Archief - Je ergernissen van vandaag - deel 3

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Parnakra

Legacy Member
SweetEmmaRose zei:
Ja want dat zei ik ;)
Ik beweer niet dat jij dat zegt, ik vroeg of dat was wat je wou. Want ik zie geen andere manier voor hem om de telefoon te beantwoorden als jij het bent die belt. :)

SweetEmmaRose

Legacy Member
Parnakra zei:
Ik beweer niet dat jij dat zegt, ik vroeg of dat was wat je wou. Want ik zie geen andere manier voor hem om de telefoon te beantwoorden als jij het bent die belt. :)

Mhm.

Iemand

Legacy Member
Parnakra zei:
Ik beweer niet dat jij dat zegt, ik vroeg of dat was wat je wou. Want ik zie geen andere manier voor hem om de telefoon te beantwoorden als jij het bent die belt. :)
Je zet haar behoorlijk voor schut :(

Anarchist12911

Legacy Member
Als je in de zon loopt, denk ik toch wel dat je jezelf serieus gaat verbranden!

DaMasta

Legacy Member
De secretaresse kan ook gewoon effectief die boodschap doorgeven en haar persoonlijk is terugbellen als de dokter het niet druk heeft. Of gewoon de telefoon zelf aannemen als hij het niet druk heeft.
Mogelijkheden genoeg om haar zelf is aan te spreken als zij dat nodig acht. Zo moeilijk is dat nu niet tenzij die dokter of secretaresse er een probleem gaat van beginnen te maken.

KiPpIe

Legacy Member
tuesadorable zei:
Altijd als ik boterhammen eet en ik ga nadien joggen moet ik precies overgeven. Maar ik moet nooit overgeven (tenzij van slechte koffie). En dan ligt dat zo op mijn maag. :(

Is dat niet een beetje normaal dat als je met een volle maag gaat lopen het niet goed komt?
Ik wacht toch altijd anderhalf uur tot 2 uur voor ik ga lopen na het (avond) eten. Anders heb ik het ook gegarandeerd zitten, denk ik.

Mijn ergernis: Kon mij niet beheersen en heb nen hoop havermoutkoekjes me chocolate chips gemaakt. Hopelijk gaat het zich ni te hard uiten op mijn gewicht :$
(andere ergernis: forum dat precies heel traag gaat voor mij)

sink

Legacy Member
stomme ads.telenet.be.adhese.com

alle andere sites gaan normaal, maar 't forum is retetraag, loopt vast op dat adres :sop:

Karre

Legacy Member
En mijn hond is gestorven :(. Redelijk bekakt gevoel om opeens die beest zo kwijt te zijn na 14 jaar. Al moet ik zeggen, ik had het verdriet mij zwaarder voorgesteld. Toen we met hem naar de veearts gingen had ik nochtans verdriet omdat ik hem ging kwijt zijn. Nu dat het zo ver is blijk ik haast geen verdriet te hebben, of het is gewoon nog niet goed doorgedrongen tot mij.

boogje

Legacy Member
Ik heb het ook enkele maanden geleden meegemaakt, Careless. 15 jaar was ze, en dan ligt ze plots dood in je bed. Geloof me, binnen 3 weken kan je u nog amper voorstellen hoe het leven was met je hond. Ik dacht ook dat ik enorm veel verdriet ging hebben, maar meer dan een enorm bevreemdend gevoel (het is immers een deel van je leven geworden) kreeg ik eigenlijk niet. Enorm vreemd.

Karre

Legacy Member
boogje zei:
Ik heb het ook enkele maanden geleden meegemaakt, Careless. 15 jaar was ze, en dan ligt ze plots dood in je bed. Geloof me, binnen 3 weken kan je u nog amper voorstellen hoe het leven was met je hond. Ik dacht ook dat ik enorm veel verdriet ging hebben, maar meer dan een enorm bevreemdend gevoel (het is immers een deel van je leven geworden) kreeg ik eigenlijk niet. Enorm vreemd.

Is inderdaad raar. Ik weet dat ik hem liever hier terug gehad zou hebben en ik vind het behoorlijk rot dat hij gestorven is, maar echt verdriet blijk ik hier niet te hebben. Nu ja, kan nog altijd komen. Was zoals toen mijn tante stierf. In het begin had ik ook geen verdriet omdat ik het gewoon niet besefte dat ik haar nooit meer ging zien en opeens kreeg ik dan een krak.

KiPpIe

Legacy Member
En de kleine ergernissen blijven zich maar opstapelen...
Daarjuist aan tafel liet mijn moeder de pot die uit de microgolf kwam uit haar handen glijden en viel hij op tafel. Resultaat: Ik helemaal onder de (hete) stoofvleessaus :angry:.
Dan andere trui aangedaan en mij beneden in de zetel geploft. (ja ik ben lui)
Spijtig genoeg niet goed genoeg uitgekeken en recht op het "kaske" gaan zitten, en nu doet mijn staartbeentje zeer :(
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan