kobevr
Legacy Member
pluimpje zei:
Zo snel mogelijk.
Ik zal het wel zeggen wanneer het zover is. Rekt zei:Die berekening gaat er van uit dat je eens FI hetzelfde levenspatroon blijft volgen, wat bij quasi niemand zo zou zijn denk ik. Al die tijd die je op je werkt doorbrengt, en m.a.w. geen geld opdoet, ga je dan vrij hebben om zaken te doen die wel geld kosten. Ik zou in ieder geval toch véél meer reizen en geld opdoen moest ik niet werken en vrije tijd hebben.
Het geeft ergens een indicatie als je leven niet teveel zou veranderen, dat klopt. Maar ik denk dat velen zich pas FI zouden voelen als ze effectief hun tijd ook kunnen besteden zoals ze dat willen en waarschijnlijk dus meer nodig hebben dan volgens die berekening.
Waar haal je die 2-3m€ trouwens? Lijkt me toch veel meer dan nodig
"Die berekening gaat er van uit dat je eens FI hetzelfde levenspatroon blijft volgen, wat bij quasi niemand zo zou zijn denk ik."
Da's een assumptie, geen argument. Ik ben groot voorstander van een strikt budget te volgen (al dan niet door alle uitgaven minitieus bij te houden, of €x per maand te sparen en de rest "op te leven" - ik doe het op die tweede manier) zodat je eigenlijk al FI bent, of een FI uitgavenpatroon volgt, voordat je echt FI bent. Daarnaast ben ik ook een groot fan van "klassiekers." Geef liever één keer geld uit aan een Chesterfield, als zoiets je interesseert, of een €500 kookset van Le Creuset, waar je decennialang van geniet. Die zgn. lifestyle-inflation vind je (m.i.) vooral bij (éénmalige) luxe-uitgaven, zoals restaurantbezoeken, reizen, wagens, et cetera. Niks waarvan de aankoopprijs/gebruiksperiode (gedeeld door) effectief van verlaagt. Je kan ook een stuk goedkoper reizen omdat je nu buiten het seizoen gaat, zoals ik voor €311 op en af naar Vancouver ben gevlogen, en housesitten, en lang gaan wandelen, en en en. Maar dat is een andere discussie.
"Het geeft ergens een indicatie als je leven niet teveel zou veranderen, dat klopt. Maar ik denk dat velen zich pas FI zouden voelen als ze effectief hun tijd ook kunnen besteden zoals ze dat willen en waarschijnlijk dus meer nodig hebben dan volgens die berekening."
De meeste mensen willen miljonair zijn omdat ze een miljoen willen uitgeven. ("When most people say they want to be a millionaire, what they really mean is “I want to spend a million dollars,” which is literally the opposite of being a millionaire. This is especially true for young people." - Ik heb trouwens de toestemming van hem om het te vertalen en in boekvorm uit te brengen
) Dat staat lijnrecht op FI en/of minimalistisch ("meer met minder/hetzelfde") gedachtengoed. Maar het raakt wel op je laatste puntje. Ik baseer me op mijn huidig uitgavepatroon, tel daarbij marge voor een partner en twee kinderen, en een eigen eigendom, en geen enkel pensioen of hulp van de staat. Dan denk ik dat alles boven €3 miljoen "fijn" maar niet noodzakelijk is. Ook "dat lijkt me veel meer dan nodig
" is trouwens een assumptie die je maakt, geen argument. Sorry als dat hard klinkt. Maar ik zie in dit topic quasi alleen maar assumpties (dé uitschieter is "ik wil niet vroeg op pensioen want ik wil werken/ik zou me vervelen," alsof dat de definitie van "financiële onafhanklijkheid" is) en weinig argumenten. Assumpties zijn uw/mijn eigen probleem (en die kan niemand voor jou/mijzelf verhelpen), met argumenten/feiten kunnen we wel aan de slag. 
