Archief - Inception

Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.

Gurdt

Legacy Member
Hyozan zei:
Geweldige film, één van de betere dit jaar !! Toch wel een 9/10

Nog iemand die er niet van verschoten zou zijn als er op het einde reclame van Lotto zou komen met ; Valt hij , of valt hij niet? :p

Dan lag ik om van het lachen.

!manticore!

Legacy Member
Jonathan zei:
Er was één moment waarop de hele zaal luidop moest lachen, en nu kan ik mij dus helemaal niet meer herinneren wat dat moment was, iemand die soms een idee heeft en het nog eens in spoilertags wil posten?

Daar waar Saito droog zegt dat hij het netter vond om de hele vliegtuigmaatschappij te kopen ipv alleen het vliegtuig? :p

berNd-

Legacy Member
Wat een zalige film!!

Sowieso een 9/10!

Het viel me trouwens op dat bijna niemand de subtiele grappen snapte, zoals Eames die moet pissen waardoor ze in de volgende droom in de regen uitkomen :D

Neoken

Legacy Member
berNd- zei:
Wat een zalige film!!

Sowieso een 9/10!

Het viel me trouwens op dat bijna niemand de subtiele grappen snapte, zoals Eames die moet pissen waardoor ze in de volgende droom in de regen uitkomen :D

Dat was niet Eames droom, maar de droom van die drugs-kerel die moest pissen. Eames droom was degene in de sneeuw. Effe ter verduidelijking. :p

Anyway, nog enkele zaakjes waar ik mee in zit:

- Ik begrijp niet zo goed waarom Ariadne als Architect, die in principe complete vrijheid heeft in het creëren van de droomwerelden, geen makkelijkere dromen geconstrueerd heeft. Ik bedoel, die laatste droomwereld die ze voor Eames gemaakt heeft, daar heeft ze dus bewust een fort in de sneeuw neer geplant. Ok, ze wisten niet dat die Fisher kerel al getraind was om zich in dromenland te verdedigen, maar ze kon toch een iets makkelijker bereikbare eindbestemming gebouwd hebben. Maar ja, dan zou je natuurlijk weinig actie hebben hé...

- En waarom manipuleerden ze die droomwereld niet meer eens ze er waren? Als Dom's onderbewustzijn een trein uit het niets kan toveren, dan kan hij toch ook bewust een steentje bijdragen. Normaal doen ze het niet zo vaak omdat men dan de aandacht van de projecties zou opwekken werd ons wel verteld, maar aangezien ze op dat moment toch al opgejaagd wild waren kon het toch weinig kwaad om hier en daar een handig muurtje op te richten? Ik kan begrijpen dat de anderen niet voldoende kennis hadden om echt een goeie architect te zijn (op het dromen van dingen zoals granaatlanceerders na), maar Dom had dus duidelijk wel die mogelijkheid.

- Arthur laat de lift dankzij explosies versnellen zodat de dromers die erin zweven ook verplaatst worden en dusdanig hun "kick" ondervinden. Maar is het verplaatsen van die zwevende lichamen naar de lift dan niet gewoon hetzelfde. Waarom werden ze daardoor niet wakker? Waarom werden ze niet wakker toen hun lichamen begonnen te zweven in de eerste plaats? Ok, voor Cobb, Ariadne en Saito kan men nog stellen dat ze niet wakker werden omdat ze nog aan het dromen waren in een nog lager niveau, en dus eerst daaruit moesten komen. Maar Eames spendeert de hele tijd in de sneeuwdroom, en Fisher Jr. op het einde ook nog een groot deel. In principe zouden zij toch wakker kunnen worden wanneer hun zwevende lichamen verplaatst worden naar de lift toe. Hetzelfde geldt voor Arthur. Wanneer dat busje begint te kantelen en Arthur's lichaam heen en weer geschud wordt zou Arthur toch ook wakker moeten worden uit zijn hoteldroom. Het enige wat dit alles nog zou kunnen verklaren is dat de "kick" zwaar genoeg moet zijn, zoals de kracht van een explosie of het crashen in het water. In elk geval, dit kon wat verduidelijkt worden.

- Dood is de manier om uit limbo te geraken. Maar als het zo simpel is, waarom hebben Dom en Mal er zovele jaren doorgebracht? Ze wisten toch dat ze niet in de realiteit zaten. Waarom heeft Saito er ook zolang nog gezeten? Die moest toch ook geweten hebben dat hij ergens anders dan in de realiteit zat op het moment hij er terecht kwam?

