Archief - Hoe is 't met uw Frans gesteld?

Schrijven vrij goed eigenlijk, maar het spreken is een ramp. Niet dat ik mij niet kan redden, maar om een of andere reden jaag ik mij altijd op als ik in 't Frans moet praten, wil ik het te snel doen en trekt het uiteindelijk op geen zak. En als ik niet op een woord kan komen is het al direct om zeep.

je ne parle francais < prolly nog verkeerd ook

fordjah zei:

je ne parle francais < prolly nog verkeerd ook

Klik om te vergroten...

twee kemels ja.

Hoewel ik 11 jaar lang Frans heb gehad op school (2 jaar lager, 6 jaar middel, 3 jaar hoger) is dat eigenlijk nooit van de grond geraakt bij mij.

Frans in het lager onderwijs stelt eigenlijk niks voor. In het secundair onderwijs heb ik altijd een heel technische TSO richting gedaan waarbij men er altijd vanuit ging dat Frans tijdsverspilling was voor ons. Men ging er zo'n beetje vanuit dat wij toch allemaal zouden doorstromen naar een job ergens als "eenvoudig" arbeider die nooit meer in contact zou komen met Frans. Het is uiteraard nooit met zoveel woorden gezegd, maar aan de manier van lesgeven en het niveau op examens etc werd dat wel duidelijk.

Uiteindelijk kom ik dan in het hoger onderwijs waar de docent Frans zijn eerste zin is: "Ik geef geen Frans". En hij meende dat dus ook. Hij gaf ons toegang tot bepaalde franse informatica sites met filmpjes enzo en verwachte dan gewoon dat we tegen het examen ongeveer 2 uur aan film bij elkaar hadden om te komen bespreken met hem. Tijdens de lessen Frans was je vrij om te doen wat je wou, had je vragen over bepaalde filmpjes ofzo dan mocht je die stellen, maar verder was er niks. Als je daar dan, zoals mij, zit zonder enige kennis dan ben je in zo'n filmpje al na 5 seconden verloren, dus daar kwam helemaal niks van in huis. Ik heb 3 jaar achter elkaar een 2/20 gehad voor Frans, en dat was dan nog omdat ik gewoon elke les aanwezig was. Op het examen zelf ging ik gewoon aftekenen. Die punten telden dan samen met Nederlands en Engels en vooral dankzij Engels heb ik dat er zo 3 jaar kunnen doortrekken.

Achteraf bekeken vind ik het wel een beetje spijtig. Ik had er graag toch iets van geweten. Langs de andere kant heb ik het na mijn studies ook nooit meer nodig gehad, dus voor mij is het gewoonweg niet belangrijk.

Dastardly zei:

na jarenlang op vakantie te gaan in Frankrijk versta ik het echt wel goed, maar het zelf spreken gaat voor geen meter. het begint vlot en na 1.5 zin begin ik te denken aan tijden en vervoegingen en dan loopt het vast.

oefening baart kunst zeggen ze altijd, maar als je niet vaak frans moet spreken dan verleer je 't heel snel.

Klik om te vergroten...

ken ik maar al te goed ad:
ook jarenlang op vakantie geweest in Frankrijk, zowat alles gezien wat er te zien valt, m'n Frans was toen heel goed maar nu... Ik versta nog altijd redelijk veel maar spreken lukt nauwelijks.

Het is absoluut oftopic en zeer zeker niet van mijn gewoonte, maar ik wens de topicstarter bij deze toch te feliciteren voor de vier spelfouten die ik zojuist uit zijn titel gehaald heb. Dat moet je kunnen.

Ontopic: eigenlijk zeer slecht voor het aantal uren dat daar ingekropen is... Maar ja, wat wil je: alsof je het Frans in je dagelijks leven gebruikt in Vlaanderen...

Mijn schrijven zou ik wel wat kunnen bijschaven. Spreken gaat vlot, gewoon omdat de familie van mijn moeders' kant Frans is.

Mijn grootmoeder woont hier al een lange tijd en zij spreekt dan ook Vlaams (mét haar) maar ze doet het toch maar. Aangezien ik interessanter vind dat ik Frans spreek met haar, dan doe ik dat ook. Zodoende spreek ik het taaltje vlotjes.

Waalse vader dus zeer goed

Ik ken redelijk veel woordenschat uit het middelbaar, maar ik kan die nooit spontaan toepassen in een gesprek omdat ik dat niet gewoon ben. In het Frans kan ik me dus spijtig genoeg enkel met redelijk simpele zinsconstructies behelpen, al zou dat hoogstwaarschijnlijk snel veranderen eens ik in een milieu terecht kom waar het noodzakelijk is. Intonatie en accent zitten wel vrij goed, en ik spreek sowieso al met de Franse 'r', zelfs in het Nederlands.

Bijlange niet goed genoeg naar mijn goesting.
Mijn ma (en dus die kant van de familie) is van Frankrijk en ook al waren beide ouders perfect tweetalig, toch ben ik volledig in het Nederlands opgevoed. Ik heb dus wel veel gehoord maar nooit gesproken tot ik er les in kreeg op school.

Resultaat is dat ik het zeer vlot leer en ook voeling heb met de taal, begrijpen (gesprekken, films, boeken, ...) geen probleem is maar zelf spreken en schrijven verre van perfect verlopen. Beiden gaan zeer vlot en de grammatica beheers ik zeer goed (of gestudeerd, of op gevoel), maar 't is vaak het gebrek aan woordenschat en oefening dat mij parten speelt. Een taal spreken is namelijk het allerbelangrijkste, veel belangrijker dan al de rest.

Vorthar zei:

Wa voor zever is da nej. Der zen altij wel ollanders die beter frans kunne dan vloaminge éh. Nie iedereen kan goe frans klappe éh moat.



Sorry, ik dacht kzal maar een kinderachtig antwoord geven op zo'n kinderachtige stelling.

Klik om te vergroten...

Ok wat bot gezegd Het is niet dat iedere Vlaming er wat aan kan doen natuurlijk.

Maar een mens is perfect in staat meerdere talen goed te leren. Ik keek vroeger op tegen het feit dat België tweetalig (naja officieel drie) is. Maar ik zit hier nu al een lange tijd en heb indertijd gemerkt dat het gemiddelde niveau Frans niet veel hoger ligt dan in Nederland.

En ik als talenliefhebber vind dat eeuwig zonde omdat België vroeger het schoolvoorbeeld leek.

fordjah zei:

je ne parle francais < prolly nog verkeerd ook

Klik om te vergroten...

Je ne parle pas français, klungelaar.

Mijn frans is niet veel beter hoor, ik kan er echt geen fluit van.

uhm..... Je ne sais pas

Ik spreek dagelijks Frans en de mensen lijken mij toch goed te verstaan.

Het is natuurlijk iets anders dan brieven schrijven, maar toch ... Cavakes

Begrijpen: Zeer goed
Schrijven: Goed
Spreken: Matig/goed

En daar zou ik toch snel wat aan willen veranderen.

Ik kan slecht Frans, ik heb geen behoefte om het te leren, ik heb geen behoefte op het te gebruiken, en ik wil het ook niet leren

TheFuckingDutchman zei:

Ok wat bot gezegd Het is niet dat iedere Vlaming er wat aan kan doen natuurlijk.

Maar een mens is perfect in staat meerdere talen goed te leren. Ik keek vroeger op tegen het feit dat België tweetalig (naja officieel drie) is. Maar ik zit hier nu al een lange tijd en heb indertijd gemerkt dat het gemiddelde niveau Frans niet veel hoger ligt dan in Nederland.

En ik als talenliefhebben vind dat eeuwig zonde omdat België vroeger het schoolvoorbeeld leek.

Klik om te vergroten...

Het probleem is ook het onderwijs, bepaalde scholen kan het blijkbaar gewoon niet schelen dat leerlingen geen/slecht frans krijgen. Leerlingen van die leeftijd moet je helpen en motiveren, en dat was er toen helemaal niet. Op die leeftijd zijn er weinig mensen die dan actief extra werk gaan doen voor frans.

Bij mij ronduit slecht, so what. Grotendeel van de walen doen toch geen moeite om nederlands te spreken, ze moeten dan ook niet denken da ik dan de moeite ga doen om frans te spreken.

Ik werk in Brussel en moet ook af en toe naar Parijs voor 't werk... dus ik heb mijne plan leren trekken int Frans.

Waalse en Vlaamse collega's. Als ik een vergadering leid, stel ik de vraag in welke taal ze het willen: "Nederlands, Frans, Engels of Chinees". Chinees kan ik echter niet.
In Parijs is het een groter probleem natuurlijk, die kunnen alleen maar Frans.

Normaalgezien doen we standaard regel: Iedereen spreekt zijn eigen moedertaal in de vergadering en als ge iets nie verstaat dan vraagt ge het.

Hiapoe

Ik spreek vrij goed Frans, mezelf geleerd via Waalse neven (zij spreken dan Nederlands en ik Frans), en vaak op stap gaan in Wallonië. Foutloos schrijven is een ramp, maar ik kan vrijwel alles gezegd krijgen in het Frans. Indien ik een woord niet ken beschrijf ik het gewoon, niet zo moeilijk.

Nu ik moet eerlijk zeggen, ik heb mijn Frans minder en minder nodig. Het valt op dat de jongere generatie Walen doorgaans zeer goed Nederlands kent, en er vaak op staat het te willen spreken. In het Frans terugpraten wordt doorgaans niet in dank afgenomen, ze zijn immers zo trots dat ze de taal kennen.