Wat zou je tegen uzelf zeggen als je een gesprek met uw eigen zou kunnen hebben als 18 jarige?

CaseBlue

Well-known member
Wat zou je uzelf meegeven?

Ik zelf?

Blijf weg van de beurs, je kent er niets van
Koop bitcoin van zodra je het op google kan vinden
IT is uw ding, maar niet programmeren, je vindt het wel wat uw weg is
Je bent lichtjes autistisch(lichtjes op het spectrum, zeggen ze misschien). Zeker niet dramatisch maar het gaat veel verklaren en een paar awkward momenten misschien vermijden.

En...

De persoon met wie je nu samenbent ziet u graag, maar wanneer je het uit gaat maken, ligt dat vooral aan uw eigen mentale problemen (angsten, onzekerheden en algemene puinhoop) in uw hoofd, niet aan haar. Hoewel het vermoedelijk vroeg of laat toch gaat barsten, ga je uzelf pas na jaren vergeven dat je dat haar laten vallen hebt.

Misschien nog dit: mensen die u graag zien, zijn het waard om voor te vechten.

En jullie? Als je uzelf zaken zou kunnen meegeven op die leeftijd, wat zou je tegen uzelf zeggen?

Ik denk dat "bitcoin" er veel tussen gaat zitten, maar ik laat het aan jullie over :)
 
Ik zou niks willen doen die ervoor maakt dat ik niet dezelfde kinderen heb, dus laat maar hoe het is, met alle kleine imperfecties die er zijn.
 
Helemaal niets.

De voor en nadelen van het leven dat ik nu heb zijn helemaal ok voor mij en daar hoeft niets aan te veranderen.
Mijn 18 jarige zelf beïnvloeden zal tot een andere toekomst leiden waar ik hoogstwaarsschijnlijk een pak slechter af ben.
 
Bitcoin ofc en Nvidia van bij de start.
Maar ook: van zodra je kan koop een (opbrengst)eigendom, hoe klein ook. Met de huur koop je dan een tweede enzovoort.

Spaar geen jaren om dan uw droomwoning te kopen, maar direct kopen en verhuur: passief inkomen.



Reizen: ga weg en geniet, leven is kort.


School: beter uw best doen en niet laten afleiden door bijzaken.

En vooral: wees eens wat vaker egoïstisch.
 
Heb wat meer zelfvertrouwen als het op vrouwen aankomt.

Maar aan de andere kant: lange tijd vrijgezel blijven heeft ook zo zijn voordelen.

En ja, die aandelen ...
 
Wees niet zo streng voor anderen. En wees strenger voor jezelf.

En wandel toch maar mee naar juf Lizzy haar huis die ge meer dan een beetje beschonken zijt tegengekomen op de tram. De zure bek had ge wel overgeraakt. Haar later nog tegenkomen in full bikini daarentegen, fuck. Fuck fuck fuck.
Het is maar een klein beetje overdreven, maar denk Rebecca De mornay maar.. ronder.

En al die financiele make a wish jerk off fantasy shit ofc.
 
- financieel: koop u een deftig huisje en goud, maybe ne bitcoin.
- Ga naar Pink Floyd in Frankrijk, het is uw enige kans om ze live in volle bezetting te zien
- spendeer wat meer tijd met je vava en moemoe, ze gaan het niet lang meer trekken.
 
"hier zijn de lottoresultaten van de afgelopen 23 jaar"

"verander van kapsel en doe die oorringen en prince Albert uit"

“Die rug? Ja, die gaat nog wraak nemen. Vooral als je ooit denkt: ‘ach, even snel iets tillen zonder door de knieën te gaan.’”

“Koop aandelen in Apple. Vertrouw me gewoon.”

“Stop met gel in je haar doen alsof je in een boyband zit. Niemand trapt daarin.”

“Nee, je wordt geen profvoetballer. En dat is oké.”

“Leer koken. Pasta met ketchup telt niet.”

“Gebruik zonnecrème. Serieus. Je toekomstig gezicht zal je dankbaar zijn.”

“Geniet van je knieën. Ze hebben een houdbaarheidsdatum.”

“Koop géén tweedehands auto van je neef. Hij liegt.”

“Als ze zegt ‘ik ben niet klaar voor een relatie’, bedoelt ze ‘niet met jou’.”

“Je toekomstige vriendin gaat je krokante sokken weggooien. Ze heeft gelijk.”
 
Mijn eerste NVDA aandelen die ik kocht aan 10$ rond 2009 gewoon blijven vasthouden en niet verkopen voor 13$. Het waren er niet erg veel, maar toch. Puur gekocht obv. sterke ROE, ROIC, earnings growth en lagen price ratio's.

Daarnaast: ik heb nog getwijfeld om een manama te doen, maar ik was zo haastig om te starten met werken voor een multinational waardoor ik ben gaan werken. Achteraf gezien domme keuze, ik had eigenlijk nog 2 jaar in het buitenland kunnen studeren en genieten.
 