- Wat was die laatste droom nu precies, en hoe kwamen ze er precies terecht? Fisher sterft, dus komt die in limbo terecht. Cobb wil hem volgen om hem terug te halen, maar hoe kwamen Cobb en Ariadne daar dan terecht? Ze hebben zichzelf toch niet doodgeschoten? Fisher keert terug omdat hij van het balkon gesmeten wordt en dus allicht dood smakt. Dat lijkt nog logisch aangezien de dood de manier is om uit limbo te geraken. Maar waarom hoefde Eames dan het sneeuwfort van onderen op te blazen. Aangezien ze in limbo zaten zou dat toch niet kunnen dienen als een kick, of wel? Indien het wel zou tellen als kick, waarom bleef Cobb dan achter?

tomh

Legacy Member
Als ge in een limbo zit, moet ge dan niet in elke lvl trug een kick krijgen om terug te gaan, zoals normaal ook?! Hoe is Cobb op het einde dan uit die limbo geraakt?

stageline

Legacy Member
Gister gezien en wat een steengoeie film, shutter island vond ik maar niks en was bijna alles ook enorm voorspelbaar maar deze mee caprio is echt wel bere goed met een leuk fuck einde :-).

Was wel een schande ze nog niet eens de airco opzetten, ik viel bijna van mijn tuut in diene cinema, er zijn zelfs mensen vertrokken omdat ze het niet meer uithielden.

Ataraxis

Legacy Member
tomh zei:
Als ge in een limbo zit, moet ge dan niet in elke lvl trug een kick krijgen om terug te gaan, zoals normaal ook?! Hoe is Cobb op het einde dan uit die limbo geraakt?

Fixed.

En dat is juist de vraag, was Cobb nu op het einde wakker, of zat hij nog in Limbo. Aangezien ik zijn totem verdacht lang zag draaien op het einde. Ook het feit dat hij nog steeds jong eruit zag terwijl Saito enorm verouderd was vond ik bizar, toen was het duidelijk dat het mindfuck einde eraan kwam. Toen ik buiten kwam dacht ik dat hij wel wakker was, en dat die totem dus niks ermee te maken had. Maar aangezien hij op niveau 4 (= limbo) zat, en niemand die hem uit de andere niveau's kon 'kicken', denk ik nu dat hij er tóch nog inzit. Nuja, dit is wat de film wou. ;)

tomh

Legacy Member
Ataraxis zei:
Fixed.

En dat is juist de vraag, was Cobb nu op het einde wakker, of zat hij nog in Limbo. Aangezien ik zijn totem verdacht lang zag draaien op het einde. Ook het feit dat hij nog steeds jong eruit zag terwijl Saito enorm verouderd was vond ik bizar, toen was het duidelijk dat het mindfuck einde eraan kwam. Toen ik buiten kwam dacht ik dat hij wel wakker was, en dat die totem dus niks ermee te maken had. Maar aangezien hij op niveau 4 (= limbo) zat, en niemand die hem uit de andere niveau's kon 'kicken', denk ik nu dat hij er tóch nog inzit. Nuja, dit is wat de film wou. ;)

hoe kan hij dan wakker worden in dat vliegtuig langs de rest? zou dat dan een projectie / verwachting zijn?

Neoken

Legacy Member
Ataraxis zei:
Fixed.

En dat is juist de vraag, was Cobb nu op het einde wakker, of zat hij nog in Limbo. Aangezien ik zijn totem verdacht lang zag draaien op het einde. Ook het feit dat hij nog steeds jong eruit zag terwijl Saito enorm verouderd was vond ik bizar, toen was het duidelijk dat het mindfuck einde eraan kwam. Toen ik buiten kwam dacht ik dat hij wel wakker was, en dat die totem dus niks ermee te maken had. Maar aangezien hij op niveau 4 (= limbo) zat, en niemand die hem uit de andere niveau's kon 'kicken', denk ik nu dat hij er tóch nog inzit. Nuja, dit is wat de film wou. ;)

