Archief - Het probleem van stotteren

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
w

wolferick

Legacy Member
Alhoewel stotteren een redelijk ernstig probleem is en het voorkomt bij 1% van de bevolking kan ik hier nergens iets over terugvinden.

Hierbij dus,de allereerste thread.

ik ben al vanaf mijn 6 jaar een redelijk zwaar stotteraar en alhoewel het,in tegenstelling tot wat velen denken,een probleem is zware druk uitoefent op zowel het sociale en schoolresultaten.

Dingen die ik zelf graag zou weten van jullie:

-Zijn er hier mensen die ook stotteren?
-Hoe zou jij reageren mocht iemand plots beginnen te stotteren?
-Ken jij mensen die stotteren?Zoja,deel je ervaringen.

Hopelijk wat deftige posts,KEEP IT CLEAN!
B

Bullseye52

Legacy Member
wolferick zei:
Ik volg al therapie,no problemo.

Het was eigenlijk meer bedoeld als een algemene discussie over stotteren,niet over mijzelf;).
Klik om te vergroten...

Oh ok, mijn excuses :p Ik stotter niet maar ken wel een paar mensen die stotteren. Echt storen doe ik mij daar niet aan behalve bij de prof van wetenschappelijk denken: die lessen zijn al zo saai en dan nog eens constant dat gestotter. :angry:
J

Joachim_staelen

Legacy Member
Ik stotter al sinds mijn 3e middelbaar (toch al zo'n 8 jaar geleden en dit is vooral met momenten ==> Stress vooral).

Het hindert me wel in mijn sociale omgang met mensen maar niet met een enorme impact (heb een sociale job = Psychiatrisch verpleegkundige, waar praten centraal staat).

Ik heb vroeger ook nog therapie gevolgd (1jaar) en daar heb ik wel wat goeie technieken aan overgehouden (ademhalingstechnieken vooral).

Als ge vragen hebt, don't worry just ask :).
w

wolferick

Legacy Member
Bullseye52 zei:
Oh ok, mijn excuses :p Ik stotter niet maar ken wel een paar mensen die stotteren. Echt storen doe ik mij daar niet aan behalve bij de prof van wetenschappelijk denken: die lessen zijn al zo saai en dan nog eens constant dat gestotter. :angry:
Klik om te vergroten...

Dat heb ik nu nog nooit meegemaakt,een prof die stottert:).

Eigenlijk wel respect voor die mens,het moet niet simpel zijn om voor de klas te staan op die manier.
w

wolferick

Legacy Member
Joachim_staelen zei:
Ik stotter al sinds mijn 3e middelbaar (toch al zo'n 8 jaar geleden en dit is vooral met momenten ==> Stress vooral).

Het hindert me wel in mijn sociale omgang met mensen maar niet met een enorme impact (heb een sociale job = Psychiatrisch verpleegkundige, waar praten centraal staat).

Ik heb vroeger ook nog therapie gevolgd (1jaar) en daar heb ik wel wat goeie technieken aan overgehouden (ademhalingstechnieken vooral).

Als ge vragen hebt, don't worry just ask :).
Klik om te vergroten...

Klein vraagje,er is wel een klein onderscheid tussen stotteren en haperen.Het is wel raar dat het opeens op het 3de middelbaar begint.

Had je daarvoor ook al problemen met stotteren?Of in mindere mate.Normaal gezien begint het zich te ontwikkelen vanaf 4-5 jaar.
w

wrex

Legacy Member
Heb er al heel m'n leven last van, het ene moment wel erger dan het andere. je kan het goed merken aan mij als ik veel zenuwen of stress heb, dan stotter ik meer.

Nu ik ben ook in therapie geweest en het is niet meer zo erg als van toen ik klein was.
D

Dennoman

Legacy Member
Een stotterende kandidaat-leurder met bijbels komt terug aan op kantoor na de eerste dag van zijn proefperiode. Zijn baas roept hem even op kantoor en hij vraagt: "wel, hoeveel stuks hebt ge kunnen verkopen vandaag?"

"Ui-ui-uitverkocht."

"Hoe, uitverkocht? Ge had er 50 mee! Dat verkopen de meeste ervaren mannen in een week en gij zijt op den eerste dag van uw proefperiode al gans uitverkocht?! Hoe hebt ge da geflikt?"

"A-a-awel, ik bel aan de deur é, en-en ik zeg: a-awel hoe zi-zi-zit dat hiere? K-k-koopte nen boek of moet ik em efkes v-v-voorlezen?"

:unsure:

Ken ook een paar stotteraars, die kunnen er toch zelf mee lachen :p zolang ze niet gediscrimineerd of effectief uitgelachen worden gewoon omwille van wie ze zijn moet een mopke toch kunnen :p
w

wolferick

Legacy Member
Ik vond deze zelf wel grappig :)

Grapjes zijn zelf niet zo erg,als ik imitaties op Chris n CO zie van Arno(zanger die stottert) kan ik al wat minder lachen.Zo lang het grappig blijft en het geen pure spot is zijn zulke dingen aanvaardbaar.

Hetzelfde met de gebruikelijke blindenmoppen en melaatsengrappen.

wrex zei:
Heb er al heel m'n leven last van, het ene moment wel erger dan het andere. je kan het goed merken aan mij als ik veel zenuwen of stress heb, dan stotter ik meer.

Nu ik ben ook in therapie geweest en het is niet meer zo erg als van toen ik klein was.
Klik om te vergroten...

Mag ik vragen wat voor therapie?Ik heb ook al veel therapiëen gedaan die betrekking hebben tot ademhaling en lettergrepen,maar het is al lang bewezen dat dit geen blijvende oplossing is.
b

boogje

Legacy Member
Als ik me niet op mijn gemak voel dan val ik ook wel snel door de mand. Niet altijd het klassieke stotteren, maar ook af en toe gewoon struikelen over woorden en zinnen geheel opnieuw beginnen. Achteraf bedenk je dan hoe idioot je wel niet overkomt tegenover anderen. Als ik wel een goed dagje heb en ik voel me niet gestresseerd dan stotter ik nooit, ook niet tegen vreemden. Dan kan ik zelfs 'oversociaal' overkomen in de zin dat ik dan veel en luid spreek. :p
e

e.House

Legacy Member
Hoe komt ge eigenlijk dat iemand plots in zijn leven begint te stotteren? Wat is daar de oorzaak van?
w

wolferick

Legacy Member
e.House zei:
Hoe komt ge eigenlijk dat iemand plots in zijn leven begint te stotteren? Wat is daar de oorzaak van?
Klik om te vergroten...

Als je op een bepaald moment begint te stotteren is dat meestal te wijten aan een psychische schok waardoor de persoon een soort van ingebouwde angst krijgt met betrekking tot spreken.

Hierdoor krijgt die persoon ook het gedrag van de mensen die van jongs af aan angsten opbouwen,in het slechtste geval zal hij zich hierdoor afzonderen en toegeven aan zijn angsten.Op die manier krijg je ook het klassieke vermijdingsgedrag dat enorme invloed heeft op het beeld dat mensen van je hebben en ook op je prestaties op werk/school.

Normaal zal het iets zijn waar je van nature eigenlijk aanleg voor hebt,mensen die gevoelig zijn hebben dat meestal in hun genen en zullen dat op die manier ook doorgeven aan hun nageslacht.Bij de kleuters hebben 1/20 last van een miniem stotterprobleem.Bij 4/100 zal dit later afgestoten worden door een redelijk nonchalant karakter waardoor die persoon hier nooit meer last van hebben.Bij die 1/100 zal dit kleine problemen gevolgd worden door angsten die zich vanaf het begin ontwikkelen(begint bij 4-5 jaar),dit zal later ook leiden tot het vermijdingsgedrag,het irriteren van de zenuwen en dus ook nog meer angsten.Dan komt er ook het secundaire gedrag bij door die zenuwen,bv. het schudden met het hoofd(waar ik nog altijd last van heb).

Hopelijk dat dit je vraag beantwoord:)
e

e.House

Legacy Member
wolferick zei:
Als je op een bepaald moment begint te stotteren is dat meestal te wijten aan een psychische schok waardoor de persoon een soort van ingebouwde angst krijgt met betrekking tot spreken.

Hierdoor krijgt die persoon ook het gedrag van de mensen die van jongs af aan angsten opbouwen,in het slechtste geval zal hij zich hierdoor afzonderen en toegeven aan zijn angsten.Op die manier krijg je ook het klassieke vermijdingsgedrag dat enorme invloed heeft op het beeld dat mensen van je hebben en ook op je prestaties op werk/school.

Normaal zal het iets zijn waar je van nature eigenlijk aanleg voor hebt,mensen die gevoelig zijn hebben dat meestal in hun genen en zullen dat op die manier ook doorgeven aan hun nageslacht.Bij de kleuters hebben 1/20 last van een miniem stotterprobleem.Bij 4/100 zal dit later afgestoten worden door een redelijk nonchalant karakter waardoor die persoon hier nooit meer last van hebben.Bij die 1/100 zal dit kleine problemen gevolgd worden door angsten die zich vanaf het begin ontwikkelen(begint bij 4-5 jaar),dit zal later ook leiden tot het vermijdingsgedrag,het irriteren van de zenuwen en dus ook nog meer angsten.Dan komt er ook het secundaire gedrag bij door die zenuwen,bv. het schudden met het hoofd(waar ik nog altijd last van heb).

Hopelijk dat dit je vraag beantwoord:)
Klik om te vergroten...

ah ok. Ik dacht dat stotteren bijna altijd voorkwam bij mensen die hier al last hadden vanaf dat ze konden spreken.
P

Private Joker

Legacy Member
wanneer iemand waartegen ik praat stottert, dan stoort me dit totaal niet. alleen heb ik wel de neiging de zinnen/woorden zelf af te maken.

stoort dat de stotteraar of helpt het die persoon?

ook denk ik dan altijd bij mezelf: "niet laten zien dat je het merkt, act normal"
voel me dan ook altijd schuldig en denk ik dat de persoon het door heeft dat ik er medelijden mee heb of zo...
c

coap

Legacy Member
Mijn vriendin heeft dit. Doordat ze zoveel schrik had voor het stotteren sprak ze ook heel weinig. Op haar 20 jaar heeft ze haar dan late behandelen door een logopediste. Die leerde haar ipv te zweige toch te stoteren. En nu heeft ze der eigenlijk erg weinig last van. Heel soms alst een drukke situatie is.
w

wolferick

Legacy Member
Private Joker zei:
wanneer iemand waartegen ik praat stottert, dan stoort me dit totaal niet. alleen heb ik wel de neiging de zinnen/woorden zelf af te maken.

stoort dat de stotteraar of helpt het die persoon?

ook denk ik dan altijd bij mezelf: "niet laten zien dat je het merkt, act normal"
voel me dan ook altijd schuldig en denk ik dat de persoon het door heeft dat ik er medelijden mee heb of zo...
Klik om te vergroten...

Dat hangt totaal af van de persoon,ik zou zeggen:'Als je ziet dat de persoon er echt niet uitgeraakt,vul hem/haar aan."Het gevaarlijke is wel dat je moet zien dat je het correct aanvuld,niets is zo lastig als dat men je constant fout probeert aan te vullen.

Vooral geen ergernis laten blijken,laat zien dat je geduldig bent.
N

Naradia

Legacy Member
wolferick zei:
Dat hangt totaal af van de persoon,ik zou zeggen:'Als je ziet dat de persoon er echt niet uitgeraakt,vul hem/haar aan."Het gevaarlijke is wel dat je moet zien dat je het correct aanvuld,niets is zo lastig als dat men je constant fout probeert aan te vullen.

Vooral geen ergernis laten blijken,laat zien dat je geduldig bent.
Klik om te vergroten...

-J-j-j-,jongens dit i-i-i-i...
Is uw ma.
-Nee, Mij-ijn vriendin :sop:

Ik dacht altijd dat dat ambetant zou zijn moeste hem aanvullen, aleja, ik zou da toch niet meteen doen, klinkt zo betweterig imo.
Ikzelf ken geen stotteraars, dus kan niet echt met ervaring spreken.
A

Anoniem15

Legacy Member
Ik stotter niet echt maar ik praat gewoon enorm snel waardoor ik soms wel eens over mijn woorden struikel. Dit komt omdat ik mijn zin altijd op zo een kort mogelijk tijd wil afmaken om niet onderbroken te worden.

De oorzaak hiervan ligt volgens mij bij mijn ma die mij vroeger bijna nooit liet uitspreken, als ik haar dat zeg wordt ze wel altijd enorm kwaad.
P

Preske

Legacy Member
ik heb het een héél klein beetje, en dan meestal als ik gepassioneerd zit te spreken en mijn gedachten sneller zijn dan mijn mond kan volgen
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan