Archief - Wie heeft er sociale angst? Stress in publiek, interacties?
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
glashelder
Legacy Member
Okay, 'k had je verkeerd begrepen, 'k dacht dat je het gewoon niet wistCooldehla zei:@glashelder: Je verklaart het binnen de statuut van een beroep en hoe het wettelijk is vastgesteld, maar je ziet zelf toch in hoe arbitrair zoiets is.
Het expertise behoort tot de psycholoog, wat is de functie dan van een psychiater ? Heel leuk dat ze pillen kunnen voorschrijven, maar dat kan eigenlijk een psycholoog ook. Huisartsen kunnen ook ssri voorschrijven en da is al helemaal onverantwoord
Waarom niet? Die is even bekwaam als een oude man hoorArcturus zei:
Dat is je eigen idee...Liquigi
Legacy Member
heb geen sociale fobie maar als ik praat met vrienden of andere mensen dan dreigen die gesprekken snel stil te vallen, omdat ik de neiging heb alleen het noodzakelijke te zeggen en niet te zeveren over allerlei nutteloze zaken. Heb bij het starten van een gesprek dus soms een lichte schrik dat het niet lang gaat duren voor er een pijnlijke stilte aankomt.
Heb het vooral als ik moe ben/niet goed geslapen heb
Pulp Fiction - Uncomfortable Silences - YouTube
Heb het vooral als ik moe ben/niet goed geslapen heb
Pulp Fiction - Uncomfortable Silences - YouTube
SysRq
Legacy Member
Cooldehla zei:Het expertise behoort tot de psycholoog, wat is de functie dan van een psychiater ? Heel leuk dat ze pillen kunnen voorschrijven, maar dat kan eigenlijk een psycholoog ook. Huisartsen kunnen ook ssri voorschrijven en da is al helemaal onverantwoord
Een psycholoog weet dan weer niks over mogelijk gevaarlijke tegenwerkingen met andere pillen die al genomen kunnen worden, en soms is het raadzaam eerst de bloeddruk op te meten vooraleer bepaalde medicatie voor te schrijven.
Hou geneeskunde maar voor mensen die daarvoor gestudeerd hebben alstublieft.
marcel
Legacy Member
Cooldehla zei:Er is een tendens binnen de algemene populatie en binnen psychologische kringen om te opteren voor therapie maar geloof persoonlijk dat dat een typisch menselijke bias is. Voor stemmingsstoornissen heb ik liever toch een pil (dan wel ene die werkt natuurlijk, want 1/3 reageert er niet eens op
Als je licht angst/licht depressie hebt, dan kan je opteren voor praat therapie, maar als je medium/zware angst/depressie hebt en je functioneert voor geen meter, then by all means: pop them pills!
Liebowitz sad vragenlijst. Als je denkt dat je sociaal angst hebt, dan kan je hiermee het extra verifieren:
Liebowitz Social Anxiety Scale Test - SAS
The scoring scale:
55-65 Moderate social phobia
65-80 Marked social phobia
80-95 Severe social phobia
Greater than 95 - Very severe social phobia
Your score:
51(fear) + 42(avoidance) = 93
ik heb ook net een test gedaan via deze site:
AngstCentrum: consultatie, advies en begeleiding voor angsten, fobieën en emotionele problemen
ik zit boven de hoogste score die ze geven...
het is een serieus probleem voor mij, ik kom basically alleen buiten als ik moet (boodschappen, werk).
als ik buiten kom voor ontspanning, zoek ik echt plaatsen op waar niemand komt. ik ga wel elk jaar naar Werchter, maar daar kan ik mij focussen op mijn schoonzus waar ik goed overeen kom, en tijdens de concerten op de muziek.
op fuiven (nauwelijks 5 per jaar, ik dwing mezelf soms op uitnodigingen in te gaan) ben ik blij als er een pot gelegd wordt, dan moet ik niks gaan bestellen, of aan anderen vragen wat ze willen drinken. ik blijf ook heel de avond op dezelfde vierkante meter staan, en ga zéker niemand aanspreken die mij niet aanspreekt.
ik zou graag eens een terraske willen doen, maar als ik een passeer dùrf ik mij gewoon niet neerzetten, en dan loop ik sneller door.
op sollicitaties (en vroeger spreekbeurten etc) voel ik mij enorm gespannen, wil ik zo snel mogelijk weer buiten, en heb ik schrik dat ik ga flauwvallen. de job die ik die ligt dan ook ver onder mijn kunnen. op dat sollicitatiegesprek heb ik nauwelijks 5 woorden moeten zeggen, een geluk.
familiefeestjes kunnen voorbij gaan zonder dat ik iets zeg.
ik heb geen vrienden, buiten mijn collega's. iedereen ziet wel dat er iéts scheelt met mij, maar wijten het aan extreme verlegenheid, vooral omdat het in de vertrouwd omgeving van het werk ook helemaal geen probleem is. sommige nieuwe collega's geloven het zelfs niet als er gezegd wordt dat ik verlegen ben, al doorzien ze wel dat mijn grote mond die ik dan opzet een pose is.
ik ben 30, maar mijn leven staat technisch gezien stil, omdat ik mij in een normale sociale situatie niet normaal kan gedragen, en juist daarom ontwijk ik het zoveel mogelijk.
terwijl ik weet dat er, buiten dit probleem, aan mij niks scheelt, integendeel. ik weet dat ik er goed uitzie, dat ik mij goed kleed, dat ik een goed gevoel voor humor heb, dat ik geen dommerik ben, kortom dat ik alles heb om een "populaire" gast te zijn. maar toch lukt het mij niet om dat gevoel te houden als het erop aan komt
glashelder
Legacy Member
Arcturus zei:
In jouw situatie is dat dus niet abnormaal
Ik ken het hoor. Maar die mensen daar zijn daar juist voor. Je moet niks bewijzen of je anders voordoen of een imago hoog houden. (Mijn sociale angst was altijd het ergst in dat soort situaties, dus in werk- of stagesituaties, als ik op m'n best moest zijn, zeg maar.) Het is juist de bedoeling dat je helemaal jezelf bent daar.Allez, 'k weet niet of dat idee helpt. Maar zoiets zou mij wel geholpen hebben met wat relaxter te zijn.
NotoriousP
Legacy Member
Geen stress in het publiek, enkel gemakkelijk geïrriteerd als ik bij een grote groep mensen ben (zeker in het uitgaansleven dus). Telt dat ook als sociale aandoening of ben ik gewoon intolerant?
ps: glashelder jij bent toch wel de meest losbandige vrouw die ik zichzelf als introvert zie beschrijven hoor.
ps: glashelder jij bent toch wel de meest losbandige vrouw die ik zichzelf als introvert zie beschrijven hoor.
Katoom
Legacy Member
Ik ben blijkbaar goed in balans: 34(fear) + 34(avoidance) = 68 
Maar dat hangt vooral van mijn stemming af, ik kan van de ene dag op de andere heel sociaal of heel terughoudend zijn.
Meestal probeer ik dat eerder uit de weg te gaan
aangezien het dan toch geen nut heeft om te socializen. Hangt ook wel van het gesprek en/of de persoon af.
Maar dat hangt vooral van mijn stemming af, ik kan van de ene dag op de andere heel sociaal of heel terughoudend zijn.
Same, als ik moe ben dan boeit me dat ook niet.Liquigi zei:
Meestal probeer ik dat eerder uit de weg te gaan aangezien het dan toch geen nut heeft om te socializen. Hangt ook wel van het gesprek en/of de persoon af.
glashelder
Legacy Member
NotoriousP zei:
Ik zou niet weten waarom. Ik ben graag alleen en hoef niet zo nodig veel of vaak mensen rond mij te hebben, vind dat vaak irritant of vermoeiend. Ben meer op m'n gemak alleen. Snap niet waarom ik dan preutser (of allez, minder losbandig
) zou zijn dan een ander. Ik ben niet verlegen of sociaal onaangepast of bang. Als ik iets sociaal doe, ben ik ook niet anders dan een ander, buiten dat ik graag observeer en niet altijd het hoogste woord wil of moet voeren (en soms wel, hangt er vanaf over wat het gaat en hoeveel ik mij op m'n gemak voel). Smalltalk heb ik weinig of geen behoefte aan, maar ik kán het wel (vind het alleen retesaai). Geen enkele van die dingen beïnvloeden met wie ik wel of geen seks wil hebben, of hoe vaak of waar en wanneer. Dus ik kán wel sociaal zijn en heb daar geen enkel probleem mee, het hoeft alleen niet zo nodig, en zeker niet zo vaak als anderen. Snap niet wat dat met seks heeft te maken.WarBlade
Legacy Member
Arcturus zei:
Zo'n 5-tal jaren ofzo denk ik... Maar ik ga er eigenlijk niet zo graag naartoe, als ik me op die moment goed voel, heb ik zin om die uit te lachen, voel ik me rot, wil ik er eigenlijk niet over praten...
Maar mijn humeur is extreem wisselvallig, het ene moment voel ik me zo goed dat ik tot op het arrogante zit en alles aan kan, het andere moment voel ik me extreem introvert en zwak...
Gisteren b.v. over Turnhout kermis geweest, dan "fuck" ik mezelf op voorhand preventief al wat op om "dat moest ik eens iets meemaken", ik mezelf dan niet laat doen... Met als gevolg dat ik extravert en arrogant ben...
Pas ook ne maat tegengekomen die voor een jaar naar Canada vertrekt, we hadden het erover, maar stonden aan terassen vol volk, dan is het voor mij heel moeilijk om te praten als ik me op dat moment slecht voel... Met als gevolg dat ik me dus schuldig voel achteraf dat ik niet meer gezegd heb...
Er zit ZOVEEL in mij, maar het is soms niet gemakkelijk om het uit te drukken/te doen...
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.