Die redenering klopt niet. De tijd in limbo is eindeloos in vergelijking met de andere droom niveaus. Dat wil dus zeggen dat zowel Saito als Cobb een halve eeuwigheid kunnen doorbrengen in limbo, maar nog altijd de mogelijkheid hebben om terug te keren naar hun vorige droomniveau op tijd voor de verschillende kicks. Cobb heeft Saito in limbo opgezocht om hem te laten weten dat dit een droom was. Blijkbaar had Saito dat nooit door, en er dus nooit aan gedacht zichzelf dood te schieten om eruit te geraken. Daarom, en omdat hij een aantal minuten eerder in limbo terechtkwam, was hij ook zo verouderd. Maar de vraag is uiteindelijk of Cobb Saito terug volgt naar de realiteit. Aangezien we niet zien of Cobb zichzelf neerschiet in limbo, en aangezien het niet duidelijk is of die tol ging vallen of niet, kan men het gewoon niet weten. Cobb kan zowel in de realiteit zijn, of nog steeds in limbo ronddwalen. imo.

BeeLz

Legacy Member
Neoken zei:
Dat was niet Eames droom, maar de droom van die drugs-kerel die moest pissen. Eames droom was degene in de sneeuw. Effe ter verduidelijking. :p

Anyway, nog enkele zaakjes waar ik mee in zit:

- Ik begrijp niet zo goed waarom Ariadne als Architect, die in principe complete vrijheid heeft in het creëren van de droomwerelden, geen makkelijkere dromen geconstrueerd heeft. Ik bedoel, die laatste droomwereld die ze voor Eames gemaakt heeft, daar heeft ze dus bewust een fort in de sneeuw neer geplant. Ok, ze wisten niet dat die Fisher kerel al getraind was om zich in dromenland te verdedigen, maar ze kon toch een iets makkelijker bereikbare eindbestemming gebouwd hebben. Maar ja, dan zou je natuurlijk weinig actie hebben hé...

- En waarom manipuleerden ze die droomwereld niet meer eens ze er waren? Als Dom's onderbewustzijn een trein uit het niets kan toveren, dan kan hij toch ook bewust een steentje bijdragen. Normaal doen ze het niet zo vaak omdat men dan de aandacht van de projecties zou opwekken werd ons wel verteld, maar aangezien ze op dat moment toch al opgejaagd wild waren kon het toch weinig kwaad om hier en daar een handig muurtje op te richten? Ik kan begrijpen dat de anderen niet voldoende kennis hadden om echt een goeie architect te zijn (op het dromen van dingen zoals granaatlanceerders na), maar Dom had dus duidelijk wel die mogelijkheid.

- Men laat de lift dankzij explosies versnellen zodat de dromers die erin zweven ook verplaatst worden en dusdanig hun "kick" ondervinden. Maar is het verplaatsen van die zwevende lichamen naar de lift dan niet gewoon hetzelfde. Waarom werden ze daardoor niet wakker? Waarom werden ze niet wakker toen hun lichamen begonnen te zweven in de eerste plaats? Ok, voor Cobb, Ariadne en Saito kan men nog stellen dat ze niet wakker werden omdat ze nog aan het dromen waren in een nog lager niveau, en dus eerst daaruit moesten komen. Maar Eames spendeert de hele tijd in de sneeuwdroom, en Fisher Jr. op het einde ook nog een groot deel. In principe zouden zij toch wakker kunnen worden wanneer hun zwevende lichamen verplaatst worden naar de lift toe. Het enige wat dit nog zou kunnen verklaren is dat de "kick" zwaar genoeg moet zijn, zoals de kracht van een explosie. Maar dan nog, het is allemaal wat tricky... :)

- Dood is de manier om uit limbo te geraken. Maar als het zo simpel is, waarom hebben Dom en Mal er zovele jaren doorgebracht? Ze wisten toch dat ze niet in de realiteit zaten. Waarom heeft Saito er ook zolang nog gezeten? Die moest toch ook geweten hebben dat hij ergens anders dan in de realiteit zat op het moment hij er terecht kwam?

- Wat was die laatste droom nu precies, en hoe kwamen ze er precies terecht? Fisher sterft, dus komt die in limbo terecht. Cobb wil hem volgen om hem terug te halen, maar hoe kwamen Cobb en Ariadne daar dan terecht? Ze hebben zichzelf toch niet doodgeschoten? Fisher keert terug omdat hij van het balkon gesmeten wordt en dus allicht dood smakt. Dat lijkt nog logisch aangezien de dood de manier is om uit limbo te geraken. Maar waarom hoefde Eames dan het sneeuwfort van onderen op te blazen. Aangezien ze in limbo zaten zou dat toch niet kunnen dienen als een kick, of wel? Indien het wel zou tellen als kick, waarom bleef Cobb dan achter?

Goede vragen, even proberen :p
- Ariadne is inderdaad Architect, en maakt dus de layout van de droomwereld, maar ze zitten wel in Eames zijn droom. Het doel van de architect is om de wereld zo ingewikkeld te maken dat het onderbewustzijn je niet probeert te doden, Mal dus. De reden waarom het een snow fortress is wordt niet meteen uitgelegd maar heeft volgens mij te maken met het feit dat ze Fischer moesten beinvloeden, er werd in het begin daar iets over gezegd hoe elke droom er moest uit zien.

- Niet direct een antwoord op maar heeft misschien te maken dat je niet zomaar iemand anders zijn droom kan beinvloeden?

- De zwevende lichamen geven gewoon geen zware kick, als iemand beweegt in een constante snelheid geeft dit niet het gevoel aan de hersenen dat je uit evenwicht komt.

- Ik denk dat Cobb en Mal er bewust zo lang hebben ingezeten omdat het zo leuk is. Je eigen wereld creëren, alles zelf kunnen bepalen. En na een tijd gaat je realiteitszin weg, en jezelf overtuigen om zelfmoord te plegen kan niet makkelijk zijn, zelfs in een droom.

- Om wakker te worden met die verdoving had je een dubbele kick nodig, daarmee dat ze gesynchroniseerd moesten worden met de muziek. Een in de huidige droom, en een in de vorige level.
De Limbo is eigenlijk Cobb zijn droom aangezien hij er het langste heeft ingezeten en je kan wel degelijk vrijwillig daar naartoe gaan zoals Cobb en Mal in het verleden hebben gedaan, dat doen ze nu dus ook.
Cobb blijft dus achter omdat hij kiest om geen dubbele kick te krijgen en Saito te halen.

BeeLz

Legacy Member
Neoken zei:
Die redenering klopt niet. De tijd in limbo is eindeloos in vergelijking met de andere droom niveaus. Dat wil dus zeggen dat zowel Saito als Cobb een halve eeuwigheid kunnen doorbrengen in limbo, maar nog altijd de mogelijkheid hebben om terug te keren naar hun vorige droomniveau op tijd voor de verschillende kicks. Cobb heeft Saito in limbo opgezocht om hem te laten weten dat dit een droom was. Blijkbaar had Saito dat nooit door, en er dus nooit aan gedacht zichzelf dood te schieten om eruit te geraken. Daarom, en omdat hij een aantal minuten eerder in limbo terechtkwam, was hij ook zo verouderd. Maar de vraag is uiteindelijk of Cobb Saito terug volgt naar de realiteit. Aangezien we niet zien of Cobb zichzelf neerschiet in limbo, en aangezien het niet duidelijk is of die tol ging vallen of niet, kan men het gewoon niet weten. Cobb kan zowel in de realiteit zijn, of nog steeds in limbo ronddwalen. imo.

Inderdaad, volgens mij is het wel degelijk de realiteit die je ziet op het einde van de film maar uiteindelijk maakt dat niet uit. Het enige dat telt is dat het voor Cobb de realiteit is, op het einde aanvaard hij de realiteit waar hij inzit omdat dat hetgene is dat hij wil of het nu een droom is of niet.
In de limbo draagt hij zijn wedding ring nog en in de echte wereld niet bijvoorbeeld.

Jonathan

Legacy Member
!manticore! zei:
Daar waar Saito droog zegt dat hij het netter vond om de hele vliegtuigmaatschappij te kopen ipv alleen het vliegtuig? :p

Bingo :D

Merci! :p

Neoken

Legacy Member
BeeLz zei:
Goede vragen, even proberen :p
- Ariadne is inderdaad Architect, en maakt dus de layout van de droomwereld, maar ze zitten wel in Eames zijn droom. Het doel van de architect is om de wereld zo ingewikkeld te maken dat het onderbewustzijn je niet probeert te doden, Mal dus. De reden waarom het een snow fortress is wordt niet meteen uitgelegd maar heeft volgens mij te maken met het feit dat ze Fischer moesten beinvloeden, er werd in het begin daar iets over gezegd hoe elke droom er moest uit zien.

- Niet direct een antwoord op maar heeft misschien te maken dat je niet zomaar iemand anders zijn droom kan beinvloeden?

- De zwevende lichamen geven gewoon geen zware kick, als iemand beweegt in een constante snelheid geeft dit niet het gevoel aan de hersenen dat je uit evenwicht komt.

- Ik denk dat Cobb en Mal er bewust zo lang hebben ingezeten omdat het zo leuk is. Je eigen wereld creëren, alles zelf kunnen bepalen. En na een tijd gaat je realiteitszin weg, en jezelf overtuigen om zelfmoord te plegen kan niet makkelijk zijn, zelfs in een droom.

- Om wakker te worden met die verdoving had je een dubbele kick nodig, daarmee dat ze gesynchroniseerd moesten worden met de muziek. Een in de huidige droom, en een in de vorige level.
De Limbo is eigenlijk Cobb zijn droom aangezien hij er het langste heeft ingezeten en je kan wel degelijk vrijwillig daar naartoe gaan zoals Cobb en Mal in het verleden hebben gedaan, dat doen ze nu dus ook.
Cobb blijft dus achter omdat hij kiest om geen dubbele kick te krijgen en Saito te halen.

- Wel, het onderbewustzijn is eigenlijk die van Fisher Jr. op dat moment. Maar Mal dringt wel meestal door vanuit Cobb's onderbewustzijn. :p In elk geval neem ik gewoon vrede met het feit dat Nolan er toch iets moest neerzetten wat zich tot enkele verfrissende actiescènes zou kunnen lenen. Ook al lijkt het niet zo logisch op zich.

- Ah, Nolan zal er zelf niet aan gedacht hebben zeker? :)

- Ja, maar een lichaam moet die constante snelheid wel behalen in de eerste plaats, en daar is een versnelling voor nodig. Anyway, ik heb mijn voorgaande post lichtjes aangepast wat deze vraag betreft. De enige verklaring lijkt me dan ook dat de kick dus zwaar genoeg moet zijn, en dat het in de gevallen van de zwevende lichamen en het kantelende busje gewoon niet zwaar genoeg was.

- Zeker. Ik vind het alleen wat vreemd dat ze er zodanig lang hebben geleefd, tot het te laat was, terwijl ze van begin af aan wisten dat hun echte leven op hen wachtte.

- Een dubbele kick? Dat moet ik toch gemist hebben precies. In alle voorgaande situaties was een enkele kick blijkbaar voldoende (zoals die scène waarin Arthur meermaals omver valt van zijn stoel en tegelijkertijd wakker wordt). Ik dacht dat de muziek enkel diende om de enkele kicks te synchroniseren, om zo van onder naar boven wakker te worden.

Het limbo principe is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Zoals ik het interpreteer kan je, wanneer je sterft in een voorgebouwde droom maar nog te hard verdoofd bent om direct wakker te worden, terechtkomen in een nieuwe droom die eeuwig kan blijven duren. Maar wiens droom? Het meest logische zou mij lijken dat het een droom van die persoon zelf is. Zoals ze zeiden, "het eigen rauwe onderbewustzijn".

Maar wanneer Cobb en Ariadne zichzelf op het einde inpluggen vinden ze Fisher Jr. terug, niet in zijn onderbewustzijn, maar in Cobbs onderbewustzijn. Hoe kan dat? De enige manier waarop ze Fisher Jr. terug zouden vinden was door op zoek te gaan in Fisher Jr. onderbewustzijn, zijn limbo, en niet die van Cobb. Toch? Misschien hebben ze zich dan ook ingeplugged in de droom van Fisher Jr. om in zijn limbo te geraken, dat zou een goeie verklaring zijn, ware het niet dat de vormgeving van Fisher Jr.'s limbo dezelfde is als die van Cobb en ook al bevolkt werd door Mal.

Ofwel moet de limbo een soort collectief onderbewustzijn voorstellen. Een niveau waar iedereen die vanaf het eerste niveau gelinkt is naar terugvalt wanneer hij/zij sterft en niet wakker kan worden. In dat geval zou je dan eigenlijk twee mogelijkheden hebben om in limbo te geraken. Namelijk door gewoon te sterven en niet wakker te worden, maar ook door in uw eigen onderbewustzijn te gaan kijken.

