Realiteit lijkt vrij complex. Er is een
koninklijk besluit dat geldt voor alle spoorwegmaatschappijen en zegt:
Het is verboden voor de reizigers in of uit een trein te stappen :
...
2° tijdens het openen en sluiten van de deuren;
3° wanneer het personeel van de betrokken spoorwegonderneming dit verbiedt;
...
Het fluitsignaal op zich is dus niet voldoende, tenzij "het sluiten van de deuren" juridisch begint op het ogenblik dat hij fluit, maar dat zou dan ook zo gedefinieerd moeten worden. Maar als de conducteur je verbiedt op te stappen, is het wel strafbaar, maar daar is ook wel meer dan een niet-eenduidig fluitsignaal voor nodig imho want deze tekst moet altijd in het voordeel van de "beklaagde" geinterpreteerd worden, zo liberaal mogelijk dus voor de reiziger. Inbreuken hiertegen zijn strafbaar en leiden tot gerechtelijke boetes, in het extreme tot correctionele rechtbank en strafblad.
Dan heb je nog de
Vervoervoorwaarden van de NMBS die enkel van toepassing zijn op de nationale diensten uitgevoerd door de NMBS en verbiedt onder meer:
in- of uitstappen wanneer de trein nog niet volledig stilstaat, of nadat de treinbegeleider het vertreksignaal gegeven heeft;
Wederom laten ze na om "vertreksignaal" te definieren, jammer want de discussie hierboven toont al aan dat dit niet eenduidig is. Aangezien het de "Vervoersvoorwaarden" zijn is het best om deze tekst zo restrictief mogelijk voor de reiziger te interpreteren, en dus het eerste signaal dat onlosmakelijk verband houdt met het vertrek, meestal het fluitsignaal. Inbreuken hiertegen zijn niet strafbaar maar leiden tot een "C173 vaststelling van overlast of inbreuk op de veiligheid" waarvan de vervoersvoorwaarden verder nog de kosten bepalen en waarmee je contractueel akkoord bent gegaan door op de trein te stappen. Maar een burgerlijke rechtbank zal zo'n "vaststelling" volgens mij al snel in de prullenbak zwieren bij gebrek aan materieel bewijs, tenzij de NMBS met camerabeelden oid afkomt.