Star Wars: Slag om Hoth (Battle of Hoth) komt uit de bibliotheek van Days of Wonder en is de Star Wars-variant van Memoir '44. Aangezien ik al honderden veldslagen uit de Tweede Wereldoorlog heb nagespeeld met Memoir '44, ben ik kinderlijk enthousiast om de rebellen tegen de keizerlijke troepen te plaatsen. De ijzige planeet Hoth wordt opgeschrikt wanneer the Empire zijn landing inzet en Echo Base probeert in te nemen. Zijn het de rebellen die moedig in de loopgraven afwachten of toch het Galactische Keizerrijk met al zijn overmacht die de overwinning binnenhaalt? Kunnen de snowspeeders het opnemen tegen de AT-AT's? En zijn de schildgeneratoren van Echo Base wel bestand tegen al de troepen? Je komt het snel te weten in onze review!
In Star Wars: Slag om Hoth
van Asmodee gaan we een snel miniaturengevecht aan voor twee tot vier spelers. Het spel gebruikt het Command and Color-systeem, dat op een eenvoudige manier een tactische wargaming-ervaring probeert te evenaren. Je krijgt een deck van zogenaamde commandokaarten die onderverdeeld worden onder standaardkaarten en tactische leiderskaarten. Verder komt er nog een belangrijke geluksfactor aan te pas, gezien de dobbelstenen bepalen of je raak zal schieten of niet. Memoir '44 is, of beter was, de meest toegankelijke telg van de familie, maar de gevechten in Samurai Battles, Red Alert of BattleLore zullen eenieders hart bekoren. Daar voegen we nu dus de Slag om Hoth aan toe, maar voor we naar Hoth trekken, herbekijk ik eerst Star Wars Episode V: The Empire Strikes Back om nadien het spelbord op te zetten met het eerste scenario.
Naast het dubbelzijdige bord, het scenarioboek en zes aanvalsdobbelstenen, zijn er ook twee verschillende campagnes voor zowel de Rebellenalliantie als het Galactische Keizerrijk. Hiermee krijg je een onderdompeling en zal de uitkomst van een gevecht de volgende gevechten vormgeven. Voor de liefhebbers alvast een mooie toevoeging bovenop de al goed inhoudelijke invulling. Op het bord zelf plaatsen we uiteraard de miniaturen van beide legers. Buiten het feit dat ze zeer goed te onderscheiden zijn in kleur, iets wat een werkpunt was voor de eerste versie van Memoir' 44, zijn ze ook zeer gedetailleerd vormgegeven. De Snowtroopers, AT-AT's en de Probe Droids nemen het op tegen de Rebel troopers, Snowspeeders en Rebel Artillery. De asymmetrische legers komen ditmaal ook met een asymmetrisch commandodeck. In tegenstelling tot Memoir '44 trek je ditmaal niet van een gemeenschappelijk deck, maar komt elk leger met een zestien standaardkaarten en negen leiderskaarten.
We krijgen verder nog een deel kartonnen onderdelen, waaronder negentien dubbelzijdige hexagonale terreintegels. Helaas heeft Days Of Wonder hier niet veel bijgeleerd, want de dubbelzijdige terreintegels zijn zo geprint dat je bij bepaalde scenario's hard moet zoeken om de juiste setup te realiseren. Je hebt maar een aantal heuvels of loopgraven ter beschikking en soms heb je de andere zijde al op tafel gelegd. Iets meer terreintegels in de doos zou geen overbodige luxe zijn om de setup te bevorderen. Er komen ook nog tokens voor tijdelijke doelen, speciale eenheden (zoals Elite Squadrons, verkenners of E-Web-eenheden) en structuurstukken. Wie het geluk heeft om, zoals ons, de promoset te ontvangen, krijgt ook een 3D schildgenerator en ionencanon minifiguur om het spelbord op te fleuren. Voeg daar nog drie overzichtsbladen aan toe en kaarthouders voor elke zijde, en we kunnen overgaan naar de spelregels zelf. Dat alle spelcomponenten in een goed vormgegeven insert zitten, is alvast een zeer groot pluspunt!
Tijdens je beurt zal je een commandokaart spelen, orders te geven, eenheden verplaatsen en uiteraard aanvallen. De commandokaarten geven troepen de nodige orders en bestaan uit zonekaarten of tactiekkaarten. Met de zonekaarten kan je eenheden orders geven in één of meerdere zones die overeenkomen met de zones op de map. De tactiekkaarten zijn speciale verplaatsingen of geven orders aan al je eenheden. Nadat je een kaart hebt gespeeld, kan je jouw troepen verplaatsen. Het aantal velden dat je kan verplaatsen, hangt af van het type van de eenheid. Zo zul je de infanterie-eenheden één tegel kunnen verplaatsen en nog aanvallen, of twee tegels verplaatsen zonder aan te vallen. Dit staat duidelijk op de player aids vermeldt. Losse eenheden worden ook niet samengevoegd of afgesplitst. Nadat alle troepen verplaatst zijn, val je vervolgens aan. Hier bepaalt de afstand tot je tegenstander met hoeveel dobbelstenen je mag gooien. Daarbij komen eventuele terreinbeperkingen, zoals een aantal dobbelstenen die minder gegooid worden indien je een heuvel aanvalt. Je moet uiteraard ook rekening houden met de line of sight. Eenheden die achter een heuvel staan, kan je niet zien en dus ook niet aanvallen. Klinkt logisch, en dat is het ook!
De dobbelstenen hebben vijf verschillende symbolen (infanterie, voertuig, ontploffing, terugtrekking en een rood kruis), en wanneer de eenheid overeenkomt of je gooit een ontploffing, dan heb je een treffer. Voor elke treffer lijdt de eenheid één slachtoffer en wordt er een figuur verwijderd. Worden alle figuren van een eenheid van het bord geveegd, dan levert die ook een overwinningsmedaille op. Twee eenheden, de Probe Droid en het Rebel Artillery-kanon, leveren geen overwinningsmedailles op als ze worden vernietigd. De symboliek om dit weer te geven op de player aid was voor mij niet direct duidelijk, maar eenmaal je het weet, speelt de rest vanzelf!
Dat de gevechten sneller gedaan zijn, zorgt er voor dat het opzetten en opruimen procentueel veel tijd in beslag nemen. Het is dus sowieso de moeite om een rematch te spelen. Daar komt bovenop dat de asymmetrie in de twee decks er net voor zorgt dat je dan een volledig andere ervaring zal hebben. Bij sommige scenario's komt geluk wel te veel bovendrijven, bij sommige is het overduidelijk dat de keizerlijke troepen moeten doorstoten. Voor mij persoonlijk is dat geen enkel probleem en het is onderdeel van de sfeercreatie. Er worden ditmaal ook standaard spelregels voor drie en vier spelers beschreven, al komt het praktisch neer op een 'verdeel en heers' van de commandokaarten.
In Star Wars: Slag om Hoth
In a box far, far away
De inhoud van de doos bevat in vergelijking met de Memoir '44-doos een veel compacter dubbelzijdig bord. In tegenstelling tot een diepte van negen hexagonale velden, krijgen we nu een bord van zeven velden. De breedte van het bord wordt ook in die mate aangepakt en we krijgen zo een compact slagveld van tien op zeven velden groot. Wie de mogelijkheid heeft om met twee versies van het spel aan de slag te gaan, kan de andere zijde van het bord gebruiken. Door twee borden naast elkaar te plaatsen kan je vervolgens een epische veldslag beleven. Ik ben alvast heel hard aan het twijfelen om een tweede Slag om Hoth te kopen! Het scenarioboek bevat alvast een episch scenario bovenop de standaard zeventien scenario's. Het doorlopen van deze scenario's leert je steeds meer en meer spelregels ... een leercurve die zelf de meest onbehagelijke bordspeler meeneemt in steeds complexere gevechten en strategieën. Waar de eerste vier scenario's voornamelijk nog meatgrinders zijn en het geluk van de dobbelstenen doorweegt, komt bij de latere scenario's meer strategie aan te pas. Maar goed, we waren nog maar net begonnen aan de inhoud van de doos.Een snellere Star Wars-variant van Memoir '44.
