Vraagje over input in een menu als gast

Ik vind op zich de menu al vragen vrij onbeleefd :unsure: Als ge wordt uitgenodigd, vraagt ge toch niet "aah en wat gaan we eten?"
 
Het is onbeleefd je te moeien. Maar mijn ouders kunnen echt niet koken. Ze respecteren de basisregels niet. Ik heb heel mijn leven eten zonder smaak moeten eten. Gelukkig kreeg ik eten op mijn weekendwerk, lekkere boerenkost.

Maar anders was het:

* Bloempatatten
* Vlees kapot gebakken of gekookt
* Plotse hype van vegiburgers te eten
* Ze zijn al 20 jaar into Italië en gebruiken voor alles olijfolie
* Spaghettisaus is waterige sop
* Pasta koken ze plat
* Voor bakgerechten verhoudingen niet respecteren, waardoor pannenkoeken dan niet lekker zijn of cake zwart buiten en binnenkant zop door graden niet te respecteren.
*Wijn: altijd dezelfde slechte Italiaanse supermarktwijn kopen of slechte wijn die ze meebrengen uit Italië, maar die goed is omdat 1 local dat gezegd heeft.
*Diepgevroren scampi's gewoon zo in olie leggen en dan het vuur aanleggen.

Het heeft geen zin om er iets op te zeggen want dan zijn ze boos.

Ik heb ze uiteindelijk al enkele jaren terug kunnen pushen om traiteur eten te doen voor kerst. Dat is dan natuurlijk soms Italiaans wat totaal niet past op kerst en eigenlijk niet beter is dan een dagschotel in lunchgarden. Voor hen is dat culinair. Ik proef gewoon eenzijdige zoute smaken....
Zijt gij mijn schoonbroer?
 
*Diepgevroren scampi's gewoon zo in olie leggen en dan het vuur aanleggen.

😅

Ja ge kunt wel dingen helemaal verkloten. Op familiefeest ooit neefke gevroren biefstukken in de pan zien smijten. Heb mij toen wel zwaar moeten inhouden om de deegrol niet te pakken en hem een mep op zijn hoofd te geven. Maar dat was eenmalig.
 
bij deze: haal die braadpan al maar boven, Squidje
Braadpan bovenhalen, maar ik wil ook graag een filmpje.
Indien er iemand allergisch is aan iets kan ik daar begrip voor hebben: je mag mij scampi's voorschotelen, maar die ga ik niet opeten. En wanneer je me zou dwingen, zou ik je aangeven dat ik niet verantwoordelijk ben voor
- het braaksel dat je in de gang gaat vinden indien ik het WC niet op tijd kan bereiken
- het feit dat, indien ik het toilet alsnog kan bereiken, ik de rest van de avond eerst boven de WC en daarna op de WC zit tot ik echt helemaal leeg ben*

*Ik heb - dankzij mijn schoonvader- een salmonella infectie overgehouden aan scampi's (yeah, barbeque, laat de scamp's eerst drie uur in de zon liggen voor we ze op het vuur gooien!). Mijn lichaam blokkeert iedere keer heel heftig wanneer ik dat eet (of garnaal).
en zeggen dat ik dat zo lekker vond :cry2:


en wat is de menu?
 
😅

Ja ge kunt wel dingen helemaal verkloten. Op familiefeest ooit neefke gevroren biefstukken in de pan zien smijten. Heb mij toen wel zwaar moeten inhouden om de deegrol niet te pakken en hem een mep op zijn hoofd te geven. Maar dat was eenmalig.
Erg hé, maarja sommigen verstaan de fysica achter koken niet. Nog zo iets:

Mandje van frietpot te vol smijten met kroketten

Oven op 250 zetten omdat ze denken dat het dan rapper gaat...
 
