Work‑life balance: hoe ervaren jullie dit?

Hoe ervaar jij jouw work‑life balance?

  • Werk eerst: Carrière en beschikbaarheid staan structureel op de eerste plaats

    Stemmen: 0 0,0%

  • Totaal aantal stemmers
    175
Is nog zeker mogelijk hoor. Een huis in de stad was zelfs toen ik jong was, buiten bepaalde wijken, vooral voor de armere mensen. De rijkeren die woonden in bepaalde districten of buiten de stad in mooie woningen. Vandaag de dag is wonen in welke wijk dan ook van de stad gewoon niet meer betaalbaar... Maar de woningen in de districten en daar net buiten zijn wel een stuk betaalbaarder in verhouding. Daar is gewoon een shift gebeurd qua waarde van woningen. Ik zien tientallen woningen in Vlaanderen die tussen de 140.000 EUR en 200.000 EUR kosten met 2 of soms 3 slaapkamers. Dat is dan allicht in minder goede wijken van Tongeren, Boom, Geraardsbergen, etc... Maar het kan. Pak dat je een kleine woning koopt van 180.000 EUR en je gespaard hebt om de 5K registratierechten + notariskosten te betalen. Je krediet op 25 jaar als je leent aan 3,3% komt net onder de 900 EUR uit, wat je minstens ook kwijt zou zijn aan huur...

Dus het kán wel, maar we moeten uiteraard niet gaan kijken naar een stadswoning want dan ben je op voorhand al verloren.
Idd, en dat was vroeger niet zo. Velen van de grootoudergeneratie die wonen daar wel nog, in wonignen die voor de volgende generatie met dezelfde werksituatie compleet onbetaalbaar zijn. Verbaast het u dat ik als we het hebben over wat er veranderd is... ik focus op wat er veranderd is??
Wederom hou je je vast aan dat stadscentrum... Hier krijg je sowieso een slechte vergelijking mee gezien die evolutie volledig scheef zit. De stad en dan nog afhangend van in welke wijk zit, is exponentieel gestegen en heeft de markt niet gevolgd. Kijk in Antwerpen naar wat de prijzen gedaan hebben, dat is gewoon abnormaal (en zeker niet representatief voor gans Vlaanderen).
Ja, ik heb het over het stadscentrum, omdat dat is wat er veranderd is... Vroeger was dat haalbaar voor de gewone mens, en nu niet meer.
Ik schuif daar niet alles op af maar ik herhaal, het uitgavenpatroon van "de jeugd" is veranderd. Je bent niet akkoord, dat mag.
Elke generatie heeft een ander uitgavepatroon dan die ervoor. Maar hebt ge mss cijfers dat de huidige generatie financieel minder geletterd is dan de generaties voor hen toen ze in dezelfde levensfase zaten? 't is makkelijk om wat populisme daarover te doen, maar zijn er daar feiten over?
Nu ben je toch zelf wat clichés aan het rondstrooien hoor... Welke werkgever wil het personeel zo rap mogelijk vervangen door AI en dan nog "de intelligente mensen"?!
wel, het begon uiteraard met alles van support te outsourcen naar de goedkoopste aziatische landen, wat iedereen zooo fantastisch vindt, van het onmogelijk te maken van nog te vinden of iets kwalitatief is omdat we alles elders laten fabriceren. Naar dat vertalers nu al gekloot zijn omdat minderwaardige AI vertalingen goed genoeg zijn. Naar de AI CEO's wiens aandelen naar de maan gaan door te beweren dat programmeurs eind dit jaar obsolete zijn. Uiteraard ook de eeuwige beloftes van zelfrijdende autos & vrachtwagens, zodat we die mensen niet meer nodig hebben. Artiesten die vervangen worden door AI afbeeldingen.... en 'k ga nog wel vanalles aan't missen zijn.
Hebt gij de voorbije jaren onder een steen geleefd of zo?
We gaan als organisatie behoorlijk snel behoorlijk intensief werken met AI en het is het personeel net dat je nodig hebt om dat te laten slagen. AI alleen doet geen r*k als je de mensen niet mee hebt dat daar rond moeten werken.
Is idd hoe het zou moeten zijn, maar net zoals met outsourcen gaat dit compleet in't gezicht van onze maatschappij ontploffen. You know it, i know it, everyone knows it, en toch gaan we er aan de lopende band domme dingen mee doen want short term profits zijn toch zo belangrijk, en doen de aandelen snel omhoog gaan. De rommel opkuisen is voor de volgende.
Akkoord dat er jobs zijn die hopeloos gaan veranderen (niet enkel vertalers maar ook jobs à la coderen, het coderen zelf gaat zoveel minder werk worden dat er andere elementen de kwaliteit van een goede schrijver van code gaan bepalen, nl. hoe goed je kan samenwerken met andere mensen/diensten, het groter geheel zien en niet enkel je eigen stukje, etc...).
Van waar komt uw optimisme in dit eigl? In de gelijkaardige evoluties de voorbije decennia, is alles toch achteruit gegaan nee? Neem nu iets simpel als support. Vroeger was een bedrijf bellen veelal mogelijk, nuttig, en werkte het systeem. Dan is er automatisatie gekomen met telefoon menus, wat meer gedoe, maar uiteindelijk een mens. Dan met outsourcing zoveel mogelijk goedkope mensen met veel minder kennis, autonomie en mogelijkheden die u stonewallen, en nu kunnen we onze kop tegen de spreekwoordelijke muur bonken bij het chatten en bellen met AI die letterlijk oneindig geduld heeft om in't zelfde cirkelke te laten rondgaan tot ge opgeeft.
Van wat ik hoor van vertalers is dat ze gewoon vervangen worden. Zou een vertaler + AI in minder tijd een geweldig resultaat kunnen geven? Zeker en vast, maar geen vertaler inhuren, en gewoon het AI resultaat gebruiken is nog goedkoper, en mss niet zo kwalitatief, maar wie geeft daar nu om?
als programmeur verwacht ik hetzelfde met software (al gaat het wel ff vertragen omdat de komende maanden de prijzen voor LLM's te gebruiken wss serieus gaan stijgen en/of de kwaliteit gaat dalen omdat de huidige prijzen onhoudbaar zijn, zelfs voor AI venture capital). Zeker, met een goede AI kan ik wat sneller wat meer maken, en meer tijd in kwaliteit steken. Maar ge kunt ook zonder mij net functionele crap maken en dat naar uw klanten smijten. En met alles dat cloud connected en gesloten systemen en .... is, ze hebben toch geen keus.

Ik denk vooral ook dat ik merk dat zelfs voor een in essentie cratief beroep als programmeur dat ik bv doe, er een enorme drang is om het te "industrialiseren". In de zin van dat ze van iets creatief een voorspelbaar, gereguleerd systeem willen maken met zekere uitkomsten. Ze willen wat vragen hebben, een planning, dan kunnen zeggen over 3 maanden hebben we dat, en dan zekerheid hebben dat het over 3 maanden klaar is. Geen flexibiliteit, geen creativiteit, geen.... gewoon een lopende band voor code. En als we die lopende band door AI kunnen vervangen die iets net bruikbaar maakt, we gaan veel van dat soort dingen tegenkomen de komende jaren vrees ik....
Dus dat de werkgevers de mensen gaan vervangen door AI... Dat is pas een cliché van jewelste, heb ik nog nergens opgevangen.
Echt man, ge moet toch onder een steen leven ffs....
(en voor ge begint dat dat amerikaanse bedrijven zijn. Ik weet mensen in belgie die voor die bedrijven werken, en toch niet op hun gemak waren met de recente rondes van layoffs. Daar zitten veel multinationals tussen die ook hier mensen ontslaan)
Ik baseer me op mijn gesprekken met onze twintigers (stuk of 10) en wat hun verwachtingen zijn op financieel vlak/persoonlijk vlak, niet op basis van Social Media...

En nogmaals, niet alle twintigers zijn zo, we hebben enkele zeer nuchtere twintigers met hun hoofd stevig op hun schouders, anderzijds hebben we ook twintigers die helemaal geen feeling hebben met de realiteit. Als ik er dan over nadenk over welke collega's veel op social media zitten en welke weinig, zit ook daar een fameuze correlatie.
En is dat fundamenteel anders dan toen gij jong waart? Ik weet ook wel van vele mensen van mijn generatie zonder enige financiele geletterdheid die nergens gekomen gaan zijn op gebied van een huis kopen en zo, en wiens geld uitgegeven is nog voor het op hun rekening staat. Dat is van alle generaties. Of het boomers zijn die het opdrinken, millennial tuners met opgedreven bakskes, of de huidige generatie die weet ik veel welke social media trend volgen. Hebt ge een reden om aan te nemen dat het fundamenteel anders is met de jongste generaties? Ik ben er zelf niet super veel mee bezig, en neem gewoon aan dat zoals altijd er mensen zijn zonder impulscontrole en mensen met, dat de verhouding over alle generaties wel redelijk gelijkaardig zijn.
 
Je bedoelt: doe uw job zoals ze hier omschreven is, je krijgt dan als beloning daarvoor je verloning en als je het goed en gemotiveerd doet zijn er doorgroeimogelijkheden? :sarcastic:
Dat is te vaag. En daar zijn al veel mensen aan verbrand. Ik denk niet dat jongeren problemen hebben om meer werk te doen, maar wel dat ze geen vage bleoftes meer accepteren. Zet iets concreet op papier, dat mag een belofte zijn voor achteraf,
Wat je hebt verwoord als 'jongeren zijn misschien meer geld-bewust en nuchter' kan je vanuit een andere invalshoek ook lezen als luiheid. Minimal effort willen doen, maximal reward krijgen.
Misschien. Aan de andere kant kan je jouw verwachting van extra werk doen zonder gedefinieerd extra loon ook omschrijven als uitbuiting of gierigheid.
Ja bon, dit is toch niet meer serieus te noemen. Laat ons iedereen in de wereld 25k per maand geven anders. Dan is er ook geen hongersnood meer nergens en verdwijnt criminaliteit ook meteen zo goed als volledig. Het echte mentaliteitsprobleem is dat ze verwachten dat ze meer loon waard zijn terwijl ze nog niets bewezen hebben of niet het equivalent aan waarde en prestaties toevoegen maar toch wel verwachtingen leggen.
Euhm neen. Het was een gedachtenexperiment. Als je 'mentaliteitsprobleem' kan opgelost worden door extra geld, dan is het geen mentaliteitsprobleem maar een jobmarkt en/of salaris probleem.
Kom ik weer terug op het: ik heb overal recht op maar plichten.... Het hele concept van, ik zal de nodige prestaties leveren als ik daar het loon voor krijg. De voorwaarde wordt in de verkeerde richting gesteld, DAT is het grote verschil met vroeger.
Als dat anders is dan vroeger, dan is dat een zeer goede ontwikkeling. Dat is toch geen vreemd concept? Mensen extra betalen voor extra werk? Het gaat terug naar het eerste argument in deze reactie. Als men de vage beloftes van opslag of promotie niet meer aanvaardt, zegt dat ook veel over hoe betrouwbaar werkgevers in het algemeen en in jouw situatie specifiek overkomen. Zou jouw generatie extra prestaties geleverd hebben als men niet geloofde dat er ooit een promotie uit de bus zou komen?

Then again: er is niets mis met een absoluut minimalistische mindset, zolang het gevolg daarvan ook aanvaard wordt: minimale inspanning = minimale return.
Merk op dat de klachten in dit topic vanuit werkgevershoek komen. De jonge werknemers lijken dit te aanvaarden en er verder ook niet veel over te klagen.
De drempel is aanzienlijk lager geworden. Waar de 'boomers' gingen werken met wat hoofdpijn, blijven de jonge generaties meteen thuis.
En dat is gewoon logisch. Opnieuw een erg goede evolutie.
Quiet Quitting is ook een term die sterk aan populariteit gewonnen heeft bij deze generaties. Concreet: jongeren doen precies wat er in hun contract staat maar ook absoluut niets meer. (Bv collega vraagt andere collega om even met iets te helpen omdat die tijd over heeft of een rustige dag heeft - ''sorry maar dat is mijn job niet'' - is dat een goede mentaliteit dan? Echte teamplayers hoor)
Wat voor klacht is dat nu. "help, mijn werknemers doen exact wat in hun contract staat". Gouden tip: pas je contract aan en omschrijf dan wat je *echt* van je werknemers verlangt.
Ook de loyaliteit is aanzienlijk gedaald en jobhopping (gemiddeld 1,1 jaar) kost bedrijven geld en tijd, wat de collectieve prestatie omlaag haalt.
Opnieuw meer een symptoom van lage lonen dan van een slechte mentaliteit. Jobhoppers gaan na 5 jaar gemiddeld veel meer verdienen dan iemand die 5 jaar bij zijn huidige werknemer blijft. Opnieuw een situatie die werkgevers gecreeerd hebben, en waar werknemers zich op aanpassen. Ook opnieuw een indicatie dat beloftes van promotie niet gerealiseerd worden, of veel te laat voor de gemiddelde jonge werknemer.
Als het trainen van werknemers geld kost -en dat betwist ik absoluut niet-, krijgt een getrainde werknemer na 1 jaar dan een significante opslag? Het is zo dat waarde wordt gedefinieerd.
Laat ons hypothetisch stellen dat het 10k kost om een nieuwe werknemer te trainen. Krijgt de nieuwe werknemer na 1 jaar 5k of 10k opslag om die meerwaarde te erkennen?
Als er vervolgens een andere werkgever is die deze werknemer wel op waarde schat en een hoger loon biedt, waardoor deze werknemer zijn job verlaat, is dit dan echt de werknemer zijn fout? Of heb je als werkgever ook boter op het hoofd?

Het lijkt me wat het equivalent te zijn van "it's not personal, it's just business" wat bedrijven vaak gebruiken om impopulaire maatregelen uit te leggen. Werknemers beginnen nu hetzelfde te doen, en werkgevers vinden dat niet leuk.

Ik zie dat ook hoor op onze burelen. 17:55 beginnen ze de boel in te pakken dat ze om stipt 18u de deur kunnen buiten wandelen. Terwijl als je dan toch de correctheid wil prediken, je pas om 18u je spullen moet bijeen rapen. (Muggenzifterij maar ik wil hier gewoon een punt maken)
Fout punt, al door anderen aangehaald. Wat de werknemer doet is correct.
 
Echter is er ook natuurlijk een kanttekening: als er effectief geen budget is voor loonsverhogingen, wat wordt er dan verwacht van de werkgever?
2 belangrijke punten hier:
1) Er is vaak geen budget voor loonsverhogingen, maar als er dan een werknemer vertrekt (een onbetrouwbare jobhopper), dan is er plots *wel* geld om een nieuwe werknemer aan te nemen en hem te trainen en om deze een hoger marktconform salaris te betalen. Hoe kan dat?

2) In de werknemer - werkgever relatie is de werkgever diegene die het risico hoort te nemen als ondernemer. Een werknemer krijgt een afgesproken salaris in ruil voor het afgesproken werk. Je hebt al meerdere keren vermeld dat men vroeger harder werkte dan strik noodzakelijk om opslag of promotie te krijgen. En nu zeg je, als dat niet mogelijk is, 'sorry, 't bedrijf kan dit niet betalen'. En je vraag je af waarom jongere mensen deze beloftes niet meer aanvaarden?
Dus om je vraag te beantwoorden: er wordt tegenwoordig van de werkgeven verwacht dat duidelijk omschreven wordt wat er gedaan moet worden voor de opslag of promotie zodat deze beloning achteraf niet kan weggenomen worden.
 
Laatst bewerkt:
2 belangrijke punten hier:
1) Er is vaak geen budget voor loonsverhogingen, maar als er dan een werknemer vertrekt (een onbetrouwbare jobhopper), dan is er plots *wel* geld om een nieuwe werknemer aan te nemen en hem te trainen en om deze een hoger marktconform salaris te betalen. Hoe kan dat?

2) In de werknemer - werkgever relatie is de werkgever diegene die het risico hoort te nemen als ondernemer. Een werknemer krijgt een afgesproken salaris in ruil voor het afgesproken werk. Je hebt al meerdere keren vermeld dat men vroeger harder werkte dan strik noodzakelijk om opslag of promotie te krijgen. En nu zeg je, als dat niet mogelijk is, 'sorry, 't bedrijf kan dit niet betalen'. En je vraag je af waarom jongere mensen deze beloftes niet meer aanvaarden?
Dus om je vraag te beantwoorden: er wordt tegenwoordig van de werkgeven verwacht dat duidelijk omschreven wordt wat er gedaan moet worden voor de opslag of promotie zodat deze beloning achteraf niet kan weggenomen worden.

Veel pick and choose hier in je repliek. Nu geen tijd om hier deftig op te reageren maar je haalt werkelijk tal van punten compleet uit de context.

Je pretendeert alsof ik als werkgever uitzonderlijke dingen zou vragen of verwachten. Ook hier, intellectueel oneerlijke framing weer. Zo werkt een discussie niet. Gewoon dingen eruit halen die snel geformuleerd zijn op een forum en er een draai aan geven om uw stellig punt te maken.

Heel uw relaas is ‘arme werknemers toch’.
 
Idd, en dat was vroeger niet zo. Velen van de grootoudergeneratie die wonen daar wel nog, in wonignen die voor de volgende generatie met dezelfde werksituatie compleet onbetaalbaar zijn. Verbaast het u dat ik als we het hebben over wat er veranderd is... ik focus op wat er veranderd is??

Ja, ik heb het over het stadscentrum, omdat dat is wat er veranderd is... Vroeger was dat haalbaar voor de gewone mens, en nu niet meer.
Maar je snapt toch ook dat je niet enkel mag kijken wat er een van betaalbaar gekanteld is naar volledig onbetaalbaar maar het geen van onbetaalbaar naar min of meer betaalbaar gekanteld is, straal mag negeren? Heelder wijken rond Antwerpen waar je 50 jaar geleden onmogelijk een woning kon kopen tenzij je een zeer dik pré had, waar je nu als jan modaal wel gewoon iets kan kopen zonder probleem. Of gaan we dat negeren omdat dit uw verhaal niet bevestigt?

Elke generatie heeft een ander uitgavepatroon dan die ervoor. Maar hebt ge mss cijfers dat de huidige generatie financieel minder geletterd is dan de generaties voor hen toen ze in dezelfde levensfase zaten? 't is makkelijk om wat populisme daarover te doen, maar zijn er daar feiten over?
Cijfers heb ik daar niet over buiten de vergelijking die ik maak tussen mijn leefomgeving 15-20 jaar geleden en diezelfde generatie nu. Alé, als ik praat met de mensen denk ik dat ikzelf toch wel wat conclusies mag trekken, als het zeer duidelijk is voor mij dat wanneer ik spreek met iemand die 15 jaar jonger is, zij tegenover financiën volledig anders op deze planeet staan, terwijl die personen vaak dezelfde achtergrond hebben als ik, is dat dan niet ok dat ik iets concludeer zonder bij 2.000 man een enquête te gaan afnemen? Dit wordt door mijn omgeving van mijn leeftijd ook nog eens gelijkaardig bevestigd, wat moet ik nog meer hebben om mijn mening daarrond te vormen...

wel, het begon uiteraard met alles van support te outsourcen naar de goedkoopste aziatische landen, wat iedereen zooo fantastisch vindt, van het onmogelijk te maken van nog te vinden of iets kwalitatief is omdat we alles elders laten fabriceren. Naar dat vertalers nu al gekloot zijn omdat minderwaardige AI vertalingen goed genoeg zijn. Naar de AI CEO's wiens aandelen naar de maan gaan door te beweren dat programmeurs eind dit jaar obsolete zijn. Uiteraard ook de eeuwige beloftes van zelfrijdende autos & vrachtwagens, zodat we die mensen niet meer nodig hebben. Artiesten die vervangen worden door AI afbeeldingen.... en 'k ga nog wel vanalles aan't missen zijn.
Hebt gij de voorbije jaren onder een steen geleefd of zo?
- We laten alles elders fabriceren
- Minderwaardige AI vertalingen zijn goed genoeg

Ik heb niet echt onder een steen geleefd maar zit misschien wel wat meer in "de echte wereld" dan jij. Ik zie het alles behalve zo donker als je voorstelt, ook negeer ik niet dat AI een fameuze impact heeft en gaat hebben op onze samenleving. Maar je tirade lijkt een groot deel ook gericht tegen verandering, tegen modernisering. Je lijkt net te doen alsof AI een marketingproduct is dat minderwaardig werk aflevert, dit klopt over het algemeen toch niet? Je hebt enorm veel bagger erbij maar wat het kan is écht wel enorm... Donderdag sprak ik nog met iemand die een jaar of 15 websites/online platformen maakt. Het komt erop neer dat door Claude te gebruiken, hij nu het werk kan verzetten op 2 dagen wat hij anders op enkele weken zou doen. Uw argument zal allicht zijn dat de output niet deftig zal zijn, ik kan u verzekeren dat de output bij die persoon zéér deftig is. "Hij pakt andere mensen hun job af", neen, hij maak zijn eigen job gewoon gemakkelijker en kan nu meer verzetten op eenzelfde tijdsspanne. Dit is nu eenmaal modernisering, zaken die veranderen en soms met wat chance sneller gaan. Dat er dan jobs veranderen/wegvallen/... Tjah... Hoe kan het ook anders? Of moeten we een verbod op gebruik van AI zetten voor bepaalde jobs puur om die jobs niet obsolete te maken? Hadden we anders nooit digitaal mogen gaan om de miserie van Agfa-Gevaert te besparen? Hoeveel honderden mensen hebben daar hun job niet verloren, allemaal door "vooruitgang" (en geen goed management maar soit).

Is idd hoe het zou moeten zijn, maar net zoals met outsourcen gaat dit compleet in't gezicht van onze maatschappij ontploffen. You know it, i know it, everyone knows it, en toch gaan we er aan de lopende band domme dingen mee doen want short term profits zijn toch zo belangrijk, en doen de aandelen snel omhoog gaan. De rommel opkuisen is voor de volgende.
Ook hier, jij weet nu al dat wat "de maatschappij" aan het doen is gaat ontploffen... Hoezo? Outsourcing is ontploft in het gezicht van de mensen, Qué? De volledige ontploffing van het outsourcen van enkele jaren terug is ferm teruggeslagen maar outsouring an sich is toch alive and kicking? En er wordt nog geld als slijk verdiend, ik ben niet goed mee hoe je denkt dat dit in hun gezicht ontploft is?

Van waar komt uw optimisme in dit eigl? In de gelijkaardige evoluties de voorbije decennia, is alles toch achteruit gegaan nee? Neem nu iets simpel als support. Vroeger was een bedrijf bellen veelal mogelijk, nuttig, en werkte het systeem. Dan is er automatisatie gekomen met telefoon menus, wat meer gedoe, maar uiteindelijk een mens. Dan met outsourcing zoveel mogelijk goedkope mensen met veel minder kennis, autonomie en mogelijkheden die u stonewallen, en nu kunnen we onze kop tegen de spreekwoordelijke muur bonken bij het chatten en bellen met AI die letterlijk oneindig geduld heeft om in't zelfde cirkelke te laten rondgaan tot ge opgeeft.
Van wat ik hoor van vertalers is dat ze gewoon vervangen worden. Zou een vertaler + AI in minder tijd een geweldig resultaat kunnen geven? Zeker en vast, maar geen vertaler inhuren, en gewoon het AI resultaat gebruiken is nog goedkoper, en mss niet zo kwalitatief, maar wie geeft daar nu om?
als programmeur verwacht ik hetzelfde met software (al gaat het wel ff vertragen omdat de komende maanden de prijzen voor LLM's te gebruiken wss serieus gaan stijgen en/of de kwaliteit gaat dalen omdat de huidige prijzen onhoudbaar zijn, zelfs voor AI venture capital). Zeker, met een goede AI kan ik wat sneller wat meer maken, en meer tijd in kwaliteit steken. Maar ge kunt ook zonder mij net functionele crap maken en dat naar uw klanten smijten. En met alles dat cloud connected en gesloten systemen en .... is, ze hebben toch geen keus.
Ik kan evengoed vragen vanwaar uw pessimisme vandaan komt. Alé, de uitspraak "alles is achteruit gegaan de voorbije decennia met gelijkaardige evoluties"... Ik vind dat dus niet hé.

Vind ik dat alles wat te maken heeft met AI of vind ik dat alles van outsourcing gewoonweg top is? Neen... Moet ik daarom zeggen dat het allemaal boecht is? Tuurlijk niet.

Ik denk vooral ook dat ik merk dat zelfs voor een in essentie cratief beroep als programmeur dat ik bv doe, er een enorme drang is om het te "industrialiseren". In de zin van dat ze van iets creatief een voorspelbaar, gereguleerd systeem willen maken met zekere uitkomsten. Ze willen wat vragen hebben, een planning, dan kunnen zeggen over 3 maanden hebben we dat, en dan zekerheid hebben dat het over 3 maanden klaar is. Geen flexibiliteit, geen creativiteit, geen.... gewoon een lopende band voor code. En als we die lopende band door AI kunnen vervangen die iets net bruikbaar maakt, we gaan veel van dat soort dingen tegenkomen de komende jaren vrees ik....
Nu snap ik een beetje waar de aversie/negativiteit vandaan komt... Uw beroep is nu net een beroep dat inderdaad sterk zal beïnvloed worden door AI. Het "creatieve" wat je vermeld zal vervangen worden door zeel veel droge koek en veel belangrijker zal zijn hoe je werkt met andere departementen, hoe je empatisch vermogen is om het "outside the box" te kunnen bekijken, wat flexibeler zijn en niet altijd uw gelijk moeten halen (in het algemeen, onder andere meer people skills hebben).

Echt man, ge moet toch onder een steen leven ffs....

(en voor ge begint dat dat amerikaanse bedrijven zijn. Ik weet mensen in belgie die voor die bedrijven werken, en toch niet op hun gemak waren met de recente rondes van layoffs. Daar zitten veel multinationals tussen die ook hier mensen ontslaan)
En heb je ook de cijfers waar er geen AI-afvloeiingen zijn? Eerlijk, ik ken enkele bedrijven waar ik zelfs zonder AI niet goed snap dat ze bepaalde werknemers/werknemersgroepen aanhouden. Om even zeer hard op de tenen van sommige mensen te trappen zal ik er nog een cliché bijhalen, als ik sommige overheidsinstanties of semi-overheidsinstanties zie werken... Daar kan écht nog een pak verbeteren naar efficiëntie toe. Zelfs ex-werkgevers van mij dat ik niet snapte dat ze bepaalde profielen aanhielden terwijl die mensen daar letterlijk op een ganse dag nog geen uur werkten. Dan is AI gewoon een goed excuus om die shit ineens aan te pakken. Heeft het niets met AI te maken? Neen. Zouden er zonder AI ook fameuze afvloeiingen mogelijk zijn die naar cijfers toe niet of amper merkbaar zouden zijn? Reken maar van wel.

En is dat fundamenteel anders dan toen gij jong waart? Ik weet ook wel van vele mensen van mijn generatie zonder enige financiele geletterdheid die nergens gekomen gaan zijn op gebied van een huis kopen en zo, en wiens geld uitgegeven is nog voor het op hun rekening staat. Dat is van alle generaties. Of het boomers zijn die het opdrinken, millennial tuners met opgedreven bakskes, of de huidige generatie die weet ik veel welke social media trend volgen. Hebt ge een reden om aan te nemen dat het fundamenteel anders is met de jongste generaties? Ik ben er zelf niet super veel mee bezig, en neem gewoon aan dat zoals altijd er mensen zijn zonder impulscontrole en mensen met, dat de verhouding over alle generaties wel redelijk gelijkaardig zijn.
Zeker niet, ik ken ook veel mensen van mijn leeftijd die niet wisten wat ze met hun geld moesten doen... Maar dat waren dan wel stuk voor stuk mensen die snapten dat ze zelf hun geld verbrasten en een gat in hun handen hadden. Lees even terug naar mijn initiële rant hier, dat gebrek aan zelfkritiek was 15 jaar geleden echt behoorlijk zeldzaam. Dus neen, niet de financiële knowhow is gewijzigd maar in mijn ogen wel wat volgens die personen vaak de oorzaak is van hun financiële impasse. Nogmaals, niet allemaal hé... Er zijn veels te veel mensen in de wereld/België/Vlaanderen die in een financiële k*tsituatie zitten waar ze effectief zelf niet zoveel aan hebben kunnen doen... Maar enorm veel van "de jeugd" zit echt niet in die situatie.

Ik herhaal, wat ik hier schrijf is mijn mening hé. Jij ziet het totaal anders en bent tegen AI, tegen outsourcing, tegen het verhuizen van productiefabrieken naar het buitenland, etc... Dat is uw volste recht maar ik ben daar gewoon niet mee akkoord.

Dat ik daar dan blijkbaar voor onder een steen heb moeten leven, tjah... Ook dat is uw mening hé.
 
Heel uw relaas is ‘arme werknemers toch’.
Compleet het tegenovergestelde, zoals eerder al gezegd. Werknemers zien de situatie, halen hun schouders op, en doen wat ze contractueel moeten of jobhoppen ergens anders. Zonder veel geklaag.
De frustratie komt van de werkgever hun kant 'niemand wil nog werken' 'de mentaliteit van de jongere generatie is barslecht' omdat de jongere generatie niet alles meer zomaar aanvaardt.
 
Compleet het tegenovergestelde, zoals eerder al gezegd. Werknemers zien de situatie, halen hun schouders op, en doen wat ze contractueel moeten of jobhoppen ergens anders. Zonder veel geklaag.
De frustratie komt van de werkgever hun kant 'niemand wil nog werken' 'de mentaliteit van de jongere generatie is barslecht' omdat de jongere generatie niet alles meer zomaar aanvaardt.

Je slotzin kan je ook herformuleren naar: omdat er veel entitlement is eerder.

Ik werk al bijna 15 jaar met 80 percent jongere mensen. Als ik nu zeg dat ik daar een gigantische shift zie, dan is dat niet omdat ze magisch allemaal plots het licht gezien hebben maar duidt dat eerder op een ander onderliggend probleem me dunkt. Het feit dat die ‘rook’ over de mentaliteit op tal van werkvloeren blaast, is toch ook een factor die je zomaar niet onder de tafel moet vegen.

Iedereen is plots wakker geworden volgens jou? Ja en de kaboutertjes bestaan ook.
 
Je slotzin kan je ook herformuleren naar: omdat er veel entitlement is eerder.
Wat is je definitie van 'entitlement'? Het wordt op heel wat verschillende manieren gebruikt.
Ik werk al bijna 15 jaar met 80 percent jongere mensen. Als ik nu zeg dat ik daar een gigantische shift zie, dan is dat niet omdat ze magisch allemaal plots het licht gezien hebben maar duidt dat eerder op een ander onderliggend probleem me dunkt. Het feit dat die ‘rook’ over de mentaliteit op tal van werkvloeren blaast, is toch ook een factor die je zomaar niet onder de tafel moet vegen.
Er is niets magisch aan. De reden heb ik hierboven al aangehaald: een gebrek aan vertrouwen in beloftes van de werkgever, en een economische situatie waar jobhoppen veel makkelijker geworden is. Ik noem het niet echt een generationele mentaliteit, omdat ik er van overtuigd ben dat ouderen bijna identiek zouden reageren als ze nu hun eerste jobs zouden zoeken.
 
Wat is je definitie van 'entitlement'? Het wordt op heel wat verschillende manieren gebruikt.

Er is niets magisch aan. De reden heb ik hierboven al aangehaald: een gebrek aan vertrouwen in beloftes van de werkgever, en een economische situatie waar jobhoppen veel makkelijker geworden is. Ik noem het niet echt een generationele mentaliteit, omdat ik er van overtuigd ben dat ouderen bijna identiek zouden reageren als ze nu hun eerste jobs zouden zoeken.

Dus de onrealistische beeldvorming die door alle algoritmes erin worden geramd zijn geen factor volgens jou?

Om op die kaboutertjes terug te komen…
Dan knijp je gewoon echt je ogen dicht voor wat er gebeurt hoor.
 
Dus de onrealistische beeldvorming die door alle algoritmes erin worden geramd zijn geen factor volgens jou?

Om op die kaboutertjes terug te komen…
Dan knijp je gewoon echt je ogen dicht voor wat er gebeurt hoor.
Er zijn altijd al films en reclame geweest waar een ideaal beeld in wordt weergegeven. Dat die rol nu gedeeltelijk (of zelfs grotendeels) door algoritmes wordt overgenomen is mogelijk maar verandert in se weinig.

Maar dat hele ding is irrelevant als niemand werk kan vinden. Jonge (en oude) mensen gaan heel wat minder veeleisend zijn als ze merken dat de helft van hun vrienden werkloos is. Vandaag is dat niet het geval. En men merkt 'he, die is na 1 jaar van werk veranderd, en verdient nu 20% meer, ik ga dat ook doen'. Dat is toch iets van alle tijden? Vroeger liep de communicatie misschien iets trager, maar het algemene principe lijkt me onveranderd te zijn. De economische marktsituatie laat het nu gewoon toe.
 
Maar je snapt toch ook dat je niet enkel mag kijken wat er een van betaalbaar gekanteld is naar volledig onbetaalbaar maar het geen van onbetaalbaar naar min of meer betaalbaar gekanteld is, straal mag negeren? Heelder wijken rond Antwerpen waar je 50 jaar geleden onmogelijk een woning kon kopen tenzij je een zeer dik pré had, waar je nu als jan modaal wel gewoon iets kan kopen zonder probleem. Of gaan we dat negeren omdat dit uw verhaal niet bevestigt?
Is dat niet gewoon buurten die achteruit gegaan zijn? m'n punt is vooral dat betaalbaar wonen nu buiten stadskernen is voor de nieuwe generatie. Maar dat er plekken goedkoper zijn geworden, spreekt voor zich. Maar heb wel de indruk dat het over het algemeen erger is geworden. Zeker zaken als airbnb en zo hebben het er zeker niet beter op gemaakt.
Cijfers heb ik daar niet over buiten de vergelijking die ik maak tussen mijn leefomgeving 15-20 jaar geleden en diezelfde generatie nu. Alé, als ik praat met de mensen denk ik dat ikzelf toch wel wat conclusies mag trekken, als het zeer duidelijk is voor mij dat wanneer ik spreek met iemand die 15 jaar jonger is, zij tegenover financiën volledig anders op deze planeet staan, terwijl die personen vaak dezelfde achtergrond hebben als ik, is dat dan niet ok dat ik iets concludeer zonder bij 2.000 man een enquête te gaan afnemen? Dit wordt door mijn omgeving van mijn leeftijd ook nog eens gelijkaardig bevestigd, wat moet ik nog meer hebben om mijn mening daarrond te vormen...


- We laten alles elders fabriceren
- Minderwaardige AI vertalingen zijn goed genoeg

Ik heb niet echt onder een steen geleefd maar zit misschien wel wat meer in "de echte wereld" dan jij. Ik zie het alles behalve zo donker als je voorstelt, ook negeer ik niet dat AI een fameuze impact heeft en gaat hebben op onze samenleving. Maar je tirade lijkt een groot deel ook gericht tegen verandering, tegen modernisering. Je lijkt net te doen alsof AI een marketingproduct is dat minderwaardig werk aflevert, dit klopt over het algemeen toch niet? Je hebt enorm veel bagger erbij maar wat het kan is écht wel enorm... Donderdag sprak ik nog met iemand die een jaar of 15 websites/online platformen maakt. Het komt erop neer dat door Claude te gebruiken, hij nu het werk kan verzetten op 2 dagen wat hij anders op enkele weken zou doen. Uw argument zal allicht zijn dat de output niet deftig zal zijn, ik kan u verzekeren dat de output bij die persoon zéér deftig is. "Hij pakt andere mensen hun job af", neen, hij maak zijn eigen job gewoon gemakkelijker en kan nu meer verzetten op eenzelfde tijdsspanne. Dit is nu eenmaal modernisering, zaken die veranderen en soms met wat chance sneller gaan. Dat er dan jobs veranderen/wegvallen/... Tjah... Hoe kan het ook anders? Of moeten we een verbod op gebruik van AI zetten voor bepaalde jobs puur om die jobs niet obsolete te maken? Hadden we anders nooit digitaal mogen gaan om de miserie van Agfa-Gevaert te besparen? Hoeveel honderden mensen hebben daar hun job niet verloren, allemaal door "vooruitgang" (en geen goed management maar soit).
Nee, mijn argument is dat ze in vele gevallen personen zoals hem gaan skippen om iets minderwaardig te maken omdat dat nog goedkoper is, en de problemen op de consument afschuiven. Zoals we steeds wee zien.
Ook hier, jij weet nu al dat wat "de maatschappij" aan het doen is gaat ontploffen... Hoezo? Outsourcing is ontploft in het gezicht van de mensen, Qué? De volledige ontploffing van het outsourcen van enkele jaren terug is ferm teruggeslagen maar outsouring an sich is toch alive and kicking? En er wordt nog geld als slijk verdiend, ik ben niet goed mee hoe je denkt dat dit in hun gezicht ontploft is?
Ontploffen in de zin van dat gewoon alles achteruit gaat. Support gaat achteruit, kwaliteit gaat achteruit, ... En op meer hoog niveau, is onze maatschappij ook veel armer geworden in belangrijke kennis op allerlei gebieden, en begin ik me af te vragen wat Europa over 20 jaar nog economisch te bieden gaat hebben. We gaan maar zolang veel blabla kunnen verkopen als we zelf eigl niks meer concreet kunnen doen.
Ik kan evengoed vragen vanwaar uw pessimisme vandaan komt. Alé, de uitspraak "alles is achteruit gegaan de voorbije decennia met gelijkaardige evoluties"... Ik vind dat dus niet hé.
'k heb concrete voorbeelden gegeven: vertaling, support, eigl gewoon vele diensten in't algemeen. Alles digitaal wordt ook vol met custom firmware & cloud connectie gemaakt zodat ge volledig vasthangt aan whatever erop staat, en heb niet de indruk dat de kwaliteit van die dingen er op vooruit gaat. Elke keer ik met een smart tv in interactie kom, of erover hoor, is't erger dan voordien.
Vind ik dat alles wat te maken heeft met AI of vind ik dat alles van outsourcing gewoonweg top is? Neen... Moet ik daarom zeggen dat het allemaal boecht is? Tuurlijk niet.
'k zeg ook niet dat het allemaal boecht is, maar dat het gemiddeld gezien een slechter resultaat geeft. (en niet omdat die dingen minderwaardig zijn, maar omdat ze uit winstbejag/korte termijn visie verkeerd gebruikt worden)
Nu snap ik een beetje waar de aversie/negativiteit vandaan komt... Uw beroep is nu net een beroep dat inderdaad sterk zal beïnvloed worden door AI. Het "creatieve" wat je vermeld zal vervangen worden door zeel veel droge koek en veel belangrijker zal zijn hoe je werkt met andere departementen, hoe je empatisch vermogen is om het "outside the box" te kunnen bekijken, wat flexibeler zijn en niet altijd uw gelijk moeten halen (in het algemeen, onder andere meer people skills hebben).
Denk net dat het creatieve is wat zal overblijven, maar dat zelfs voor AI daar al geen ruimte meer voor was. Maar dat gaat direct een lang en ingewikkeld gesprek worden als ik daar dieper over in probeer te gaan. 'k heb geen probleem met AI gebruiken, is idd leuk/praktisch. Maar 'k voorzie vooral ook veel misbruik de komende jaren tot de consument het kotsbeu is, en dan zien we wel weer welke correctie er dan gebeurt.
En heb je ook de cijfers waar er geen AI-afvloeiingen zijn? Eerlijk, ik ken enkele bedrijven waar ik zelfs zonder AI niet goed snap dat ze bepaalde werknemers/werknemersgroepen aanhouden. Om even zeer hard op de tenen van sommige mensen te trappen zal ik er nog een cliché bijhalen, als ik sommige overheidsinstanties of semi-overheidsinstanties zie werken... Daar kan écht nog een pak verbeteren naar efficiëntie toe. Zelfs ex-werkgevers van mij dat ik niet snapte dat ze bepaalde profielen aanhielden terwijl die mensen daar letterlijk op een ganse dag nog geen uur werkten. Dan is AI gewoon een goed excuus om die shit ineens aan te pakken. Heeft het niets met AI te maken? Neen. Zouden er zonder AI ook fameuze afvloeiingen mogelijk zijn die naar cijfers toe niet of amper merkbaar zouden zijn? Reken maar van wel.
Oef, het cliché van de overheids instanties. Ik werkte tot voor kort in een grote multinational, 'k kan u garanderen dat whatever ge in uw overheidsinstantie ziet, er even goed in de multinational is. na heel wat jaren in een grote multinational vraag ik me toch echt af of al die mensen die zagen over een inefficiente overheid al eens in een groot bedrijf hebben gewerkt. Is even bedroevend om te zien hoor....
Zeker niet, ik ken ook veel mensen van mijn leeftijd die niet wisten wat ze met hun geld moesten doen... Maar dat waren dan wel stuk voor stuk mensen die snapten dat ze zelf hun geld verbrasten en een gat in hun handen hadden. Lees even terug naar mijn initiële rant hier, dat gebrek aan zelfkritiek was 15 jaar geleden echt behoorlijk zeldzaam. Dus neen, niet de financiële knowhow is gewijzigd maar in mijn ogen wel wat volgens die personen vaak de oorzaak is van hun financiële impasse. Nogmaals, niet allemaal hé... Er zijn veels te veel mensen in de wereld/België/Vlaanderen die in een financiële k*tsituatie zitten waar ze effectief zelf niet zoveel aan hebben kunnen doen... Maar enorm veel van "de jeugd" zit echt niet in die situatie.
En zijt ge hier appelen met appelen aan't vergelijken? Als ik moet kijken naar de mensen persoonlijk rond mij van toen ik begon met werken etc... zijn dat uiteraard gelijkgestemden, en allesbehalve gemiddelde mensen. En als ik die vergelijk met wat ik nu over hoor van uitwassen of zie op sociale media.. Vroeger zou ik nooit van die mensen gehoord hebben omdat die zo ver buiten mijn leefwereld zitten.
Ik herhaal, wat ik hier schrijf is mijn mening hé. Jij ziet het totaal anders en bent tegen AI, tegen outsourcing, tegen het verhuizen van productiefabrieken naar het buitenland, etc... Dat is uw volste recht maar ik ben daar gewoon niet mee akkoord.
Tegen is veel gezegd, het zijn allemaal nuttige dingen. Maar 'k zie en hoor steevast hoe het verkeerd gebruikt wordt en wat de resultaten zijn. Te goedkope mensen/processen/... doen, en dan lijdt alles eronder en is iedereen verbaasd dat het resultaat in't beste geval zozo is, en in't ergste geval een absolute ramp. Een kameraad is recent na vele jaren bij z'n werk vertrokken omdat ze ook met outsourcing waren begonnen en gewoon goedkope developers op z'n team zetten... Hij gaf duidelijk aan aan management dat hij onmogelijk nog de kwaliteit van de software kon garanderen met zoveel goedkope developers in z'n team. Maar het is goedkoop, dus ze negeerden hem. Hij is weg, die software die voor een specifieke doelgroep is gaat erop achteruitgaan, en de maatschappij is er weer wat armer op geworden... En ik merk het ook waar ik werk, en hoor het vaak terugkomen bij anderen... Heb zelfs van een team gehoord waar ze maar zaten pushen om een goedkope outsourced developer te houden ten koste van een duurdere developer, waar het team al een half jaar aan't klagen was dat die outsourced developer letterlijk niks kon (en niet figuurlijk letterlijk. Heb zelf 3 keer met die mens contact gehad, die kon letterlijk niks). Maar hij was wel goedkoper natuurlijk.
Slechte AI vertalingen zien we ook overal, slechte customer service is al de norm, ...
'k merk gewoon in de praktijk dat die dingen uiteraard hun nut kunnen hebben wanneer verantwoord gebruikt. maar dat in onze maatschappij korte termijn winst vaak de overhand haalt, en dan is dat verantwoordel gebruiken toch niet zo praktisch XD.
Dat ik daar dan blijkbaar voor onder een steen heb moeten leven, tjah... Ook dat is uw mening hé.
Dat AI (al dan niet terecht) als motivatie voor ontslagen wordt gebruikt is nu toch al vrij bekend dacht ik. Heeft me ook 5s googlen gekost XD.

En 'k ben wel gefascineerd door uw mening, er zit zeker ook waarde in, maar kunt ge mss buiten dat er wat wijken goedkoper zijn geworden, ook over de andere dingen wat concrete voorbeelden geven van waar/hoe gij het goed ziet gaan?
Dat al die dingen goed gebruikt kunnen worden, uiteraard. Maar mijn pessimisme komt niet van nergens. Met google translate zag ge ook al hoe snel men slechte vertalingen verkiest boven een beetje geld uit te geven aan een vertaler. Heb zelfs een keer in een restaurant "tartare" in't nederlands vertaald zien staan als "tandsteen" (omdat ze perongeluk tartre hadden getypt) XD.... En is uiteraard maar een dom voorbeeld, maar hoe meer ik rond mij kijk, hoe meer ik zo'n dingen hoor/zie/.... en ik echt het gevoel heb dat het meer een race is naar wat accepteert de consument nog en komen we mee weg, dan echte verbeteringen ^^'....
 
De opzet van deze thread leek me om te kijken hoe de forumganger met work-lifebalans omgaat. Op enkele uitzonderingen na zitten hier toch vooral mensen tussen de 35 en 45 jaar oud, dus waarom het hier nu al heel de tijd gaat over de jeugd van tegenwoordig (wil niet meer werken mijnheer) is me niet helemaal duidelijk. Die balans lijkt me ook vooral te spelen bij mensen die een gezin hebben.

Het lijkt me zeker niet iets van "generation Z" te zijn dat mensen afstappen van carrière (of gewoon dezelfde ambtenarenjob voor het leven) boven alles. Lees al gewoon hier op het forum, post genoeg over thuiswerken en wat een verbetering dat is, of hoe men nooit nog 5 dagen/week op het werk wil zijn. Sinds COVID heb ik collega's die thuisblijven en van thuis meetings bijwonen als ze keelpijn hebben of iets dergelijks, vroeger kwamen die gewoon werken. Als er wordt gesproken over zieke kinderen komen sommigen zelfs al af met thuiswerk als oplossing, wat evengoed aantoont dat de slinger waarschijnlijk doorslaat, maar ik denk dat we dan ook wel wat gaan terugkeren daarop. Enkel denk ik niet dat de norm volledig teruggaat naar 10+ jaar geleden.

In hoeverre is het ook niet gewoon een gevolg van welvaart? In dit land kan je een gewoon vol- of zelfs deeltijdse job uitvoeren en comfortabel leven. Dat lijkt me een positief iets en zeker niet de wereldwijde standaard. Maar gegeven die randvoorwaarden zie ik niet echt in waarom mensen verkeerd bezig zouden zijn als ze hun job degelijk uitvoeren maar niet allerhande extra's doen die vroeger al eens als standaard werden gezien. Uiteindelijk leidt dit alles wel tot een nieuw evenwicht, for better or for worse.
 
Laatst bewerkt:
Ik zou een pak meer kunnen verdienen door shiftwerk enz maar het boeit me niet. Ik verkies mn gezondheid en sociaal leven boven een pak geld. Ik kom rond met de lening en kunnen comfortabel leven. We zijn sowieso geen big spenders. Geef mij maar een gewone job, en buiten mn 8u laten ze mij maar met rust, geen ambities voor hogerop en verantwoordelijkheden en die zever.
Werken om te leven.
 
Heeft inderdaad te maken met de statussymbolen die wij hanteren in onze samenleving.

Het begint meestal ook al met als ge iemand nieuw leert kennen, 1 van de eerste vragen die ge krijgt/stelt is wat voor werk je doet. Bijkomend, zoals je zelf zegt, zitten we ook in cultuur waar zichtbaar hard werken als iets goed/normaal wordt beschouwd.

Dus om dat plaatje op te kunnen houden, zullen er mensen zijn die ver over hun grenzen gaan.

Anderzijds is het beeld van kinderen groot brengen ook fel veranderd door de jaren heen. Waar het vroeger beschouwd als een deel van het huishouden en als ze maar braaf, stil en goede punten haalde was het goed. Terwijl nu ouders veel bewuster (moeten) omgaan met hoe ze bezig zijn met hun kinderen. Ze moeten gezond eten, genoeg bewegen, niet te veel schermtijd, begeleiden met huiswerk, maar ook voldoende ontwikkelingskansen geven buiten school om. Waardoor enkel opvoeden alleen al een meer dan full time job is geworden. En ook zeker dat we willen dat onze kinderen zich gelukkig voelen, extra dingen moeten voorzien als ze ergens tegen aan lopen, duizenden etiketten op een kind worden geplakt als er iets moeilijk loopt enz...
Ik... vind dit een gevaarlijke insteek en iets of wat kortzichtig.

Ik ken uw achtergrond niet, ik weet niet waar u vandaan komt. Maar... laat mij u eens mijn achtergrond geven.

Ik ben geboren in West-Vlaanderen in 86. Opgegroeid als kind in een woning die vandaag de dag "onbewoonbaar" zou verklaard worden. Ik ben voor het eerst op reis geweest als 16 jarige en dat was een weekendje naar de Ardennen.

Ik ga u niet mijn verhaal volledig uit de doeken doen, maar ik kan u garanderen dat geld een groot probleem was. Als ik niet elk weekend ging gaan werken als student, moest ik verplicht een hele week havermout eten als 20 jarige.

En... ik heb vrienden en kennissen gehad toe die als 21 jarige een weekendje new york deden. Mijn naieve insteek was: "shit, gaade gij een hele zomer gaan werken om dat in 1 weekend te verdoen??". Ja, ik dacht oprecht zo, het idee dat uw ouders een vakantie betaalden was gewoon iets die ik mij zelfs niet kon voorstellen. Ik weet het is het extreme tegenovergestelde, maar het bestaat ook.

"geld vragen om op reis te gaan voor 2 weken? Dat kan toch niet??". En voor mij was het simpel: er was geen geld voor reizen, 0 euro.

Ik heb keihard gewerkt omdat... ik weet hoe de onderkant van de armoedegrens er uitziet. Werken, geld verdienen en al wat erbij komt is belangrijk in die zin dat zonder geld en inkomen je ook maar een miserabel leven hebt.

Ik zeg niet dat er mensen zijn die voor status en aanzien gaan terwijl ze het niet kunnen financieel, ongetwijfeld zijn er zulke. Maar ik spreek voor mezelf dat mijn drijfveer... niet aanzien en status is.

En ik vind uw insteek zelfs een beetje beledigend en neerkijkend op mensen die zich uit de armoede gewerkt hebben.

"tja... mensen werken voor status en aanzien"
 
Laatst bewerkt:
Ik... vind dit een gevaarlijke insteek en iets of wat kortzichtig.

Ik ken uw achtergrond niet, ik weet niet waar u vandaan komt. Maar... laat mij u eens mijn achtergrond geven.

