De vraag is of The Hobbit dat extra duistere kantje wel nodig heeft... Vanaf het midden in het boek gebeuren er sowieso al heel wat donkere dingen. Niet zo donker als LOTR, uiteraard, maar toch...
Het mooie aan het boek vind ik net die evolutie van een groep die relatief zorgeloos is en nog naïef denkt dat ze zomaar eventjes op reis gaan en hun schat kunnen terug claimen, naar diezelfde groep die langzaam maar zeker beseft dat de trip misschien toch hun petje te boven gaat. Als je het breed interpreteert, denk ik dat je het boek eigenlijk een beetje kunt zien als een "coming of age-experience".
De film begint net zo zorgeloos als het boek, maar springt veel sneller op de kar van een duister gevaar, dat dan in feite ook nog eens naast het hoofdverhaal verteld wordt. Hierdoor zal het contrast tussen begin van Hobbit 1 met het einde van Hobbit 3 waarschijnlijk al heel wat kleiner zijn, en dus minder pakkend overkomen.
In dat opzicht is het misschien slecht geweest dat eerst LOTR verfilmd werd. Zoals hier al is aangehaald, heel wat mensen die nu naar The Hobbit gaan, verwachten een LOTR-verhaal, dus heeft PJ er elementen in gestoken (moeten steken?) die er anders wellicht helemaal niet in gezeten zouden hebben.
