Woon jij nog in je ouderlijk dorp?

[nestorius]

Tot m'n 7de opgegroeid tussen de koeien, helemaal ten lande. Dan verhuisd naar Kortrijk, een heel pak drukker.
Uiteindelijk de vrouw gevolgd naar een naburige gemeente en ik wil er nooit meer weg.

Nu wonen we in een doodlopende straat van een rustige wijk. De kern is heel gezellig en plezant volk. Colruyt, Aldi, Carrefour, Spar, Okay, AH,... allemaal op <10 minuten rijden. Bakker, slager, frituur,... is 3 minuten rijden. En toch zitten wij heel rustig weg.

Ik krijg maar van 1 ding het schijt: heel de gemeente is één grote voorrang van rechts die te pas en te onpas wijzigt.

Ach, de goeie oude rechts is nu links wisseltruc

 

[Greny]

Ik heb van mijn 5 jaar tot pakweg 25 jaar gewoon in Opoeteren, deelgemeente van Maaseik. Geen boerendorp in de zin van dat ge op de boerenbuiten woont, maar wel gewoon een dorp dus alles kleinschalig. Alhoewel ik er twintig jaar woonde, heb ik me er nooit écht verbonden mee gevoeld. Mijn lagere school heb ik in regio Genk gedaan aangezien mijn ma leerkracht was. Ook als tiener waren de meeste mensen met wie ik omging, vrienden die ik via het voetbal of via het uitgaan leerde kennen en die kwamen ook telkens van elders. Dus ja dat is voor mij altijd het dorp geweest waar ik gewoond heb, maar daarom niet waar ik geleefd heb en allerlei herinneringen gemaakt heb. Ook mijn ouders hebben die binding nooit echt gehad aangezien die intussen aan de kust wonen, en mijn zus woont dan bv weer in Oost-Vlaanderen. Sowieso houd ik niet van die "onder de kerktoren"-mentaliteit waar iedereen iedereen kent in een dorp.

Op mijn 25e heb ik mijn vriendin ontmoet, zij is afkomstig van een boerendorp in Tienen. Aangezien die afstand relatief groot was, zijn we redelijk snel (na een maand of tien) gaan samenwonen waarbij we voor de gulden middenweg gingen en in Halen zijn beland waar we zo'n twee jaar gewoond hebben op een huurappartement. Met mijn ouderlijk dorp had ik weinig tot geen binding, maar wel met mijn provincie Limburg, dus stiekem was ik wel blij dat we toen een appartement in Halen hadden (en ik mezelf dus Limburger kon blijven noemen) en niet in bv Diest dat slechts paar km verder lag (maar Vlaams-Brabant is). Ik ken ook meerdere mensen die bv omwille van een relatie of werk naar andere provincies gewoond hebben, maar uiteindelijk weer zijn teruggekeerd en achteraf ook zeggen dat er niks boven wonen in Limburg gaat. Dat Limburggevoel bestaat dus echt wel


Na twee jaar samenwonen wilden we ons dan definitief settelen in een eigen huis en hebben we in de ruime regio West-Limburg gezocht (aangezien m'n vriendin intussen een job in Heusden had) en zijn we in Koersel (Beringen) beland.

Koersel is voor mij nu eigenlijk echt wel de perfecte woonplaats. Koersel zelf is gewoon een dorp waar op zich wel alles aanwezig is (drie grote supermarkten op korte afstand van elkaar, grote lagere school, zelfs een dorpscinema, ...). We wonen zelf aan een van de uiterste randen van Koersel waardoor we hier enorm rustig wonen (amper verkeer in de straat/wijk) met immens veel bos in quasi letterlijk onze achtertuin. Ondanks dat rustige wonen hebben we op vijf minuten rijden de bruisende Koolmijnlaan van Heusden, Be-Mine in Beringen-Mijn (dat officieel eigenlijk ook nog grondgebied Koersel is), zijn we in 20min in Genk of Hasselt, en liggen zowel de E313 en 314 vlakbij voor als we elders heen moeten. Voor iemand die graag rustig en ongestoord woont maar toch ook niet op de boerenbuiten woont, is het hier dus echt wel perfect.

shhhhht , niet te veel reclame maken.

 

[SilentSpring]

Ik kom van een randgemeente van Brugge en ben naar een kleiner dorpje 12km verder getrokken.

De regio hier leek me altijd wel leuk, iets landelijker maar toch dicht bij Brugge, Maldegem en Knokke.
Alhoewel het landelijker is heb ik hier een bakker, 2 slagers, supermarktje, frituur, …
Ik zit nu ook op 5km van mijn werk ipv 12km.

De rest van de familie woont nog in dezelfde deelgemeente van Brugge of eentje ernaast en mijn nicht zit aan de andere kant van Brugge tegen Jabbeke.
Naast de afstand tot mijn werk was hier dus het voordeel dat er niemand van de familie “toevallig” moet passeren
Mijn ouders, grootouders en nonkel/tante wonen in dezelfde straat of achter de hoek.

Ik ken dat dus, moest ik dichter bij mijn ouders gewoond hebben en ze passeerden zou het al eens zijn van “je was precies nog niet thuis”, nu ben ik op mijn gemak.
Nieuwbouw in die deelgemeente was er niet veel of te duur, te dicht opeen ook.

Door het iets landelijker karakter zijn de mensen hier ook vriendelijker, in de wijk van mijn ouders komen er jongere mensen bij wanneer de ouderen wegvallen maar die trekken zich precies minder van de buurt aan.

Hier steken de meesten in de straat hun hand op als ze met de auto passeren, of te voet/met de fiets zegt men nog goeie dag.
Ook een doodlopende straat dus ik heb hier amper verkeer, tenzij bewoners/bezoekers maar op 5min wandelen sta ik in’t “centrum”.

Mijn broer woont in een ander gedeelte van mijn huidige gemeente, zo’n 5km van mij af.
Ook een beetje zoals bij mij, als je er niet moet zijn passeer je er niet

 

[Maple.leaf]

Wij wonen momenteel in mijn ouderlijke stad, maar wel ongeveer 2km van mijn ouders vandaan. Nu gaan we bouwen op een paar honderd meter van mijn ouders en mijn zus komt ook naast ons wonen, wegens allebei grond gekregen.
Zelf zou ik er nooit voor gekozen hebben om zo dichtbij te gaan wonen; in dezelfde stad is wel handig, maar zo dichtbij vind ik toch minder. We zijn ook niet zo'n super close familie die constant bij elkaar langs gaat. Tis enkel omdat we die grond gekregen hebben. Maar zolang we daar goede afspraken over maken en niet zomaar bij elkaar binnen vallen komt dat wel goed zeker. Gelukkig zijn het wel grote stukken grond met veel ruimte tussen, dus verwacht wel dat we genoeg privacy zullen hebben.

 

[Général Zantas]

Geboren in Antwerpen, gewoond tot mijn 16e en dan naar Mol verhuisd met het gezin na de scheiding van mijn ouders. In Mol gebleven voor 10 jaar, dan naar Antwerpen teruggekeerd voor een half jaar, dan naar Ierland voor 2 jaar en dan naar Polen voor (tot nu toe) 8 jaar.

Mijn moeder woont nog altijd in Mol en mijn broers en zussen ook (op 1 na). Ik ben de enige die echt ver getrokken is, al heeft 1 broer me proberen te kopieren maar na 1 jaar Ierland is die weer naar huis gegaan.

 

[Chelark007]

Nope. Ik ben opgegroeid in Izegem en in wezen vond ik het daar niet slecht. Ik ben van nature heel rustig en Izegem (al ben ik er 15 jaar weg dus kan anders zijn nu) had al wat je ‘nodig’ had plus een trein naar Roeselare waar je dan meer winkels had. Ik zou er op zich wel gebleven zijn, als slaapstad en iedereen-laat-mekaar-gerust-stad. Maar mijn Kortrijkzaan moest in Kortrijk wonen. Ik heb nooit een klik gemaakt met Kortrijk, ik vind de mensen hier echt niet leuk.

Dikke nek e


Afkomstig van de westhoek, madam gevolgd naar het waasland en 2j geleden hier iets gekocht.
Zit wel nog 2 weekends per maand in de westhoek/aan de kust. Voel mij er niet meer thuis ( maar ook niet int waasland ), maar altijd blij van in de westhoek te zijn & te kunnen gaan fietsen.

 

[Muscleduck]

Geboren en getogen Genternaar, maar ik woon nu in Merelbeke. Gewoon omdat ik hier een huis heb gekocht. Ik zou ooit graag terug in Gent wonen, en dan nog liefst vlak bij of in de stad.
Merelbeke is niet slecht om te wonen, maar ik voel me 100 keer meer Gentenaar dan Merelbekenaar.

 

[Mr.Anderson]

Ach, de goeie oude rechts is nu links wisseltruc

Neen, er worden heel kleine (ik weet zelfs niet of dat wettelijk een bepaalde grootte moet hebben) borden gehangen met snelbinders aan een verlichtingspaal. Voorrang van rechts. Na x-aantal maanden wijzigen ze dan een paar van die borden zodat de voorrang van rechts vervalt.

 

[JPV]

Geboren in Sint-Eloois-Winkel (0-2j), maar na enkele jaren verhuisd naar Kuurne (2-3) en dan Kortrijk (3-18). Op kot gezeten in Gent (18-24) en blijven plakken (24-27) tot ik de liefde in Ieper vond (27-42 (and continuing)).

Voel ik me hier thuis? Ja, maar ik voel me in gans België thuis (allez, toch zeker overal waar het parking is ). Voel me gewoon Westvlaming omdat dat een leuke underdogpositie is .

