Twintig jaar geleden stelde een toen nog vrij onbekende historicus serieuze vraagtekens bij enkele resoluties en wetsvoorstellen in het Vlaams en federaal parlement. Ik haal een aantal citaten aan uit zijn opiniestuk van toen, want achter een paywall:
Vandaag is deze historicus partijvoorzitter van de N-VA en klinken Vlaamse historici quasi unisono over de Canon die zijn partij wil invoeren: "Vlaamse geschiedenis wordt ingezet als staatspropaganda".
Ook hier enkele citaten:
Meneer De Wever heeft er blijkbaar 20 jaar later minder problemen mee dat er gegrepen wordt naar instrumenten van totalitaire regimes, om van de geschiedenis een dienstmaagd te maken van zijn nationalistische discours en daardoor regelrechte propaganda door de strot van onze kinderen te rammen. Hoewel ze bij N-VA altijd doen alsof ze de stem van dé Vlaming vertegenwoordigen, geraken ze geen meter vooruit met dé Vlaming te overtuigen van hun separatisme. De meerderheid van de Vlamingen moet nog steeds niet weten van een onafhankelijk Vlaanderen. Dus worden de grove middelen bovengehaald: indoctrinatie van onze jeugd (en onze nieuwkomers). Degoutant.
Geschiedenis laat zich niet canoniseren tot absolute en eeuwige waarheid. Een officiële versie van het verleden opleggen, als dienstmaagd voor het politieke heden, is typisch voor totalitaire regimes. In een democratie moet de overheid daaromtrent de grootste schroom aan de dag leggen.
Meer dan over de selectie van historische feiten waarmee de wetgevende macht zich meent te moeten bezighouden, kan men vragen stellen over de doelstellingen die ze ermee nastreeft.
Oordelen over het verleden is geen voorrecht van vakhistorici. Het staat iedereen vrij de geschiedenis te interpreteren en van die interpretatie politiek gebruik te maken. In een normale democratie is het niet aan de wetgever om dit op specifieke punten van het verleden te verbieden. Evenmin is het de taak van een parlement om een politieke interpretatie van historische feiten op te leggen via wetten of resoluties of er een politiek spelletje mee te spelen. Historia docet : er zijn lessen te trekken uit het verleden. Laten we het daarbij houden.
Vandaag is deze historicus partijvoorzitter van de N-VA en klinken Vlaamse historici quasi unisono over de Canon die zijn partij wil invoeren: "Vlaamse geschiedenis wordt ingezet als staatspropaganda".
Ook hier enkele citaten:
Zo beoogt de canon volgens de auteurs de politieke instrumentalisering van de geschiedenis. De N-VA heeft een heldere agenda: maak de Vlaming meer Vlaming. De canon moet de Vlaming trotser maken op zijn eigen geschiedenis. Een discours over grootheid vervelt dan geruisloos tot een ‘discours over eigenheid’. De canon lijkt een ‘instrument uit de gereedschapskist van de psychiater’, klinkt het, een ‘bevrijdende therapie om een complexloze Vlaming te worden’. Voor de inburgeraars wenkt eenrichtingsverkeer. Samen met de leitkultur moet de canon ‘de samenleving homogeniseren’.
Als nationale geschiedschrijving wekt de canon wantrouwen. In zekere zin verschaft hij Vlaanderen ‘ouderdomspapieren’, hij nationaliseert het verleden. Historische figuren krijgen het predicaat ‘Vlaming’, terwijl ze niet eens tot het graafschap Vlaanderen behoorden, laat staan dat ze er een natiegevoel op nahielden. Deze anachronistische ‘tunnelvisie’ maakt van de geschiedenis een teleologisch project, met een deterministische afloop. Dit moet het bestaan van een ‘bovenhistorisch Vlaams genie’ bewijzen en de weg naar onafhankelijkheid plaveien.
Meneer De Wever heeft er blijkbaar 20 jaar later minder problemen mee dat er gegrepen wordt naar instrumenten van totalitaire regimes, om van de geschiedenis een dienstmaagd te maken van zijn nationalistische discours en daardoor regelrechte propaganda door de strot van onze kinderen te rammen. Hoewel ze bij N-VA altijd doen alsof ze de stem van dé Vlaming vertegenwoordigen, geraken ze geen meter vooruit met dé Vlaming te overtuigen van hun separatisme. De meerderheid van de Vlamingen moet nog steeds niet weten van een onafhankelijk Vlaanderen. Dus worden de grove middelen bovengehaald: indoctrinatie van onze jeugd (en onze nieuwkomers). Degoutant.
Laatst bewerkt:
