Het lijkt wel Nederlandse maand ten huize Sir. K. Nadat eerder deze maand Grachtenpand aan bod kwam, is het nu de beurt aan Windmill Valley. Wie de doos voor zich ziet, denkt ‘Nederland’. Frisse kleuren, tulpenbollen en windmolens. In Windmill Valley sta jij aan het roer van een tulpenkwekerij en is het de bedoeling om zoveel mogelijk nieuwe tulpen te planten, windmolens te verbeteren en winstgevende contracten af te sluiten. Haal je hierbij de meeste punten, dan word je de meest succesvolle tulpenondernemer van de Lage Landen. Benieuwd naar deze nieuwe telg van de hand van Dani Garcia? Dan neem ik je graag mee langs de Nederlandse Bloemenroute!
Dani Garcia is geen onbekende in de bordspelwereld. Naast het succesvolle Barcelona, bracht hij ook toppers als Arborea en Daitoshi op de markt. De voormalige videogame-designer weet alvast kwalitatieve mid-heavy eurogames te ontwikkelen. In samenwerking met uitgever Asmodee The Netherlands, die het spel van Board&Dice verdeelt in België en Nederland, gingen we dus maar al te graag aan de slag met Windmill Valley
!
De eyecatchers van heel dit toneel zijn ongetwijfeld de windmolens. Hierop bevinden zich twee wielen die zullen bepalen welke acties je die beurt kan uitvoeren. Het ‘rondel’-mechanisme met een lichtjes andere twist. Doordat de wielen niet even groot zijn, zal je steeds uit twee andere acties moeten kiezen. Tijdens het spel zal je echter ook je acties kunnen upgraden, wat voor nog meer mogelijkheden en een vorm van engine building zal zorgen. Hierbij speelt elke speler om de beurt. Voltooit het grote wiel een volledige omwenteling, dan ga je een stap verder op het kalenderspoor. Van zodra één van de spelers het einde van het kalenderspoor heeft bereikt wordt endgame ingezet. Dit betekent dat elk spelletje niet per se hetzelfde aantal beurten hoeft te duren en dat spelers de mogelijkheid hebben om het einde sneller te laten ingaan. Ga je voor een optimalisatie van je punten of haal je op zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk punten? Afhankelijk van de keuzes van je tegenstanders, zal je steeds je tactiek moeten bijstellen.
Je acties worden weergegeven op je windmolen. Hierbij kies je steeds één van de twee beschikbare acties (of later in het spel mogelijks beide acties), bestaande uit: het waterpeil verlagen, je acties op je wielen verbeteren, een ontwikkelingskaart nemen die je een voordeel of extra punten bij de eindtelling kunnen opleveren, een molen bouwen, de markt bezoeken, tulpenbollen planten of tulpenbollen exporteren. Elke actie kan je potentieel punten opleveren. Er zijn met andere woorden meerdere routes naar de overwinning.
Eén van de belangrijkste acties die je veel punten kan opleveren, is het planten van tulpenbollen. Hieraan zijn een aantal voorwaarden verbonden. Zo scoor je de meeste punten als je in één rij dezelfde kleur plant, terwijl de kolommen net uit meerdere kleuren moeten bestaan. Maar let op, je kan niet eindeloos tulpenbollen sparen. Extra’s stockeren zal je daarenboven ook geld kosten. Daarnaast is ook het bouwen van windmolens een leuke actie. Aangezien je steeds via specifieke wegen moet gaan, kan het zijn dat je tegenstanders hier ook voordeel uit halen. Uiteraard zal je niet op alles kunnen inzetten en zal je steeds rekening moeten houden met hoe snel de windmolens van je tegenstanders draaien.
Ondanks dat je het spel met één tot en met vier spelers kan spelen, komt het spel mijn inziens beter tot zijn recht met drie of vier spelers. Doordat er in dat geval meer molens worden gebouwd, wordt het spel iets interactiever en competitiever. Daarenboven merkten we dat we met twee spelers al sneller ‘geldproblemen’ kregen. Dit had vermoedelijk twee redenen: het feit dat we de windmolens doorgaans te traag lieten gaan om punten te optimaliseren, alsook het feit dat er te weinig windmolens werden gebouwd waardoor ook via die weg minder geld binnenkwam. Ook geraken verbetertegels sneller op, waardoor je iets meer tactiek aan de dag zal moeten leggen.
Het thema zal niet iedereen aanspreken, maar eenmaal je dat laat varen, zal je merken dat er een erg fijn bordspel met leuke mechanics achter schuilgaat. Het systeem van de sluizen die punten opleveren, maar ook zorgen dat het spel sneller gaat is in dat opzicht erg interessant. Ook de combinatie van beide wielen, die naarmate het spel vordert voor leuke combo’s kan zorgen, zit erg leuk in elkaar. Je zal merken dat het aanpassen van de windmolen vrij essentieel zal zijn.