Ik lust alles graag, dus ik heb dat probleem nooit. Iets niet lusten heb ik altijd beschouwd als een luxeprobleem (als je écht honger hebt, eet je alles maar dan spreek ik over eten of verhongeren), maar misschien is dat een wat ongenuanceerde boutade. :p
 
Erg hé, maarja sommigen verstaan de fysica achter koken niet. Nog zo iets:

Mandje van frietpot te vol smijten met kroketten

Oven op 250 zetten omdat ze denken dat het dan rapper gaat...
En zelf dan koken, is dat geen optie?
Dan eet gij lekker en doet ge hun het plezier van er niet mee bezig te zijn.
 
haha nu net hetzelfde meegemaakt.
Wat is de menu?
"oesterkes, paling int groen, eend en dessert."

ahja maar de nieuwe vriendin eet geen vis of wild.



Ik moet nu zeggen dat mij da totaal nie stoort, ik ben content da ze het op voorhand zegt dan kan ik er nog aan veranderen.
de oesters en paling gaan wel blijven en vervang ik dan wel voor haar

we zijn ook maar met 4; en als zij daar dan amper aan het eten zou komen zou ik daar zwaarder aan tillen dan mijn menu wat aan te passen.
Die eend word niet slecht en eet ik dan wel is met de kameraden ;)
 
Ik zou zoals bijna iedereen wel rekening houden met allergieën of levenskeuzes zoals vegetarisme, maar -en hier ga ik mensen tegen de schenen schoppen- ik vertrek wel van het standpunt dat een volwassen persoon alle "courante" zaken heeft leren eten.

Als je iets dan te vreemd ofzo vindt kan je het laten liggen, maar ik zou nu ook niet echt gediend zijn van opmerkingen dat de menu niet wordt goedgekeurd, of dat je wel je eigen alternatief meeneemt. Voor kerst had mijn vrouw gekookt en bleek dat iemand geen fan was van garnalen (in de vissoep), wel die liet ze gewoon liggen en dat is helemaal ok. Wij hadden dan ook helemaal geen menu doorgegeven.

Met oudejaar halen we eten af bij een traiteur, en dan is dat uiteraard gewoon kiezen uit de menu volgens wat voor iedereen aanvaardbaar is. Zo ken ik mensen van mijn leeftijd die bijvoorbeeld spaghetti niet "lusten", of vies zijn van ongeveer alles Aziatisch uit een soort onwetendheid. Leuk om met zo'n mensen iets te gaan eten, want alles dat niet de lokale brasserie is met steak friet en vol-au-vent is te exotisch. En ik vind dat eerlijk gezegd niet echt iets dat moet aangemoedigd worden.
 
Ik lust alles graag, dus ik heb dat probleem nooit. Iets niet lusten heb ik altijd beschouwd als een luxeprobleem (als je écht honger hebt, eet je alles maar dan spreek ik over eten of verhongeren), maar misschien is dat een wat ongenuanceerde boutade. :p
Ik zou zoals bijna iedereen wel rekening houden met allergieën of levenskeuzes zoals vegetarisme, maar -en hier ga ik mensen tegen de schenen schoppen- ik vertrek wel van het standpunt dat een volwassen persoon alle "courante" zaken heeft leren eten.
Inderdaad. Iets leren eten dat je initieel niet ligt is echt niet moeilijk. Puur gewenning; een paar keer proberen en uw smaakpallet is dat gewoon. Dat zoveel mensen zichzelf liever beperken dan die kleine moeite te doen vind ik bijzonder jammer.
Nu, een afkeer voor een bepaald ingredient is soms ergens nog te begrijpen, dikwijls kan dat echt wel sterk zijn of ligt het aan een slechte ervaring in het verleden en dat is moeilijk om vanaf te geraken, maar bv die mensen die zeggen dat ze geen Aziatisch lusten dat is complete nonsens natuurlijk. Dat is geen smaak meer, dat is een fundamentaal gebrek aan nieuwsgierigheid. Voor mij is het ondenkbaar dat iemand die komt eten dat zou zeggen want zo'n saaie mensen worden niet bij mij uitgenodigd.
 
Inderdaad. Iets leren eten dat je initieel niet ligt is echt niet moeilijk. Puur gewenning; een paar keer proberen en uw smaakpallet is dat gewoon. Dat zoveel mensen zichzelf liever beperken dan die kleine moeite te doen vind ik bijzonder jammer.
Ja, meestal gaat het vrij goed.
Ik eet ook redelijk wat.

Behalve koriander.
Ik heb dat al vaker geprobeerd en zelfs het kleinste stukje doet me bijna kokhalzen.
Dit wil er gewoon niet in.
 
Het concept "ik lust dat niet" heb ik ook altijd vreemd gevonden voor volwassenen, maar ik lust ook gewoon alles en zal alles ook proberen. Dus zal ook daar aan liggen

Ik vraag het wel altijd of iemand iets niet lust of niet mag eten en zal desnoods wel aanpassingen doen. Moet ook wel realistisch zijn.

Hebben een kameraad die geen tomaten lust, enkel als hij niet meer ziet dat het een tomaat is dan lust hij het wel.
Ja sorry, maar die kan dan gewoon de brokjes tomaat uit de saus vissen 😄.
 
Inderdaad. Iets leren eten dat je initieel niet ligt is echt niet moeilijk. Puur gewenning; een paar keer proberen en uw smaakpallet is dat gewoon. Dat zoveel mensen zichzelf liever beperken dan die kleine moeite te doen vind ik bijzonder jammer.
Nu, een afkeer voor een bepaald ingredient is soms ergens nog te begrijpen, dikwijls kan dat echt wel sterk zijn of ligt het aan een slechte ervaring in het verleden en dat is moeilijk om vanaf te geraken, maar bv die mensen die zeggen dat ze geen Aziatisch lusten dat is complete nonsens natuurlijk. Dat is geen smaak meer, dat is een fundamentaal gebrek aan nieuwsgierigheid. Voor mij is het ondenkbaar dat iemand die komt eten dat zou zeggen want zo'n saaie mensen worden niet bij mij uitgenodigd.

Ze zeggen soms "je bent wat je eet" maar eigenlijk is het "je bent wat je niet eet". Het niet lusten van iets maakt deel uit van je identiteit en is daarom soms moeilijk los te laten. Bij jonge kinderen zie je dat heel duidelijk, ze eten iets met een wat aparte structuur of een wat bittere smaak, ze hebben er een natuurlijke reactie op, maar dit wordt bekrachtigd door omgeving en al snel is het deel van henzelf.
Normaal gezien verdwijnt dat als je volwassen bent omdat je een paar keer meemaakt dat je iets eet dat je "niet lust" en het toch heel lekker blijkt te zijn, en de ballon dus doorprikt raakt. Maar sommigen zijn koppig. Ik denk dat dit ook een typisch hedendaagse trend is, waarbij er meer dan ooit belang wordt gehecht aan een unieke identiteit en je op die manier wordt aangemoedigd om dit soort zaken juist te versterken in plaats van in vraag te stellen.

Kort gezegd: het zijn aanstellers, uitgezonderd misschien 1% met een bepaalde fysieke aandoening. Hou ik er rekening mee, enigszins wel, maar wees maar zeker dat mijn salade of mijn saus mosterd bevatten ook al beweer je bij hoog en laag dat je de kleinste hoeveelheid ervan kunt detecteren, quod non. ;)
 
Voor mij is er een verschil : niet lusten als in de smaak is niet lekker, ik eet het wel maar met tegenzin.

Of

Ik word er echt ziek van of krijg braakneigingen (ik praat nu niet over echte allergieën, geen ervaring mee zelf).

Bv witte bloemkool eet ik echt niet graag, maar oke als men het mij voorschotelt eet ik het wel op.

Hersenen bv of rundstong: ik word misselijk van het idee.

Al de rest is imo verwend gedrag.
 
Ik heb persoonlijk wel zo een aantal zaken die ik om de zoveel tijd nog eens probeer te eten die ik eigenlijk nooit gelust heb om te kijken of daar misschien verandering in is gekomen. Zuurkool en augurk bijvoorbeeld, beide zonder succes tot dusver.
 
Terug
Bovenaan