Naast het dubbelzijdige bord, het scenarioboek en zes aanvalsdobbelstenen, zijn er ook twee verschillende campagnes voor zowel de Rebellenalliantie als het Galactische Keizerrijk. Hiermee krijg je een onderdompeling en zal de uitkomst van een gevecht de volgende gevechten vormgeven. Voor de liefhebbers alvast een mooie toevoeging bovenop de al goed inhoudelijke invulling. Op het bord zelf plaatsen we uiteraard de miniaturen van beide legers. Buiten het feit dat ze zeer goed te onderscheiden zijn in kleur, iets wat een werkpunt was voor de eerste versie van Memoir' 44, zijn ze ook zeer gedetailleerd vormgegeven. De Snowtroopers, AT-AT's en de Probe Droids nemen het op tegen de Rebel troopers, Snowspeeders en Rebel Artillery. De asymmetrische legers komen ditmaal ook met een asymmetrisch commandodeck. In tegenstelling tot Memoir '44 trek je ditmaal niet van een gemeenschappelijk deck, maar komt elk leger met een zestien standaardkaarten en negen leiderskaarten.
We krijgen verder nog een deel kartonnen onderdelen, waaronder negentien dubbelzijdige hexagonale terreintegels. Helaas heeft Days Of Wonder hier niet veel bijgeleerd, want de dubbelzijdige terreintegels zijn zo geprint dat je bij bepaalde scenario's hard moet zoeken om de juiste setup te realiseren. Je hebt maar een aantal heuvels of loopgraven ter beschikking en soms heb je de andere zijde al op tafel gelegd. Iets meer terreintegels in de doos zou geen overbodige luxe zijn om de setup te bevorderen. Er komen ook nog tokens voor tijdelijke doelen, speciale eenheden (zoals Elite Squadrons, verkenners of E-Web-eenheden) en structuurstukken. Wie het geluk heeft om, zoals ons, de promoset te ontvangen, krijgt ook een 3D schildgenerator en ionencanon minifiguur om het spelbord op te fleuren. Voeg daar nog drie overzichtsbladen aan toe en kaarthouders voor elke zijde, en we kunnen overgaan naar de spelregels zelf. Dat alle spelcomponenten in een goed vormgegeven insert zitten, is alvast een zeer groot pluspunt!
I have the high ground!
Het spel start door een veldslag uit het scenarioboek te selecteren. Omdat de complexiteit van de spelregels en strategiekeuzes bij elk scenario toenemen, is het aangeraden om te starten met de eerste scenario's. De opzet van het spel neemt soms wel wat tijd in beslag, maar als leider van de legers begin je alvast inzichten te krijgen van het slagveld. Elke speler plaatst de miniaturen, terreintegels en eventuele speciale badges. Vervolgens neem de de zestien standaard commandokaarten en eventuele bijkomende leiderkaarten. Tot slot trek je zoveel kaarten als het scenario aangeeft, meestal is dit vier of vijf. Het doel van het spel is om als eerste het benodigd aantal overwinningsmedailles te bemachtigen (ook hier meestal vier of vijf stuks). Dat doe je door vijandelijke eenheden te verslaan en dan één van die figuren van de uitgeschakelde eenheid op de medaillevelden te plaatsen. Bij sommige scenario's krijg je ook tijdelijke of permanente medailles als je bepaalde doelen of plaatsen verovert.Tijdens je beurt zal je een commandokaart spelen, orders te geven, eenheden verplaatsen en uiteraard aanvallen. De commandokaarten geven troepen de nodige orders en bestaan uit zonekaarten of tactiekkaarten. Met de zonekaarten kan je eenheden orders geven in één of meerdere zones die overeenkomen met de zones op de map. De tactiekkaarten zijn speciale verplaatsingen of geven orders aan al je eenheden. Nadat je een kaart hebt gespeeld, kan je jouw troepen verplaatsen. Het aantal velden dat je kan verplaatsen, hangt af van het type van de eenheid. Zo zul je de infanterie-eenheden één tegel kunnen verplaatsen en nog aanvallen, of twee tegels verplaatsen zonder aan te vallen. Dit staat duidelijk op de player aids vermeldt. Losse eenheden worden ook niet samengevoegd of afgesplitst. Nadat alle troepen verplaatst zijn, val je vervolgens aan. Hier bepaalt de afstand tot je tegenstander met hoeveel dobbelstenen je mag gooien. Daarbij komen eventuele terreinbeperkingen, zoals een aantal dobbelstenen die minder gegooid worden indien je een heuvel aanvalt. Je moet uiteraard ook rekening houden met de line of sight. Eenheden die achter een heuvel staan, kan je niet zien en dus ook niet aanvallen. Klinkt logisch, en dat is het ook!