Uiteraard zijn er ook wel wat minpunten verbonden aan het spel. Zo zal je merken dat sommige bonussen iets te sterk blijken. Wie daarenboven snel last heeft van analysis paralysis, zal dat vermoedelijk ook bij Windmill Valley ervaren. Daarenboven wreven we ook soms eens in het haar bij sommige designkeuzes. Waarom krijg je bijvoorbeeld geld als het water zakt? Of waarom krijg je bij het exporteren van tulpenbollen geen geld, maar bijvoorbeeld meer tulpenbollen? Een aantal zaken die ons eens deden fronsen, maar die uiteraard geen afbreuk deden aan de spelervaring. Desondanks zal Windmill Valley vermoedelijk nog regelmatig worden bovengehaald. Vooral wie zijn eerste stappen zet naar de iets complexere eurogames, zal bij Windmill Valley aan het juiste adres zijn.
Dani Garcia is geen onbekende in de bordspelwereld. Naast het succesvolle Barcelona, bracht hij ook toppers als Arborea en Daitoshi op de markt. De voormalige videogame-designer weet alvast kwalitatieve mid-heavy eurogames te ontwikkelen. In samenwerking met uitgever Asmodee The Netherlands, die het spel van Board&Dice verdeelt in België en Nederland, gingen we dus maar al te graag aan de slag met Windmill Valley
Pas het waterpeil aan om andere acties uit te voeren
Het thema zal misschien niet iedereen meteen aanspreken, maar we gaan dus weldegelijk aan de slag met windmolens en tulpenbollen! In deze strategische sandbox eurogame ga je solo of tot met drie andere spelers de uitdaging aan om tulpenbollen te verzamelen, windmolens te bouwen en te verbeteren, helpers aan het werk te zetten en contracten af te sluiten. Doe je dit op de meest efficiënte manier, dan verzamel je de meeste punten en ga je met de overwinning aan de haal.De eyecatchers van heel dit toneel zijn ongetwijfeld de windmolens. Hierop bevinden zich twee wielen die zullen bepalen welke acties je die beurt kan uitvoeren. Het ‘rondel’-mechanisme met een lichtjes andere twist. Doordat de wielen niet even groot zijn, zal je steeds uit twee andere acties moeten kiezen. Tijdens het spel zal je echter ook je acties kunnen upgraden, wat voor nog meer mogelijkheden en een vorm van engine building zal zorgen. Hierbij speelt elke speler om de beurt. Voltooit het grote wiel een volledige omwenteling, dan ga je een stap verder op het kalenderspoor. Van zodra één van de spelers het einde van het kalenderspoor heeft bereikt wordt endgame ingezet. Dit betekent dat elk spelletje niet per se hetzelfde aantal beurten hoeft te duren en dat spelers de mogelijkheid hebben om het einde sneller te laten ingaan. Ga je voor een optimalisatie van je punten of haal je op zo’n kort mogelijke tijd zoveel mogelijk punten? Afhankelijk van de keuzes van je tegenstanders, zal je steeds je tactiek moeten bijstellen.
Efficiëntie is belangrijk, maar let zeker ook op de snelheid van de windmolens!
Een beurt start met het optioneel aanpassen van de watersnelheid. Dit doe je door een sluisdeur te openen of te sluiten. Hiermee bepaal je met welke snelheid je windmolen zal draaien, of met andere woorden hoe snel je op het kalenderspoor zal vorderen. Afhankelijk van de watersnelheid zal ook het waterpeil worden aangepast en zal je munten of overwinningspunten kunnen scoren. Je zal dus steeds een keuze moeten maken tussen zoveel mogelijk doen in één beurt of zo efficiënt mogelijk het eindspel triggeren.Je acties worden weergegeven op je windmolen. Hierbij kies je steeds één van de twee beschikbare acties (of later in het spel mogelijks beide acties), bestaande uit: het waterpeil verlagen, je acties op je wielen verbeteren, een ontwikkelingskaart nemen die je een voordeel of extra punten bij de eindtelling kunnen opleveren, een molen bouwen, de markt bezoeken, tulpenbollen planten of tulpenbollen exporteren. Elke actie kan je potentieel punten opleveren. Er zijn met andere woorden meerdere routes naar de overwinning.
Windmill Valley is een erg aantrekkelijk, kleurrijk en vrolijk spel dat ‘Nederland’ ademt.
Eén van de belangrijkste acties die je veel punten kan opleveren, is het planten van tulpenbollen. Hieraan zijn een aantal voorwaarden verbonden. Zo scoor je de meeste punten als je in één rij dezelfde kleur plant, terwijl de kolommen net uit meerdere kleuren moeten bestaan. Maar let op, je kan niet eindeloos tulpenbollen sparen. Extra’s stockeren zal je daarenboven ook geld kosten. Daarnaast is ook het bouwen van windmolens een leuke actie. Aangezien je steeds via specifieke wegen moet gaan, kan het zijn dat je tegenstanders hier ook voordeel uit halen. Uiteraard zal je niet op alles kunnen inzetten en zal je steeds rekening moeten houden met hoe snel de windmolens van je tegenstanders draaien.
Een toegankelijke eurogame met leuke spelmechanics
Windmill Valley is een erg aantrekkelijk, kleurrijk en vrolijk spel dat ‘Nederland’ ademt. Daarenboven zijn alle spelcomponenten van een erg degelijke kwaliteit. Voorzie wel wat plaats, want dankzij het vrij volumineuze centrale spelbord, de afzonderlijke boerderijborden, de persoonlijke molenborden en alle voorraden, zal je merken dat een standaardtafel al gauw te klein zal zijn. Een spelletje opzetten neemt dus wel wat tijd in beslag. Gelukkig is de handleiding erg duidelijk, waardoor de talrijke spelcomponenten toch al snel hun plaats zullen vinden. Ook de regels zijn wat mij betreft vrij eenduidig en vrij snel te leren. Ondanks dat het spel als medium-complex wordt omschreven, moet ik zeggen dat ik het spel zwaarder had ingeschat dan het eigenlijk is. De complexiteit zit vooral in het aantal mogelijkheden, maar niet in de complexiteit van de gameplay op zich. Dit bedoel ik overigens niet negatief, want zowel de beginnende eurogamer als de geoefende veteraan zal op deze manier aan zijn trekken komen. Verwacht je echter een écht expertspel, dan is Windmill Valley mogelijks niet the way to go.Ondanks dat je het spel met één tot en met vier spelers kan spelen, komt het spel mijn inziens beter tot zijn recht met drie of vier spelers. Doordat er in dat geval meer molens worden gebouwd, wordt het spel iets interactiever en competitiever. Daarenboven merkten we dat we met twee spelers al sneller ‘geldproblemen’ kregen. Dit had vermoedelijk twee redenen: het feit dat we de windmolens doorgaans te traag lieten gaan om punten te optimaliseren, alsook het feit dat er te weinig windmolens werden gebouwd waardoor ook via die weg minder geld binnenkwam. Ook geraken verbetertegels sneller op, waardoor je iets meer tactiek aan de dag zal moeten leggen.
Vooral wie zijn eerste stappen zet naar de iets complexere eurogames, zal bij Windmill Valley aan het juiste adres zijn.
Het thema zal niet iedereen aanspreken, maar eenmaal je dat laat varen, zal je merken dat er een erg fijn bordspel met leuke mechanics achter schuilgaat. Het systeem van de sluizen die punten opleveren, maar ook zorgen dat het spel sneller gaat is in dat opzicht erg interessant. Ook de combinatie van beide wielen, die naarmate het spel vordert voor leuke combo’s kan zorgen, zit erg leuk in elkaar. Je zal merken dat het aanpassen van de windmolen vrij essentieel zal zijn.
Uiteraard zijn er ook wel wat minpunten verbonden aan het spel. Zo zal je merken dat sommige bonussen iets te sterk blijken. Wie daarenboven snel last heeft van analysis paralysis, zal dat vermoedelijk ook bij Windmill Valley ervaren. Daarenboven wreven we ook soms eens in het haar bij sommige designkeuzes. Waarom krijg je bijvoorbeeld geld als het water zakt? Of waarom krijg je bij het exporteren van tulpenbollen geen geld, maar bijvoorbeeld meer tulpenbollen? Een aantal zaken die ons eens deden fronsen, maar die uiteraard geen afbreuk deden aan de spelervaring. Desondanks zal Windmill Valley vermoedelijk nog regelmatig worden bovengehaald. Vooral wie zijn eerste stappen zet naar de iets complexere eurogames, zal bij Windmill Valley aan het juiste adres zijn.
Conclusie
In Windmill Valley ga je aan de slag als Nederlandse ondernemer en tulpenkweker. In deze nieuwe eurogame van de hand van Dani Garcia en uitgever Asmodee zal je tulpenbollen moeten planten, windmolens moeten bouwen en verbeteren en winstgevende contracten moeten afsluiten. Niet meteen fan van het onderwerp? Geen vrees. Ondanks dat het spel erg thematisch is, zal je er ook zeker en vast van kunnen genieten als je niets voelt voor windmolens of tulpenbollen. Achter Windmill Valley schuilt namelijk een vrij toegankelijke eurogame met leuke, verfrissende mechanics die ook door de geoefende spelers zullen kunnen worden gesmaakt. Ben je op zoek naar een écht expertspel, laat Windmill Valley dan links liggen. Ben je daarentegen op zoek naar een eurogame waar zowel de beginnende gamer als de geoefende veteraan zal kunnen van genieten, dan is Windmill Valley ongetwijfeld wel iets voor jou. Hier zal het alvast nog vaak op tafel komen. Al zal dat vermoedelijk enkel nog met minimum drie spelers zijn!
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Alle foto's werden aangeleverd door Wouter Debisschop. Meer knappe foto's vind je op zijn Instagram-pagina Tabletopping.
Pro
- Erg mooi, kleurrijk bordspel, waarin het thema perfect naar voor komt
- Leuke, verfrissende gameplay mechanics
- Heel duidelijke handleiding en spelregels
- Minder complex dan initieel gedacht ...
Con
- ... al zal dat voor sommigen ook een minpuntje zijn
- Vooral leuk met drie of vier spelers
- Sommige bonussen bleken iets te sterk
8
Over
Uitgever
- Asmodee
- Board&Dice
Designer
Dani Garcia
Aantal spelers
1-4
Tijdsduur
90 minuten