 

[exCite]

Opgegroeid in een deelgemeente van Heist-op-den-Berg en daar tot m'n 23 gewoond. Ondertussen nog een jaar in een appartement gewoond op een kleine 10km van m'n ouderlijk huis en nu een huis gekocht (in een andere gemeente) ook op ongeveer 10 kilometer.

 

[Mask]

Opgegroeid in een buurgemeente van Genk, ook eigen woning gekocht in dezelfde gemeente op 1km van ouderlijk huis en 500m van schoonouders hun huis.

Kans is groot dat we ook altijd hier zullen blijven, maar je weet nooit natuurlijk.

 

[Genius]

Geboren in Brasschaat en 35 jaar later nog altijd woonachtig in Brasschaat, ik zou hier ook niet meer weg willen.

 

[Sylverscythe]

Ik wel de indruk dat het cliché klopt dat veel Belgen dicht bij huis blijven (een gemeente in de buurt zoals ik reken ik daar ook bij). Ik denk dat dit in veel landen toch wel anders is.

 

[Mr. Rager]

Na twee jaar samenwonen wilden we ons dan definitief settelen in een eigen huis en hebben we in de ruime regio West-Limburg gezocht (aangezien m'n vriendin intussen een job in Heusden had) en zijn we in Koersel (Beringen) beland.

Er zijn slechtere plaatsen om terecht te komen

Ben zelf geboren en getogen in Koersel. Tot mijn 20ste daar gewoond (vanaf 11 jaar ook voor de helft in Zolder wegens gescheiden ouders).
Een groot deel van mijn vrienden woont nog steeds in Koersel. De meesten daarvan ken ik al van bij de onthaalmoeder, best wel een hechte kliek dus.

Heb ook een tijdje in Leuven op kot gezeten en 3 jaar in Hasselt gehuurd.
Uiteindelijk toch ook weer dichter bij gaan wonen, in Boekt. Niet dat Hasselt zo ver was, maar het was geen meerwaarde voor ons om daar te wonen.

Mijn moeder woont een paar straten verder. Da's wel eerder toevallig.

 

[Hoffman]

Ja, na 20 jaar verhuist te zijn naar centrum gent, nu al 6 jaar terug in een dorp met +-3000 inwoners.
Ik was het stad, lawaai, drukte en vuiligheid en miserie meer dan moe.

Als het niet nodig is zal ik ook niet meer richting een stad uitwijken

 

[Visenya]

Opgegroeid in de Zuiderkempen en woon nu een dorp verder, op zo'n 10-15km van mijn ouders.

Ik ben hier terug beland na ongeveer 10 jaar studeren + wonen in Leuven en dan de liefde te volgen richting Denderleeuw. Begin dit jaar zijn we verhuisd en het is hier zo leuk dat zelfs mijn schoonouders volgend jaar verhuizen en een straat verder komen wonen. Maar we zien elkaars schouw niet dus dat zal wel in orde komen (hoop ik ).

 

[Chelark007]

Geboren in Sint-Eloois-Winkel (0-2j), maar na enkele jaren verhuisd naar Kuurne (2-3) en dan Kortrijk (3-18). Op kot gezeten in Gent (18-24) en blijven plakken (24-27) tot ik de liefde in Ieper vond (27-42 (and continuing)).

Voel ik me hier thuis? Ja, maar ik voel me in gans België thuis (allez, toch zeker overal waar het parking is ). Voel me gewoon Westvlaming omdat dat een leuke underdogpositie is .

Soms lachen ze int waasland met mijn accent maar westvlamingen worden meestal toch positief ontvangen itt antwerpenaren

 

[wiseguy444]

Ouderlijk dorp van mij en mijn vrouw is jammergenoeg onbetaalbaar voor ons.

 

[Hellsdinner]

Geboren in Antwerpen, op 2j verhuisd naar de gemeente waar mijn moeder afkomstig van is, een boerengat in Limburg waar haar hele kant van de familie in hetzelfde dorp woont (1 zus en 4 broers elk met hun eigen kroost dus een hele bende). Daar tot mijn 25e gewoond en de grote familiefeesten en het dichtbij zijn van familie was wel handig en leuk en creëerde ook zeker een familieband.
Toen ik afstudeerde ben ik naar Vietnam verhuist . Ik was eventjes het Vlaams dorpse beu, ook maar gestudeerd in Hasselt dus nooit het "stadsleven" meegemaakt, daar geniet ik nu in Hanoi wel echt van. Wat de toekomst zal uitwijzen weet ik niet, maar ik heb zelf niet echt zo een grote band met mijn dorp, provincie of land eigenlijk.

 

[glashelder]

Ik ben geboren in Brugge. Niet meteen een dorp te noemen, maar allez. Ik ben heel vaak verhuisd (zelfs tot in het buitenland). Nu woon ik in De Pinte. Ik volg meestal werk en/of liefde, dus niet echt een bewuste keuze om dicht of ver te gaan wonen. Mijn vriend had een huis, ik slechts een huurhuis dus bij hem in komen wonen.