Met 'polygamie' bedoelde ik dus zowel 1 man die meerdere vrouwen zou mogen hebben als 1 vrouw die meerdere mannen zou mogen hebben. Of zelfs dat een persoon zowel een partner mag hebben van hetzelfde als van het andere geslacht. Kan zijn dat er voor het ene een ander woord is, zo geleerd ben ik ni
Persoonlijk hoeft het voor mij ook niet echt, ik ben ook al tevreden met m'n vrouw.
Maar ik ken een paar koppels waarbij een van de partners biseksueel is. Das al een hele andere situatie dan ene man die meer vrouwen wil of een vrouw die meerdere mannen wil. Bij beide koppels heeft de partner daar geen problemen mee.
Maar als puntje bij paaltje komt dan is den ene partner steeds in overtreding met de wet en als het ooit toch tot een scheiding komt met de vaste partner dan kan dat steeds uitgespeeld worden, ook al is het steeds in onderlinge toestemming gebeurd en heeft de feitelijke reden van de scheiding daar niks mee te maken. Een soort kontrakt zoals hier al voorgesteld zou dat al kunnen voorkomen.
Ook als het nooit tot een scheiding zou komen kunnen er later nog grote problemen opduiken. Stel dat een van die koppels een vaste 3de partner vindt en dat daar ook kinderen van komen. In het kader van overlijden kan dat serieuze problemen geven want de wettelijk gehuwde partner heeft dan altijd een streep voor, evenals de kinderen daarvan op de kinderen van de wettelijk niet gehuwde partner. Het hoeft zelfs niet tot problemen onderling te komen: de wettelijk ongehuwde partner en de kinderen daarvan zullen zowieso een pak meer erfenisrechten moeten betalen.
Ook voor het hoederecht van de kinderen kan dat veel problemen vormen.
Het argument dat mensen niet zouden willen dat hun partner nog op een ander zou gaan gaat volgens mij niet op. Mensen die monogaam willen blijven zoeken gewoon best een partner die er ook zo over denkt. Dat is nu toch ook al het geval denk ik. Want anders gaat ge vroeg of laat toch prijs hebben. Vreemdgaan zou volgens mij niet meerderen of minderen. Er zijn toch ook niet plots meer homo's en lesbos bijgekomen sinds dat dat uit de taboesfeer is gehaald? Het enige wat wel gebeurd is is dat mensen die hun hele leven al met zichzelf in de knoop lagen nu sneller en er makkelijker voor uit kunnen/durven komen wat hun geaardheid is en niet meer 'gedwongen' moeten huwen tegen hun zin.
Waarom zou zoiets dan ook niet voor biseksuele mensen mogelijk gemaakt moeten worden? Als alle betrokken partners ermee akoord gaan, waarom zouden die mensen dan nog verder moeten met het onderdrukken van bepaalde gevoelens 'omdat het niet kan van de maatschappij' en als ze er dan toch mee verder willen gaan met het idee dat een van de partners wettelijk gezien altijd de mindere is van de andere, ook al zouden ze het zelf liefst anders willen?