Archief - Het angstentopic

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Aan welke angsten leid je?


  • Totaal aantal stemmers
    79
  • Opiniepeiling gesloten.

Pepinus

Legacy Member
Sick` zei:
Ik heb angst voor veel dingen. En absoluut geen angst voor andere dingen.

Woon: Ik ben bang dat er iets gaat lekken, instorten, scheuren optreden, scheuren breder worden, de verwarming meer gaat verbruiken zonder ik het door heb, iets onvoorzien geld gaat kosten, ik iets niet eenvoudig opgelost ga krijgen (bvb geurhinder waar ik de oorzaak (nog) niet helemaal van ken), geluiden die ik plots hoor regelmatiger/permanent ga horen, dat er iets mis is met de ramen, met de constructie, met de cv, met de.. en ben dus obsessief in alles uit te zoeken, na te kijken, te controleren, ... Net een verhuis achter de rug, en voor de eerste keer medicatie (lorazepam) moeten gaan halen omdat ik het echt niet meer aankon.

Werk: Ik ben bang om mijn job te verliezen, mensen op mijn scherm kunnen zien (zet mij op een open plaats en heel mijn wereld stort in), tegenpolen met mij willen/moeten samenwerken, bazen zich gaan opdringen, men mij dingen wil laten doen die niet samengaan met mijn angsten/ziekten/beperkingen, ik potentieel in een situatie ga komen waar ik geen 'nee' ga dureven zeggen en ze pushen om meteen een antwoord te krijgen, ... Ik zou soms nog liever ontslag nemen of van het dak springen dan in zo'n situatie terecht te komen.. wat dan weer in tegenstrijd is met mijn angst om mijn job te verliezen.

Reizen: ik durf dat niet alleen omdat ik 1) bang ga zijn in paniek te schieten als ik de weg niet kan vinden en/of mijn overstap niet op tijd haal; 2) bang dat ik een episode van draaiduizeligheid/gehoorverlies heb en ik mij dan 1) niet ga kunnen duidelijk maken wat er is; 2) er geen uitweg is; 3) mensen van de gelegenheid gebruik maken en met mijn gerief gaan lopen. Ik ben ook altijd op voorhand al bang voor de plaats waar ik ga moeten slapen; als dat niet proper is, gebrek aan nodige luxe, teveel lawaai snachts, ... dat ik mij ook kapot erger of paniekerig voel. Ik moet mij ergens semi-thuis voelen of dat gaat volledig verkeerd voor mij.

Misc: bang wat mensen van mij denken (ik ben wel altijd zeker van mijn stuk en heb geen laag zelfbeeld, maar een blik/uitspraak van iemand anders blijft bij mij echt dagen/weken/jaren een indruk nalaten). Bang om bestolen te worden, zo erg dat ik alle binnedeuren dubbel op slot doe nzo. Bang om aangeraakt te worden: mensen moeten hun afstand houden en met hun polle van mijn spullen blijven! Bang dat andere mensen dingen doen die ik beter/anders kan/zou doen. Bang om ongewenste geschenken te krijgen (voor het interieur van je huis bvb). Slachtoffer te worden van geweld (ik zou me dan aan de gevolgen ergeren omwille dat het met opzet was). Bang dat ik vandaag of morgen mijn gehoor/evenwicht blijvend verlies.

En dan ben ik nog niet halfweg. Maar dan de dingen waar ik geen schrik van heb:

Dood gaan. Morgen te horen krijgen dat ik eigenlijk MS fzo heb. Aliens/geesten/spoken in huis. Slachtoffer zijn van een ongeluk. Famillieleden verliezen. Vreemde mensen. Bijna alle opgenoemde angsten in de poll. Enz.

Serieus? Dan heb je toch geen leven meer...

rsc

Legacy Member
Sick` zei:
Na 2 maanden (en 2 weken afbouwen) lorazepam genomen te hebben ben ik vandaag de 3de dag lorazepam-loos.

Ik denk dat ik nu oftewel helemaal aant doorslagen ben, of desondanks de afbouw, serieuze afkick verschijnselen heb.

Hetgeen waarvoor ik ze initieel voorgeschreven heb gekregen krijg ik nu in 10-voud over me heen :(
En tussendoor ging het ook niet altijd zonder slag of stoot. Wel altijd goed kunnen slapen, maar nu niet meer.

Ik denk dat ik nu elk scheurtje in mijn huis weet zitten (en ik woon er nog maar een maand!). Ik ben bang voor verborgen gebreken. Ik ben bang dat het huis misschien aan het verzakken is. Ik ben bang dat opgevulde scheuren waar (misschien zogezegd) structurele ingrepen voor gebeurd waren zich toch terug gaan opentrekken. Ik ben bang dat de raam er vooraan (als de zon er op staat) er gaat uitknallen. Ik ben bang voor elke 'toek' die de raam, verwarming of vensterbank maakt. Ik ben bang dat de nare geur in de garage een (kleine) gaslek is. Ik durf de CV niet uit te schakelen om dat te achterhalen omdat ik bang ben dat ik ze niet meer ga aankrijgen. Ik ben bang dat de CV veel te veel verstookt. Ik ben bang dat de gordijnrail ("zware" rail van 5m voor japanse panelen) niet goed vasthangt en naar beneden gaat vallen .. en dan op de vensterbank/verwarming valt die aan het raam staat waar ik zoveel schrik van heb (gevel steekt daar een 30cm uit waar raam/verwarming/vensterbank/bakstenen op steunen .. en ik heb daar dus enorm veel schrik van dat dat boeltje wel eens ooit van de gevel zou kunnen afscheuren en naar beneden zou kunnen vallen). Ik ben bang dat de grote zware vensterbank (die los op de verwarming en onder de raam steekt) de pootjes van omklikken en met een boef op de verwarming valt. Ik ben bang dat mijn vloer gaat uitzetten en tegen de muur/verwarming gaat duwen. Ik ben bang dat ik de "vreemde" geur in de gang nooit ga wegkrijgen of dat door (onzichtbaar) vocht komt of uit de verluchting komt en ik daar weinig aan kan doen zonder zware kosten te doen. Ik ben bang dat de badkamer gaat beschimmelen. Ik ben bang van de citroenachtige geur die in de voorste slaapkamer hangt een schimmel is (mijn ouders zeggen dat het gewoon de zon is dat op hout schijnt en zij enkel dat hout ruiken). Ik ben bang dat de inloopdouche niet waterdicht bezet is en er misschien vocht in de muren zou kunnen kruipen. Ik ben bang dat het hier misschien in de zomer snikheet in de slaapkamer gaat zijn. Dat de airco (die niet werkt) begint te lekken (heb daar deze nacht een halve droom/psychose? over gehad). Dat de geur van de dakgoot (als de regenpijp droog staat) binnenkomt. Dat ik de rekeningen niet ga kunnen betalen. Dat ik zot word of iets dom ga doen. Dat ik niet meer op het werk ga kunnen functioneren. Dat ik bijgevolg mijn job dan misschien kwijt speel. Kortom ben ik nu dus bang om morgen (alleen) thuis te zijn. Dat ik ook buitenshuis huilbuien ga krijgen (ik ben 32 jaar ffs :doh:).

Ik hoop dat dit slechts de afkick is, want ik zie het effe helemaal niet meer zitten :(
the fuck.

Dit verhaal lijkt wel of Jambers een gekkenhuis bezocht en u interviewde.

Googke

Legacy Member
Indien iemand geïnteresseerd is in mij:

Serieuze angst voor de dood( vooral als ik met de auto ga vertrekken en op plaatsen kom waar ik nooit heb gereden ben ik énorm zenuwachtig met af en toe een hitteopwelling en zwetend voorhoofd).
En voor op een random moment dood te gaan, hetzij een ongeval, hartaderbreuk, verdwaalde kogel, uitgegleden over een bananenschil of wat dan ook.

Mot

Legacy Member
mijn grootste angst zijn mensen die 24 op 24 super vrolijk zijn. die zijn niet te betrouwen want ze hebben maar 1 emotie (vrolijkheid dus). een normaal mens is soms goed gezind, soms slecht.
ikzelf ben dan eerder "neutraal". ik ga geen gat in de lucht springen bij geluk, maar bij ongeluk laat ik mijn kop ook niet hangen.

ge hebt optimisten, ge hebt pessimisten, en ik ben een realist.

Sneeuwstorm

Legacy Member
Meestal is dat dan fake.
Dat kan inderdaad verdacht/irritant zijn, eigenlijk vooral wanneer ze dan overdreven opgewekt zijn en van u ook dergelijk opgewekt gedrag verwachten, terwijl ge daar zelf niet voor in de stemming zijt.

Sneeuwstorm

Legacy Member
Sooth Awful zei:
Carcinofobie hier. :')

Ik heb dat vroeger ook nog gehad, en dan moest ik bepaalde handelingen uitvoeren om geen kanker te krijgen. Ik mocht bijvoorbeeld dan ook niet op de randen van de stoeptegels stappen, want dan zou ik kanker krijgen. Als ik ergens een klein knobbeltje had dan bleef ik dat dwangmatig controleren om te kijken of het niet groter werd.
Ook had ik angst dat het huis ging afbranden of dat ik een deur zou vergeten vastdoen, dan ging meerdere malen het huis rond om alle verwarmingstoestellen, ramen en deuren te controleren. Soms stond ik buiten en begon ik dan te twijfelen en ging ik weer alles controleren. Soms 20 minuten aan een stuk en kwam ik daardoor dan in tijdnood.

Ohja en faalangst, daardoor 3x mijn rij-examen moeten doen, doordat ik steeds blokkeerde door de stress. Ik ben ook bang om mijzelf belachelijk te maken of om fouten te maken in sociale situaties (sociale faalangst). Soms leidt dat dan tot het vermijden van situaties waar ik mogelijk kan falen of tot uitstelgedrag en dan alles op het laatste moment doen. Als ik 1 moeilijke taak moet doen en 9 gemakkelijke, dan stel ik de moeilijke taak zo lang mogelijk uit. Ik kan er ook niet tegen dat mensen op mijn vingers kijken wanneer ik iets doe.

Marginal0

Legacy Member
K'heb nooit veel schrik voor iets, maar dat debat dat momenteel aan de gang is boezemt me toch veel angst in. Teh f/ck man...

Etersil

Legacy Member
De grootste/'populairste' angst staat er niet tussen: Faalangst? :unsure:


Als ik op een onveilig manier ergens hoog boven sta: zoals bijvoorbeeld op een wankelende loopburg 12meter boven de grond, dan flits de angst wel door m'n hoofd. Sta ik echter ergens bovenop die veilig verankerd is (windmolen bijvoorbeeld), dan zou ik vooral genieten van het uitzicht, met in m'n achterhoofd dat ik goed verankerd ben en er niet kan afvallen.

Zou graag nog eens een vrije val doen. :cool:

'bang dat u huis afbrand, als je niet thuis bent en niet iedere kamer hebt gecontroleerd voor je de deur hebt gesloten'

Belangrijker zou zijn: Hoe pak je die angst aan?

zarathustra

Legacy Member
Fobie in de zin dat het uw leven bepaalt? niks lijkt me.

Denk dat het grootste in die zin dat ik heb is dat ik niet goed ben met bloed. Als ik er nog maar over denk voel ik het. Maar dat is geen angst op zich, het houdt me niet tegen om iets te doen.

Faal angst, sociale angst, etc tuurlijk zijn er momenten dat dat speelt, maar niet in die aard dat het een probleem is.

Soeplepel

Legacy Member
Mijn grootste angst is angst voor spinnen :scream: Het is zo erg dat ik er niet durf voorbij passeren als ze op de muur of vloer zitten.. Geen hooiwagens of kleine spinnekes, maar van zodra ze echt zichtbaar zijn dan gaat mijn hart tekeer en spring ik 2 meter omhoog..

Verder ben ik bang dat ik dichte familieleden als broer, mama of papa verlies... Ook voor andere familieleden, maar minder..

Angst dat ik ineens kan sterven aan iets, de gedachte dat mijn ouders hiermee zouden moeten verder leven is degoutant...

Angst voor plaatsen waar ik nog nooit geweest ben.. "hoe ziet het eruit", "waar moet ik naar binnen", "wat moet ik doen" ... Zo erg dat ik bv bij elke sollicitatiegesprek eerst op Google Maps ging kijken waar de ingang is.. zo niet, dan solliciteer ik daar niet.

Angst om iets te bestellen bv in frituur, bakker, cafe, ... 'k Doe het wel, maar het maakt mij zenuwachtig

Sooth Awful

Legacy Member
Sneeuwstorm zei:
Ik heb dat vroeger ook nog gehad, en dan moest ik bepaalde handelingen uitvoeren om geen kanker te krijgen. Ik mocht bijvoorbeeld dan ook niet op de randen van de stoeptegels stappen, want dan zou ik kanker krijgen. Als ik ergens een klein knobbeltje had dan bleef ik dat dwangmatig controleren om te kijken of het niet groter werd.

