervaren.
De dungeon met al zijn verschillende verdiepingen is volledig randomized qua lay-out, maar elke set verdiepingen heeft een bepaalde stijl. Dit geeft wel een beetje visuele afwisseling tijdens het verkennen, ook al had ik zelden het gevoel dat deze verschillende stijlen bijster interessant waren. Uiteindelijk ga je gewoon doorheen alle verdiepingen en voegt de variatie in visuele make-up weinig toe aan je plezier. Persona 4 en 5 hadden voor elke aparte dungeon een unieke stijl en lay-out en het gaf deze games dan ook veel extra plezier wanneer je een kasteel of Japans badhuis verkende ... Ik begrijp waarom in P3R en Episode Aigis de ietwat eentonige dungeon hand in hand gaat met het verhaal en onderliggend thema, maar het neemt niet weg dat het daarom eentonig kan aanvoelen.
Conclusie
Episode Aigis geeft fans van P3R grotendeels wat ze willen: een uitgebreide dungeon en meer tijd om met je bro's te spenderen. De sociale elementen uit de basegame zijn minder aanwezig, dus je spendeert de meeste tijd met vechten in de Abyss of Time. De combat is nog steeds zo fijn als in P3R en je zal er veel tijd mee spenderen, dus met de juiste verwachtingen kan je veel leuke uren beleven in deze DLC. De uitbreiding van het verhaal en extra interacties met geliefde personages is je tijd zeker waard als fan van P3R. Je kan misschien de kritiek stellen dat deze DLC geen vrouwelijk hoofdpersonage gaf zoals de PSP-remake Persona 3 Portable indertijd deed en we bijgevolg nog steeds geen alomvattende versie van Persona 3 hebben met alle toeters en bellen. Persoonlijk vond ik het gebrek aan een vrouwelijke hoofdrol in de basisgame geen gemis, maar mensen spelen RPG's om te roleplayen, dus ik begrijp waarom anderen dit wel een gemis kunnen vinden.
Pro
- Nog altijd vloeiende genietbare combat
- Een zeer grote dungeon om te verkennen
- Uitdagende combat
- Leuke bijkomende tweaks aan verkenning en combat
Con
- Een zeer grote dungeon kan ook langdradig aanvoelen met momenten
- De moeilijkheidsgraad ligt standaard een tikje hoog
- Veel meer combat dan social time met je partyleden
8
Over
Beschikbaar vanaf
10 september 2024
Gespeeld op
- PlayStation 5
Beschikbaar op
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Action
- RPG
- Strategy
Ontwikkelaar
- Atlus
Uitgever
- SEGA