De dobbelstenen hebben vijf verschillende symbolen (infanterie, voertuig, ontploffing, terugtrekking en een rood kruis), en wanneer de eenheid overeenkomt of je gooit een ontploffing, dan heb je een treffer. Voor elke treffer lijdt de eenheid één slachtoffer en wordt er een figuur verwijderd. Worden alle figuren van een eenheid van het bord geveegd, dan levert die ook een overwinningsmedaille op. Twee eenheden, de Probe Droid en het Rebel Artillery-kanon, leveren geen overwinningsmedailles op als ze worden vernietigd. De symboliek om dit weer te geven op de player aid was voor mij niet direct duidelijk, maar eenmaal je het weet, speelt de rest vanzelf!
The force is strong
Zoals reeds eerder aangehaald, zijn de eerste scenario's echte meat grinders. Er komt minder tactiek aan te pas, en voornamelijk de geluksfactor bepaalt of je de overwinning binnenhaalt. Vallen de dobbelstenen slecht, dan zal je heel snel ingemaakt worden. Dat kan voor beginnende spelers overweldigend overkomen, maar zorgt er ook wel voor dat de basisregels van het aanvallen snel duidelijk worden. In tegenstelling tot Memoir '44 kan je hier wel de hunt for single units inzetten. Je hoeft niet louter rekening te houden met de eenheden die aangrenzend zijn, want je kan ook een andere unit aanvallen die wat verder op staat. Een aanpassing die je positionering enerzijds aanpast en anderzijds het binnenhalen van medailles versnelt. Ook de "Take Ground" of "Armour Overrun" zijn niet standaard aanwezig. Op een klein veld zouden de Snowtroopers of AT-AT's misschien te sterk worden en het gevecht te snel in een plooi brengen.Dat de gevechten sneller gedaan zijn, zorgt er voor dat het opzetten en opruimen procentueel veel tijd in beslag nemen. Het is dus sowieso de moeite om een rematch te spelen. Daar komt bovenop dat de asymmetrie in de twee decks er net voor zorgt dat je dan een volledig andere ervaring zal hebben. Bij sommige scenario's komt geluk wel te veel bovendrijven, bij sommige is het overduidelijk dat de keizerlijke troepen moeten doorstoten. Voor mij persoonlijk is dat geen enkel probleem en het is onderdeel van de sfeercreatie. Er worden ditmaal ook standaard spelregels voor drie en vier spelers beschreven, al komt het praktisch neer op een 'verdeel en heers' van de commandokaarten.
Conclusie
Battle of Hoth speelt zich af in het Command and Colors-universum, far far away, en is duidelijk bedoeld voor het grote publiek. Met een kwalitatieve insert voor de zeer leuke miniatures strijd leveren om Echo Base te verdedigen of aan te vallen. Een asymmetrische belevenis die maar liefst zeventien scenario's en één epische veldslag tot leven brengt. Voeg daar twee campagnes aan toe om je volledig onder te dompelen wanneer je als Han Solo de Rebellen mee ondersteunt. Er zit veel inhoud in deze toegankelijke miniature wargame. Met lichte aanpassingen in vergelijking met Memoir '44, om het sneller te doen spelen, is het voor mij soms té snel gedaan. Een campagne kan je uitspelen in een enkele zit, waarmee je direct een zeer fijne avond hebt beleefd. Voor mij persoonlijk misschien wel het bordspel van 2025!
Pro
- Toegankelijke wargame
- Miniaturen zijn goed vormgegeven
- Zeventien scenario's en twee campagnes zorgen voor voldoende inhoud
- Asymmetrisch commandodeck en eenheden
Con
- Minder tactisch dan zijn evenknie Memoir '44
- Opzet en opruimen duren bijna even lang als het spel zelf
9.5
Over
Uitgever
- Asmodee
- Days of Wonder
Designer
Richard Borg
Aantal spelers
2 - 4
Tijdsduur
30 min