Niets

- grandfather paradox
- butterfly effect
- als je al iets fundamenteels kan veranderen, zal je huidige ik dat nooit weten, want dit zal zich in een parallele tijdlijn afspelen. Wat is dan uiteindelijk de zin hiervan?
 
Ik vind het interessanter om na te denken over wat mijn 70-jarige versie nu tegen mij zou zeggen moest hij kunnen.
 
Niets

- grandfather paradox
- butterfly effect
- als je al iets fundamenteels kan veranderen, zal je huidige ik dat nooit weten, want dit zal zich in een parallele tijdlijn afspelen. Wat is dan uiteindelijk de zin hiervan?
Dit toch vooral. Hier ook niets.
Stel de lottonummers maar je leven loopt dan anders dat je je beste vrienden kwijt geraakt? Friends you made along the way. Je huidige partner? Bij zelfs de kleinste verandering kan het zijn dat je bijvoorbeeld een dag later sex hebt met uw madam en een ander zaadcelletje/eicelletje. Zijn je huidige kinderen dan mogelijks volledig andere mensen? (positief of negatief)
Verandert je leven zo dat je op 20 jarige leeftijd onder een auto loopt?
 
Dit toch vooral. Hier ook niets.
Stel de lottonummers maar je leven loopt dan anders dat je je beste vrienden kwijt geraakt? Friends you made along the way. Je huidige partner? Bij zelfs de kleinste verandering kan het zijn dat je bijvoorbeeld een dag later sex hebt met uw madam en een ander zaadcelletje/eicelletje. Zijn je huidige kinderen dan mogelijks volledig andere mensen? (positief of negatief)
Verandert je leven zo dat je op 20 jarige leeftijd onder een auto loopt?
Vanaf je iets verandert, verandert de gehele lijn. Dat is inderdaad zo en ik vind het al fucked-up om te bedenken dat ik in plaats van een dochter een zoon zou hebben gekregen, maar als ik vanaf mijn 18 vanalles zou veranderen zou mijn leven er ongetwijfeld totaal anders hebben uitgezien. Maar het is een interessant gedachteexperiment. Ik fantaseer dan soms dat als je sterft, je in een wachthal terecht komt met de mogelijkheid om op een bepaald punt in je leven terug te keren en de zaken anders aan te pakken. Uiteraard is dat onmogelijk en ondenkbaar, maar ik denk wel dat het gezond is om, met enige matigheid (!), te mijmeren over de beslissingen die je hebt gedaan in je leven.

Nog iets waar ik wel spijt van heb, maar dat is eerder aan de 21-jarige ik: ga op Erasmus. Trek er eerder op uit. Met dat geld dat je aan cd's ligt uit te geven kan je beter sparen om op reis te gaan.
 
Vanaf je iets verandert, verandert de gehele lijn. Dat is inderdaad zo en ik vind het al fucked-up om te bedenken dat ik in plaats van een dochter een zoon zou hebben gekregen, maar als ik vanaf mijn 18 vanalles zou veranderen zou mijn leven er ongetwijfeld totaal anders hebben uitgezien. Maar het is een interessant gedachteexperiment. Ik fantaseer dan soms dat als je sterft, je in een wachthal terecht komt met de mogelijkheid om op een bepaald punt in je leven terug te keren en de zaken anders aan te pakken. Uiteraard is dat onmogelijk en ondenkbaar, maar ik denk wel dat het gezond is om, met enige matigheid (!), te mijmeren over de beslissingen die je hebt gedaan in je leven.

Nog iets waar ik wel spijt van heb, maar dat is eerder aan de 21-jarige ik: ga op Erasmus. Trek er eerder op uit. Met dat geld dat je aan cd's ligt uit te geven kan je beter sparen om op reis te gaan.
Ik kan het eigenlijk iedereen alleen maar aanraden die de kans krijgt.
 
Ik kan het eigenlijk iedereen alleen maar aanraden die de kans krijgt.
Zeker. Ik twijfelde omdat ik toen dat dat ik geen tijd had om mijn bachelorscriptie deftig te schrijven, want ik zou het eerste trimester er weinig tot niets aan kunnen doen. Ik had toen wel een 16/20 gekregen en daar was ik heel blij mee, maar toch ... een paar maanden in Madrid of Wenen was wel fantastisch geweest.
 
Niet luisteren naar uw ouders wat studies betreft, had gewoon IT gaan studeren aan de KHK in Geel zodat je in 2009 met een Bachelor IT de markt op had gegaan ipv u verplicht te voelen Universitaire studies te doen die u niet interesseerden waardoor je 3 jaar genikst hebt en uiteindelijk zonder diploma en met mentale problemen de wereld der volwassenen ingerold zijt, waar je 15 jaar lang de gevolgen van gedragen hebt en nu nog steeds.

Zeker als ik de verhalen/ervaringen lees van mensen op BG die in die tijd met IT Bachelor afgestudeerd zijn, vind ik het wel jammer hoe die slechte beslissing zo'n grote impact op mijn leven heeft.
 
Terug
Bovenaan