Lol, dat is niet wat ik bedoelde met carcinofobie. Hetgeen jij bedoelt is eerder iets tussenin schizofrenie en OCD.
Ik heb bvb. 'schrik' (verre van obsessief) om te verbranden door de zon. Ge zult mij dus nooit aantreffen op zonnige dagen/skievakanties/.. zonder zonnecrème. Al moet ik wel zeggen dat ik een tamelijk zon-ongevoelige huid hebt (zuiderse genen jwz).
Ik heb bvb. ook een enorme hekel van rokers(lucht).

Een fobie zou ik het eigenlijk niet noemen, want ik doe niets bewust. Ik vermijd onbewust alleen ongezonde zaken zoals in rokerslucht vertoeven, lang onbeschermd in de vlakke zon lopen, etc.
Elke mens zou eigenlijk zo moeten zijn.

Sooth Awful

Legacy Member
MrSoeplepel zei:
Angst voor plaatsen waar ik nog nooit geweest ben.. "hoe ziet het eruit", "waar moet ik naar binnen", "wat moet ik doen" ... Zo erg dat ik bv bij elke sollicitatiegesprek eerst op Google Maps ging kijken waar de ingang is.. zo niet, dan solliciteer ik daar niet.

Angst om iets te bestellen bv in frituur, bakker, cafe, ... 'k Doe het wel, maar het maakt mij zenuwachtig

Misschien toch een vorm van agorafobie en/of sociale fobie. :p

Sneeuwstorm

Legacy Member
Sooth Awful zei:
Lol, dat is niet wat ik bedoelde met carcinofobie. Hetgeen jij bedoelt is eerder iets tussenin schizofrenie en OCD.
Ik heb bvb. 'schrik' (verre van obsessief) om te verbranden door de zon. Ge zult mij dus nooit aantreffen op zonnige dagen/skievakanties/.. zonder zonnecrème. Al moet ik wel zeggen dat ik een tamelijk zon-ongevoelige huid hebt (zuiderse genen jwz).
Ik heb bvb. ook een enorme hekel van rokers(lucht).

Een fobie zou ik het eigenlijk niet noemen, want ik doe niets bewust. Ik vermijd onbewust alleen ongezonde zaken zoals in rokerslucht vertoeven, lang onbeschermd in de vlakke zon lopen, etc.
Elke mens zou eigenlijk zo moeten zijn.

Schizofrenie zal het wel niet zijn, want ik wist wel dat mijn angsten geen steek hielden en niet rationeel waren, maar toch deed ik het. Dat moet inderdaad een soort OCD geweest zijn, of een angst voor kanker gekoppeld aan OCD.

Van rokerslucht blijf ik ook liever weg, in een kamer vol rokers kan ik gewoon niet ademen, bovendien krijg ik hartkloppingen van die rook in te maken en dat heeft niks met angst te maken.

Sneeuwstorm

Legacy Member
MrSoeplepel zei:
Angst voor plaatsen waar ik nog nooit geweest ben.. "hoe ziet het eruit", "waar moet ik naar binnen", "wat moet ik doen" ... Zo erg dat ik bv bij elke sollicitatiegesprek eerst op Google Maps ging kijken waar de ingang is.. zo niet, dan solliciteer ik daar niet.

Ik ben dan vooral "bang" dat ik ergens ga toekomen en geen parkeerplaats vinden. De auto kwijtraken op een drukke plaats veroorzaakt altijd een hoop stress. En ik kan niet parkeren als iemand staat te kijken, ik rijd dan liever verder naar een plek waar er niemand kijkt, al moet ik 500m te voet gaan dan. Het feit dat ik ontzettend lomp ben van nature zal ook wel niet helpen, als ik gestresseerd ben dan ben ik nog 10 keer lomper dan normaal.

Sick`

Legacy Member
Pepinus zei:
Serieus? Dan heb je toch geen leven meer...

Gij zijt ook wel ne laatkomer he :p

Geen leven? Dan hebt ge een verkeeld beeld denk ik. Veel stress? Zijt maar zeker. En ja, dat was serieus. Sindsdien neem ik Seroxat en zijn mijn problemen voor 99% onder controle, op mijn depressieve gevoelens na die zich sinds een paar weken terug de kop op steken, maar ook die zijn weer aan een verandering te wijten en ga ik deze week nog met iemand over praten. Ge moest eens weten hoe frustrerend da is als ge beseft dat uw verstand het echt wel beter weet, maar uw lichaam het daar absoluut niet mee eens is en gevoelens opwekt die u op het randje van een zenuwinzinking doen voelen. Het mag dan wel een verouderde term zijn, maar ik vind persoonlijk dat alles waar de term 'neurose' voor staat een perfecte beschrijving is van de dingen die ik moet doorstaan.

