-=MAD=-Phoeni^X zei:
hoezo eigenlijk een spaghettiesliert??
ok ik zal het anders formuleren
als je een zwart gat met de massa van de aarde zou maken krijg je een bolleke met de schwartzschild radius van een 9mm(het object 'zwart gat' wordt meestal gezien als alles binnen de event horizon(=schwartschildradius)(EH))
als de aarde (of enig ander object met een ruimtelijke uitgestrektheid: eg gij of ik) in een zwart gat valt dan wordt het uitgerokken. Je weet dat de zwaartekrachtversnelling op aarde kleiner wordt naarmate je je verder van de kern van de aarde bevindt, voor een zwart gat is er ook een dergelijke gradient in z'n zwaartekrachtversnelling, maar wel veel feller dan bij de aarde.
Als je hier op aarde een hoogteverschil van 100km neemt zul je een verschil in g meten(op zeeniveau is die ongeveer 9.81m/s²), voor een zwart gat zul je zo een verschil al meten over de lengte van je lichaam(als je dicht genoeg bij de EH bent) zodat je situaties krijgt waarbij er bvb 10x zo hard aan je voeten wordt getrokken als aan je hoofd. Dit verschil in kracht op je hoofd en je voeten zorgt ervoor dat je wordt uitgerokken terwijl je valt.
Naar mate je verder valt wordt enerzijds de gradient in de zwaartekracht die je voelt groter(eg van 1g/m naar 2g/m) en anderzijds rek jij uit waardoor het verschil in kracht op je voeten en je hoofd nog groter wordt. Uiteindelijk wordt je uitgerokken tot een sliert atomen die de dieperik in gaat...hoogst onaangenaam naar het schijnt
.
een zwart gat komt vaneen geimplodeerde zon en die is rond??
zie boven, had gewoon met formulering te maken
btw als het gat ronddraait krijgt het deen afgeplatte vorm(zoals de aarde...en dan zijn er nog ontsnappingszones)
Dus ja uw singulariteit zal een sferische vorm(of aanverwante hebben), maar iets dat er invalt is iets anders
maar hij moet er ook op een bepaalde manier in, en je weer niet hoe groot die overgang is en hoe snel die gaat.
squiek?
en het midden zit na een tijdje vast wel vol met andere planeten, ook samen een bol?
het is daar heel ruim hoor
maar als er niks in kan bestaan dan kunnen ze toch ook niet uitreken hoe groot de aarde is als die opgeslokt wordt ?
denk dat beton bedoelt dat niks daar een stabiele baan kan hebben.
dat hebben ze volgens mij uitgerekend door de massa van de aarde te nemen, dan te zien hoeveel atomen dat samen heeft, dan alle ruimte tussen die atomen (da's waanzinnig veel) weg te nemen, dus gewoon een hoopke atomen te nemen en daar dan de grootte van te berekenen, ..
hmm hoe bepaal je wat je overhoudt aan ruimte?
tussen uw atomen zit wat plek, uw atomen zelf zijn leeg op de kern na, de kern is leeg op uw nucleonen na die dan ook weer leeg zijn naar quarkniveau, en van de laatste denkt en dat het puntdeeltjes zijn.
de ruimte tussen atomen en kernen wegpakken is niet genoeg(is maar een 6 grootteorden--> 6000km=>6m, dan zit je met zuiver nucleaire materie(zoiets als een neutronenster, ma dat is ferm te licht)
is maar ideeke
maar om al die atoombindingen kaopt de maken heb je een belachelelijk grote hoeveelheid energie nodig..
kunnen niet atomen dan nog met elkaar reageren, als ze samengeperst worden??
en als er zoveel kracht op staat kan je toch ook kernfusie krijgen?? of zit ik nu helemaal verkeerd...
hmm, aarde wordt niet samengeperst tijdens het vallen he(tenzij het moment dat het bij wijze van spreken rock bottom raakt)
De spaghettiesliert die de singulariteit vervoegt zal er wel samen mee slinken, en daar is het enkel zwaartekracht die geldt, de energie van die atoombindingen is dan belachelijk weinig, elektronenwolken hun afstoting is dan ook te verwaarlozen zelfs degeneratiedruk van e- die ge in protonen begint te persen. Op dat moment moet ge u ook geen zorgen meer gaan maken denk ik om aparte atomen(of interacties ertussen), zal allemaal quark-quark interacties en co zijn.
De reden waarom ge geen rekening moet houden met bvb EM is omdat je met veel van die dingen te maken hebt(eg aarde is ook neutraal=> geen EM kracht met andere planeten, op eerste orde
)
gravitatiekarcht F= Constante*m1*m2/r²
als ge r-->0 laat gaan wordt dat oneindig, nog energie nodig
(dit gaat enkel omdat we maar 1 soort massa hebben en geen 2 zoals bij elektrische lading of magnetische)
je kunt wel raden hoe groot de energie van zo'n zwart gat is hé, ..
en kernfusie, de implosie van zo'n supernova is idd een kernreactie, dus ja heeft er allemaal wel mee te maken
(is al tijdje geleden, ma es zien wat ik nog weet)
een supernova krijg je wanneer een ster niet meer in evenwicht is.
Onze zon is atm een delicaat evenwicht van enerzijds de zwaartekracht die het tot een punt wil samentrekken en anderzijds de stralingsdruk van fotonen die bij kernfusie worden geproduceerd. Wanneer de H op is waar de zon aan kan voor fusie(H wordt omgezet tot He) komen er plots niet genoeg foten meer vrij om de stralingdruk op peil te houden=> zwaartekracht wint en de zon begint te krimpen=> druk en temperatuur in de kern steigen tot het moment dat deze groot genoeg is om het Helium te laten fikken en de volgende fusiecyclus op gang te zetten zodat er terug een tegendruk is zodat er opnieuw een evenwicht tussen gravitatie en fotonendruk is(zon zet wat uit)) als deze fusiecyclus ten einde is begint het lolleke opnieuw, dit gaat zo door tot als fusieproduct ijzer te voorschijn komt. Alle elementen die zwaarder zijn dan ijzer, daar kan geen energie meer gewonnen worden door fusie, dus als de zon een fusiecyclus met Fe opstart, gaat de energiebalans helemaal de mist in:
1) er is energie nodig op de gravitatie tegen te houden van de zon te laten inklappen
2) er is energie nodig voor de fusie
(woeps screwed)
wat dan volgt hangt af van de massa van de ster:
niet te zwaar wordt een witte dwerg, iets zwaarder een neutronenster en te zwaar een zwart gat.
de ster stort in onder de zwaartekracht(begint vanalles in elkaar te persen eg e- in protonen) en op dat moment(het hele ding duurt een milliseconde ofzo) zijn er zoveel neutronen aanwezig die in zware kernen worden geperst dat je ook uranium en dergelijke elementen krijgt. Zoals gezegd de ster klapt in en botst terug op haar kern(dit is wat een supernova genoemd wordt).
Is het ding zwaar genoeg kan er niets nog de zwaartekracht tegenhouden=> zwart gat
is de neutronendruk genoeg dan krijg je een neutronenster, is het ding te licht om tot aan Fe-fusie te geraken(eg onze zon) dan zal er een evenwicht optreden(vraag me nu niet wat zou moeten opzoeken, ma zou gewoon degeneratiedruk kunnen zijn) en koelt het ding gewoon af.
zucht als afsluiter: de Bosenova 10^75 keer minder energie dan een supernova werd enkele jaren geleden boven de doopvont gehouden, dit is een Bose-einstein-condensaat dat ineenklapt op een wijze die doet denken aan een supernova, weliswaar bij een temperatuur van enkele nanokelvin
Slaapwel
Shade
...