Zeven seconden, zo lang duurt het bij het zien van The Phoenician Scheme om te beseffen dat je je in het universum van Wes Anderson bevindt. Zeggen dat de Amerikaan nogal een kenmerkende stijl heeft, is dan ook ietwat een understatement. Op dit punt is Wes Anderson zijn eigen genre geworden, eentje dat soms gevaarlijk flirt met de zelfparodie. Ook zijn nieuwste werk The Phoenician Scheme is Wes Anderson die doet wat Anderson doet, maar dat is hoegenaamd niet zo negatief bedoeld als het misschien klinkt.
The Phoenician Scheme bevat dan ook alle elementen die we ondertussen associëren met de films van de cineast achter Asteroid City en The French Dispatch: de excentrieke personages, de absurde humor, de ironische dialogen en het kleurenpalet dat alles er als een visueel snoepje laat uitzien. Het voelt ook nu aan als een stijlfiguur waarbij elk frame op het cinematische canvas is geschilderd met alom geliefde penseelstreken.
Je krijgt met The Phoenician Scheme het gevoel dat Anderson zijn versie van een spionnenfilm wilde afleveren, met een bandiet als middelpunt van de gebeurtenissen. Zsa-Zsa Korda is dan ook geen gebruikelijk hoofdpersonage in het oeuvre van de cineast, want hij gaat letterlijk over lijken om zijn succes veilig te stellen. Toch lukt het Del Toro vlotjes om de kijker voor zich te winnen met een personage dat slim en grappig in elkaar zit, dat gewoon het beste wil voor zijn dochter. Je krijgt tijdens het kijken ook het gevoel dat het plot van The Phoenician Scheme gestaag richting een finale toewerkt. Daar waar Andersons verhaalvertelling in het verleden vaak wat meanderende vormen aannam, krijg je hier plotwendingen en personages die acties ondernemen voorgeschoteld. Dat zorgt voor een film die gefocust aanvoelt. The Phoenician Scheme bevat de zuurstokkleurtjes, rare kadrering en excentrieke personages die je gewoon bent van Wes Anderson, maar weet tegelijk ook te boeien met het narratief. Het is ooit anders geweest bij de filmmaker. Wie een bloedhekel heeft aan de stijl van Wes Anderson, gaat ook The Phoenician Scheme niet kunnen smaken, daarvoor blijft de hand van de meester te kenmerkend. Filmfans die vonden dat het meer recente werk echter de vonk wat verloren was, kunnen met The Phoenician Scheme genieten van de beste Wes Anderson in jaren.
Eigenlijk is de enige steek die het schijfje laat vallen, het gebrek aan extra’s. We zien het maar al te vaak, vooral met dit soort kleinere films, dat er nauwelijks aandacht wordt besteed aan special features, en dat is hier niet anders. Een kwartiertje aan vluchtige blikken op het productieproces, meer is filmfans helaas niet gegund.
The Phoenician Scheme bevat dan ook alle elementen die we ondertussen associëren met de films van de cineast achter Asteroid City en The French Dispatch: de excentrieke personages, de absurde humor, de ironische dialogen en het kleurenpalet dat alles er als een visueel snoepje laat uitzien. Het voelt ook nu aan als een stijlfiguur waarbij elk frame op het cinematische canvas is geschilderd met alom geliefde penseelstreken.
Stijl ontmoet inhoud
De stijl is kortom alomtegenwoordig, maar daar zit deze keer ook de nodige substantie bij verwerkt. Asteroid City, hoe genietbaar ook, had nou niet bepaald een boeiend plot te vertellen. Dat is in het geval van The Phoenician Scheme echter anders. Daar waar Anderson in het verleden maar al te vaak aan sfeerschepping deed, heeft hij nu ook een daadwerkelijk plot uitgewerkt. Benicio Del Toro fonkelt als Zsa-Zsa Korda, de meest interessante man in het door Wes Anderson gecreëerde universum. Het is een rijke pompeuze kwast en een ietwat louche zakenman die al meerdere aanslagen op zijn leven heeft overleefd. Wanneer de jongste aanslag aan boord van zijn vliegtuig hem ei zo na het hoekje om helpt, is het welletjes geweest. Korda besluit zijn zaken in orde te brengen en werk te maken van zijn opvolging. Die vindt hij niet tussen zijn vele zonen, maar in de vorm van zijn vervreemde dochter Liesl, die haar leven wijdt aan het kerkelijke als een novice. Samen met Bjorn, een Michael Cera die zichzelf van een grappig Noors accent bedient, maakt Korda zich klaar om zijn nalatenschap veilig te stellen. Het plan van Korda omvat een reeks complexe deals voor grond, die een rivaliserende bende zakenlui uiteraard maar wat graag zelf wil inpikken.Met The Phoenician Scheme levert Wes Anderson zijn meest doelbewuste film van de voorbije jaren af.
Je krijgt met The Phoenician Scheme het gevoel dat Anderson zijn versie van een spionnenfilm wilde afleveren, met een bandiet als middelpunt van de gebeurtenissen. Zsa-Zsa Korda is dan ook geen gebruikelijk hoofdpersonage in het oeuvre van de cineast, want hij gaat letterlijk over lijken om zijn succes veilig te stellen. Toch lukt het Del Toro vlotjes om de kijker voor zich te winnen met een personage dat slim en grappig in elkaar zit, dat gewoon het beste wil voor zijn dochter. Je krijgt tijdens het kijken ook het gevoel dat het plot van The Phoenician Scheme gestaag richting een finale toewerkt. Daar waar Andersons verhaalvertelling in het verleden vaak wat meanderende vormen aannam, krijg je hier plotwendingen en personages die acties ondernemen voorgeschoteld. Dat zorgt voor een film die gefocust aanvoelt. The Phoenician Scheme bevat de zuurstokkleurtjes, rare kadrering en excentrieke personages die je gewoon bent van Wes Anderson, maar weet tegelijk ook te boeien met het narratief. Het is ooit anders geweest bij de filmmaker. Wie een bloedhekel heeft aan de stijl van Wes Anderson, gaat ook The Phoenician Scheme niet kunnen smaken, daarvoor blijft de hand van de meester te kenmerkend. Filmfans die vonden dat het meer recente werk echter de vonk wat verloren was, kunnen met The Phoenician Scheme genieten van de beste Wes Anderson in jaren.
Het schijfje
Uiteraard ziet ook The Phoenician Scheme er weer uit als een plaatjesboek. De oerdegelijke 1080p-transfer complementeert dat ook goed. Fijn detail in de sets en kostuums komt netjes over, kleuren zoals rood komen wonderwel over in het gesatureerde kleurenpalet. Dit is kortom weer een visueel rijke film waar niks op aan te merken valt. Ook het Dolby Atmos-geluid voegt toe aan de ervaring. Het is uiteraard niet zo bombastisch als bij een blockbuster, maar doet sowieso een immersieve duit in het zakje. Luister bijvoorbeeld maar eens naar de manier waarop de surrounds de vliegtuigmotoren aan boord van Zsa-Zsa’s toestel tot leven brengen, of de echo in een tunnel tijdens een meeting. Het geluid van de blu-ray zorgt voor diepgang en realisme, en doet dus perfect wat het moet doen.Eigenlijk is de enige steek die het schijfje laat vallen, het gebrek aan extra’s. We zien het maar al te vaak, vooral met dit soort kleinere films, dat er nauwelijks aandacht wordt besteed aan special features, en dat is hier niet anders. Een kwartiertje aan vluchtige blikken op het productieproces, meer is filmfans helaas niet gegund.
Conclusie
The Phoenician Scheme voelt aan als de beste Wes Anderson in jaren. Niet alleen omdat het wederom barst van de stijl, maar ook omdat de verhaalvertelling aardig klikt. The Phoenician Scheme is kluchtig, maar glijdt nooit af in farce en wordt uitstekend gedragen door de capabele schouders van Benicio Del Toro en een sterke ensemblecast. Audiovisueel zit deze uitgave eveneens solide in elkaar, enkel op vlak van special features gaat de blu-ray wat de mist in.
Pro
- Het plot weet de aandacht vast te houden
- Del Toro is wederom meesterlijk goed
- Wes Anderson's stijl blijft uniek
Con
- De blu-ray stelt teleur qua extra's
8
Over deze film
Beschikbaar vanaf
5 september 2025
Genre
- Avontuur
- Komedie
- Misdaad
Speelduur
101 minuten
Regie
Wes Anderson
Cast
Benicio Del Toro, Michael Cera, Mia Threapleton, Bryan Cranston, Tom Hanks, Scarlett Johansson
Uitgever
Universal Pictures
