Zijn jullie kinderen gedoopt?

[nestorius]

Neen dat is niet gelukt. Mijn ouders zijn ook niet zo katholiek. Maar onze generatie is daar meer beginnen over nadenken of dat dus wel nodig is/nut heeft als je eigenlijk niet gelovig bent. En neemt dus nu de beslissing dat het niet meer hoeft in tegenstelling tot onze ouders.

Dat is wel al een gans andere insteek dan praten over brainwashen door katholieke scholen. Ik vind het gewoon ridicuul dat we in de huidige maatschappij direct zaken als brainwashen moeten aanhalen van zodra het gaat over religie. De overgrote meerderheid van mensen die een religie aanhangen zijn er echt niet op uit om anderen verplicht in te lijven in hun religie.

 

[iamhollywood]

Wij zijn beiden gedoopt maar plannen onze kinderen niet te dopen. Mijn vriend is van mening dat je ze via het doopsel al onderwerpt aan een geloof zonder dat ze daar zelf voor gekozen hebben. Als ze dat op latere leeftijd echt willen kunnen ze daar nog altijd zelf voor kiezen. Ik ben ook ‘maar’ op mijn 6 jaar gedoopt. Mijn vader is moslim, mijn moeder katholiek, ik heb ook zelf de keuze gekregen.

 

[Tha_nOn]

Ik snap het niet goed, velen geven aan dat ze zelf wel gedoopt zijn maar willen hun kinderen behoeden tegen het brainwashen van de katholieke kerk. Is dat brainwashen dan bij jullie wel zo goed gelukt?

Wat een achterwaartse redenering .

Ik heb er tbh wel een probleem mee dat Bijbelverhalen worden verteld als zouden ze waar zijn. Mijn kinderen zitten in een katholieke school en daar komt dat toch nog altijd aan bod en voor jonge kinderen is dat gewoon waar (tot ge als ouder dan uitlegt dat dat iets is wat sommige mensen geloven en andere dan weer niet etc).
Ik heb evengoed mensen gekend die op latere leeftijd overtuigd christen werden (een of andere gemeenschap) met Bijbelstudies en al, dus dat brainwashen bestaat best. Alleen is er veel meer nuchterheid rondom u (buiten de kerk), een meer gematigde Rooms-Katholieke kerk (in een hopeloze poging mensen bij te houden) en een grotere wereld (/individualistische te maatschappij?) waardoor dat minder en minder plakt.
(De kerk was vroeger ook wel belangrijker in mensen hun leven omdat ze daar connectie en verbondenheid voelden met de mensen, tegenwoordig vinden mensen die connectie op een andere plek onder een ander vaandel. BG bijvoorbeeld).

As ge meegaat in al die rituelen van de kerk maar niet achter dat geloof staat (en vergis u niet, het christelijk geloof houdt in dat er een god is en een hemel) dan begrijp ik niet goed wat ge uw kind probeert te leren.

Voor de volledigheid: wij zijn allebei gedoopt (voor de hand liggend in de jaren 80). We zijn voor de kerk getrouwd hoewel mijn eerste keus was dit niet te doen (familie). Ik heb mijn kinderen laten dopen omdat we dat in beperkte kring konden doen en ik het een mooi ritueel vond om ze ontvangen in onze wereld. Voor mijn eerste heb ik de mis zelf kunnen kiezen hoe ik wou, bij de tweede was het een standaardmis (met meerdere kindjes), dat was het niet echt voor mij.
Maar we gaan ze nu geen communie laten doen (ik ben zelf niet direct vragende partij voor een feest in de plaats maar mijn teleurgestelde ouders wel. Blijkbaar is ook daar vooral het feest belangrijk).

Ik ben zelf tot mijn 17 misdienaar geweest. Ik heb nooit geloof gehad zoals 'god in de hemel' maar ik heb de christelijke waarden en geloof in uw medemens altijd als belangrijk aangevoeld. Ik vind alleen niet dat ge daarvoor een instituut als de kerk nodig hebt met rituelen die bol staan van een goedaardige God.

