Fonskuh zei:
Yep dat weet ik, maar als ik de minor pentatonic scale speel in G met een backing track in G dan klinkt het niet juist, als ik in G mineur speel met een backing track in G dan klinkt het wel juist, of is dit net de bedoeling?
Toonaarden. Ge hebt er (kort door de bocht) 2 soorten: majeur en mineur.
Als je in 'gewone' toestanden zit of pentatonisch (wat in Westerse muziek 95% van de gevallen is) dan kun je deze twee zelfs in mekaar omzetten.
Zo is bijvoorbeeld:
A mineur = C majeur
G minuer = Bb majeur
E minuer = G majeur
D mineur = F majeur
Als je me niet gelooft: bekijk de vormpjes of noten van C majeur (pentatonisc) eens, en vergelijk deze met A minuer (pentatonisch).
Net hetzelfde bij jouw backingtrack.
Je backintrack staat in G, maar jij speelt G MINEUR pentatonisch. Daar merk je de fout wel (*). Wat je dus moet doen is de bijbehorende mineur pentatonische spelen, in dit geval E mineur. Of gewoon G majeur pentatonisch natuurlijk.
Deze relatieve mineur kun je uitrekenen op 2 manieren:
Visueel: gewoon 3 fretten naar links opschuiven.
Theoretisch: een kleine terts naar omlaag.
(*): Even opmerken: voor blues speel je juist met opzet mineur over majeur

Over een blues in G speel je dus G mineur pentatonisch.
En voor degene die al verder zitten ook nog even opmerken: Het wil niet zeggen dat omdat je toonaard C of Am is, je enkel C majeur pent of A mineur pent mag spelen. Je kan bijvoorbeeld ook G maj pent of F maj pent. Alle noten ervan zitten namelijk in C majeur. Zeer leuk om mee te experimenteren, maar ge moet er met oppassen. Op een C akkoord vollenbak F maj pent rammen is niet echt een goed idee aangezien uw f maar een half toontje boven de e in een C akkoord ligt, en dat kan een ongewenst effect hebben. Chick Corea gebruikt bijvoorbeeld vaak pentatonische in zijn improvisaties.