Heb ik al gezegd wat voor een fijne film ik het vond? :)

pie-jie

Legacy Member
vond het ook een zalige film :) eigelijk totaal nog niets over gehoord/gelezen vooraf. gewoon in cinema beslist om naar die te gaan en zeker geen spijt van gehad :)

BeeLz

Legacy Member
Neoken zei:
- Een dubbele kick? Dat moet ik toch gemist hebben precies. In alle voorgaande situaties was een enkele kick blijkbaar voldoende (zoals die scène waarin Arthur meermaals omver valt van zijn stoel en tegelijkertijd wakker wordt). Ik dacht dat de muziek enkel diende om de enkele kicks te synchroniseren, om zo van onder naar boven wakker te worden.

Het limbo principe is me nog steeds niet helemaal duidelijk. Zoals ik het interpreteer kan je, wanneer je sterft in een voorgebouwde droom maar nog te hard verdoofd bent om direct wakker te worden, terechtkomen in een nieuwe droom die eeuwig kan blijven duren. Maar wiens droom? Het meest logische zou mij lijken dat het een droom van die persoon zelf is. Zoals ze zeiden, "het eigen rauwe onderbewustzijn".

Maar wanneer Cobb en Ariadne zichzelf op het einde inpluggen vinden ze Fisher Jr. terug, niet in zijn onderbewustzijn, maar in Cobbs onderbewustzijn. Hoe kan dat? De enige manier waarop ze Fisher Jr. terug zouden vinden was door op zoek te gaan in Fisher Jr. onderbewustzijn, zijn limbo, en niet die van Cobb. Toch? Misschien hebben ze zich dan ook ingeplugged in de droom van Fisher Jr. om in zijn limbo te geraken, dat zou een goeie verklaring zijn, ware het niet dat de vormgeving van Fisher Jr.'s limbo dezelfde is als die van Cobb en ook al bevolkt werd door Mal.

Ofwel moet de limbo een soort collectief onderbewustzijn voorstellen. Een niveau waar iedereen die vanaf het eerste niveau gelinkt is naar terugvalt wanneer hij/zij sterft en niet wakker kan worden. In dat geval zou je dan eigenlijk twee mogelijkheden hebben om in limbo te geraken. Namelijk door gewoon te sterven en niet wakker te worden, maar ook door in uw eigen onderbewustzijn of het onderbewustzijn van een ander in te kijken (door iemand die in limbo zit in te pluggen).

Heb ik al gezegd wat voor een fijne film ik het vond? :)

- Jep onder die verdoving heb je een dubbele kick nodig om dat je in verschillende levels zit.
- De Limbo is inderdaad een collectief onderbewustzijn gevormd door diegene die er het langst heeft ingezeten, Cobb dus. Maar kan natuurlijk gemanipuleerd worden door die geen die er in komt, maar dat heeft tijd nodig ( Het huis van Saito ).

Soit, ik ga hem mss vanavond nog eens zien en zal wat meer op de details proberen te letten :p

Neoken

Legacy Member
BeeLz zei:
- Jep onder die verdoving heb je een dubbele kick nodig om dat je in verschillende levels zit.
- De Limbo is inderdaad een collectief onderbewustzijn gevormd door diegene die er het langst heeft ingezeten, Cobb dus. Maar kan natuurlijk gemanipuleerd worden door die geen die er in komt, maar dat heeft tijd nodig ( Het huis van Saito ).

Soit, ik ga hem mss vanavond nog eens zien en zal wat meer op de details proberen te letten :p

Probeer dan maar dat van die dubbele kick te verifiëren. Op zich verklaart het wel veel, maar ik kan me echt niet herinneren dat het zo expliciet ter sprake gebracht werd. :p

Misschien even aandacht verloren, kan gebeuren. :)

berNd-

Legacy Member
Neoken zei:
Dat was niet Eames droom, maar de droom van die drugs-kerel die moest pissen. Eames droom was degene in de sneeuw. Effe ter verduidelijking. :p

Inderdaad, was even de namen kwijt :)
Het archief is een bevroren moment uit een vorige versie van dit forum, met andere regels en andere bazen. Deze posts weerspiegelen op geen enkele manier onze huidige ideeën, waarden of wereldbeelden en zijn op sommige plaatsen gecensureerd wegens ontoelaatbaar. Veel zijn in een andere tijdsgeest gemaakt, al dan niet ironisch - zoals in het ironische subforum Off-Topic - en zouden op dit moment niet meer gepost (mogen) worden. Toch bieden we dit archief nog graag aan als informatiedatabank en naslagwerk. Lees er hier meer over of start een gesprek met anderen.
Terug
Bovenaan