Mrs.Tupel zei:
Sovereign zei:
Mrs.Tupel zei:
Mrs.Tupel zei:
Daarvoor had ik niet echt iets met kinderen, ik ergerde me aan hen en vond ze allesbehalve schattig. Sinds ik met mijn man ben, ben ik hard veranderd op dat vlak. En daar komt dan ook nog eens bij dat mijn zus vorig jaar bevallen is van een zoontje (waar ik meter van ben) en dat ik zo veel mogelijk tijd met hem wil doorbrengen. Geweldig en ongelooflijk hoeveel plezier zo'n kindje in je leven kan brengen. Superdad zei:
Mulan zei:
Myllan zei:Als je in zo'n soort relatie zit kan je beter de stekker eruit halen. Denk ik dan.
Gevoelens daaromtrent kunnen nogal veranderen, zo heb ik persoonlijk ondervonden.
Ik schreeuwde sinds mijn 24ste ofzo (nu ruim 7 jaar geleden) hoog van de toren dat ik kinderen wou en liefst een klein legertje. Ik was toen single.
Nu heb ik een vaste relatie met iemand die al een kind heeft uit een vorig huwelijk en hoeft het kennelijk allemaal niet meer zo. Ze is er nu 6 en sloopt ons elke keer ze bij ons is.
Het is pittig en vermoeiend en dat terwijl ze eigenlijk best gemakkelijk is en we ze overal kunnen meenemen.
De kinderwens is er nog wel, bij ons allebei maar niet zo heftig meer. 1 kindje nog ofzo. Een broertje of zusje willen we wel nog voor haar maar later pas. Momenteel verdient ze nog alle aandacht vooraleer er zo'n kleine parasiet en schreeuwlelijk de helft van de koek komt opeisen.
Bij mij is het dus een beetje omgekeerde wereld. Van een baarmoeder en rammelende eierstokken die schreeuwden om een elftal naar mss een kindje, ooit.
Dus denk dat veel te maken heeft met de omstandigheden waarin je sukkelt bij het settelen zeg maar. Mss was voor mij persoonlijk die kinderwens nog wel hevig geweest moest ik eindigen met iemand zonder kind. Wie weet.
Lila. zei:Toen ik mijn man ontmoette. Klinkt melig maar het is wel zo.
Voor mij en mijn man zou er een kindje mogen komen maar het hoeft niet noodzakelijk nu al (ik word eind dit jaar 30). Hetgeen het wel wat moeilijker maakt voor ons is dat we sowieso via een fertiliteitscentrum zwanger zouden moeten geraken, op de natuurlijke manier zou het niet lukken. Dat maakt het al een pak minder romantisch en veel voorspelbaarder (nu ja), maar het gaat niet anders.
Rond de 30. Enerzijds omdat mijn relatie met die veel oudere man toen gedaan was (en er dus ook ineens weer een reële mogelijkheid tot kinderen krijgen was), anderzijds omdat euh, tja, de leeftijd zeker?Mrs.Tupel zei:
glashelder zei:
Als ik dan toch zwanger moet zijn en bevallen, dan eigenlijk wel liever van een kind dat van ons twee is. Om één of andere reden vind ik dat gek om dan het kind van een vreemde man te krijgen. We zijn een paar maand geleden op een lezing geweest over donorschap. Bij een niet-anonieme donor moeten er echt héél goede afspraken gemaakt worden, en ik weet ook niet of ik wel zit te wachten op een eigen kind met iemand die wel voor de rest van ons leven ook een rol daarin speelt. Een anonieme donor heb ik wat bezwaar tegen, enerzijds omdat het anoniem is (wat ik nefast vind voor het kind, voornamelijk) en omdat ik dat net niet transparant genoeg vind (ja, dubbel, maar ik vertrouw het niet helemaal met van die rare verhalen die je soms hoort).Mrs.Tupel zei:
Mrs.Tupel zei:
Lila. zei:
Tha_nOn zei:
Superdad zei:Wat is verkeerd met festivals doen op uw 35?ik heb zelfs kinderen...
Hangt niet af van leeftijd, noch van burgerlijke status, zoals mac-bc blijft verkondigen. Ik zie hier maar één iemand klagen. Mac bc zelf. Is hij dan gelukkiger?
Superdad zei:
mac-bc zei:Een praktisch voorbeeld: velen ervan hebben in andere steden gestudeerd, hebben daar wat liefjes gehad van andere streken, ... Maar toevallig kwam hun laatste liefje allemaal vanuit de eigen streek of hetzelfde dorp. Ofwel is dat verschrikkelijk toevallig, ofwel is dat opnieuw die typische dorpsmentaliteit die bovendrijft. Zoals bij de boeren vroeger: praktisch gezien moet uw partner vooral van nut zijn, en als het een beetje klikt dan is dat mooi meegenomen.
zarathustra zei:
zarathustra zei:
We hebben nu even een pauze genomen omdat we niet willen dat het ons leven volledig bepaalt en gewoon omdat we even tot rust wilden komen.