Ik kan jammer genoeg nooit de laatste reply's lezen wegens ghost-pagina's. Desalniettemin wil ik toch nog het volgende kwijt in verband met een recente ervaring met onze geneeskunde:
Voor een kwaal die niet super-dringend was, maar ook geen lange tijd meer mag aanslepen wegens aanzienlijke kans op het verergeren, besloot ik om niet via de spoeddienst te gaan. Ah ja, want wij als burgers gaan maar al te vlug naar de spoeddiensten, krijgen we om de haverklap te horen.
Goed, dan neem ik wel een middag verlof en probeer ik maar gewoon naar een specialist te gaan. Geen enkele specialist werkt met vrije consultaties dus ik moet een afspraak maken. Aan het secretariaat gekomen blijkt de eerstvolgende afspraak slechts mogelijk te zijn
over méér dan een maand.

Ik ben geen dokter maar zelfs ik weet dat zoiets medisch ontoelaatbaar is. Ik vraag of dit eigenlijk een normale gang van zaken is. "Jammer genoeg wel" krijg ik te horen van de vriendelijke secretaresse. Spontaan moest ik denken aan 3de wereldlanden, waar ze misschien een paar dagen moeten stappen naar de dichtstbijzijnde dokter, maar die dan tenminste wel geholpen worden binnen de paar dagen. In ons rijke Westen met onze "goede" gezondheidszorg moet dat blijkbaar meer dan een maand duren.
Goed, ik leg deze afspraak maar al vast met de mededeling dat ik eigenlijk niet zo lang kan wachten en dus ook op zoek zal gaan naar een alternatief. Desnoods bel ik die afspraak dan af. Hoewel deze specialist(en) dus enkel op afspraak werken, passeer ik een overvolle wachtkamer A en tot mijn verbazing nog een overvolle wachtkamer B. Minimum 30 personen waren daar aan het wachten. Ik verliet het ziekenhuis terwijl ik een kleine berekening maakte van de economische kost die het met zich meebrengt wanneer 30 personen daar niets zitten te doen.
Ik zoek de dichtstbijzijnde huisarts die vrije consultatie heeft (vanaf 17u). Ik kom daar een kwartier vroeger toe, zodat ik als één van de eersten bij hem mocht komen om 17u. Nou, viel dat even tegen. Zo rond 18u15 mocht de laatste patiënt binnen
die op afspraak kwam. Dus zelfs met een afspraak moet je daar makkelijk meer dan een uur wachten. Daarna pas mochten de patiënten binnen die zonder afspraak kwamen. Het was
20u15 tegen dat ik buiten was en er waren nog minimum 3 patiënten na mij.
Amai het is hier druk, zei ik. "Och, dit valt nog mee, vorige week had ik een 50-tal patiënten per dag." Met mijn wachttijd van een uur of 3, had ik dus nog geluk.
Wel een zeer vriendelijke man. Bij het betalen hadden we het nog heel even over de verloning in de geneeskunde, wachttijden en andere onvolmaaktheden. Langs zijn neus weg vertelde hij nog over een patiënt die hij afgelopen maand had doorgestuurd naar het UZ maar daar botste op artsen met een te groot ego om te luisteren naar een "simpele" huisarts, nalatig waren om zijn suggestie degelijk te onderzoeken waardoor de patiënt uiteindelijk is overleden. Triestig verhaal. Ik wou hem nog vragen of er nu juridische stappen zouden volgen maar ik voelde aan dat hij wou afronden. Begrijpelijk, maar jammer. Had het graag geweten.
Dit moet zowat de slechtst-georganiseerde sector zijn die je in dit landje kunt terugvinden. Ongelofelijk.