Alevieten en islam
--------------------------------------------------------------------------------
Alevieten zijn geen Islamieten zoals algemeen aangenomen wordt: ze passen geen enkele regel van officiële Islam toe.
- Geen moskee
- Geen Koran
- Geen Hadj (Hac)
- Geen Jihad
- Geen Ramadan, Suikerfeest etc...
Alevieten; vroeger ook noesairi's genoemd, een sekte, met aanhangers in Noordwest-Syrië en Libanon. Ook veel Turkse Koerden zijn ook Alevieten.
De Alevieten verwierpen de Sjaria (Islamitisch recht) en interpreteren de religie vooral op allegorische wijze. Voor de Alevieten is religie ten eerste vrede, liefde voor God en de medemens. En niet regels en uiterlijkheden. Alevieten zijn voorstanders van de scheiding van kerk en staat en van gelijkwaardigheid van de seksen. Ze gaan niet naar de moskee, geloven niet in de goddelijke openbaring van de koran en 'kijken met één oog', wat wil zeggen dat voor hen alle godsdiensten één en dezelfde god aanbidden.
Alevitisme kenmerkt zich dus door een zeker pantheïsme.
God is overal , de hele wereld is een manifestatie van God, en God zit dus ook in jezelf.
Daarom verdient, in hun ogen, ook ieder mens respect en moet hij worden geaccepteerd zoals hij is, ongeacht zijn afkomst, geloof of seksuele geaardheid.
Verder staan vooral ‘verdraagzaamheid’ en ‘tolerantie’ bij hen in een hoog vaandel.
Ze geloven dat God de wereld heeft geschapen, maar deze God legt geen absolute geopenbaarde leer aan de mensen op die ze slechts te volgen hebben.
Vrouwen en mannen zijn gelijk bij hen .. een jong aangeleerd respect voor de menselijkheid van de ander (in plaats van de seksuele soort), zorgt voor een innig contact tussen mannen en vrouwen zonder ook maar iets van seksuele aard te hebben.
Meisjes lastig vallen past in het geheel niet bij de jonge Alevietische jongen b.v. Ze zijn in essentie democratisch in politiek opzicht.
De Alevieten verspreiden zich over de hele wereld. Maar de hoofdconcentraties zijn vooral te vinden in Turkije, Syrië, Libanon en er zijn kleinere gemeenten in Irak, Iran en Egypte. In Syrië vormen de Alevieten, hoewel een minderheid, Zij verwerpen de Sjaria, om dit deze geen goddelijke maar door mensen gemaakte wetten zijn, die al genoeg zijn gecorrumpeerd. Er is ook een soepele houding ten opzichte van de Islamitische religieuze plichten, zoals de dagelijkse gebeden, moskeegang en de spijswetten.Dit wordt de buitenkant van de religie genoemd. Mannen en vrouwen hebben gelijke rechten en uithuwelijken is ten strengste verboden. Het geloof moet uit het hart komen en gericht zijn op liefde voor God en de medemens.
Alevieten hebben vaak joden en Christenen, bij vervolging door orthodoxe Moslims, in bescherming genomen. Jezus en het evangelie worden door de Alevieten hoog geschat en sommigen zijn zelfs overgegaan tot het Christendom. Alevitische erediensten kenmerken zich door zang, dans en gebed.