glashelder

Legacy Member
Sick` zei:
Gij zijt ook wel ne laatkomer he :p

Geen leven? Dan hebt ge een verkeeld beeld denk ik. Veel stress? Zijt maar zeker. En ja, dat was serieus. Sindsdien neem ik Seroxat en zijn mijn problemen voor 99% onder controle, op mijn depressieve gevoelens na die zich sinds een paar weken terug de kop op steken, maar ook die zijn weer aan een verandering te wijten en ga ik deze week nog met iemand over praten. Ge moest eens weten hoe frustrerend da is als ge beseft dat uw verstand het echt wel beter weet, maar uw lichaam het daar absoluut niet mee eens is en gevoelens opwekt die u op het randje van een zenuwinzinking doen voelen. Het mag dan wel een verouderde term zijn, maar ik vind persoonlijk dat alles waar de term 'neurose' voor staat een perfecte beschrijving is van de dingen die ik moet doorstaan.
Oeps, ik had al een PM naar je gestuurd om te vragen hoe het nu met je gaat voor ik dit gelezen had :p Tof dat Seroxat bij jou zo goed helpt. Ik werd daar zo mogelijk nog gekker van :p

Ik bedenk mij net (nu ik toevallig vandaag nog geen sms van mijn vriendin heb gehad) dat ik altijd bang ben dat mensen rondom mij dood gaan. Ik heb mijn vriendin vanmorgen nog gezien maar we sturen altijd 's avonds wel nog eens een sms, om te vragen hoe de dag was of om slaapwel te zeggen. Ook altijd op mijn initiatief, want dan kan ik gerust gaan slapen. Nu heeft ze nog niks gestuurd, wat op zich niet zo erg hoeft te zijn (in slaap gevallen, geen zin om te antwoorden, te moe, afgeleid, gsm plat, weet ik veel) maar mijn hoofd maakt daar altijd de meest erge dingen van (ze ligt zeker ergens dood). Soms gaat dat wel vrij ver en zit ik zo nieuwssites te checken om te zien of er geen ongelukken gebeurd zijn :')

Sneeuwstorm

Legacy Member
Ge kunt wellicht niet tegen onzekerheid, dat heb ik ook. Dan is er vlug de neiging om het ergste te denken. Als ge nu weet dat een test slecht is, dan is dat minder stresserend dan het niet te weten. Soms denkt ge dat iets slecht was en dat het nog blijkt mee te vallen. Soms als er te veel veranderingen zijn op mijn werk dan geraak ik ook gestresseerd omwille van al de onzekerheid dat dat met zich meebrengt, dan ben ik bang dat ik ga te veel tijd verliezen daarmee en mijn deadlines niet ga halen.
't Is ook zo dat OCD onstaat, door angst voor onzekerheid, en dan gaat ge bijvoorbeeld sloten en verwarmingstoestellen meerdere keren controleren voor de zekerheid. Wat ge dus vernoemt over uw vriendin is ook een lichte vorm van OCD, want ge moet van haar elke avond een bericht hebben om gerust te zijn en ge gaat nieuwssites controleren om te kijken of er geen ongelukken zijn gebeurd (controledwang dus).

glashelder

Legacy Member
Sneeuwstorm zei:
Ge kunt wellicht niet tegen onzekerheid, dat heb ik ook. Dan is er vlug de neiging om het ergste te denken. Als ge nu weet dat een test slecht is, dan is dat minder stresserend dan het niet te weten. Soms denkt ge dat iets slecht was en dat het nog blijkt mee te vallen. Soms als er te veel veranderingen zijn op mijn werk dan geraak ik ook gestresseerd omwille van al de onzekerheid dat dat met zich meebrengt, dan ben ik bang dat ik ga te veel tijd verliezen daarmee en mijn deadlines niet ga halen.
't Is ook zo dat OCD onstaat, door angst voor onzekerheid, en dan gaat ge bijvoorbeeld sloten en verwarmingstoestellen meerdere keren controleren voor de zekerheid. Wat ge dus vernoemt over uw vriendin is ook een lichte vorm van OCD, want ge moet van haar elke avond een bericht hebben om gerust te zijn en ge gaat nieuwssites controleren om te kijken of er geen ongelukken zijn gebeurd (controledwang dus).
Yeah, ik heb idd OCD, momenteel in behandeling bij psych daarvoor.
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan