Stotteren niet, eerder continu te snel willen spreken. 't Is wel problematisch. Kom het bijna dagelijks tegen dat ik bepaalde dingen gewoon niet zeg omdat ik op voorhand weet dat het een zinsstructuur is waarmee ik moeite ga hebben. Ga in september daarvoor terug logopedie beginnen, tot hiervoor was dat moeilijk te combineren met avondschool.
't Is soms heel raar, in m'n vorige job had ik veel telefonie. Als dan een klant me niet begreep - en maar normaal ook, soms hoor ik van mezelf dat het onverstaanbaar is - moest ik me herhalen, als die het dan nog niet begreep kon ik plots wel rustig en evenwichtig praten. En dan vroeg ik me elke keer opnieuw af, waarom lukt het nu ineens wel?
Ook al gemerkt: hoe meer ik me op m'n gemak voel bij iemand, hoe meer moeite ik heb om rustig te praten bij die persoon. Maar logopediste zei me vroeger al dat dat normaal was, al vind ik dat zelf zeer bizar. Ik heb er in een sollicitatiegeprek bv geen probleem mee om een uur rustig en normaal te praten, goede indruk maken is dus geen probleem. M'n probleem hangt sterk van de situatie af, wat het eigenlijk extra frustrerend maakt, want dan wéét je dat je het wel kan.