Work‑life balance: hoe ervaren jullie dit?

Hoe ervaar jij jouw work‑life balance?

  • Werk eerst: Carrière en beschikbaarheid staan structureel op de eerste plaats

    Stemmen: 0 0,0%

  • Totaal aantal stemmers
    175
Kan je dan niet beter een job zoeken die je graag doet en niet ziet als een klusje dat je alleen voor het geld doet?
Ik zou vandaag kunnen leven van mijn financiële inkomsten (huur + equity income), maar combineer momenteel 2 jobs net omdat mijn jobdomein knal in mijn interesseveld ligt. Ik heb in het begin van mijn carrière een 2-3 jaar met tegenzin gedaan en sindsdien jobs die mij interesseren en niet als een verplichte karwei aanvoelen.

Ik denk dat je me fout hebt begrepen. Ik zeg toch nergens dat, wat ik doe, niet graag doe?
Zeker m'n 'eigen baas' zijn is iets wat me zeer goed ligt en waar ik veel energie voor heb. En grootste reden dat ik nog iets in loondienst doe is omdat het zo interessant is, niet omdat ik het financieel nodig heb. Al moet ik wel zeggen dat het financieel héél voordelig is om een vennootschap te combineren met (relatief weinig) inkomsten die gewoon in de personenbelasting vallen. :oi22:
Zou ik minder willen werken? Nee, al kan ik niet beloven dat ik over pakweg 3 jaar nog überhaupt dat deeltje loondienst ga blijven doen.
Maar meer zou ik ook niet willen werken; het is nu al vaak een gevecht om niet nog meer te werken (klanten afwijzen is niet leuk). Ook al voelt het een beetje als mijn 'kind', er zijn nog altijd zoveel zaken die ik véél liever doe dan te werken, zeker gezien ik nu al financieel ruimschoots toekom.
 
Is het ook geen enorm privilege om een job te kunnen doen die je echt graag doet? Ik heb veel dingen die ik graag doe, maar waar echt geen geld mee te verdienen valt.

Ik heb ook ASS en ADHD (geen zware vorm, maar genoeg voor impact), en dat bemoeilijkt het proces om een andere, leukere job te vinden die ook nog goed betaalt. Ik heb het er erg moeilijk mee om overzicht te bewaren van het hele jobsearch proces, en om voldoende energie te hebben om actief te zoeken. Ik heb een basic fulltime job die al mijn energie opslorpt. Het boezemt mij ook veel angst in dat mijn volgende job slechter zal zijn dan mijn huidige, en snel veranderen is voor mij geen evidentie.

Daar komt dan nog eens een minderwaardigheidsgevoel bij doordat ik, ondanks het feit dat ik wel intelligent ben, veel minder bereik dan mijn leeftijdsgenoten. Maar dat is dan een ander paar mouwen.
 
Is het ook geen enorm privilege om een job te kunnen doen die je echt graag doet? Ik heb veel dingen die ik graag doe, maar waar echt geen geld mee te verdienen valt.

Dit. Er zijn natuurlijk altijd jobs die meer of minder goed bij je passen, maar voor het gros van de populatie is werken gewoon tijd inruilen voor geld.

Daarnaat zit je ook met een financiële realiteit. De jobs die ik waarschijnlijk liever zou doen betalen gewoon pakken minder en dan is het echt niet evident om zomaar even te switchen als je met een zware afbetaling zit en graag spaart/investeert voor de toekomst.
 
Dit. Er zijn natuurlijk altijd jobs die meer of minder goed bij je passen, maar voor het gros van de populatie is werken gewoon tijd inruilen voor geld.

Daarnaat zit je ook met een financiële realiteit. De jobs die ik waarschijnlijk liever zou doen betalen gewoon pakken minder en dan is het echt niet evident om zomaar even te switchen als je met een zware afbetaling zit en graag spaart/investeert voor de toekomst.
Deze hele discussie is wel wat vanuit een nogal gepriviligeerde invalshoek van mensen (vaak hogergeschoolden met bureaujobs) die ook vaak geluk hebben met de sector en specifieke job. Iemand die nu dicht bij het minimumloon zit bv. zal zich niet snel afvragen of meer tijd met het gezin een goed idee is, want dat is praktisch niet haalbaar.

Maar vanaf je met enig comfort kan leven, is het denk ik vaak wel mogelijk minder tijd in te leveren en met minder geld toe te komen. Wat niet betekent dat dit altijd beter is.
 
Momenteel werk ik fulltime maar relatief chille job. Mijn huidige plan is alleszins om zodra ik kinderen heb (hopelijk is dat ergens binnen dit en 2 jaar ;)) en die naar school gaan, ga ik nog max 80% werken. Die extra vrije dag is me veel meer waard dan het geld dat ik anders zou krijgen.
 
Working poor vind ik een sterke term voor dit land, gezien met een voltijds loon je volgens mij wel kan rondkomen. Maar niet meer dan dat uiteraard, en hopen jobs aan die kant van de arbeidsmarkt die niet voltijds worden aangeboden. Verder volledig akkoord. Mijn vrouw kookt in een WZC, de flexibiliteit is zeer beperkt want natuurlijk moeten die mensen elke dag eten hebben. De standaard is 4/5 i.p.v. voltijds. Dat werkt voor ons goed omdat ik degelijk verdien en zij op wandelafstand werkt tot 15u, wat haar in staat stelt om aan de schoolpoort te staan. Maar vanaf er iets moet gebeuren tijdens de werkuren is dat aan mij, want ik kan mijn dagen wel zelf indelen en eventueel van thuis werken.

Als je dus beiden zo'n job hebt, is je gezinsinkomen niet geweldig en wordt alles geregeld krijgen moeilijker: een woensdag wanneer er door "buitengewone omstandigheden" geen opvang is, een inschrijfmoment voor de zwemles waarvoor je om 9u moet klaarzitten want om 9u05 is alles volgeboekt, ...

Akkoord, ik heb mij wat sterk uitgedrukt. Armoedeval was misschien een beter woord geweest in deze, want veel marge is er niet als je aan een minimumloon hebt. En toch hebben deze mensen evenveel recht op een gezonde work-life balance.
 
Ik ben nu 39 en heb lange tijd de intentie gehad om tot mijn 67 full time te werken om de laatste tiental jaar dat ik geen lening moet afdragen maximaal te cashen. Maar ik ben geen idee of ik binnen 20 jaar nog altijd die intentie heb. Er zijn veel factoren die meespelen.
Ik ben 40 net en als het een beetje mee zit is mijn woning volgend jaar volledig afbetaalt, we zijn eind vorig jaar verhuisd (shit man woningen kosten geld) en ben ik schuldenvrij. Fingers crossed.
 
Ik ben 40 net en als het een beetje mee zit is mijn woning volgend jaar volledig afbetaalt, we zijn eind vorig jaar verhuisd (shit man woningen kosten geld) en ben ik schuldenvrij. Fingers crossed.
Mijn woning is pas afbetaald als ik 57 ben, vrees ik. Maar ik ervaar wel meer en meer financiële ademruimte, dat telt ook wel mee.
 
Work-Life balance zit hier goed, maar heb gewoon tijd tekort zowel bij work als bij life :).

Op het (loondienst) werk heb ik geen duidelijke jobomschrijving, wat een luxesituatie is, maar wat ook zorgt dat ik in vanalles betrokken ben en niet altijd het gevoel heb dat ik volle aandacht kan geven. Nu, men is tevreden en ik heb voldoende variatie, dus 't is niet dat ik me echt erger.

Zelfstandig heb ik een project (vakantiewoning) die momenteel een routine geworden is, maar best wat rust geeft en financieel interessant is.

Daarnaast is er een ander bijberoep (advies aan particulieren) waar ik meer tijd in zou willen steken (groter maken/professionaliseren), maar waar ik de tijd ontbreek, omdat ik soms teveel tijd in 1 advies steek, zonder die structureel op te slaan. Iets wat ik nog moet leren :).

Privé zijn de 2 kinderen ondertussen redelijk zelfstandig en is het nu vaker genieten van wat ze zelf doen of mee helpen in de plannen die ze hebben in hun leven. Eens een van de 2 verder studeert, zou ik ook wel nog een studie willen beginnen, waarbij ik dan mijn dochter/zoon kan inschakelen om notities bij te houden :p.

Uiteindelijk nog altijd de bedoeling om op 57 (binnen 10 jaar en een beetje) wat te minderen met werk, als zal het financieel interessant zijn om mijn job minstens halftijds te houden. Wss stoppen we tegen dan met de vakantiewoning (lening is dan afgelost, fiscaal voordeel valt dan ook weg), maar het andere bijberoep blijf ik wel doel denk ik.
 
Work-Life balance zit hier goed, maar heb gewoon tijd tekort zowel bij work als bij life :).

Op het (loondienst) werk heb ik geen duidelijke jobomschrijving, wat een luxesituatie is, maar wat ook zorgt dat ik in vanalles betrokken ben en niet altijd het gevoel heb dat ik volle aandacht kan geven. Nu, men is tevreden en ik heb voldoende variatie, dus 't is niet dat ik me echt erger.

Zelfstandig heb ik een project (vakantiewoning) die momenteel een routine geworden is, maar best wat rust geeft en financieel interessant is.

Daarnaast is er een ander bijberoep (advies aan particulieren) waar ik meer tijd in zou willen steken (groter maken/professionaliseren), maar waar ik de tijd ontbreek, omdat ik soms teveel tijd in 1 advies steek, zonder die structureel op te slaan. Iets wat ik nog moet leren :).

Privé zijn de 2 kinderen ondertussen redelijk zelfstandig en is het nu vaker genieten van wat ze zelf doen of mee helpen in de plannen die ze hebben in hun leven. Eens een van de 2 verder studeert, zou ik ook wel nog een studie willen beginnen, waarbij ik dan mijn dochter/zoon kan inschakelen om notities bij te houden :p.

Uiteindelijk nog altijd de bedoeling om op 57 (binnen 10 jaar en een beetje) wat te minderen met werk, als zal het financieel interessant zijn om mijn job minstens halftijds te houden. Wss stoppen we tegen dan met de vakantiewoning (lening is dan afgelost, fiscaal voordeel valt dan ook weg), maar het andere bijberoep blijf ik wel doel denk ik.

Interessant. Ik vind het altijd zeer fijn om te lezen/horen hoe mensen afwijken van de klassieke voltijds in loondienst levenswandel en verschillende zaken combineren.
 
Als je work-life balance belangrijk vindt, werk je slechts 5 dagen per week. Echt moeilijk is dat niet hé, geen enkele bediende moet 6 dagen per week werken. Dat is een vrije keuze en kan nooit verplicht worden door de werkgever.
 
Iedereen is toch in het weekend thuis?
zeg dat tegen mensen die in de zorg werken of leerkrachten die hun voorbereiden dan maken of mensen die vaste weekends werken, of mensen die in een winkel werken of horeca, evenementen, politie, zelfstandige vakmensen,....
 
zeg dat tegen mensen die in de zorg werken of leerkrachten die hun voorbereiden dan maken of mensen die vaste weekends werken, of mensen die in een winkel werken of horeca, evenementen, politie, zelfstandige vakmensen,....
Correct, my bad. Maar als je dat niet meer graag doet (werken in het weekend) dan moet je toch gewoon op zoek naar een andere job?
Of zitten al die mensen dan op hun 30e levenslang vast?
 
Correct, my bad. Maar als je dat niet meer graag doet (werken in het weekend) dan moet je toch gewoon op zoek naar een andere job?
Of zitten al die mensen dan op hun 30e levenslang vast?
Goh in een ideale wereld heb je gelijk natuurlijk, maar sommige jobs/functies zij nu eenmaal enkel in posten/ met weekends enz... En bij een job wissel geeft ge ook goede dingen op en niet enkel de slechte.

Dus nee ge zit niet vast, maar wilt ge enkel en alleen veranderen voor het werkregime met de kans dat je moet inboeten op andere dingen? Het antwoord is dan toch iets meer complexer
 
Het wordt echt dringend tijd dat ieder kind wordt opgevoed door duidelijk te maken dat we niet in een ideale wereld leven en dat het leven niet eerlijk is. Een klein wist-je-dat-je: mijn partner is ook niet perfect.
Hangt toch af van uw partner. Mijn vrouw haar partner is dat namelijk wel 😉
 
Work-life zit wel goed. Ik kan stress van op 't werk relatief goed op het werk laten, al is dat het laatste jaar moeilijker geworden.

Ik woon op 5 minuten rijden met de wagen van 't werk. Ik kan perfect over de middag grote boodschappen doen en alles in de koelkast gaan steken. Bakkers, slagers, winkels ook op 5 minuten van 't werk. School idem. Dat maakt alles zoveel makkelijker.

Wat langer werken? No problem als je meteen thuis staat.

Omwille van glijuren kan ik ook de kinderen brengen naar school 's morgens, of eens wat vroeger beginnen om dan vroeger te stoppen en de trainingen van de zoon mee te volgen. Zalig.

M.a.w. héél tevreden, ja.
 
Momenteel werk ik fulltime maar relatief chille job. Mijn huidige plan is alleszins om zodra ik kinderen heb (hopelijk is dat ergens binnen dit en 2 jaar ;)) en die naar school gaan, ga ik nog max 80% werken. Die extra vrije dag is me veel meer waard dan het geld dat ik anders zou krijgen.
Ik werk sinds september vorig jaar 4/5. Op voorwaarde dat het financieel haalbaar moet zijn, is dat echt wel zalig. Ik ben woensdagNM en vrijdagNM vrij.
Het nadeel is eens je dit gewend bent, het moeilijk is om ooit terug fulltime te gaan werken.
 
Terug
Bovenaan