The Yellow House is het pand waarin Van Gogh woonde toen hij in Arles verbleef. Voor wie zijn Google Maps al aan het instellen is om weg te vluchten van de dagdagelijkse politieke spanningen, het adres is Place Lamartine 2. Hij huurde het en schilderde de buitengevel in zijn lievelingskleur geel. Hij nodigde medekunstenaars uit, waaronder Gauguin - die mee op de cover van het spel staat - om er samen te werken. Maar niet elke sectorcollega heeft het goed met je voor en tussen Van Gogh en Gauguin kwam het helaas niet goed. Waarom was dit gele huis, in het midden van de straat, dan het onderwerp voor Van Gogh en Gauguin?
In The Yellow House
van Geronimo Games ga je debatteren over cruciale onderwerpen in de kunst. Passie, talent, geld of inspiratie: vier debatten die de twee protagonisten belangrijk vinden. Je doel is om je handkaarten zo snel mogelijk kwijt te geraken en daarmee het debat in jouw richting te beslechten. In je beurt zal je kaarten afleggen om je argument aan te brengen of om argumenten te versterken. In dit tweespelerspel dien je slim het laatste woord te hebben en zo het debat tussen de twee kunstenaars te beslechten. @Sir. K en mezelf trekken de debatten open in een bordspelminnend establishement omgeven door boeken, een anthieke inrichting en politieke debatten op de achtergrond. We hebben nog net geen pastis of absint op tafel, maar babbelwater komt er wel aan te pas. En voor we te weten komen wie het laatste woord had, zullen we eerst een woordje uitleg verschaffen hoe The Yellow House speelt.
We starten door elk twee onderwerpkaarten uit de hand te ruilen met de tegenspeler en daarmee ook de respectievelijke onderwerpfiches te verhogen. Hiermee maak je het belang van die onderwerpen groter en geef je je tegenspeler de kans om er mee uit te pakken. We spelen The Yellow House in maximaal vijf rondes die elk uit verschillende debatten zullen bestaan. Een debat begint door een onderwerpkaart uit je hand te spelen. Wil je daarna het argument aanvoeren, moet je een onderwerpkaart spelen die sterker is dan het aangebrachte argument. Je kan daardoor strategisch starten met het laagste onderwerp dat aangevoerd is, of reeds het hoogste. Elke keer dat je een argument wil versterken, moet je daarvoor evenveel kaarten afleggen tot het argument één niveau hoger komt op het schilderijtableau. Je mag natuurlijk geen argument aanvoeren dat reeds eerder op tafel is gekomen. Heb je niet voldoende kaarten om je argument te maken, dan kan je steunkaarten naar boven halen. Van de vijf steunkaarten kan je maximaal drie kaarten gebruiken, de overige twee kaarten zijn voor je tegenspeler. Kan je geen kaarten meer spelen omdat ze al gespeeld zijn of heb je er niet voldoende, dan dien je te passen en start de volgende ronde.
Wanneer je een steunkaart gebruikt bij de Passie, zal je de slag direct beëindigen. Met Talent zal je een andere onderwerpfiche ook één niveau omhoog schuiven. Met Geld zal je steunkaart dubbel tellen en dus ook twee niveaus stijgen voor de steunkaart in plaats van één niveau. En met Inspiratie zal je een onderwerpkaart uit je hand geven aan je tegenstander, waarna je een kaart van een andere soort terugkrijgt. Heeft hij die niet, dan krijg je ook geen kaart terug, maar ben je je kaart wel kwijt. Hierdoor kan je mogelijks sneller de ronde winnen. Deze variant zorgt voor verbeterde spelersinteractie of beter gezegd, meer tactische keuzes.
Sowieso heeft The Yellow House een zeer sterke spelersinteractie en het proberen slimmer af te zijn van je tegenstander ligt me wel. Je zal meermaals denken dat je de overhand hebt, tot je vroegtijdig moet passen omdat je net een kaart te weinig hebt. Schiet je met de verkeerde kaarten over op het einde en heeft je tegenspeler dit door, dan zal het heel moeilijk zijn om uit te spelen. Zo sluw als een vos had ik Van Gogh niet ingeschat en thematisch gezien had dit tactisch steekspel over elk onderwerp kunnen gaan. Toch is het schilderspalet mooi meegenomen en heeft Edu Valls de penseelstreken van Van Gogh mooi overgenomen voor de artwork. Het resultaat is een strategisch steekspel voor twee spelers dat voldoende lagen met zich meebrengt. The Yellow House speelt vlot weg en leent zich het beste tot een debat waarbij list en bedrog de overhand nemen. En wie het laatste woord had in onze discussie? Dat laat ik in het midden...
In The Yellow House
Geld of Passie?
In de kleine doos vinden we een opgerolde speelmat die het middelpunt van de debatten zal vormen. We krijgen achtentwintig onderwerpkaarten in de vier verschillende kleuren. Verder krijgen we nog vijf steunkaarten met Van Gogh op geportretteerd en twee player aids. Vier houten onderwerpfiches en twee houten schilderspaletten vervolledigen de inhoud. Deze kaarten en houten fiches zitten flink achter het kartonnen schatkistje. Wanneer we dan ook het schilderij in het midden van de tafel uitrollen, moeten we helaas meedelen dat we geen penseelstreken, maar een strijkijzer nodig hebben om dit plat op tafel te krijgen, een klein minpuntje. Iedere speler neemt een schilderspalet langs zijn zijde, de vier onderwerpsfiches worden onder aan het schilderij geplaatst en iedere speler krijgt twaalf kaarten toebedeeld. De overige kaarten worden gedekt weggelegd en in deze ronde niet gebruikt. Zo verkrijgen we dat finaal niet elk onderwerp even sterk vertegenwoordigd is, waardoor elke ronde ook een andere insteek krijgt.The Yellow House brengt een gelaagd spel op tafel.
We starten door elk twee onderwerpkaarten uit de hand te ruilen met de tegenspeler en daarmee ook de respectievelijke onderwerpfiches te verhogen. Hiermee maak je het belang van die onderwerpen groter en geef je je tegenspeler de kans om er mee uit te pakken. We spelen The Yellow House in maximaal vijf rondes die elk uit verschillende debatten zullen bestaan. Een debat begint door een onderwerpkaart uit je hand te spelen. Wil je daarna het argument aanvoeren, moet je een onderwerpkaart spelen die sterker is dan het aangebrachte argument. Je kan daardoor strategisch starten met het laagste onderwerp dat aangevoerd is, of reeds het hoogste. Elke keer dat je een argument wil versterken, moet je daarvoor evenveel kaarten afleggen tot het argument één niveau hoger komt op het schilderijtableau. Je mag natuurlijk geen argument aanvoeren dat reeds eerder op tafel is gekomen. Heb je niet voldoende kaarten om je argument te maken, dan kan je steunkaarten naar boven halen. Van de vijf steunkaarten kan je maximaal drie kaarten gebruiken, de overige twee kaarten zijn voor je tegenspeler. Kan je geen kaarten meer spelen omdat ze al gespeeld zijn of heb je er niet voldoende, dan dien je te passen en start de volgende ronde.
Talent of inspiratie?
Wanneer een speler na een aantal debatten geen onderwerpkaarten meer op hand heeft, is de ronde gedaan. Hij krijgt de laatst gespeelde kaart als beloning en legt deze onder het schilderspalet. De winnaar wordt de nieuwe deler en het aantal kaarten daalt ook iedere ronde door de kaart die je onder het palet zal leggen. In de vijfde en laatste ronde zijn er dus maar vierentwintig kaarten die overblijven. Het einde van het spel kan echter wel eerder getriggerd worden wanneer een speler twee dezelfde onderwerpkaarten heeft of drie willekeurige kaarten. The Yellow House is dus een eenvoudig blufspel, waar je even goed had kunnen argumenteren over les Goûts et les couleurs. Gelukkig is er ook een variant waar de steunkaarten niet langer als spiegelkaart worden gebruikt, maar ook een speciaal effect activeren.Wanneer je een steunkaart gebruikt bij de Passie, zal je de slag direct beëindigen. Met Talent zal je een andere onderwerpfiche ook één niveau omhoog schuiven. Met Geld zal je steunkaart dubbel tellen en dus ook twee niveaus stijgen voor de steunkaart in plaats van één niveau. En met Inspiratie zal je een onderwerpkaart uit je hand geven aan je tegenstander, waarna je een kaart van een andere soort terugkrijgt. Heeft hij die niet, dan krijg je ook geen kaart terug, maar ben je je kaart wel kwijt. Hierdoor kan je mogelijks sneller de ronde winnen. Deze variant zorgt voor verbeterde spelersinteractie of beter gezegd, meer tactische keuzes.
Sowieso heeft The Yellow House een zeer sterke spelersinteractie en het proberen slimmer af te zijn van je tegenstander ligt me wel. Je zal meermaals denken dat je de overhand hebt, tot je vroegtijdig moet passen omdat je net een kaart te weinig hebt. Schiet je met de verkeerde kaarten over op het einde en heeft je tegenspeler dit door, dan zal het heel moeilijk zijn om uit te spelen. Zo sluw als een vos had ik Van Gogh niet ingeschat en thematisch gezien had dit tactisch steekspel over elk onderwerp kunnen gaan. Toch is het schilderspalet mooi meegenomen en heeft Edu Valls de penseelstreken van Van Gogh mooi overgenomen voor de artwork. Het resultaat is een strategisch steekspel voor twee spelers dat voldoende lagen met zich meebrengt. The Yellow House speelt vlot weg en leent zich het beste tot een debat waarbij list en bedrog de overhand nemen. En wie het laatste woord had in onze discussie? Dat laat ik in het midden...
Conclusie
The Yellow House is een tweespelerspel waarin list en bedrog de overhand zullen nemen. Waar Van Gogh historisch dacht om vrienden te maken in Arles, kwam hij helaas bedrogen uit. Debatten met collega's over vier onderwerpen en tactisch wat troefkaarten achter de hand houden, zullen ervoor zorgen dat de vriendschap (tijdelijk) aan de kant wordt geschoven. The Yellow House is een gelaagd spel, waarbij je via verschillende tactieken een ronde kan winnen Toch zal je pas na het behalen van twee dezelfde thema's of drie verschillende onderwerpen de eindwinst krijgen. Met de variant waarbij de steunkaart ook effecten activeert, neemt de complexiteit en de fun factor verder toe. The Yellow House speelt vlot weg en zolang de fles absint niet op tafel verschijnt, zullen die vriendschappen standhouden.
Pro
- Sluw steekspel met verschillende lagen
- De winst wordt op het einde uitgedeeld
- Weinig voorbereidingswerk
Con
- Schilderstableau rolt wat op langs de zijkanten
- Ik had schilderen nooit aan bluffen gelinkt
7
Over
Uitgever
- Geronimo Games
Designer
Geonil
Aantal spelers
2
Tijdsduur
20 min