Ik denk dat mensen nood blijven hebben aan rituelen maar die kunnen anders ingevuld worden, geef mij maar een meer aardse connectie; mens tot mens.


Ik zit nog wel eens graag in een kerk, dus weg moeten de gebouwen van mij nu wel niet.

 

[Avondland]

Wij zijn beiden gedoopt maar plannen onze kinderen niet te dopen. Mijn vriend is van mening dat je ze via het doopsel al onderwerpt aan een geloof zonder dat ze daar zelf voor gekozen hebben. Als ze dat op latere leeftijd echt willen kunnen ze daar nog altijd zelf voor kiezen. Ik ben ook ‘maar’ op mijn 6 jaar gedoopt. Mijn vader is moslim, mijn moeder katholiek, ik heb ook zelf de keuze gekregen.

Geloof is de facto een vorm van onderwerping: je laat de rede varen voor een concept dat niet redelijk te verklaren valt. Maar dat vind ik nu net geen negatief idee en de gedachte dat de mens geen zuiver rationeel wezen is vind ik leerrijk.

 

[JPV]

Ik snap het niet goed, velen geven aan dat ze zelf wel gedoopt zijn maar willen hun kinderen behoeden tegen het brainwashen van de katholieke kerk. Is dat brainwashen dan bij jullie wel zo goed gelukt?

Die 'velen', op wie slaat dit dan? Ik lees hier reacties van 2 mensen die je zo kan catalogeren verre van velen.

 

[nestorius]

Die 'velen', op wie slaat dit dan? Ik lees hier reacties van 2 mensen die je zo kan catalogeren verre van velen.

Er is ook nog een wereld buiten BG. Ik dacht dat wanneer we hier een discussie hielden we mochten spreken over de maatschappij en het niet enkel het selecte publiek van BG moest hebben.

 

[HUSKE]

Ik heb zelf niet veel met geloof maar heb mijn zoontje wel laten dopen, meer uit traditie. Ook zijn eerste communie heeft die gedaan en nu krijgt hij vrije keuze.
Hij is nu 10 en geeft aan geen godsdienst meer te willen volgen maar zedenleer en zijn plechtige communie niet te willen doen.
All fine, het is zijn leven en zijn keuze.

 

[Lobmans]

Je geeft in een vroegere post zelf aan dat links er mee voor gezorgd heeft dat de benaming veranderde.
De naam willen behouden is dan door exclusie een eerder rechtse aangelegenheid en politiek rechts wordt geassocieerd met racistisch.


Op den duur hou je dan idd weinig verwijzigingen naar katholicisme over.
Hier alleszins nog een kerststal op de markt, dat zal één van de volgende struikelblokken zijn vermoed ik.


Iets dat 30 jaar bestaat kan ondertussen geen traditie zijn?
Ik versta mensen als ze moeite hebben met een naamsverandering enkel om politiek correct te moeten zijn.

En is dat nu echt nodig om in elke discussie anderen of anderen hun mening 'idioot' of iets soortgelijks te noemen?
Je hebt op den duur echt geen zin meer om ergens op te reageren...

Het probleem in die discussie is ook dat mensen blijkbaar geen verschil meer kunnen maken tussen eigennamen en zelfstandige naamwoorden. Winterland bijvoorbeeld hier in Hasselt heet al sinds de eerste editie (`15-20 jaar geleden) "Winterland" en is ook gewoon een groot winters evenement (tegenwoordig zelfs meer een kermis) waar zich ook een kerstmarkt bevindt, naast de vele attracties en eet- en drankstanden. Toch hebt ge elk jaar mensen die van hun oren maken "dat het niet Winterland mag heten, want het is en blijft voor hen kerstmarkt!!!". Dat is zo'n beetje als klagen dat "Tomorrowland" niet "Tomorrowland" mag heten omdat de echte benaming eigenlijk "dancefestival" dient te zijn. De "kerstmarkten" zijn dus gewoon op veel plaatsen uitgegroeid tot grote evenementen die weken tot maanden duren in de winterperiode en dus geen kleine kerstmarktjes meer zoals vroeger. De naam dekt op de meeste plaatsen dus gewoon de lading.

Soit, terug meer ontopic: zowel mijn vriendin als ik zijn gedoopt, en hebben ons zoontje ook laten dopen zonder daar echt veel over te moeten nadenken. Enerzijds omdat m'n vriendin dat graag wou doen voor haar diepgelovige oma, anderzijds ook uit traditie en ook omdat we op zich wel achter vele katholieke normen en waarden staan, zonder daarom zelf écht gelovig te zijn (gelovig in de betekenis van te geloven in bovennatuurlijke zaken). Het voordeel was ook dat we een individuele doopviering hadden met een diaken met een moderne mindset. 90% van de teksten, nummers en onderdelen van de viering waren volledig persoonlijke inbreng.

 

[JPV]

Er is ook nog een wereld buiten BG. Ik dacht dat wanneer we hier een discussie hielden we mochten spreken over de maatschappij en het niet enkel het selecte publiek van BG moest hebben.

De 'jullie' leek het me wel duidelijk dat het over bg ging. Maar zelfs algemeen lijkt het me dat er niet zoveel mensen over brainwashing spreken?

 

[Obi-Jan]

Beiden gedoopt, voor de kerk getrouwd en onze dochter ook gedoopt. Niet enkel omwille van de traditie (wat voor de meeste mensen neerkomt op 'de bomma heeft dat graag') maar ook om ze katholieke beschaving mee te geven. Bewust zijn van je wortels vind ik een belangrijke waarde en de christelijke Europese beschaving hoort daar bij. Evenals de heidense Europese beschaving, maar die is de facto opgegaan in de christelijke beschaving.

Laat ze maar kennis maken met die prachtige Bijbelverhalen, maar ik wil ze ook laten kennismaken met de Edda of de Grieks-Romeinse mythologie. Het maakt gewoon deel uit van wie we zijn.

En dat luistert dan naar satanisch black metal geruis. Poser!

 

[Avondland]

En dat luistert dan naar satanisch black metal geruis. Poser!

Contradictorische mensen zijn interessant. Ofzo.

 

[nestorius]

Wat een achterwaartse redenering .

Ik heb er tbh wel een probleem mee dat Bijbelverhalen worden verteld als zouden ze waar zijn. Mijn kinderen zitten in een katholieke school en daar komt dat toch nog altijd aan bod en voor jonge kinderen is dat gewoon waar (tot ge als ouder dan uitlegt dat dat iets is wat sommige mensen geloven en andere dan weer niet etc).
Ik heb evengoed mensen gekend die op latere leeftijd overtuigd christen werden (een of andere gemeenschap) met Bijbelstudies en al, dus dat brainwashen bestaat best. Alleen is er veel meer nuchterheid rondom u (buiten de kerk), een meer gematigde Rooms-Katholieke kerk (in een hopeloze poging mensen bij te houden) en een grotere wereld (/individualistische te maatschappij?) waardoor dat minder en minder plakt.
(De kerk was vroeger ook wel belangrijker in mensen hun leven omdat ze daar connectie en verbondenheid voelden met de mensen, tegenwoordig vinden mensen die connectie op een andere plek onder een ander vaandel. BG bijvoorbeeld).

As ge meegaat in al die rituelen van de kerk maar niet achter dat geloof staat (en vergis u niet, het christelijk geloof houdt in dat er een god is en een hemel) dan begrijp ik niet goed wat ge uw kind probeert te leren.

Voor de volledigheid: wij zijn allebei gedoopt (voor de hand liggend in de jaren 80). We zijn voor de kerk getrouwd hoewel mijn eerste keus was dit niet te doen (familie). Ik heb mijn kinderen laten dopen omdat we dat in beperkte kring konden doen en ik het een mooi ritueel vond om ze ontvangen in onze wereld. Voor mijn eerste heb ik de mis zelf kunnen kiezen hoe ik wou, bij de tweede was het een standaardmis (met meerdere kindjes), dat was het niet echt voor mij.
Maar we gaan ze nu geen communie laten doen (ik ben zelf niet direct vragende partij voor een feest in de plaats maar mijn teleurgestelde ouders wel. Blijkbaar is ook daar vooral het feest belangrijk).

Ik ben zelf tot mijn 17 misdienaar geweest. Ik heb nooit geloof gehad zoals 'god in de hemel' maar ik heb de christelijke waarden en geloof in uw medemens altijd als belangrijk aangevoeld. Ik vind alleen niet dat ge daarvoor een instituut als de kerk nodig hebt met rituelen die bol staan van een goedaardige God.

Ik denk dat mensen nood blijven hebben aan rituelen maar die kunnen anders ingevuld worden, geef mij maar een meer aardse connectie; mens tot mens.


Ik zit nog wel eens graag in een kerk, dus weg moeten de gebouwen van mij nu wel niet.

Volledig terechte kritiek in mijn ogen. Maar in mijn ogen is een geloof nog altijd iets wat je er zelf van maakt hoor. Eigenlijk vind ik het nog niet zo slecht dat men zaken vertelt als waarheid waardoor je als kind getriggerd wordt om bepaalde zaken zelf te gaan onderzoeken. Grosso modo gaat iedere ouder die niet streng gelovig is toch de nuance maken dat die verhalen niet de realiteit zijn. Soms vraag ik me zelf af of zo'n zaken je als kind wel niet helpen om een kritische blik op wat men u verteld te ontwikkelen. Zeker als je de laatste jaren in de realiteit ziet hoe makkelijk mensen onwaarheden oppikken en waarheden gaan beschouwen.

Je vraag wat ik dan mijn kinderen wil meegeven:
de christelijke waarden en dat die ook wel door anderen zullen misbruikt worden om hun eigen gedrag goed te praten, dat religie meerdere kanten heeft waarbij er een kantje is die zeer duister is en draait om macht over anderen. Dat men om deel uit te maken van een gemeenschap ook zal moeten leren om gaan met de negatieve kanten van die gemeenschap en men niet per se door die negatieve kanten moet de gemeenschap de rug toekeren zelfs al is men niet eens met de gang van zaken. Dat geloof voor iedereen een andere invulling heeft en een ander niet voor u kan beslissen hoe je dat invult, met andere woorden dat men u of een ander niet kan opleggen hoe en in wat je gelooft. Misschien is dat laatste wel nog het belangrijkste om ook respect voor een ander te kunnen opbrengen.

Finaal geloof ik dat er zelfs helemaal niet zoveel verschil zit tussen hetgeen jij uw kinderen en ik mijn kinderen wil meegegeven hoor, alleen zal de manier waarop we tot dat resultaat willen komen anders zijn.

 

[TNTim]

Winterland bijvoorbeeld hier in Hasselt heet al sinds de eerste editie (`15-20 jaar geleden) "Winterland"

In Hasselt is de naam dan behouden gebleven, maar in Brugge hebben ze het gewijzigd.
Onder andere om volgende reden: "Het was inderdaad ook een manier om neutraler te zijn."

Maar idd, terug ontopic nu.

 

[Sylverscythe]

Mijn vrouw en ik zijn gedoopt. Ik omdat dat "zo ging" destijds, met een moeder die nogal anti-kerk was en een vader die zijn traditionele moeder niet echt voor het hoofd wou stoten.

Voor de plechtige communie praatte men ons wat een schuldgevoel aan in onze vrij streng-katholieke school, type "je mag dit enkel doen als je echt gelooft anders ben je fout bezig". Ik ben toen schoorvoetend tegen mijn moeder gaan zeggen dat ik daar toch allemaal niet zo zeker van was, waarna ik de volgende openbaring te horen kreeg: "ja, ik geloof al die zever ook niet hoor, iedereen doet zijn communie, of ze nu geloven of niet, en jij ook".

Mijn vrouw komt uit een land waar de kerk en het katholieke geloof nog wat meer belang heeft, dus zij staat er wel op dat de dochter gedoopt wordt, ook al gaat ze nooit naar de kerk. Ook haar familie zou het heel vreemd vinden als we dit niet doen. Eigenlijk een beetje dezelfde mentaliteit als toen ik geboren werd in de jaren '80.

Zelf ben ik daarin eerder pragmatisch, en stoort heel de katholieke omkadering me minder dan vroeger, dus waarom niet. Als ik naar mezelf kijk was ik als tiener en twintiger rabiaat anti-geloof, en ik was gedoopt, heb de communies gedaan, en ik ben met het school elke maand of twee weken naar de mis geweest.

 

[Archaos]

Beide kinderen zijn hier gedoopt (net als wij trouwens). Eerder uit traditie. Voor mij hoefde dat niet echt, maar mijn wederhelft houdt wel vast aan bepaalde tradities.

We hebben die beide momenten vrij klein gehouden (enkel met de naaste familie) en ik moet zeggen dat dat telkens wel een zeer aangename, gezellige en mooie dag was. De plechtigheid was telkens ook niet té klassieke (god dit, god dat, jezus dit, ...), maar eerder heel los en eerder gericht op een 'welkom op de wereld', familie, verbondenheid, ... Bij een te traditionele dienst zou ik ook wel afgeknapt zijn.

Zo'n momenten kan je natuurlijk ook bereiken zonder een klassieke doop natuurlijk. Maar ik vond het wel een mooier moment dan pakweg een babyborrel geven voor 80 man.

 

[Tha_nOn]

Dat men om deel uit te maken van een gemeenschap ook zal moeten leren om gaan met de negatieve kanten van die gemeenschap en men niet per se door die negatieve kanten moet de gemeenschap de rug toekeren zelfs al is men niet eens met de gang van zaken.

Ik reageer enkel hierop in want ik heb niets te zeggen op de rest .

Maar hoe zie jij dan 'deel uit maken van een gemeenschap'
-Gedoopt/communie/trouwen voor de kerk/kerkelijke begrafenis?
-Ook de mis volgen op de belangrijkste feestdagen?
-Wekelijks op zondag naar de mis?
-Bijdragen aan de kerk binnen uw gemeenschap als misdienaar/lector/voorzitter/lid van de kerkfabriek?...

Voor de meeste mensen is het enkel het eerste en eventueel nog het tweede. Daar is weinig 'lid zijn van de gemeenschap' aan imo.

Daarnaast is er ook een grens aan wat ge moogt/wilt/kunt aanvaarden van uw gemeenschap langs de negatieve kant gewoon zodat ge er lid van kunt blijven en niet kritisch naar uzelf (en uw voor de hand liggend lidmaatschap) moet kijken. Ik heb het dan niet over de pastoor in uw gemeente, die van mij waren altijd heel aardige, correcte mensen. Maar de regels (en vergrijpen) gebeuren hogerop. Ik kan mij niet verzoenen met hoe gans dat instituut in elkaar zit en met de archaïsche regels die ze proberen vol te houden vanuit de dooddoener dat 'god het zo wilt' en terwijl progressief in het leven staan :v.

Ik ben het wel eens dat geloof (of spiritualiteit) voor iedereen anders is, daarom dat die kerk, die u oplegt wat en hoe ge moet geloven, net ook niet nodig is voor mij. Het idee dat als ge in God gelooft, zoals die bestaat in het rooms-katholieke geloof, ge enkel opgenomen kunt worden in de hemel als ge gedoopt/communie gedaan hebt, voelt compleet bespottelijk voor mij. Dat staat haaks op elkaar (misschien niet bij de god uit het oud testament :v).

 

[808 State]

Er worden dus steeds minder kinderen gedoopt, maar hoe verhoudt het aandeel van kinderen dat geboren wordt in aan autochtoon/christelijk gezin zich tot het aantal kinderen dat geboren wordt in bijvoorbeeld een moslim familie? Ik denk dat we het afnemende aantal dopen niet enkel kunnen toewijzen aan een afkalvend katholicisme (wat uiteraard op praktiserend en echt gelovig vlak wel zo zal zijn) maar dat dit ook te wijten is aan een demografische verschuiving die vooral in de verstedelijkte gebieden duidelijk te merken is.

Verder ben ik ook gedoopt, en ik ben jaren iedere zondag mee moeten gaan naar de kerk tot eind jaren 80. Ik heb trouwens de indruk dat het sinds de jaren 90 is dat dat allemaal ferm terug beginnen lopen is. Tot dan werd het er in veel scholen echt nog met de hamer ingeklopt en werd er les gegeven door geestelijken. Veel mensen hun ouders en vooral grootouders waren ook nog zeer diepgelovig, pas toen die generatie is beginnen uitsterven hoefde het voor de jongere generatie ook niet meer.

 

[StBernardus]

het eerste wat ik gedaan heb toen ik 18 werd is me laten ontdopen (brief schrijven naar bisdom om je te laten uitschrijven uit het doopregister)
ik heb geen kinderen maar zou ze dus niet laten dopen.
het is iets wat een keuze moet zijn van de persoon zelf en dat kan die als baby niet maken natuurlijk.

 

[Wilcao]

Mijn vrouw en ik zijn beiden gedoopt, onze dochter niet. Wij zijn ook niet voor de kerk getrouwd. Ik heb tegen mijn vrouw gezegd dat onze dochter dopen geen optie is, tenzij ze het later zelf wilt.

Ondanks dat er wat gelovigen in de familie zitten, is onze keuze geen probleem. Toch niet dat ik weet. Nu zou mijn keuze daar ook niet van afhangen.

Ergens zou ik me willen "ontdopen", maar omdat het voor mij eigenlijk niks voorstelt, wil ik er geen aandacht aan geven.

 

[Patj]

Gedoopt en moest ik ooit kinderen hebben: zeker laten dopen.

Ik denk dat je kinderen op jonge leeftijd waarden, normen en een geloofskader moet meegeven (wat die ook moge zijn). Dopen is daarvan de start. Later heb je gewoon heel weinig mensen die dat uit zichzelf ontdekken, je moet dat op jonge leeftijd meegeven. Evengoed doen atheïsten dat; Dat brainwashing argument vind ik ergens wel wat flauw, dat is iets voor sekten, niet voor geloofsgemeenschappen waar het zo eenvoudig is als gewoon op zondag niet meer komen opdagen in de mis. Dat je niet met een bepaald geloofskader akkoord gaat wil niet zeggen dat het brainwashing is.

Wat ik overigens wel zie is dat er steeds meer jonge mensen (20-30 jaar) naar de mis komen en vaak veel actiever en aanweziger zijn dan de groep 35-60 jarigen. Vaak mensen die niet echt actief/semi-actief naar de mis gingen in hun jeugd. Niet dat de kerken terug vollopen, maar er is wel een groep jongere mensen die interesse heeft in het geloof dat -of we het nu willen of niet- tot op de dag van vandaag een groot deel van ons ethisch kader gaat bepalen, ook al ben je een rabiaat atheïst.

Edit: het valt mij op hoeveel mensen hier al kinderen hebben, dit is echt een oud mannekes forum aan het worden ;-) .