Volg de onderstaande video om te zien hoe je onze site als web-app op je startscherm installeert.
Opmerking: Deze functie is mogelijk niet beschikbaar in sommige browsers.
Swindels toch.Swindels zei:Stephen fry?Da's een fossiel
![]()
Xirtanneke zei:Well, I've done it again... De vraag gesteld, ik hoop dat ge nog vrijgezel zijt, want dat is normaal wel een minimumvereiste om aan mijn borsten te komen
En het nadeel is, ik kan dat niet tegenhouden, dat is er gewoon echt uit voor ik het besef en daarna heb ik zo'n 'oh, wtf heb ik nu weer gezegd'-moment...

"kay-gell zei:Mid season finale van walking dead en supernatural.nog zo lang wachten
Oh en ne homo die ik van t middelbaar ken die mij via fb probeert te overtuigen op date te gaan maar ne beleefde "nee" blijkbaar niet voldoende vindt om te stoppen met zeuren.

kay-gell zei:Mid season finale van walking dead en supernatural.nog zo lang wachten
Oh en ne homo die ik van t middelbaar ken die mij via fb probeert te overtuigen op date te gaan maar ne beleefde "nee" blijkbaar niet voldoende vindt om te stoppen met zeuren.

glashelder zei:Ik stond onlangs te prutsen in mijn Dropbox account met een assistent van een vak naast mij (ik moest een presentatie doen) en ik zo "oh nee, nu kan je mijn hele Dropbox zien, al mijn illegale ebooks en al. En al mijn gedownloade porno."
:doh:
Gelukkig antwoordde hij met "maar allez, je moet dat niet downloaden"
Toen ik het mezelf hoorde zeggen, was het echt zo van:J.F. zei:Not awkward at all!

). Allez, da's zo raar. Toen ik begon aan die webcomic was dat zo van "ah, die artist zegt mij wel heel vaag ergens iets in de verte" en dan blijkt dat ik alles al eens gelezen en gezien heb en dan kom ik daar pas heel op 't einde achter.
). Ik kwam hier echt mails tegen waar ik mij 0,0 van herinner. Zo mailcontact met een ex na een lange stilte of een ruzie met iemand, geen onbenulligheden. Als ik dat dan herlees dan geeft dat wel zo'n heel vaag gevoel van "oh ja", maar da's precies of het een ander leven is. Ik kan mij zelfs niet herinneren hoe ik mij daar toen bij voelde, terwijl dat soms heftige dingen waren. Ik heb ooit een heel verhaal over een ex naar een nieuw lief gemaild en toen is die mail blijkbaar... gelekt, of zo? (Echt niet via dat nieuwe lief, die woont in een ander land, er zal iemand in mijn mailbox gezeten hebben eerder.) En dan lees ik ineens een mail van die ex, een e-mail die jaren later geschreven is als reply op die mail naar dat nieuw lief, zo van "vind je dat normaal, dat je zo'n dingen tegen iedereen zegt?" En als ik dan vroeg hoe ze aan die mail kom, zei ze dat ze die via via gekregen heeft. The fuuccck, dat is lijk niet iets om te vergeten, dat iemand je mails heeft zitten lezen 
Glashelder Brusselmans :thumbup:glashelder zei:Ergernis: dat ik zoveel lijk te vergeten. Niet zo van die onbelangrijke dingen zoals waar je sleutels liggen of zo, maar gewoon, hele herinneringen die gewoon weg zijn. Zo heb ik net een hele avond een webcomic uitgelezen en het kwam mij al vaag bekend voor. Ik dacht dat ik het ooit eens was beginnen lezen en misschien ergens gestopt was of zo. Ik kom aan het einde, er staat een link naar een Flickr-account met een bepaald kunstwerkje en ineens komt heel die herinnering terug (dat ik ooit eens die hele Flickr-account heb doorgespit op een avond). Allez, da's zo raar. Toen ik begon aan die webcomic was dat zo van "ah, die artist zegt mij wel heel vaag ergens iets in de verte" en dan blijkt dat ik alles al eens gelezen en gezien heb en dan kom ik daar pas heel op 't einde achter.
Of onlangs, toen ik zat te rommelen in mijn mailbox. Je hebt zo van die dagen dat je ineens mails van 6 jaar terug zit te lezen (never a good idea, trouwens). Ik kwam hier echt mails tegen waar ik mij 0,0 van herinner. Zo mailcontact met een ex na een lange stilte of een ruzie met iemand, geen onbenulligheden. Als ik dat dan herlees dan geeft dat wel zo'n heel vaag gevoel van "oh ja", maar da's precies of het een ander leven is. Ik kan mij zelfs niet herinneren hoe ik mij daar toen bij voelde, terwijl dat soms heftige dingen waren. Ik heb ooit een heel verhaal over een ex naar een nieuw lief gemaild en toen is die mail blijkbaar... gelekt, of zo? (Echt niet via dat nieuwe lief, die woont in een ander land, er zal iemand in mijn mailbox gezeten hebben eerder.) En dan lees ik ineens een mail van die ex, een e-mail die jaren later geschreven is als reply op die mail naar dat nieuw lief, zo van "vind je dat normaal, dat je zo'n dingen tegen iedereen zegt?" En als ik dan vroeg hoe ze aan die mail kom, zei ze dat ze die via via gekregen heeft. The fuuccck, dat is lijk niet iets om te vergeten, dat iemand je mails heeft zitten lezen
Maar dat is precies alsof er maar plaats is in mijn hoofd voor een beperkt aantal herinneringen en die gewoon bijna helemaal gewist zijn. Ik word gewoon oud, denk ik.
glashelder zei:Ergernis: dat ik zoveel lijk te vergeten. *knip*


yuppie zei:Vanmorgen had ik mijn autosleutels vast en zocht ik mij rot naar mijn autosleutels. En das niet eens een alleenstaand feit ook![]()



yuppie zei:Vanmorgen had ik mijn autosleutels vast en zocht ik mij rot naar mijn autosleutels. En das niet eens een alleenstaand feit ook![]()
Carlos Gardeboe zei:Welk woord mag verdwijnen: 'kids', 'yolo' of 'confederalisme'? - HLN.be
kids moet weg
kittens voor jonge poezen vind ik ook al zo dwaas
zeg dan poesjes of katjes eh
Pater Damiaan vroeger ook.
Zich rot zoeken eh, niet met de auto rijden.
Carlos Gardeboe zei: