Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
zo word het helemaal ondoenbaar om nog betaalbare grond te vinden 
coillie zei:ja dat kan, 't is vraag en aanbod hé, maar ik heb het enkel over de intrensieke waarde van het gebouw, dat ligt blijkbaar veel onder de 'normale' verkoopprijs van tegenwoordig. ik hoorde net op het nieuws dat ze binnenkort ook btw gaan heffen op bouwgrondzo word het helemaal ondoenbaar om nog betaalbare grond te vinden
![]()
Thx voor de heldere uitleg. Ik zag in de rapte dat ge niet ver uit de buurt ligtSoliD zei:
. Ik ga zeker overwegen om u binnenkort een bezoekske te brengen als er iets in de aanbieding ligt wat binnen onze "eisen" past.
nite zei:Raar dat je een scheiding maakt tussen de intrinsieke waarde en de waarde door vraag en aanbod bepaald. Er is maar 1 waarde van iets en dat is de waarde die door vraag en aanbod bepaald wordt. Intrinsieke waarde wil niets zeggen. Schaarsheid is een belangrijk aspect van waarde, hou je daar geen rekening mee dan maak je gewoon fouten.
Zelfs zij die int middelbaar een economische richting hebben gevolgd en een beetje interesse in het vak hebbenCommissar12911 zei:Er is inderdaad niets raar aan, zij die economie op universitair niveau gevolgd hebben zullen ook weten dat er meer manieren en denkwijzen zijn om de waarde van een produkt te bepalen, buiten de wet van vraag en aanbod ...


Commissar12911 zei:Er is inderdaad niets raar aan, zij die economie op universitair niveau gevolgd hebben zullen ook weten dat er meer manieren en denkwijzen zijn om de waarde van een produkt te bepalen, buiten de wet van vraag en aanbod ...
Neem gewoon de subjectieve denkwijze waarbij de 'waarde' van een voorwerp puur bepaald wordt door wat prijs een doelgroep er aan zou willen geven of wat voor meerwaarde een bepaalde doelgroep aan een voorwerp geeft, ongeacht het aanbod.
Het is nogal een complex onderwerp omdat het heen en weer kaatst tussen de objectieve (niet bestaande) perceptie van marktwaarde en de individuele (enige bestaande) perceptie van de meerwaarde dat een product heeft voor een persoon.
Als coillie zegt dat voor hem de huizen meer kosten dan ze waard zijn dan klopt dit, natuurlijk, vanuit zijn persoonlijke beoordeling. Ook vanzelfsprekend is onze markt niet puur gebaseerd op vraag en aanbod aangezien er allerlei extra sommen zijn die betaald moeten worden bij aankoop etc. waardoor het normaal is dat je artifiële hogere prijzen krijgt dan de waarde van het product (of zelfs het concept van mogelijke sommen die afgetrokken of teruggetrokken kunnen worden via de belastingen veroorzaken 'onevenwichtigheden' in de markt)... De wet van vraag en aanbod geldt dan ook alleen maar volledig in een compleet vrije markt. (zonder btw, administratieve kosten, fooien, etc.) en zelfs dan nog...
De theorie van vraag en aanbod is extreem simplistisch. Het houdt onder andere geen enkele rekening met plaats, tijd (toekomstige productie), de gedachtegang van de verkopers en kopers (waardespeculatie, prijsbepaling, competentie, ...), etc. enkel een computersimulatie zou in een compleet vrije markt steeds de correcte waarde van een produkt kunnen bepalen als hij op elk moment al de factoren die inspelen op de markt als input zou kunnen verwerken. Er zullen altijd een oneindig aantal marktsectoren zijn waar de prijs kunstmatig te hoog of te laag gehouden wordt, ongeacht mogelijke vraag of aanbod, puur omwille van de subjectieve keuze van de verkopers.
. Alleen dat ze boven hun waarde worden gekocht om daarna met winst verkocht te worden.
) kopers gewijzigd is, daarna met winst.nite zei:De theorie van vraag en aanbod is niet extreem simplistisch. Meestal wordt die vereenvoudigd voorgesteld als -ap + b = cp + d. Dit is echter puur om didactische redenen. De vraag wordt niet enkel bepaald door prijzen maar ook door speculatie, tijd en al de andere factoren die je noemde.
Een vraagcurve is een rangschikking van de subjectieve waardering die kopers aan een bepaald goed hechten gegeven de economische situatie. In deze waardering houden ze rekening met een hele hoop elementen oa met kunstmatig hoog gehouden prijzen en belastingen.
Het is de intrinsieke waardering van een gebouw die geen rekening houdt met al de bovenstaande elementen. Een intrinsieke waardering zegt bvb: moest er geen speculatie zijn, dan is een huis zoveel waard. Maar we leven nu echter in een wereld met speculatie. Als er toekomstige prijsstijgingen verwacht worden, gaat dit een effect hebben op de huidige waarde van een huis. Of deze prijsstijgingen nu gebeuren of niet maakt niet veel uit voor de huidige waarde, herinner dat een vraag een subjectieve waardering is van een goed.
Daarom is de TS ook fout wanneer hij zegt dat huizen boven hun waarde verkocht worden. Speculanten in huizen hebben een hoge subjectieve waardering van een huis dan gezinnnen omdat zij het huis later met winst denken te verkopen. Om ervoor te zorgen dat zij het huis kunnen kopen, moeten zij meer bieden dan de gezinnen. Door dit opbieden stijgt de prijs van het huis tot boven subjectieve waardering van de gezinnen en de gezinnen gaan het huis niet kopen. Het maximum dat speculanten voor een huis willen betalen is hun subjectieve waardering. Bij iedere prijs onder deze subjectieve waardering kopen de speculanten, bij iedere prijs erboven kopen ze niet. Niemand gaat iets kopen waarvan hij vindt dat het hem meer kost dan het hem opbrengt. Huizen worden dus niet boven hun waarde verkocht.
Zelfs als de speculanten verkeerd zijn en de huizenprijzen stijgen niet , dan nog worden huizen niet boven hun waarde verkocht. Het belangrijkste is dat je goed onhoudt dat het een subjectieve waardering is op een bepaald tijdstip. Dalen huizenprijzen dan zal hun waardering dalen, en zal blijken dat ze een slechte investering gedaan hebben. Deze informatie was echter niet beschikbaar op het moment dat men de koopbeslissing nam, dus werd de waarde van het huis op dat moment bepaald zonder deze informatie.
Dit is wat een universitaire opleiding economie u zou moeten geleerd hebben.
Emerxill zei:TS zegt nergens dat de huizen boven hun waarden worden verkocht. Alleen dat ze boven hun waarde worden gekocht om daarna met winst verkocht te worden.
Dus de theorie volgende (die zeer netjes is onderbouwd btw) kan TS geïnterpreteerd worden als: de speculanten kopen de huis boven hun waarde op het moment van kopen en verkopen ze, als de perceptie van de (imo domme) kopers gewijzigd is, daarna met winst.
De speculanten kopen een huis boven de waarde die niet-speculanten eraan hechten op het moment van kopen en verkopen ze, als de perceptie van de (imo domme) kopers gewijzigd is, daarna met winst.
Commissar12911 zei:Je kan niet weten of de niet-speculanten daadwerkelijk dom zijn of niet door geen hoge prijzen te willen betalen voor die produkten. Het kan goed zijn dat de speculanten verkeerde speculaties aan het maken zijn, of als extremer geval, de prijs bewust proberen op te drijven om toch nog winst te kunnen maken op produkten die ze maar amper verkocht krijgen.
Commissar12911 zei:De theorie van vraag en aanbod is extreem simplistisch. Het houdt onder andere geen enkele rekening met plaats, tijd (toekomstige productie), de gedachtegang van de verkopers en kopers (waardespeculatie, prijsbepaling, competentie, ...), etc.
Goed, huizenzeepbel dus. Welnu, het gebeurt regelmatig dat bepaalde dingen duurder worden en andere goedkoper, dus dat is op zich niet zo vreemd. Maar wat er raar is, is als dat blijft duren.
Normaal gezien zorgen stijgende prijzen er namelijk voor dat mensen hun aankoop gaan uitstellen of zelfs helemaal niét verrichten.
We zouden dus verwachten dat de vraag naar huizen toch minstens een beetje zal afnemen als de prijzen stijgen met tien, twintig, veertig... procent. Tenslotte zijn de kopers van huizen doorgaans gezinnen, en zij hebben 1) niet de beschikking over belachelijk veel geld, en 2) ook de mogelijkheid om een huis te huren. Samen geeft dat: gezinnen moeten lenen om een huis te kopen, terwijl ze ook zouden kunnen huren.
Nu gaan mensen natuurlijk ook een huis kopen omdat ze dan eigenaar zijn - kopen en huren is niet helemaal hetzelfde. We kunnen dus verwachten dat mensen meer willen geven om een huis te kopen dan om het te huren, m.a.w. dat ze bereid zijn maandelijks meer af te betalen dan ze normaal als huur zouden betalen.
Dat zouden we kunnen verwachten. Maar de huurprijzen zijn de afgelopen tien jaar elk jaar braafjes gestegen met iets van een twee procent (er is geen groot verschil tussen de stijging van de huurprijzen en de stijging van alle andere prijzen).
De prijzen van vastgoed zijn echter de afgelopen jaren telkens met minstens tien procent gestegen... Het lijkt wel alsof iets ervoor zorgt dat de vraag naar huizen hoog blijft.
Dat 'iets' is de rentevoet. Wie een spaarboekje heeft, heeft al lang vastgesteld dat hij eigenlijk peanuts krijgt voor zijn spaargeld. Ook kasbons, staatsbons, en andere beleggingen met een vaste rentevoet brengen zeer weinig op.
Langs de andere kant betekent dat natuurlijk ook dat lenen zeer goedkoop is... De lage rentevoet zorgt ervoor dat je "veel huis" kunt kopen voor "weinig afbetaling". Of omgekeerd: dat je redelijk hoge afbetalingen en redelijk hoge prijzen kan betalen.
Nu is het zo dat die intrestvoet, op papier, de "prijs" van geld of kapitaal is. (Het verschil tussen "geld" en "kapitaal" is hier gewoon een afspraak: geld is een lening op minder dan één jaar, kapitaal op meer dan één jaar. Kapitaal wordt natuurlijk ook nog in andere betekenissen gebruikt, bv. machines en fabrieksgebouwen, maar hier hebben we het over leningen en dergelijke.)
Prijzen worden normaal gezien gevormd door de Wet van Vraag en Aanbod (die is zo belangrijk dat ik 'm even in hoofdletters schrijf. ). De vraag is hier: mensen die geld willen uitgeven, maar het (nog) niet hebben. Het aanbod is hier: mensen die geld hebben, maar het (nog) niet willen uitgeven.
Een intrestvoet geeft normaal gezien aan, hoe groot de verhouding is tussen mensen die hier en nu geld willen uitgeven dat ze nog niet hebben, en mensen die geld niet meteen nodig hebben - of met een coolere term, de "tijdsvoorkeur" van een samenleving.
Maar intrestvoeten komen niet op die manier tot stand, ook al zou dat best een goeie manier zijn. In werkelijkheid worden interestvoeten gemanipuleerd door centrale banken. Je hoort regelmatig dat de 'Fed', de Federal Reserve Bank, de Amerikaanse interestvoeten verhoogt of verlaagt; ook de Bank of England en onze eigen ECB veranderen zo nu en dan hun interestvoeten. Hoe doen ze dat?
Banken kunnen geld lenen bij de centrale bank. De centrale bank zelf moet daar weinig moeite voor doen: met een druk op de knop wordt er geld gecreëerd op de computer; dat wordt dan overgeschreven naar de rekening van Fortis of ING, en dan kunnen die banken dat geld uitlenen aan hun cliënten.
Aangezien de centrale bank eigenlijk maar aan een kraantje moet draaien om 'geld' in de economie te stoppen, is die interestvoet haar belangrijkste instrument: als ze de interestvoet hoger maakt, is de vraag naar geld kleiner; als ze de interestvoet verlaagt, kan ze de vraag naar geld groter maken. Zelf past ze het aanbod voortdurend aan aan de vraag, zodat er geen 'schaarste' is aan geld.
Fortis en ING gebruiken dan onder andere dat geld om leningen te verstrekken. (Dat is niet het hele verhaal, want centrale banken werken meestal met kortetermijn-instrumenten terwijl banken doorgaans langetermijnleningen geven enzovoorts).
Nu: in de jaren negentig heeft de Amerikaanse centrale bank de geldhoeveelheid redelijk snel laten groeien. De rentevoeten stonden laag. Investeringen werden op die manier aangemoedigd.
Maar wat er dan gebeurt, is het volgende: dat geld van de centrale bank is in feite lucht; het is geen echt geld. De lage interestvoet is dus nep: ze geeft géén goed beeld van de "tijdsvoorkeur" van de samenleving. Ondernemers beginnen te investeren en beginnen dus grond, gebouwen, technologie ... te kopen in de hoop hun afgewerkte producten te kunnen verkopen, maar ze hebben de marktomstandigheden verkeerd ingeschat, want iederéén denkt dat het interessant is om grond, gebouwen, technologie, en ook personeel te kopen. Er begint een opbod om de productiefactoren te kopen, en we zien dat alle prijzen van "kapitaalsgoederen" (grond, industrieel vastgoed, lonen van mensen die in de kapitaalsgoederensector werken, aandelen) beginnen te stijgen. Dat is een serieuze streep door de rekening van al die bedrijven en er gaan er een heleboel failliet.
Wat er dan volgt, is een golf van faillissementen en saneringen waarbij de economie eigenlijk haar verkeerde beslissingen uitwist. Alle projecten die haalbaar leken omdat de intrestvoet laag was, blijken nu verlieslatend en worden stopgezet. Prijzen van kapitaalsgoederen beginnen te dalen (in verhouding tot de consumptiegoederen; het kan dus zijn dat de prijzen nog steeds stijgen maar minder snel dan van consumptiegoederen).
Die fase hebben we gehad rond 2000. (Het omslagpunt was niét elf september, zoals sommige mensen denken; het was al vroeger begonnen.)
Het beste dat een centrale bank dan kan doen, is in feite de boel gerustlaten en de economie toestaan om te recupereren, om de ongezonde investeringen te snoeien.
Maar de Amerikaanse centrale bank heeft de geldkraan laten openstaan. Economen uit de Oostenrijkse School (want het is hun theorie die ik hier geef; 'n theorie die volgens mij waardevol en juist is, maar die niet algemeen aanvaard wordt) vroegen zich toen al af welke sector van de economie het volgende slachtoffer zou worden van de losse geldpolitiek.
Lage intrestvoeten hebben veel mensen overtuigd om toch een huis te kopen. Mensen die het eigenlijk niet zouden kunnen betalen mocht die intrestvoet op zijn 'natuurlijk' niveau gestaan hebben (het niveau van vraag en aanbod dus).
Veel banken hebben ook vlotjes leningen toegestaan aan mensen die het eigenlijk niet konden betalen - die leningen leken winstgevend te zijn, maar nu begint stilletjes aan duidelijk te worden dat de zgn. subprime mortgages een doos van pandora zijn.
Het is door de lage intrestvoeten dat de vraag naar huizen een pak hoger ligt dan mogelijk zou zijn bij een 'normale' intrestvoet. (daarmee bedoel ik een intrestvoet die op de markt tot stand komt; dat kan gerust een relatief hoge of lage interestvoet zijn, afhankelijk van de tijdsvoorkeur van de samenleving).
In het algemeen is het zo dat prijzen (van huizen, boter, kleren, computers, auto's) normaal gezien zouden moeten dalen. Bedrijven worden elk jaar efficiënter, en elk jaar kunnen ze meer produceren met minder grondstoffen, minder kapitaal en minder arbeiders - dus meer productie met minder kosten, dus: lagere eenheidskosten per product.
Bij GSM's en PC's zie je dat nog, omdat het daar om spectaculaire dalingen gaat. Maar normaal gezien zouden gemiddeld alle prijzen moeten dalen.
Dat dat niet gebeurt, komt ook door die toename van de geldhoeveelheid. Een stuk van de "inflatie" (de term werd oorspronkelijk gebruikt voor "het vergroten van de geldhoeveelheid", en niet voor "prijsstijgingen", die het logische gevolg zijn) wordt dus gecompenseerd door productiviteitswinsten.
Nu is de markt altijd in beweging en sommige prijzen zullen dalen en andere zullen stijgen, dat is onvermijdelijk, maar gemiddeld zouden alle prijzen dalen zonder constante verhoging van de geldhoeveelheid...
Je kan je afvragen waarom al die fenomenen dan gebeuren, als het toch allemaal zo simpel is. De waarheid is dat er over al die zaken nogal wat discussie bestaat. De meeste economen zijn doodsbang voor prijsdalingen (maar dat is een lang verhaal en het zal voor een andere keer zijn. ). Alleszins, ik wil wel beklemtonen dat ik 'n aanhanger ben van de zogenaamde Oostenrijkse SChool. Op veel punten bereikt die net dezelfde conclusie als de 'mainstream'-economen maar via andere redeneringen; op een aantal punten wijkt de Oostenrijkse school echter volledig af. Inflatie, geldpolitiek en conjunctuurgolven zijn daar één voorbeeld van.
Als je meer gedetailleerde info wil over die "housing bubble", kan je enorm veel vinden op de website van het Mises Institute (hier bijvoorbeeld).
In feite is heel die website een aanrader. Ludwig von Mises is min of meer de patroonheilige van de Oostenrijkse School.
Welk forum is dat? Die persoon maakt een mooi oostenrijks punt.¨$^µù^§èçà#&&² zei:Hier trouwens een uitleg van iemand op een ander forum over de housing bubble:

Enkel uw arrogantie is me bekend.¨$^µù^§èçà#&&² zei:Dat slaat op niets, denk er maar 'ns over na. Een kantoor dat winst wil maken zal huizen kopen voor minder dan ze waard zijn, en proberen om ze te verkopen voor meer dan ze waard zijn.
De wet van vraag en aanbod is u allicht onbekend.
. Het enigste waar ik weet van heb, is dat oude huizen vaak worden opgekocht door projectontwikkelaars om hier appartementen op te poten en dat in veel grensstreken de opdracht aan makelaars wordt gegeven om voor een rijke nederlander een villa te zoeken. Maar dat gaat heus niet bij elke openbare verkoop zijn hoor 