Vraag: stel nu - ik ga dat niet doen, is hypothetische vraag - stel nu, ik zeg ‘goh, ik heb een goeie indeling thuis, in onze buurt zijn wel wat jonge gezinnen, ik heb wel de mogelijkheid wat opvang te doen’. Ben ik dan verplicht tot acht kindjes aan te nemen (door K&G) of kan ik zeggen bijvoorbeeld ‘max vier’ (wat voor een persoon alleen al kan tellen, als het jonge kindjes zijn).
Mijn vrouw overwoog dit vroeger ook om te doen. Het aantal kindjes bepaal je volledig zelf, maar uw verdienste is er ook naar.
Wat mijn partner deed afhaken, ook al was ons huis daar perfect geschikt voor (tweewoonst waarvan wij eigenlijk enkel het achterste deel gebruiken, voorste deel heeft een aparte ingang + overdekt terras, 2 slaapkamers, grote benedenruimte en aparte badkamer/keuken) :
- De eerste kindjes komen vaak al tegen 7u of vroeger en de laatste kindjes gaan vaak maar tegen 18u de deur uit. -> héél lange dagen.
- Uw privé is uw privé niet meer omdat er continu kindjes rondlopen en het een aan- en afgaan is van ouders die kinderen ophalen. (Voor partner en eigen kinderen is dit ook niet altijd plezant.)
- Mogelijks een hoop gezever over openstaande rekeningen, onvoldoende luiers, bijkomende kosten, medicatie, zieke kindjes, ...
- Accommodatie moet voldaan aan tig regels die ook ineens kunnen wijzigen.
- Hoop administratie die erbij komt.
- Uw eigen verlof is onbetaald en, naar ik mij meen te herinneren, ziekte ook. Eindejaarspremie/verlofgeld is er niet.
Pluspunt:
- Als je veel kinderen opvangt, dan kan je er goed uw boterham mee verdienen.
Anekdotisch:
Familielid van mijn vrouw regelt de opvolging van onthaalouders in een naburige stad.
Haar hadden we toen om advies gevraagd. Haar raad: 'Je hebt een deftige job, doe dit niet!'
Wel spijtig, het onzekere statuut en de povere verloning houden gemotiveerde mensen tegen om hiervoor te gaan.