Met een minimumloon denk ik wel dat ge minstens €1335 hebt hoor. Ge moet niet het netto maandloon bekijken maar ook vakantiegeld ect.
Kostgeld, tja veel moeten dat afgeven, velen ook niet. Is idd een belangrijke factor. Maar maaltijdcheques kunnen ook nog een extra zijn die niet meegeteld wordt. De meesten die ken moesten enkel dat afgeven.
Over de rest van de uitgaven heb ik het al gehad. Ge hebt uitersten en 101 manieren er tussenin. Iedereen maakt z'n eigen keuze. De moment dat ge iets gaat kopen moet ge u afvragen of het de juiste keuze was. En dan is het een simpele vaststelling dat velen komen klagen en zagen dat het allemaal zo moeilijk is, maar wat is er al de deur uit gegaan en was het dat waard? Mijne vriendenkring is wat ouder dan de gemiddelde forumganger hier denk ik, en ik heb toch al een paar keer gehoord dat ze het anders zouden gedaan hebben.
Feit is, ik heb geleefd volgens een uiterste. Niet bewust voor gekozen, is vanzelf zo gekomen. Ik zou het ook niet aanraden hoor. Ik word er 32, heb een villa die ik in m'n eentje gekocht heb, staan 2 mercedessen op de oprit, moet mij niks meer ontzeggen, ga dit jaar onze oude garage plat gooien en eentje van 150m² in de plaats zetten zodat ik binnen dit en 5 jaar mijne toekomstige Lotus Elise binnen kan parkeren samen met de rest. Ipv een tandje bij te steken of op een lagere standaard te gaan leven kan ik zeggen dat ik minder moet werken de rest van mijn carrière, dat is een keuze om nu chill te leven ipv 10 jaar chill te leven en de rest daarna te krabben. De basis legt ge als ge pas van school komt. Punt.
Ik kom uit een simpele boerenfamilie. Grootouders met muizen in de keuken en geen stromend water. Mijn ma heeft nooit middelbaar afgemaakt en werkt als kuisvrouw, mijne pa heeft z'n heel leven in een fabriek gewerkt. Nooit veel gekregen. Op m'n 18de kreeg ik 200fr/week om mijn eten op kot te betalen. Ze hebben mij de kans gegeven om te studeren, dat wel. Ik heb gewoon hard gewerkt. Ook veel uit gegaan. Diploma's, werk en inkomsten heb ik afgedwongen. Als ik dat kan kan iedereen dat. Ik viseer hier niemand persoonlijk maar als ik soms hoor van een pakweg 28-jarige die klaagt dat hij niks kan kopen, nog thuis woont en aan getunede auto nr. 3 zit. En dan nog es wa jaloers durft te doen, da kan er bij mij nie in. Zo iemand leeft simpelweg boven z'n stand zonder het wellicht zelf te beseffen. Dan kom ik graag ne keer stoefen met wat ik allemaal heb. Vergelijk dan de inkomsten en je zal zien dat het neer komt op keuzes maken. En ik denk toch wel dat ik er een paar goeie gemaakt heb.