Weg met de ziektebriefjes. Of toch niet?

Moeten ziektebriefjes voor korte duur weg?


  • Totaal aantal stemmers
    232
Dat zal wel sterk afhangen van de omgeving waarin je zit denk ik. Bij de meeste mensen die ik goed genoeg ken om over zulke zaken te praten is er zelfs een bepaalde schaamte om zo'n dagje zonder attest te gebruiken, zelfs als het voor een goede reden is (dus bijvoorbeeld niet om te kateren in de zetel). Precies om die reden: "dan denken ze dat ik profiteer".

Al begrijp ik natuurlijk wel wat je zegt. Foefelen en de grenzen opzoeken lijkt hier in ons land wel een nationale sport te zijn, dus begrijp ik ook wel de reflex om daar weigerachtig tegenover te staan.
Vorig bedrijf was ik lager management en hebben we dat bewust zo stil mogelijk gehouden. Niemand heeft dat gebruikt.

Waar ik nu werk als orderpicker is het meer "die baaldagen moeten nog op".

Werkgever heeft wel waarschuwing gegeven bij iemand die ze nu al alle 3 had gebruikt.
 
In mijn vorige sector merkte ik er zeker voordelen van. Werknemers die dagen zonder attest namen, zouden bij een doktersbezoek gemakkelijk 3-5 dagen voorgeschreven krijgen, maar kwamen dan meestal terug werken na die ene dag.

Het is alleszins niet zwart-wit. Wij hadden verwacht dat het massaal gebruikt zou worden voor snipperdagen, maar dat viel enorm goed mee. En dus vaak als het gebruikt werd, was dat eerder nog in het voordeel van de werkgever.
 
Vorig bedrijf was ik lager management en hebben we dat bewust zo stil mogelijk gehouden. Niemand heeft dat gebruikt.

Waar ik nu werk als orderpicker is het meer "die baaldagen moeten nog op".

Werkgever heeft wel waarschuwing gegeven bij iemand die ze nu al alle 3 had gebruikt.
Ik vind dat eigenlijk drie mooie illustraties van wat er scheef zit in dit land op dat vlak.

  1. Zaken waar werknemers recht op hebben bewust zo stil mogelijk houden: dat vind ik ethisch gezien wat op het randje, en het duidt ook op weinig vertrouwen richting het personeel. Al kan je natuurlijk niet iedereen's handje vasthouden en kan je argumenteren dat ze dat zelf moeten weten.
  2. Een "die dagen moeten op" attitude: als je ze niet nodig hebt waarvoor ze dienen, dan moeten ze niet op. Dat soort attitudes voedt dus ook dat toxische klimaat met 0 vertrouwen.
  3. Een waarschuwing geven aan iemand die 3 dagen gebruikt waar hij/zij wettelijk recht op heeft: indien er geen aanwijzingen zijn richting misbruik, vind ik dat toch ook maar een vreemde handeling.

Losstaand van jouw comment:

Verdergaand merk ik wel op basis van deze en andere comments dat het toch echt niet zo zwart/wit is en dat die drie dagen niet overal een netto verlies zijn voor de werkgever. Ik snap dus nog steeds niet waarom men daar plots weer vanaf wil.
 
Er wordt hier precies weinig gesproken over controledokters. Dat is een praktijk die in Nederland wel een stuk gangbaarder is. Dus een ziektedag nemen om verlof te nemen kan je daar wel makkelijker problemen opleveren.
Verschil is natuurlijk dat een werkgever daar tot 2 jaar lang de ziekteuitkering van een zieke werknemer kan betalen, hier is dat maximaal 1 maand. Er is dus (bijna) geen enkele werkgever die geld zal steken in een ziektecontrole van iemand na de eerste maand, in Nederland wel.

Tegelijk is in Nederland de druk op de werkgever om zo meer na te denken over het verminderen van langdurige afwezigheden (burnout, ...) groot. Wat ook weer positief is voor de effectieve tewerkstellingsgraad.
 
Ik vind dat eigenlijk drie mooie illustraties van wat er scheef zit in dit land op dat vlak.

  1. Zaken waar werknemers recht op hebben bewust zo stil mogelijk houden: dat vind ik ethisch gezien wat op het randje, en het duidt ook op weinig vertrouwen richting het personeel. Al kan je natuurlijk niet iedereen's handje vasthouden en kan je argumenteren dat ze dat zelf moeten weten.
  2. Een "die dagen moeten op" attitude: als je ze niet nodig hebt waarvoor ze dienen, dan moeten ze niet op. Dat soort attitudes voedt dus ook dat toxische klimaat met 0 vertrouwen.
  3. Een waarschuwing geven aan iemand die 3 dagen gebruikt waar hij/zij wettelijk recht op heeft: indien er geen aanwijzingen zijn richting misbruik, vind ik dat toch ook maar een vreemde handeling.

Losstaand van jouw comment:

Verdergaand merk ik wel op basis van deze en andere comments dat het toch echt niet zo zwart/wit is en dat die drie dagen niet overal een netto verlies zijn voor de werkgever. Ik snap dus nog steeds niet waarom men daar plots weer vanaf wil.
We hadden ook geen goed personeel, noch teamleads die meedachten met ons.
Uiteindelijk een groot probleem voor ons om op te lossen maar ik ben blij dat de baaldagen toch nog niet deftig gekend waren. Bedrijf is ook failliet ondertussen, suprise suprise.
 
Even los van alles heb je altijd profiteurs, in eender welk systeem. Dat haal je helaas nooit helemaal eruit. Maar ik durf wel mijn handen in het vuur te steken dat in alle soorten systemen het grotendeels van de mensen nog altijd wel eerlijk en verantwoordelijk genoeg zijn. Alleen vallen de profiteurs makkelijker op en wordt daar de focus op gelegd. Los van het feit dat ook al snel de stempel "profiteur" wordt gebruikt. Zeker bij mentale ziektes.
En in België hebben we nogal sterk de gewoonte om onterecht gekregen geld (sociale uitkeringen, ...) véél belangrijker te vinden dan inkomsten die de overheid zélf mist door fiscale fraude/zwartwerk. Stelen van de overheid mag (terecht niet), maar de overheid rechtmatig geld niet geven, daar staat een Vlaming toleranter tegenover.
 
En in België hebben we nogal sterk de gewoonte om onterecht gekregen geld (sociale uitkeringen, ...) véél belangrijker te vinden dan inkomsten die de overheid zélf mist door fiscale fraude/zwartwerk. Stelen van de overheid mag (terecht niet), maar de overheid rechtmatig geld niet geven, daar staat een Vlaming toleranter tegenover.
Dat vind ik ook altijd een moeilijke spreidstand.

Ik heb het denk ik zelfs hier eens gelezen, maar iemand die door allerhande constructies en "fiscale truukjes" een hele hoop geld niet betaalt aan de staatskas, die wordt door velen gezien als "slim met geld". Want de truukjes zijn er, de overheid moet die gaten dan maar dichten! Velen vergeten dan wel dat al die mensen die "onschuldige dingen" doen als BTW bonnetjes vragen wanneer ze met vrienden zijn gaan lunchen ook wel aantikken.

Maar iemand die dan bijvoorbeeld een van die drie wettige dagen neemt om eens een dagje uit te blazen terwijl hij/zij niet fysiek ziek is? Ho maar, wat een profiteur!

Zo denkt niet iedereen, maar toch velen.

Het heeft natuurlijk niet rechtstreeks met het topic te maken, maar het is inderdaad wel weer een voorbeeld van hoe wantrouwig men hier in ons land is.
 
En in België hebben we nogal sterk de gewoonte om onterecht gekregen geld (sociale uitkeringen, ...) véél belangrijker te vinden dan inkomsten die de overheid zélf mist door fiscale fraude/zwartwerk. Stelen van de overheid mag (terecht niet), maar de overheid rechtmatig geld niet geven, daar staat een Vlaming toleranter tegenover.

Is dat niet overal tenminste een beetje zo? Bewust leven op de kap van een ander (= onterecht gekregen uitkeringen) voelt in elke cel van m'n lichaam 'slechter' aan dan van het geld dat je verdient - en waar je au fond wel zelf alle moeite voor doet - bewust een stuk minder 'afgeeft'.

Voor de rest qua ziektebriefjes, ik vind de situatie zoals nu de minst slechte oplossing. Zijn er veel profiteurs die elke jaar die 3 (/2) dagen opnemen om op zondag of donderdag eens goed te kunnen doorzakken? Ja, wellicht wel. Maar dat kost wellicht een stuk minder dan dat die mensen op hun katerdagen dan bij de huisarts moeten zitten.
 
Is dat niet overal tenminste een beetje zo? Bewust leven op de kap van een ander (= onterecht gekregen uitkeringen) voelt in elke cel van m'n lichaam 'slechter' aan dan van het geld dat je verdient - en waar je au fond wel zelf alle moeite voor doet - bewust een stuk minder 'afgeeft'.
Dat voelt bij mij ook zo, maar het verschil zit 'm er in dat men dat tweede quasi "viert" wanneer het voorvalt. Persoonlijk item gekocht en dan "haha, dat is op de zaak gekocht natuurlijk, je zou stom zijn als je het niet deed!"

Of de klassieker met de BTW bonnetjes. Ik heb daar nog bijna nooit iemand iets van weten zeggen.

Zo ken ik er wel een of twee die smakelijk mee lachen als er weer eens een zelfstandige een of ander truukje uit de doeken doet om te vermijden dat ze betalen wat ze de staat verschuldigd zijn, maar die dan wel steigeren als er een personeelslid zo een "baaldag" neemt net na een weekend. Want ja "wat een profiteur, die zit sowieso zijn roes uit te slapen".

Het is een zijdiscussie, maar ik vind het contrast tussen de twee gewoonweg bijzonder groot. Terwijl het eigenlijk alletwee fraude is (waarbij het ene inderdaad minder wrang voelt dan het andere).
 
Dat voelt bij mij ook zo, maar het verschil zit 'm er in dat men dat tweede quasi "viert" wanneer het voorvalt. Persoonlijk item gekocht en dan "haha, dat is op de zaak gekocht natuurlijk, je zou stom zijn als je het niet deed!"

Of de klassieker met de BTW bonnetjes. Ik heb daar nog bijna nooit iemand iets van weten zeggen.

Zo ken ik er wel een of twee die smakelijk mee lachen als er weer eens een zelfstandige een of ander truukje uit de doeken doet om te vermijden dat ze betalen wat ze de staat verschuldigd zijn, maar die dan wel steigeren als er een personeelslid zo een "baaldag" neemt net na een weekend. Want ja "wat een profiteur, die zit sowieso zijn roes uit te slapen".

Het is een zijdiscussie, maar ik vind het contrast tussen de twee gewoonweg bijzonder groot. Terwijl het eigenlijk alletwee fraude is (waarbij het ene inderdaad minder wrang voelt dan het andere).

Tja, dat "vieren", België is daar misschien wel een uitzondering in. Ik denk dat dat komt door de combinatie van enerzijds dat velen nog maar zeer weinig op hebben met onze 'leiders'/overheid omwille van de enorm slechte manier waarop België al enorm lang is/was/wordt bestuurd, en anderzijds de torenhoge belastingen op zowat alles (gaande van uw gasvuur aansteken, vastgoed (ver)kopen tot een centje bijverdienen met uw handen).
Het gevoel dat belastingen diefstal zijn leeft hier wellicht véél meer dan in andere landen. Ik heb dat gevoel ook wel redelijk. We betalen veel en we krijgen er betrekkelijk weinig voor terug. De sociale zekerheid is gul, maar steeds meer mensen hebben wellicht ook het idee dat dit vooral een vehikel is om het profitariaat in stand te houden dan dat "wij" er veel aan hebben.
 
Volgens mij is het toch structureel een veel groter probleem dat mensen langdurig op ziekteverlof staan dan dat ze 3 losse dagen mogen thuis blijven zonder doktersattest.
Een dokter gaat dan meestal toch voor meerdere dagen een attest schrijven. En dan de extra kosten voor al die doktersbezoeken er bovenop.
 
Is dat niet overal tenminste een beetje zo? Bewust leven op de kap van een ander (= onterecht gekregen uitkeringen) voelt in elke cel van m'n lichaam 'slechter' aan dan van het geld dat je verdient - en waar je au fond wel zelf alle moeite voor doet - bewust een stuk minder 'afgeeft'.

Voor de rest qua ziektebriefjes, ik vind de situatie zoals nu de minst slechte oplossing. Zijn er veel profiteurs die elke jaar die 3 (/2) dagen opnemen om op zondag of donderdag eens goed te kunnen doorzakken? Ja, wellicht wel. Maar dat kost wellicht een stuk minder dan dat die mensen op hun katerdagen dan bij de huisarts moeten zitten.
Imo is die gedachtengang gewoon waar het loopt. De staat heef x aantal inkomsten nodig voor de werking. Als iemand zijn verplichting om daaraan bij te dragen ontwijkt is het de rest die mag bijpassen. Er is helemaal geen verschil tussen wie onterecht niet werkt (en niks bijdraagt) en wie wel werkt maar overal belastingen ontwijkt. Beiden dragen niet bij aan de kas maar plukken er wel de vruchten van.
 
Imo is die gedachtengang gewoon waar het loopt. De staat heef x aantal inkomsten nodig voor de werking. Als iemand zijn verplichting om daaraan bij te dragen ontwijkt is het de rest die mag bijpassen. Er is helemaal geen verschil tussen wie onterecht niet werkt (en niks bijdraagt) en wie wel werkt maar overal belastingen ontwijkt. Beiden dragen niet bij aan de kas maar plukken er wel de vruchten van.

In essentie zijn ze hetzelfde, emotioneel blijft er een gigantisch verschil imo.

En inspelen met "de staat heeft x aantal inkomsten nodig voor de werking" is in België ook wel wat achterhaald. Decennialang geld door ramen en vensters gooien, miljarden laten verloren gaan door simpelweg onkunde en inefficiëntie en de uitgaven stelselmatig blijven verhogen (en dan maar zeggen dat de inkomsten willens nillens moeten volgen) is nu niet bepaald iets dat mensen warm maakt om 'eerlijker' te zijn.
Of misschien ben ik gewoon veel te libertair.
 
Ik heb nu zoiets voor: warm-koud (repeat), krampen, misselijk, overal spierpijn en een actieradius van 3m vanaf de WC. Afwezigheidsattest nodig, dus met een reservebroek en een overdosis Imodiums met het openbaar vervoer naar een vervanger van de huisarts. Heel gezellig... En ondertussen misschien een halve tram en een wachtzaal besmet.
Afwezigheidsattesten waren haalbaar toen je bij elke dokter zonder afspraak terecht kon.
Doktr.be volgende keer ;)
 
In essentie zijn ze hetzelfde, emotioneel blijft er een gigantisch verschil imo.

En inspelen met "de staat heeft x aantal inkomsten nodig voor de werking" is in België ook wel wat achterhaald. Decennialang geld door ramen en vensters gooien, miljarden laten verloren gaan door simpelweg onkunde en inefficiëntie en de uitgaven stelselmatig blijven verhogen (en dan maar zeggen dat de inkomsten willens nillens moeten volgen) is nu niet bepaald iets dat mensen warm maakt om 'eerlijker' te zijn.
Of misschien ben ik gewoon veel te libertair.
ofwel vergeet je gewoon dat die ingewikkelde staatsstructuur de oplossing is voor een vraag van mensen. Die mensen beseffen echter gewoon niet dat met de vraag, een héél dure kost komt.
 
Welke "vraag van mensen" dan?
De complexe vraag om meer onafhankelijkheid binnen één België mét een voldoende bescherming van een kleine minderheid aan Vlamingen in Brussel, maar waarbij 1 gewest toch niet zaken kan beslissen die voor een ander gewest nadelig zijn én waarbij dan nog eens een meerderheid van Franstaligen in bepaalde Vlaamse gemeenten toch hun taal slechts als een minderheidstaal zien (en ook omgekeerd).

Eergisteren nog aan Canadezen die bij ons op bezoek waren proberen uit te leggen hoe wij met taal omgaan, met veel hilariteit. De manier waarop zij het doen is veel simpeler: federale zaken zoals nationale parken zijn daar tweetalig, zelfs in een eentalig gebied. In Alberta, héél ver weg van Franstalig gebied en met maar 2% Franstaligen in de regio, zijn bvb de nationale parken gewoon tweetalig aangeduid. Hier doet men al moeilijk als 5 km van Brussel er een bord naast het Nederlands ook in het Frans staat.
 
Laatst bewerkt:
De complexe vraag om meer onafhankelijkheid binnen één België mét een voldoende bescherming van een kleine minderheid aan Vlamingen in Brussel, maar waarbij 1 gewest toch niet zaken kan beslissen die voor een ander gewest nadelig zijn én waarbij dan nog eens een meerderheid van Franstaligen in bepaalde Vlaamse gemeenten toch hun taal slechts als een minderheidstaal zien (en ook omgekeerd).

Eergisteren nog aan Canadezen die bij ons op bezoek waren proberen uit te leggen hoe wij met taal omgaan, met veel hilariteit. De manier waarop zij het doen is veel simpeler: federale zaken zoals nationale parken zijn daar tweetalig, zelfs in een eentalig gebied. In Alberta, héél ver weg van Franstalig gebied en met maar 2% Franstaligen in de regio, zijn bvb de nationale parken gewoon tweetalig aangeduid. Hier doet men al moeilijk als 5 km van Brussel er een bord naast het Nederlands ook in het Frans staat.
EDIT: correctie, blijkbaar is een Canadese taalstrijd wel een ding: https://www.binghamton.edu/news/sto...de-between-french-and-english-speaking-canada

Er is denk ik in Canada ook veel minder historische "taalstrijd".
Niet dat dat een excuus hoeft te zijn voor de verkrampte Belgische benadering van dit soort zaken...
/offtopic
 
In essentie zijn ze hetzelfde, emotioneel blijft er een gigantisch verschil imo.

En inspelen met "de staat heeft x aantal inkomsten nodig voor de werking" is in België ook wel wat achterhaald. Decennialang geld door ramen en vensters gooien, miljarden laten verloren gaan door simpelweg onkunde en inefficiëntie en de uitgaven stelselmatig blijven verhogen (en dan maar zeggen dat de inkomsten willens nillens moeten volgen) is nu niet bepaald iets dat mensen warm maakt om 'eerlijker' te zijn.
Of misschien ben ik gewoon veel te libertair.
Ik zeg nergens dat dat geld goed besteed wordt. Het is gewoon het eigen gedrag goedpraten, het is niet omdat de staat geen goed financieel beheer heeft dat het daarom ok zou zijn om te frauderen en belastingen te ontduiken. Dat is gewoon hetzelfde als iemand die profiteert van een ziekteuitkering, namelijk de brave burger die zich wel aan de wet houdt die het verschil mag bijpassen. En wat dat zou te maken hebben met libertarisme is mij een raadsel, meer nog, ook als libertair zou je in mijn ogen net tegen fraude en misbruik zijn want het is net door zulke zaken dat overheden zich meer en meer bemoeien. En ergens vraag ik mij ook af of onze staat ook niet zo kwistig met geld omspringt net omdat we het niet zo erg vinden als iemand eens wat pakt van de staat. Het lijkt toch wat op een kip en ei verhaal.
 
Terug
Bovenaan