Ik herken heel veel van mezelf in jou, Lakigigar. Ik heb ook een lichte vorm van autisme, ben hoogsensitief en hoogbegaafd. Ik heb een redelijke jeugd gehad, maar heb mij altijd anders gevoeld, was nergens geaccepteerd en ben in elke fase van mijn leven gepest geweest. Die dingen hebben het niet evident gemaakt om een vriendin en werk te vinden dat bij mij past. Ik heb het nog altijd niet gevonden: het is sinds kort gedaan met mijn vriendin en sinds een paar maanden zit ik in een burn-out. Ik wil ook heel graag ander werk maar dat is nu niet haalbaar, dus ik blijf rustig in mijn huidige job het aantal uren terug opbouwen. Dan op termijn terug gaan studeren en iets interessanter zoeken qua werk. Dit gaat niet gemakkelijk zijn en serieus op mijn tanden bijten in mijn job, maar ik probeer het op lange termijn te bekijken. Dat zou jij ook beter doen.
Ik kan je alleen maar aanraden om echt jezelf te leren kennen en een deftige psycholoog/psychiater te zoeken die je kan begeleiden en helpen met je problemen. Want je hebt wel degelijk wat problemen. Ik vind de wereld ook enorm oneerlijk en zou ook graag hebben dat de rijkdom wat eerlijker verdeeld was, maar er over zagen gaat niet helpen. Laat dit je motiveren om zelf een impact te hebben: ga studeren, zoek een job die je iet of wat ligt en waar ze rekening (kunnen) houden met je autisme. Je hebt veel interesses, verdiep je daarin in je vrije tijd, onderhoud een blog, schrijf een boek,...
Je moet ook echt wel een realistischer beeld van de wereld opbouwen. Life sucks, ander mensen zijn vaak klote en irritant en houden niet genoeg rekening met uw wensen maar andersom voldoe jij ook niet aan de wensen van andere mensen. Deal with it. Zolang je jezelf niet aanvaard, je eigen issues niet erkent en ze probeert op te lossen, ga je in deze vicieuze cirkel blijven.
OT: ik had een lego setje besteld bij Fun en nu mail gekregen dat ze "voorraadissues hebben" en het niet meer kunnen leveren