Kaso-Machi, oftewel een schijnbaar rustiek Japans dorpje. Eigenlijk een armoedige regio in de ban van een corrupte burgemeester, en waar bovendien een vloek met een groeiend dodental heerst. Een portie van diens bevolking? Mascottes die feitelijk levende wezens met (soms) magische krachten zijn, in plaats van mensen die kostuums dragen. Michi, de protagonist wie het bevel kreeg om een smerige, haast failliete 'love hotel' in een succesvolle onderneming te veranderen. Een ex-lid van een yakuza-familie die door de criminele organisatie in kwestie werd verbannen, nadat een lucratieve deal onder zijn supervisie rampzalig afliep. Dit is kort samengevat de narratieve opzet achter Promise Mascot Agency, en tegelijkertijd een stap in een nieuwe richting voor Kaizen Game Works, de firma die circa 2020 Paradise Killer creëerde. Die flamboyante moordmysterie probeerde ik nog niet uit, maar ik overwoog het dikwijls om er één dezer dagen aan te beginnen, louter vanwege de opvallende ontwerpen van diens cast. Geen verrassing dus dat zoiets nogmaals één van de voornaamste allures van hun recentste game is, maar kunnen we ook spreken over verdere substantie, eens m'n nieuwsgierigheid vervaagt?
De campagne gaat officieel van start na het ophelderen van een misverstand met Pinky, iemand wie op een afgehakte vinger lijkt, haarzelf als een "chaos goblin" omschrijft en steeds met een brutale mond tekeer gaat. De perfecte attitude voor een assistente die voortaan Michi op de voet zal volgen, en eens de gemoederen bedaren, komen de twee zelfs tot een akkoord om tezamen een agentschap te organiseren. Eéntje die specifiek de mascottes van Kaso-Machi vertegenwoordigt, wat uiteraard synoniem staat met het voorzien van jobs, maar Michi belooft daarnaast dat hij z'n cliënteel simultaan gelukkiger wilt maken. Niet voor iedere potentiële werknemer een even intensieve opdracht, maar desalniettemin een karweitje waarmee Michi z'n handen vol zal hebben. Zo'n gecombineerd doel kan men echter niet op poten zetten met kant en klare oplossingen, en het zal hoe dan ook een heuse investering zijn voor het pas opgerichte Promise Mascot Agency.
Vele streken werden vervallen achtergelaten en weinigen zouden ontkennen dat de beste dagen van deze buurt lang geleden voorbij vlogen. Toch heeft het ongeraffineerde Kaso-Machi een zekere charme als zogenaamde toerist, deels vanwege m'n soft spot voor ouderwetse, PS2-achtige graphics. Dit is een niemandsland met gedesatureerde kleuren, tot het punt dat Kaso-Machi zelfs bij zonsop- en ondergang in een tamelijk donkere oranje gloed baadt. Post-processing effecten die in de objectieve zin het beeld zouden verslechteren, zoals onder andere hevige chromatische aberratie, smeerde Kaizen Game Works hier over het scherm, maar zo'n opzettelijke keuze benadrukt hoe onverzorgd Kaso-Machi in feite is. Terwijl je rondreist zul je amper tekenen van leven detecteren; nauwelijks enige omstaanders bij aanvang van de campagne, ongeacht waar je naartoe rijdt, laat staan dat je binnen en buiten bebouwde kommen eerder kraaien of onstuimige geesten tegen het lijf zult lopen. Sommige liederen hebben een droevige doch lichtjes rustgevende toon, en je hoort geregeld vervormde audio in zowel de soundtrack als de algemene ambiance. De verwaarloosde conditie van Kaso-Machi vergeet je dan voor een ogenblik wanneer je uitgestrekte landschappen of de glinsterende oceaan over de horizon ziet, al dan niet omringd door een beetje natuur en diens bijhorende achtergrondgeluiden. Zulke atmosfeer is gewoonweg een 'mood.'
Kaizen Game Works wenst dat dit een game is die spelers in zekere mate kan opfleuren en de hoopvolle boodschappen die in Promise Mascot Agency schuilen, vond ik haast nooit afgezaagd. Het helpt ook dat een evenwichtige acteur zoals Takaya Kuroda – onder meer bekend als Kiryu Kazuma in de Like a Dragon-serie – de hoofdrol aanvaardde, hoewel andere leden van de cast eveneens bewezen dat ze charismatische personages kunnen vertolken. Het spel heeft echter het meeste te danken aan de vaardige schrijvers erachter, om eerlijk te zijn. Promise Mascot Agency schommelt regelmatig tussen tedere scènes, komische taferelen, oprecht advies et cetera, zonder de mystique omtrent Michi's dramatische ballingschap te vergeten. Tonale afwisselingen die men (meestal) niet pardoes liet gebeuren en men bleef frequent bewust over de absurditeit van het concept. Zo plaagt Pinky af en toe de immer koele kikker Michi over de contradictie van z'n filosofische modus operandi, want hoe kan hij zich plotsklaps over het welzijn van anderen bekommeren, terwijl hij vroeger met geweld de autoriteit van z'n yakuza clan handhaafde? Het lef van die voormalige afperser, zeg!
Echt boeiend is dit aspect van de campagne helaas niet. Ik grinnikte wel telkens je een optredende mascotte uit een (belachelijke) noodsituatie moet redden, maar de op kaarten gebaseerde mini-game die men daaraan koppelde, is toch wel zeer eenvoudig. Je kunt later Michi's truck opvoeren zodat het voertuig bijvoorbeeld letterlijk kan vliegen, maar het zou leuk geweest zijn als je ook de gesuggereerde krachten van de mascottes bij zulke aanpassingen kon betrekken, al dan niet om Kaso-Machi efficiënter uit te kammen. De completionists onder ons zullen zich (vanaf een gegeven moment) eveneens aan de game ergeren, want specifieke collectibles worden pas aangeduid nadat je reeds 96 à 97% ervan verzamelde. Overbodig om dit dermate achter de hand te houden; zoiets had Kaizen Game Works liever vrijgeschakeld na afloop van het narratief, of als beloning voor een voltooide zijmissie. Weinig sidequests fascineerden me trouwens, omdat je ze bijna allemaal kunt samenvatten als "x of y wilt een ding, apport!" Wat blijft er dan over, qua gameplay-bezigheden? Een grijpautomaat (weliswaar met een aanstekelijk deuntje) waaruit je mascotte-gerelateerde merchandise kunt plukken, welke je vervolgens vanuit een onpraktische menu doorverkoopt. Niet veel soeps, kortom …
De campagne gaat officieel van start na het ophelderen van een misverstand met Pinky, iemand wie op een afgehakte vinger lijkt, haarzelf als een "chaos goblin" omschrijft en steeds met een brutale mond tekeer gaat. De perfecte attitude voor een assistente die voortaan Michi op de voet zal volgen, en eens de gemoederen bedaren, komen de twee zelfs tot een akkoord om tezamen een agentschap te organiseren. Eéntje die specifiek de mascottes van Kaso-Machi vertegenwoordigt, wat uiteraard synoniem staat met het voorzien van jobs, maar Michi belooft daarnaast dat hij z'n cliënteel simultaan gelukkiger wilt maken. Niet voor iedere potentiële werknemer een even intensieve opdracht, maar desalniettemin een karweitje waarmee Michi z'n handen vol zal hebben. Zo'n gecombineerd doel kan men echter niet op poten zetten met kant en klare oplossingen, en het zal hoe dan ook een heuse investering zijn voor het pas opgerichte Promise Mascot Agency.
"Welcome to the Mascot Hustle"
Na een inleiding van ongeveer twintig à dertig minuten mag je achter het stuur van Michi's gehavende pick-up truck kruipen en het zinkt al gauw in dat Kaso-Machi een bizarre plek is, net zoals de yakuza-familie jou op voorhand verwittigde. De eerste kandidaat (voor je agentschap) die je ontmoet, is een huilende blok tofu, en bij je aankomst op het vreemde eiland zag je alsook een gigantisch standbeeld van een tanuki dat naar verluidt "uit het niets verscheen." De persoon die de lokale bar runt (met name Mama-san) draagt een latex outfit die hen van kop tot teen bedekt en sommige van de resterende inwoners hebben eveneens interesses die niet voor iedereen zijn weggelegd. Zo is bijvoorbeeld de lokale automonteur verzot op spookverhalen en griezelige mythes, wat toevallig tot een sidequest uitdraait, en er dwaalt een sentai-held rond dit gebied die zich met verkeersborden verkleedt.Toch heeft het ongeraffineerde Kaso-Machi een zekere charme als zogenaamde toerist ...
Vele streken werden vervallen achtergelaten en weinigen zouden ontkennen dat de beste dagen van deze buurt lang geleden voorbij vlogen. Toch heeft het ongeraffineerde Kaso-Machi een zekere charme als zogenaamde toerist, deels vanwege m'n soft spot voor ouderwetse, PS2-achtige graphics. Dit is een niemandsland met gedesatureerde kleuren, tot het punt dat Kaso-Machi zelfs bij zonsop- en ondergang in een tamelijk donkere oranje gloed baadt. Post-processing effecten die in de objectieve zin het beeld zouden verslechteren, zoals onder andere hevige chromatische aberratie, smeerde Kaizen Game Works hier over het scherm, maar zo'n opzettelijke keuze benadrukt hoe onverzorgd Kaso-Machi in feite is. Terwijl je rondreist zul je amper tekenen van leven detecteren; nauwelijks enige omstaanders bij aanvang van de campagne, ongeacht waar je naartoe rijdt, laat staan dat je binnen en buiten bebouwde kommen eerder kraaien of onstuimige geesten tegen het lijf zult lopen. Sommige liederen hebben een droevige doch lichtjes rustgevende toon, en je hoort geregeld vervormde audio in zowel de soundtrack als de algemene ambiance. De verwaarloosde conditie van Kaso-Machi vergeet je dan voor een ogenblik wanneer je uitgestrekte landschappen of de glinsterende oceaan over de horizon ziet, al dan niet omringd door een beetje natuur en diens bijhorende achtergrondgeluiden. Zulke atmosfeer is gewoonweg een 'mood.'
"A Pinky Pledge"
Promise Mascot Agency streeft er echter niet naar om spelers in een deprimerend scenario onder te dompelen. Ja, de doelgroep die Michi tracht te helpen, lijdt gemiddeld aan wat emotionele bagage. De mascottes hebben geen zelfvertrouwen, ze ervaarden een periode van zwakte, iemand misleidde hen, ze wouden de klucht van normaliteit ontsnappen, enzovoort. Niet zozeer uitschot of schorem met andere woorden, maar wel outcasts, nietsnutten of mafkezen in de ogen van de 'beschaafde' maatschappij en waar geen haan meer naar kraait. Michi, wie in dit spel wordt afgeschilderd als een barmhartige ziel, wilt zulke minderbedeelden die in de steek werden gelaten, terug op het juiste pad zetten. Hij is overtuigd dat ze het ver zullen schoppen na wat begeleiding en steun, wat vele mascottes zelden ontvingen. Er groeit doorgaans een hechte, bijna familiale band tussen hen en Michi wilt zelfs de wijk waarin ze vertoeven grondig oplappen. Z'n koosnaam als "The Cleaner" kreeg ie niet zomaar, op basis van hoe gedreven Michi aan de grote kuis begon …Het spel heeft persoonlijkheid en humor op overschot.
Kaizen Game Works wenst dat dit een game is die spelers in zekere mate kan opfleuren en de hoopvolle boodschappen die in Promise Mascot Agency schuilen, vond ik haast nooit afgezaagd. Het helpt ook dat een evenwichtige acteur zoals Takaya Kuroda – onder meer bekend als Kiryu Kazuma in de Like a Dragon-serie – de hoofdrol aanvaardde, hoewel andere leden van de cast eveneens bewezen dat ze charismatische personages kunnen vertolken. Het spel heeft echter het meeste te danken aan de vaardige schrijvers erachter, om eerlijk te zijn. Promise Mascot Agency schommelt regelmatig tussen tedere scènes, komische taferelen, oprecht advies et cetera, zonder de mystique omtrent Michi's dramatische ballingschap te vergeten. Tonale afwisselingen die men (meestal) niet pardoes liet gebeuren en men bleef frequent bewust over de absurditeit van het concept. Zo plaagt Pinky af en toe de immer koele kikker Michi over de contradictie van z'n filosofische modus operandi, want hoe kan hij zich plotsklaps over het welzijn van anderen bekommeren, terwijl hij vroeger met geweld de autoriteit van z'n yakuza clan handhaafde? Het lef van die voormalige afperser, zeg!
"Expansion, expansion, expansion!"
Eén en al entertainment dus indien de setting je aanspreekt, maar ondanks m'n persoonlijk genot had ik wel hogere gameplay-verwachtingen. Geen problemen mee dat Promise Mascot Agency grotendeels als een chill-belevenis is bedoeld, waar je voornamelijk doorheen Kaso-Machi cruiset en diens populatie beter leert kennen. Ik veronderstelde ook niet dat het in-game management van het agentschap ooit complexe diepgang zou bevatten; dit component is eerder een kleinschalig tijdverdrijf, een middel om sporadisch een einddoel te bereiken. Je onderhandelt de arbeidsvoorwaarden van iedere aangeworven mascotte, je selecteert de winkels waar ze (als "brand ambassador") iets zullen adverteren, je bepaalt de stappen om elders een passief inkomen te vergaren en meer van dat soort zakelijke activiteiten. Soms installeer je ook upgrades voor je firma, zodat je sneller schulden kunt vereffenen of naar de figuurlijke top kunt stijgen, en hopen rommel opruimen prikkelde me enigszins, los van de geldelijke compensatie, omdat ik de boel sowieso graag netjes hou.Weinig sidequests fascineerden me, omdat je ze bijna allemaal kunt samenvatten als "x of y wilt een ding, apport!"
Echt boeiend is dit aspect van de campagne helaas niet. Ik grinnikte wel telkens je een optredende mascotte uit een (belachelijke) noodsituatie moet redden, maar de op kaarten gebaseerde mini-game die men daaraan koppelde, is toch wel zeer eenvoudig. Je kunt later Michi's truck opvoeren zodat het voertuig bijvoorbeeld letterlijk kan vliegen, maar het zou leuk geweest zijn als je ook de gesuggereerde krachten van de mascottes bij zulke aanpassingen kon betrekken, al dan niet om Kaso-Machi efficiënter uit te kammen. De completionists onder ons zullen zich (vanaf een gegeven moment) eveneens aan de game ergeren, want specifieke collectibles worden pas aangeduid nadat je reeds 96 à 97% ervan verzamelde. Overbodig om dit dermate achter de hand te houden; zoiets had Kaizen Game Works liever vrijgeschakeld na afloop van het narratief, of als beloning voor een voltooide zijmissie. Weinig sidequests fascineerden me trouwens, omdat je ze bijna allemaal kunt samenvatten als "x of y wilt een ding, apport!" Wat blijft er dan over, qua gameplay-bezigheden? Een grijpautomaat (weliswaar met een aanstekelijk deuntje) waaruit je mascotte-gerelateerde merchandise kunt plukken, welke je vervolgens vanuit een onpraktische menu doorverkoopt. Niet veel soeps, kortom …
Conclusie
Wil je op visite gaan bij een stelletje excentrieke dorpelingen, die in een afgelegen en compacte wereld leven? Dan is het Kaso-Machi van Promise Mascot Agency een gepast virtueel vakantieoord voor toeristen zoals jij en ik. Het spel heeft persoonlijkheid en humor op overschot, het verhaal ontplooit op een intrigerende manier en ook de bescheiden presentatie viel bij mij tamelijk in de smaak, met de soundtrack als (positieve) uitsteker. Ondanks al deze complimenten ben ik achteraf bekeken minder enthousiast over de gameplay, hoewel dit ietwat oppervlakkig gedeelte alles behalve afschuwelijk is en ik slechts een gering aantal objectieve tekortkomingen zou kunnen vermelden. In dit opzicht is het 'maar' een ontspannende road trip met incidentele afleidingen … en daar blijft het dan bij.
Pro
- Atmosfeer alom
- Over de algemene lijn behoorlijk goed geschreven ...
- Het concept charmeert en amuseert in een mum van tijd
Con
- Oppervlakkige gameplay
- ... maar soms ook té spraakzaam, qua pacing
- Structuur van sidequests en collectibles kon beter
7.5
Over
Beschikbaar vanaf
10 april 2025
Gespeeld op
- PC
Beschikbaar op
- Nintendo Switch
- PC
- PlayStation 4
- PlayStation 5
- Xbox One
- Xbox Series X|S
Genre
- Adventure
Ontwikkelaar
- Kaizen Game Works
Uitgever
- Kaizen Game Works
