Jeugdbewegingen zijn ook niet voor iedereen hé. Ik had er een gruwelijke hekel aan. Om één of andere reden ben ik bij vrij veel jeugdbewegingen geweest (Rode Valken, scouts, nog iets) en ik ben er telkens mee gestopt. Vraag me ook niet waarom ik er iedere keer mee begon, haha. Misschien omdat mijn nichtje of vrienden het ook deden en zij mij altijd overtuigden. Altijd hetzelfde liedje, het was tof tot we op kamp gingen en dan wou ik niet meer, nóóit meer. Die domme nachtspellen en bezigheden en onnozelheden. Dat was eens tof voor op een zaterdagmiddag, maar niet een week aan een stuk of zo. En dan die tentjes en groeten aan de vlag en bullshit. Ooit tijdens een nachtspel gedaan alsof ik in slaap gevallen was op de schoot van de begeleider (was nog kleintjes), dan moest ik niet meedoen. En ze hebben mij heel de weg terug naar de barakken gedragen
Ik ben eigenlijk gewoon superasociaal

Ben veel liever op mezelf dan allemaal gekke en rare spelletjes te doen en heb al helemaal geen zin in dat hoera-gedoe. En het was ook iedere keer hetzelfde, al die spelletjes. Ik wou gewoon op mijn gemak zitten en een beetje babbelen of zo. Vieruurtjes waren mijn favoriete moment
Dus ja, supertof als jij je daarmee amuseert, maar sommige mensen zijn daar echt niet in geïnteresseerd. En dat is niet omdat ze het niet geprobeerd hebben of omdat ze de sfeer niet geproefd hebben of omdat ze net bij de verkeerde groep zaten of zo. Sommige mensen vinden daar gewoon niks aan.
(Ik voel me een beetje oud, precies alsof ik met m'n vuistje sta te zwaaien naar de onstuimige jeugd

ad: Maar toch wel gek dat het nooit omgekeerd is. Dat ik hier bijvoorbeeld niet zit te vertellen dat het zo ontzettend tóf is om binnen te zitten, die sfeer, die rust, die stilte! Of een rustig avondje in een café met 2-3 vrienden, gewoon 3 uur aan een stuk babbelen! Dat moet je echt eens proberen! En als je het niet leuk vindt, dan is dat omdat je het niet juist gedaan hebt!)