Archief - De grote spaarvermogen en spaargeld enquete!

Ik bedoelde het ook niet op u hoor. Gewoon een beetje een trend die ik hier zag.

mac-bc zei:

Neen, dat is nu precies het hele punt van mijn kritiek. Ik kies er niét voor om mijn vrijheid op te geven, maar dat doen anderen onrechtstreeks voor mij. Terwijl dat omgekeerd helemaal niet het geval is; met mijn levensstijl beknot ik niemands vrijheid.

Klik om te vergroten...

Ah nee zeker. Denk je dat vrouwen even warm lopen van mannen die nog thuis wonen?
Thuisblijvers kunnen ook zeuren dat ze in hun 'vrijheid' op privacy en sex of relaties beknot zijn omdat ze niet in competitie kunnen gaan met alleenwonenden om de beschikbare partners. Zij zitten ook met een zekere handicap in de match omdat ze moeilijk met hun date tegen de andere kant van de muur van hun ouders' slaapkamer in bed liggen bonken of elkaar aflekken in de zetel achter de TV naast mama en papa.

mac-bc zei:

Dude... Dus jij zegt; "Neen hoor, het beknot je vrijheid niet, je zal alleen moeten tevreden zijn met minder". Euh, dus het beknot mijn vrijheid wél natuurlijk.

Klik om te vergroten...

Het moet niet eh, weerom zie cege. Maar wat jij zegt is dat het een schande is dat er mensen die meer geld op tafel kunnen leggen ( om welke reden dan ook) en dat dat uw vrijheid beknot. Maar zoals ik dus zei dat thuis wonen is slechts een kleine factor. Iemand die weigerde te studeren kan ook klagen dat al die mensen met hun 3-4k jobs de prijzen omhoog jagen of degene die per sé in de stad wil wonen kan klagen dat al die andere de prijzen omhoog jagen. Maar dat zijn allemaal keuzes die je tot op zekere hoogte zelf maakt, men kiest er voor te studeren of niet, men kiest waar men gaat wonen/werken, men kiest alleen te willen gaan wonen op 18 of 28, etc Maar dat zijn allemaal keuzes, dat is allemaal vrijheid. Wat jij eerder zegt is dat je wil dat je gelijk welke optie kan kiezen en dat dat geen gevolgen zou mogen hebben. Maar dat gaat inderdaad niet. elke keuze heeft consequenties voor jou en voor anderen. Zelfs het de kleine keuze van wat je gaat studeren beïnvloedt op minimale wijze de kans dat anderen een job kunnen vinden en wat ze verdienen. Dus ja ok, elke keuze beknot ook de vrijheid van jezelf en anderen aangezien je enkel de optie kan doen die je kiest.

Mijn stelling was namelijk dat ik, onder gelijke randvoorwaarden, netto koopkracht verlies als ik niet meedoe aan dat hotel-mama gebeuren. Als ik mijn koopkracht op pijl wil houden, moet ik dus mee-evolueren met de gemiddelde tijd dat mensen thuis blijven wonen. Dat gemiddelde schuift steeds verder op. Ik ben dus, as we speak, vrijheid aan het inboeten; ofwel moet ik ook terug bij mama intrekken ofwel wordt mijn (keuze)-vrijheid beperkt omdat ik niet meer kan kopen wat ik anders wel had kunnen kopen. Dàt is de economische realiteit.

Klik om te vergroten...

Dus zoals cege zegt.. niet het geval. Moonblade van hetzelfde.. direct het huis uitgaan is financieel blijkbaar beter.

Je kan dan wel zeggen "niets aan te doen" of "jammer voor jou", maar het feit an sich kun je nu toch moeilijk ontkennen?! Dus ok, jammer voor mij dan, maar dat zal mij niet beletten om er kritiek op te hebben. En ik wil hier even scherp stellen waarom ik daar kritiek op heb; niet omwille van "jaloezie", niet omwille van "de held uithangen op het internet", of welke zever lees ik hier nog allemaal. Neen, het beknot mijn vrijheid. Punt.

Klik om te vergroten...

Ik ga inderdaad niet ontkennen dat uw keuze gevolgen heeft voor u. Je kende al de feiten en hebt een keuze gemaakt, die heeft inderdaad consequenties. Dat die consequenties onderhevig zijn aan de rest van de maatschappij is logisch. Waar ik een probleem mee heb is dat jij doet alsof jouw keuzes geen consequenties hebben voor anderen. Tuurlijk hebben ze dat

Guini zei:

Eindelijk eens iemand die zegt zoals het is. Ik heb het me nog geen moment beklaagd op mn 34ste dat ik lang heb thuis gewoond. Zonder dit had ik nooit alleen een eigen woning kunnen bouwen. Laat die andere "zogezegde zelfstandige mensen" maar doen. Alsof ik nu niet zelf mijn eigen boontjes kan doppen omdat ik lang heb thuisgewoond. Niks daarvan is waar. Mensen maken elkaar dat graag wijs omdat ze jaloers zijn. Ze willen al vrij vroeg zelfstandig genoemd worden maar ze zien veel zwarte sneeuw hoor en geraken er op latere leeftijd ook amper door. Ik heb wel lang thuisgewoond en ben nu ook zelfstandig. Alleen heb ik ook een mooie spaarbonus extra bovenop. Ik zie dus enkel maar voordelen om langer thuis te blijven. Maar dan moet je je eigen "zelfbeeld" wel even opzij durven zetten en niet beschaamd zijn om thuis te wonen. Zo niet hoor je wel bij de grote kudde en is het ook stoerder om te zeggen dat je alleen woont maar later beklaag je je dat toch hoor want je hebt een pak minder financiële draagkracht.

Klik om te vergroten...

34 is toch wel erg lang om thuis te blijven hangen hoor. Ik ben op mijn 18e op kot gegaan en heb sindsdien niet meer bij mijn ouders gewoond. Ik heb sinds mijn 27ste een eigen appartement gekocht in Leuven en bijlange geen zwarte sneeuw gezien. Allé goed, als je absoluut thuis wilt blijven hangen om te sparen kan je dat doen, maar ik vind 28 tot wel het max daarvoor. Je kan ook tot je 45ste thuis blijven hangen, dan spaar je nog veel meer, maar de vraag is maar of dat ideaal is.

zarathustra zei:

Het moet niet eh, weerom zie cege. Maar wat jij zegt is dat het een schande is dat er mensen die meer geld op tafel kunnen leggen ( om welke reden dan ook) en dat dat uw vrijheid beknot. Maar zoals ik dus zei dat thuis wonen is slechts een kleine factor. Iemand die weigerde te studeren kan ook klagen dat al die mensen met hun 3-4k jobs de prijzen omhoog jagen of degene die per sé in de stad wil wonen kan klagen dat al die andere de prijzen omhoog jagen. Maar dat zijn allemaal keuzes die je tot op zekere hoogte zelf maakt, men kiest er voor te studeren of niet, men kiest waar men gaat wonen/werken, men kiest alleen te willen gaan wonen op 18 of 28, etc Maar dat zijn allemaal keuzes, dat is allemaal vrijheid. Wat jij eerder zegt is dat je wil dat je gelijk welke optie kan kiezen en dat dat geen gevolgen zou mogen hebben. Maar dat gaat inderdaad niet. elke keuze heeft consequenties voor jou en voor anderen. Zelfs het de kleine keuze van wat je gaat studeren beïnvloedt op minimale wijze de kans dat anderen een job kunnen vinden en wat ze verdienen. Dus ja ok, elke keuze beknot ook de vrijheid van jezelf en anderen aangezien je enkel de optie kan doen die je kiest.


Dus zoals cege zegt.. niet het geval. Moonblade van hetzelfde.. direct het huis uitgaan is financieel blijkbaar beter.



Ik ga inderdaad niet ontkennen dat uw keuze gevolgen heeft voor u. Je kende al de feiten en hebt een keuze gemaakt, die heeft inderdaad consequenties. Dat die consequenties onderhevig zijn aan de rest van de maatschappij is logisch. Waar ik een probleem mee heb is dat jij doet alsof jouw keuzes geen consequenties hebben voor anderen. Tuurlijk hebben ze dat

Klik om te vergroten...

Uiteraard zijn er wederzijdse invloeden. En uiteraard zijn de invloeden talrijk. Maar door er een amalgaam van te maken moet je niet proberen deze specifieke kwestie te verdoezelen door het mee te trekken in de wirwar van onze complexe samenleving. Want dat is wat je doet. En daarmee geraak je nergens als je een specifieke kwestie wil aankaarten, dan moet je die kwestie isoleren van de rest. Exact zoals je zou doen met een complexe wiskundige formule.

We hebben het hier dus over de specifieke kwestie "hotel mama". Waardoor mijn stelling geldt onder gelijke randvoorwaarden. Ergo; we beschouwen de opleidingsgraad als gelijk, we beschouwen de jobs met 3-4k als gelijk, we beschouwen de hoeveelheid mensen die in de stad willen wonen als gelijk, ... en al de rest die je op één hoopje wil gooien om de hotel mama-kwestie te verdoezelen beschouwen we allemaal als gelijk. Ok, dan kunnen we onder deze omstandigheden bekijken wat het geïsoleerde effect is van hotel mama. En dan kun je niet anders dan de conclusie trekken die ik hier naar voor heb geschoven; al diegenen die langer thuis blijven wonen dan gemiddeld zorgen voor de vrijheidsbeknotting van het onderste percentiel. Omgekeerd, al diegenen die vroeger het huis verlaten dan gemiddeld zorgen voor de vrijheidsverruiming van het bovenste percentiel (want die halen het gemiddelde naar beneden).

De conclusie is eigenlijk dat Mac-be boven zijn stand wil leven, en daarom zijn frustraties uit tegen heel de wereld.

Ik wil eigenlijk in een kasteel wonen, maar doordat er veel mensen dikke erfenissen krijgen zijn kastelen onbetaalbaar voor mij. Dus erfenissen moeten afgeschaft worden.

Ik heb zo'n collega die constant gefrustreerd rondloopt en constant loopt te zeuren over alle onrechtvaardigheden die er zijn. Kerel heeft intussen een serieuze depressie gekregen. Kan geen vrouw vinden die bij hem wil blijven en is volgens mij niet geweldig gelukkig.

mac-bc zei:

We hebben het hier dus over de specifieke kwestie "hotel mama". Waardoor mijn stelling geldt onder gelijke randvoorwaarden. Ergo; we beschouwen de opleidingsgraad als gelijk, we beschouwen de jobs met 3-4k als gelijk, we beschouwen de hoeveelheid mensen die in de stad willen wonen als gelijk, ... en al de rest die je op één hoopje wil gooien om de hotel mama-kwestie te verdoezelen beschouwen we allemaal als gelijk. Ok, dan kunnen we onder deze omstandigheden bekijken wat het geïsoleerde effect is van hotel mama. En dan kun je niet anders dan de conclusie trekken die ik hier naar voor heb geschoven; al diegenen die langer thuis blijven wonen dan gemiddeld zorgen voor de vrijheidsbeknotting van het onderste percentiel. Omgekeerd, al diegenen die vroeger het huis verlaten dan gemiddeld zorgen voor de vrijheidsverruiming van het bovenste percentiel (want die halen het gemiddelde naar beneden).

Klik om te vergroten...

Die insteek is nogal beperkt. Het enige wat je hier vergelijkt is 'huren' versus 'hotel mama' zonder andere alternatieven te bekijken.

Je kan na jaren hotel mama inderdaad meer geld op tafel leggen tov. huren omdat je de huuruitgaven elimineert. Want huur = weggesmeten geld.

Er is echter niemand die je verplicht om te huren. Je kan ook 'kopen', een 3de optie waarmee je:
A. net zoals bij hotel mama ook huuruitgaven elimineert
B. je geld laat renderen

En wanneer je als sukkelaar echt, echt, echt niet genoeg geld verdient om iets klein te kunnen kopen, zelfs geen houten chalet op een stuk bosgrond, kan je als 4de optie ongetwijfeld op een of andere sociale woning lijst terecht komen en is het 'hotel OCMW' of als 5de optie een sociale lening.

Je geld wegsmijten aan huur, en ook hoeveel je aan huur wilt wegsmijten is een keuze die jij maakt en waarvoor er afhankelijk van je situatie 1 of meerdere alternatieve bestaan, zelfs als je geen beroep kan doen op Hotel mama.

Nog een alternatief: Veel studenten hokken bijvoorbeeld met 4 of 5 samen in een huis om huurkosten tot 150 euro ofzo te beperken zodat ze ook kunnen doorsparen. Misschien is dat evenveel als hun ouders zouden vragen om maandelijks af te dokken voor kost&inwoon. Moeten die dezelfde woede ondergaan als mensen die voor Hotel Mama geopteerd worden of is dat opeens wel eerlijk tov. mensen die aan 700€/maand huren?


En misschien het meest extreme alternatief dat ik voor ogen kan halen: voor 2k koop je een Syrisch paspoort. Je doet je voor als vluchteling en vraagt asiel aan in een open centrum. Geen huurkosten + gratis eten = profit!

Tefal zei:

De conclusie is eigenlijk dat Mac-be boven zijn stand wil leven, en daarom zijn frustraties uit tegen heel de wereld.

Ik wil eigenlijk in een kasteel wonen, maar doordat er veel mensen dikke erfenissen krijgen zijn kastelen onbetaalbaar voor mij. Dus erfenissen moeten afgeschaft worden.

Ik heb zo'n collega die constant gefrustreerd rondloopt en constant loopt te zeuren over alle onrechtvaardigheden die er zijn. Kerel heeft intussen een serieuze depressie gekregen. Kan geen vrouw vinden die bij hem wil blijven en is volgens mij niet geweldig gelukkig.

Klik om te vergroten...

Allez, het kinderachtige gezeik is weer begonnen. Het heeft weer lang geduurd.

Heb je ook nog argumenten of zal het hierbij blijven?

mac-bc zei:

Uiteraard zijn er wederzijdse invloeden. En uiteraard zijn de invloeden talrijk. Maar door er een amalgaam van te maken moet je niet proberen deze specifieke kwestie te verdoezelen door het mee te trekken in de wirwar van onze complexe samenleving. Want dat is wat je doet. En daarmee geraak je nergens als je een specifieke kwestie wil aankaarten, dan moet je die kwestie isoleren van de rest. Exact zoals je zou doen met een complexe wiskundige formule.

We hebben het hier dus over de specifieke kwestie "hotel mama". Waardoor mijn stelling geldt onder gelijke randvoorwaarden. Ergo; we beschouwen de opleidingsgraad als gelijk, we beschouwen de jobs met 3-4k als gelijk, we beschouwen de hoeveelheid mensen die in de stad willen wonen als gelijk, ... en al de rest die je op één hoopje wil gooien om de hotel mama-kwestie te verdoezelen beschouwen we allemaal als gelijk. Ok, dan kunnen we onder deze omstandigheden bekijken wat het geïsoleerde effect is van hotel mama. En dan kun je niet anders dan de conclusie trekken die ik hier naar voor heb geschoven; al diegenen die langer thuis blijven wonen dan gemiddeld zorgen voor de vrijheidsbeknotting van het onderste percentiel. Omgekeerd, al diegenen die vroeger het huis verlaten dan gemiddeld zorgen voor de vrijheidsverruiming van het bovenste percentiel (want die halen het gemiddelde naar beneden).

Klik om te vergroten...

Ok we zullen alles gelijk bekijken. Jij en ik studeren beide af op 23-24 ofzoiets. Het is juli, je hebt je diploma in hand en je start je job in september ( ik pak mijn situatie ik weet niet of jij direct begin juli begon).

Ik heb de vrijheid om thuis te blijven wonen of iets te gaan huren, jij hebt de vrijheid om hetzelfde te doen. We nemen beide een beslissing en leven met de gevolgen. Wat jij 6 maanden later kan doen is enkel een gevolg van jouw eigen keuze. Dat jij iets wil doen dat blijkbaar moeilijker/niet mogelijk is in de maatschappij is niet mijn probleem, je had perfect kunnen kiezen om thuis te wonen.

Wat je hier eigenlijk probeert te argumenteren is dat anderen beslissingen moeten maken die financieel negatief zijn voor hen zodat het jou beter uitkomt. Want dat is het *enige* verschil eh, jij wil minder moeten betalen. Punt. Dus ja in die zin is je argument uiteraard logisch, iedereen wil zo min mogelijk moeten betalen. Dus doe aub niet alsof je een of ander nobel doel nastreeft.

zarathustra zei:

Ok we zullen alles gelijk bekijken. Jij en ik studeren beide af op 23-24 ofzoiets. Het is juli, je hebt je diploma in hand en je start je job in september ( ik pak mijn situatie ik weet niet of jij direct begin juli begon).

Ik heb de vrijheid om thuis te blijven wonen of iets te gaan huren, jij hebt de vrijheid om hetzelfde te doen. We nemen beide een beslissing en leven met de gevolgen. Wat jij 6 maanden later kan doen is enkel een gevolg van jouw eigen keuze. Dat jij iets wil doen dat blijkbaar moeilijker/niet mogelijk is in de maatschappij is niet mijn probleem, je had perfect kunnen kiezen om thuis te wonen.

Wat je hier eigenlijk probeert te argumenteren is dat anderen beslissingen moeten maken die financieel negatief zijn voor hen zodat het jou beter uitkomt. Want dat is het *enige* verschil eh, jij wil minder moeten betalen. Punt. Dus ja in die zin is je argument uiteraard logisch, iedereen wil zo min mogelijk moeten betalen. Dus doe aub niet alsof je een of ander nobel doel nastreeft.

Klik om te vergroten...

Neen hoor, het feit dat de gemiddelde leeftijd om thuis te blijven wonen hoger ligt dan van mij vind ik op zich niet zo erg. Niemand is gelijk, niet iedereen maakt exact dezelfde keuzes, ... dus er zullen altijd mensen onder het gemiddelde zitten en mensen boven het gemiddelde. Dat ik dan onder het gemiddelde zit is nu eenmaal zo door mijn eigen keuze. Geen probleem. Laat ons dit een soort statisch evenwicht noemen.

Maar als je uw omgeving bekijkt, je bekijkt dit topic, je bekijkt de cijfers, ... dan zie je een fenomeen opduiken waarin dat gemiddelde niet statisch is, maar drastisch opschuift naar boven toe. Het is die drastische verschuiving die mij zorgen baart. Die vloeit namelijk niet meer voort uit demografische "toevallige" redenen, maar steeds vaker uit een soort weloverwogen financiële strategie met als enige doel om net dat tikkeltje meer te kunnen bieden dan de ander. Op dat moment ben je als maatschappij een (onomkeerbare) weg aan het inslaan waar men steeds verder de persoonlijke vrijheden aan de kant schuift voor het financiële en waarbij je iedereen dwingt om eraan mee te doen. Dat is het punt die ik wil maken. Een degoutante evolutie.

Je moet nu toch wel bijzonder veel misplaatste lef hebben om mij hier nu te gaan afschilderen alsof ik ergens financieel voordeel wil uithalen. De wereld op zijn kop. Misschien moet je daarvoor eens uw pijlen richten op de thuisblijvertjes die hun uiterst individuele financiële belangen doen primeren op hun eigen (én de maatschappelijke) vrijheden om op een aanvaardbare leeftijd het huis te kunnen verlaten zonder zichzelf daarom te moeten verarmen. Het is niet ik die die dwaze evolutie in gang heeft gebracht hoor, wel integendeel. Een klein beetje correct blijven.

mac-bc zei:

Maar als je uw omgeving bekijkt, je bekijkt dit topic, je bekijkt de cijfers, ... dan zie je een fenomeen opduiken waarin dat gemiddelde niet statisch is, maar drastisch opschuift naar boven toe. Het is die drastische verschuiving die mij zorgen baart. Die vloeit namelijk niet meer voort uit demografische "toevallige" redenen, maar steeds vaker uit een soort weloverwogen financiële strategie met als enige doel om net dat tikkeltje meer te kunnen bieden dan de ander. Op dat moment ben je als maatschappij een (onomkeerbare) weg aan het inslaan waar men steeds verder de persoonlijke vrijheden aan de kant schuift voor het financiële en waarbij je iedereen dwingt om eraan mee te doen. Dat is het punt die ik wil maken. Een degoutante evolutie.

Je moet nu toch wel bijzonder veel misplaatste lef hebben om mij hier nu te gaan afschilderen alsof ik ergens financieel voordeel wil uithalen. De wereld op zijn kop. Misschien moet je daarvoor eens uw pijlen richten op de thuisblijvertjes die hun uiterst individuele financiële belangen doen primeren op hun eigen (én de maatschappelijke) vrijheden om op een aanvaardbare leeftijd het huis te kunnen verlaten zonder zichzelf daarom te moeten verarmen. Het is niet ik die die dwaze evolutie in gang heeft gebracht hoor, wel integendeel. Een klein beetje correct blijven.

Klik om te vergroten...

Ik zeg niet dat jij die evolutie op gang gebracht hebt, maar ik denk ook niet dat het speciaal iets nieuw is. Mensen hebben er altijd naar gestreefd om een zo gunstig mogelijke regeling te vinden voor zichzelf. Dit is gewoon een manier waarop zich dat uit. ( daarom dat ik ook de vergelijking gemaakt heb met diploma's maar je kan dat zeggen over hopen dingen).

Maar je wil hier dus geen financieel voordeel uithalen.. dus moesten mensen die thuisblijven de prijzen niet omhoog jagen zou dit nog steeds een probleem zijn? Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de enige reden waarom je dit een 'degoutante evolutie' vindt is omdat het het moeilijker maakt voor jou om iets te kopen. Maar goed als ik daar verkeer ben zo weze het.

Ohja, die invloed op maatschappelijke vrijheden is naar mijn mening irrelevant want elke keuze die iemand maakt heeft die invloed. De enige manier waarop je dat kan veranderen is alles plannen voor iedereen en alle keuze weg nemen maar dat is dan net het omgekeerde. En als iemand kiest om persoonlijke vrijheid op te geven ( in zeer beperkte mate) dan is dat hun vrijheid om dat te doen.

Precies of thuis blijven wonen is altijd een louter financiële afweging. Mensen baseren hun keuzes echt wel op meer dan geld alleen.

Ik ben pas thuis vertrokken op het moment dat ik op andere vlakken stabiliteit had in mijn leven. Ik ben na afstuderen verschillende keren van job verandert, was heel rusteloos, speelde met het idee om toch naar een ander land te trekken... Ik vond dat geen goed idee om op dat moment beslissingen te nemen omdat ik gewoon zelf niet wist wat ik wilde. Ik ben dus pas verhuisd op het moment dat alles wat in z'n plooi gevallen was.

Ik heb een vriend die even thuis weg is geweest, maar gewoon niet graag alleen woonde. Die kon perfect zijn plan trekken, maar kwam niet graag thuis in een leeg huis. Dus die is terug naar zijn ouders gegaan en is nu veel gelukkiger.

Mijn broer heeft gewoon geen behoefte aan alleen wonen. Die heeft geen nood aan grieten mee naar huis nemen, is daar niet mee bezig. Die is perfect gelukkig door bij mijn moeder te wonen en mijn moeder vindt dat ook goed. Dus is er geen reden waarom die zou verhuizen. Die zou best zijn plan kunnen trekken, maar voor hem zit daar geen meerwaarde in. Dus waarom zou die dat doen?

Gelukkig hebben we hier zo iets als keuzevrijheid. Feit dat sommigen waardeoordelen gaan vellen over keuzes van anderen, zegt meer over de bekrompenheid en vooringenomenheid van die personen, dan over de volwassenheid van degenen die de keuzevrijheid gebruiken om de voor zichzelf beste keuze te maken.

Guazala zei:

Gelukkig hebben we hier zo iets als keuzevrijheid. Feit dat sommigen waardeoordelen gaan vellen over keuzes van anderen, zegt meer over de bekrompenheid en vooringenomenheid van die personen, dan over de volwassenheid van degenen die de keuzevrijheid gebruiken om de voor zichzelf beste keuze te maken.

Klik om te vergroten...

bank vooruit en kus van de juf!

zarathustra zei:

Ik zeg niet dat jij die evolutie op gang gebracht hebt, maar ik denk ook niet dat het speciaal iets nieuw is. Mensen hebben er altijd naar gestreefd om een zo gunstig mogelijke regeling te vinden voor zichzelf. Dit is gewoon een manier waarop zich dat uit. ( daarom dat ik ook de vergelijking gemaakt heb met diploma's maar je kan dat zeggen over hopen dingen).

Maar je wil hier dus geen financieel voordeel uithalen.. dus moesten mensen die thuisblijven de prijzen niet omhoog jagen zou dit nog steeds een probleem zijn? Ik kan me niet van de indruk ontdoen dat de enige reden waarom je dit een 'degoutante evolutie' vindt is omdat het het moeilijker maakt voor jou om iets te kopen. Maar goed als ik daar verkeer ben zo weze het.

Klik om te vergroten...

Vrijheid en geld zijn, althans in deze, recht-evenredig. Het financiële interesseert mij blijkbaar veel minder dan de gemiddelde mens gezien ik na mijn 18 jaar nooit meer full-time thuis heb gewoond. Mocht ik echt zo geobsedeerd zijn door het financiële dan was ik ook een thuisblijver geweest.

Ik draag vrijheid hoog in het vaandel, en ik besef dat dat een prijs heeft en ik vind dat ook geen probleem. Laat dat duidelijk zijn. Dat is het statisch evenwicht waarover ik sprak.
Mijn kritiek gaat er hier om dat je voor diezelfde vrijheid, je een steeds grotere prijs moet betalen omwille van de groeiende groep thuisblijvers waar je geen vat op hebt. Ze blijven ook steeds langer thuis. Het zijn deze mensen die de onomkeerbare evolutie in gang hebben gezet en/of versnellen om de vrijheden van deze (en achterliggende) generaties op te geven voor een tijdelijke financiële voordeelsituatie te creëren voor zichzelf.

zarathustra zei:

Ohja, die invloed op maatschappelijke vrijheden is naar mijn mening irrelevant want elke keuze die iemand maakt heeft die invloed. De enige manier waarop je dat kan veranderen is alles plannen voor iedereen en alle keuze weg nemen maar dat is dan net het omgekeerde. En als iemand kiest om persoonlijke vrijheid op te geven ( in zeer beperkte mate) dan is dat hun vrijheid om dat te doen.

Klik om te vergroten...

Tja, ik zeg niet dat ik er een oplossing voor heb. Ik zeg alleen dat ik een zeer gegronde reden heb om kritiek te leveren op mensen die vanuit een financieel strategisch oogpunt lang thuis blijven wonen. Het is niet omdat het een zeer subtiele vorm van egoïsme is, dat het niet eentje kan zijn van de ergste soort.

Guazala zei:

Precies of thuis blijven wonen is altijd een louter financiële afweging. Mensen baseren hun keuzes echt wel op meer dan geld alleen.

Ik ben pas thuis vertrokken op het moment dat ik op andere vlakken stabiliteit had in mijn leven. Ik ben na afstuderen verschillende keren van job verandert, was heel rusteloos, speelde met het idee om toch naar een ander land te trekken... Ik vond dat geen goed idee om op dat moment beslissingen te nemen omdat ik gewoon zelf niet wist wat ik wilde. Ik ben dus pas verhuisd op het moment dat alles wat in z'n plooi gevallen was.

Ik heb een vriend die even thuis weg is geweest, maar gewoon niet graag alleen woonde. Die kon perfect zijn plan trekken, maar kwam niet graag thuis in een leeg huis. Dus die is terug naar zijn ouders gegaan en is nu veel gelukkiger.

Mijn broer heeft gewoon geen behoefte aan alleen wonen. Die heeft geen nood aan grieten mee naar huis nemen, is daar niet mee bezig. Die is perfect gelukkig door bij mijn moeder te wonen en mijn moeder vindt dat ook goed. Dus is er geen reden waarom die zou verhuizen. Die zou best zijn plan kunnen trekken, maar voor hem zit daar geen meerwaarde in. Dus waarom zou die dat doen?

Gelukkig hebben we hier zo iets als keuzevrijheid. Feit dat sommigen waardeoordelen gaan vellen over keuzes van anderen, zegt meer over de bekrompenheid en vooringenomenheid van die personen, dan over de volwassenheid van degenen die de keuzevrijheid gebruiken om de voor zichzelf beste keuze te maken.

Klik om te vergroten...

Op wie reageer je hier nu? Als je het op mij hebt:
Ik heb nergens gezegd dat dat altijd louter een financiële overweging zou zijn. Mijn kritiek is niet van toepassing op mensen die omwille van eenzaamheid, hulpbehoevendheid, ... of wat dan ook thuis blijven maar omwille van financieel strategische redenen. En dat zijn er steeds meer en die blijven steeds langer thuis.

In mijn beleving: hoe meer geld, hoe meer vrijheid. 't Geld dat je opgemaakt hebt ben je kwijt en kan je dus niet meer aanwenden voor andere "vrijheidszaken".
Elke maand huur moeten betalen of vasthangen aan een zware lening is niet wat ik onder vrijheid versta.

Maar ik kan me voorstellen dat andere mensen het anders zien, even goede vrienden.

Je bent veel te theoretisch Mac bc. Alsof er een steeds grotere groep in de maatschappij er op uit is om jouw vrijheid te beknotten en dit op een zeer strategische, doelgerichte wijze doet. De evolutie die je beschrijft klopt en is pervers maar het lijkt alsof je dit persoonlijk neemt. De keuze van mensen om langer thuis te blijven wonen is in de eerste plaats een keuze voor zichzelf, vaak vanuit de vaststelling dat de vastgoedprijzen geëxplodeerd zijn. Het is geen keuze tegen anderen. Want vanuit jouw redenering kan je ook een betoog beginnen voeren anti die babyboomers die zakken geld aan de kinderen geven ifv de aankoop van een woning, die speculeren op grondprijzen, die hun oude uitgeleefde woningen uit de jaren 50-60 tegen 8x de aankoopprijs doorverkopen en zo de laatste centen uit de broekzakken van jonge koppeltjes kloppen. Dat zijn factoren die de prijs veel sterker opvoeren...

Verstuurd vanaf mijn E2003 met Tapatalk

Oh maar tegen dat laatste voert hij ook een betoog hoor. You name it, 't is betoogbaar

mac-bc zei:

Vrijheid en geld zijn, althans in deze, recht-evenredig. Het financiële interesseert mij blijkbaar veel minder dan de gemiddelde mens gezien ik na mijn 18 jaar nooit meer full-time thuis heb gewoond. Mocht ik echt zo geobsedeerd zijn door het financiële dan was ik ook een thuisblijver geweest.

Ik draag vrijheid hoog in het vaandel, en ik besef dat dat een prijs heeft en ik vind dat ook geen probleem. Laat dat duidelijk zijn. Dat is het statisch evenwicht waarover ik sprak.
Mijn kritiek gaat er hier om dat je voor diezelfde vrijheid, je een steeds grotere prijs moet betalen omwille van de groeiende groep thuisblijvers waar je geen vat op hebt. Ze blijven ook steeds langer thuis. Het zijn deze mensen die de onomkeerbare evolutie in gang hebben gezet en/of versnellen om de vrijheden van deze (en achterliggende) generaties op te geven voor een tijdelijke financiële voordeelsituatie te creëren voor zichzelf.

Klik om te vergroten...

Ik snap u redenatie, maar ik vind het gewoon verwaarloosbaar. Er zijn zoveel andere factoren die de prijs vele male hoger doen stijgen, als het probleem dat jij opnoemt. Alsook ben je de hele tijd over vrijheid bezig, maar ondertussen wel zeggen hoe de mensen het zouden moeten doen in u visie, dat is ook niet echt mijn term van vrijheid.

Maar ik snap u redenatie, maar ik vind het gewoon veel te kleinschalig, om daar een probleem over te maken. Ik zou mij veel drukker maken op ander zaken die de prijzen omhoog doen gaan.

archytas zei:

Je bent veel te theoretisch Mac bc. Alsof er een steeds grotere groep in de maatschappij er op uit is om jouw vrijheid te beknotten en dit op een zeer strategische, doelgerichte wijze doet. De evolutie die je beschrijft klopt en is pervers maar het lijkt alsof je dit persoonlijk neemt. De keuze van mensen om langer thuis te blijven wonen is in de eerste plaats een keuze voor zichzelf, vaak vanuit de vaststelling dat de vastgoedprijzen geëxplodeerd zijn. Het is geen keuze tegen anderen. Want vanuit jouw redenering kan je ook een betoog beginnen voeren anti die babyboomers die zakken geld aan de kinderen geven ifv de aankoop van een woning, die speculeren op grondprijzen, die hun oude uitgeleefde woningen uit de jaren 50-60 tegen 8x de aankoopprijs doorverkopen en zo de laatste centen uit de broekzakken van jonge koppeltjes kloppen. Dat zijn factoren die de prijs veel sterker opvoeren...

Verstuurd vanaf mijn E2003 met Tapatalk

Klik om te vergroten...

En als klap op de vuurpijl:
Welgestelde senioren verhuizen naar stadscentrum - De Standaard

Diezelfde babyboomers trekken de gemiddelde prijs van app. in steden ook omhoog. Arme mac-bc wordt langs alle kanten geplet