Ik ben geboren in West-Vlaanderen in 86. Opgegroeid als kind in een woning die vandaag de dag "onbewoonbaar" zou verklaard worden. Ik ben voor het eerst op reis geweest als 16 jarige en dat was een weekendje naar de Ardennen.

Ik ga u niet mijn verhaal volledig uit de doeken doen, maar ik kan u garanderen dat geld een groot probleem was. Als ik niet elk weekend ging gaan werken als student, moest ik verplicht een hele week havermout eten als 20 jarige.

En... ik heb vrienden en kennissen gehad toe die als 21 jarige een weekendje new york deden. Mijn naieve insteek was: "shit, gaade gij een hele zomer gaan werken om dat in 1 weekend te verdoen??". Ja, ik dacht oprecht zo, het idee dat uw ouders een vakantie betaalden was gewoon iets die ik mij zelfs niet kon voorstellen. Ik weet het is het extreme tegenovergestelde, maar het bestaat ook.

"geld vragen om op reis te gaan voor 2 weken? Dat kan toch niet??". En voor mij was het simpel: er was geen geld voor reizen, 0 euro.

Ik heb keihard gewerkt omdat... ik weet hoe de onderkant van de armoedegrens er uitziet. Werken, geld verdienen en al wat erbij komt is belangrijk in die zin dat zonder geld en inkomen je ook maar een miserabel leven hebt.

Ik zeg niet dat er mensen zijn die voor status en aanzien gaan terwijl ze het niet kunnen financieel, ongetwijfeld zijn er zulke. Maar ik spreek voor mezelf dat mijn drijfveer... niet aanzien en status is.

En ik vind uw insteek zelfs een beetje beledigend en neerkijkend op mensen die zich uit de armoede gewerkt hebben.

"tja... mensen werken voor status en aanzien"
De mensen die zich vragen stellen rond work-lifebalans doen dat doorgaans niet omdat ze rond de armoedegrens balanceren volgens mij. Dat is toch gewoon een luxe voor mensen die comfortabel leven?

Als ik hier lees over 1000 EUR/maand flexijobs omdat "dure dingen leuk zijn" ben ik geneigd dat toch te linken aan status en aanzien. Wie elke dag moet krabben om te kunnen eten gaat zich niet afvragen of hij een stap terug moet nemen voor meer tijd met de kinderen.

Ik vind het de discussie verkeerd lezen om je beledigd te voelen eerlijk gezegd.
 
De mensen die zich vragen stellen rond work-lifebalans doen dat doorgaans niet omdat ze rond de armoedegrens balanceren volgens mij. Dat is toch gewoon een luxe voor mensen die comfortabel leven?

Als ik hier lees over 1000 EUR/maand flexijobs omdat "dure dingen leuk zijn" ben ik geneigd dat toch te linken aan status en aanzien. Wie elke dag moet krabben om te kunnen eten gaat zich niet afvragen of hij een stap terug moet nemen voor meer tijd met de kinderen.

Ik vind het de discussie verkeerd lezen om je beledigd te voelen eerlijk gezegd.
Wel, in alle eerlijkheid: ik heb maar 1 pagina ofzo gelezen en de discussie ging al hard in die richting.

Ik lees de rest wel eens op't gemak later.
 
Als ik hier lees over 1000 EUR/maand flexijobs omdat "dure dingen leuk zijn" ben ik geneigd dat toch te linken aan status en aanzien.
Dat is toch ook wel een zeer grote veralgemening. De meeste mensen die ik ken die geld uitgeven aan 'extra onverstandige dure dingen', zoals verre reizen, dure hobby uitgaven, ... houden dat in het algemeen erg stil. Zelf hou ik zo'n dingen ook liever geheim. Dat er mensen zijn die wel naar status en aanzien kijken, absoluut, maar dat lijkt me eerder een luide minderheid te zijn.
 
Dat is toch ook wel een zeer grote veralgemening. De meeste mensen die ik ken die geld uitgeven aan 'extra onverstandige dure dingen', zoals verre reizen, dure hobby uitgaven, ... houden dat in het algemeen erg stil. Zelf hou ik zo'n dingen ook liever geheim. Dat er mensen zijn die wel naar status en aanzien kijken, absoluut, maar dat lijkt me eerder een luide minderheid te zijn.
Eerlijk gezegd zie ik niet in wat ik hierop kan zeggen dan: lees de post van mij waarop die van @pardal een reactie was. Dat lijkt me allereerst iets anders van boodschap dan "mensen werken enkel voor status en aanzien". Maar waar ik wel bij blijf is dat in Vlaanderen mensen zich vaak gedefinieerd voelen door hun werk en het bon ton is daar veel belang aan te hechten of te doen alsof het kot in elkaar stort zonder je.

Status en aanzien spelen een grote rol hoor, en dat hoeft niet eens bewust te zijn. We zijn zowat allemaal zo groot gebracht. Zeg eens tegen wat mensen dat je huisman of -vrouw wil worden voor even, het niet druk hebt op het werk, of dat je geen carrière wil maken en bekijk de reacties.

Ik zeg niet dat mensen beter minder zouden werken, ik denk enkel dat er volgens mij wel wat mensen rondlopen die gelukkiger zouden worden van een betere work-life balance die dat niet overwegen uit heel andere redenen dan financiële problemen.
 
De mensen die zich vragen stellen rond work-lifebalans doen dat doorgaans niet omdat ze rond de armoedegrens balanceren volgens mij.

Goh, ik denk dat iedereen zich wel eens vragen durft te stellen rond de work-lifebalans. Enkel de mensen in of nabij armoede hebben weinig tot geen keuze. Ik stoor mij er dan ook al veel langer aan dat bepaalde jobs in vergelijking zoveel minder betaald worden, wat de kans op working poor val vergroot. Daarnaast worden vele van deze jobs ook nog eens geconfronteerd met striktere regels, meer controle en minder flexibiliteit.
 
Goh, ik denk dat iedereen zich wel eens vragen durft te stellen rond de work-lifebalans. Enkel de mensen in of nabij armoede hebben weinig tot geen keuze. Ik stoor mij er dan ook al veel langer aan dat bepaalde jobs in vergelijking zoveel minder betaald worden, wat de kans op working poor val vergroot. Daarnaast worden vele van deze jobs ook nog eens geconfronteerd met striktere regels, meer controle en minder flexibiliteit.
Working poor vind ik een sterke term voor dit land, gezien met een voltijds loon je volgens mij wel kan rondkomen. Maar niet meer dan dat uiteraard, en hopen jobs aan die kant van de arbeidsmarkt die niet voltijds worden aangeboden. Verder volledig akkoord. Mijn vrouw kookt in een WZC, de flexibiliteit is zeer beperkt want natuurlijk moeten die mensen elke dag eten hebben. De standaard is 4/5 i.p.v. voltijds. Dat werkt voor ons goed omdat ik degelijk verdien en zij op wandelafstand werkt tot 15u, wat haar in staat stelt om aan de schoolpoort te staan. Maar vanaf er iets moet gebeuren tijdens de werkuren is dat aan mij, want ik kan mijn dagen wel zelf indelen en eventueel van thuis werken.

Als je dus beiden zo'n job hebt, is je gezinsinkomen niet geweldig en wordt alles geregeld krijgen moeilijker: een woensdag wanneer er door "buitengewone omstandigheden" geen opvang is, een inschrijfmoment voor de zwemles waarvoor je om 9u moet klaarzitten want om 9u05 is alles volgeboekt, ...
 
Terug
Bovenaan